ประโยชน์ น้ำแข็งแห้งถูกนำมาใช้ประโยชน์หลาย ๆ ด้าน เช่น ในอุตสาหกรรมอาหารประเภทไอศกรีม นม เบเกอรี่ ไส้กรอก และเนื้อสัตว์ เพื่อถนอมอาหารในขั้นตอนการผลิตหรือในการขนส่งหรือเก็บอาหารสำหรับเสิร์ฟบนเครื่องบิน

2)ไนโตรเจนเหลว คือ ไนโตรเจนที่ได้จากการทาให้อากาศกลั่นตัวกลายเป็นของเหลว และผ่านเข้าสู่หอกลั่น

ประโยชน์ ไนโตรเจนเหลวถูกนามาใช้ประโยชน์ในอุตสาหกรรมที่ต้องการความเย็น แช่เย็น แช่แข็งอาหาร และ ใช้ในการรักษาสภาพของเซลล์ การรักษาสภาพทางชีวภาพ

3)การสกัดสารโดยใช้คาร์บอนไดออกไซด์ที่อยู่ในรูปของไหล คือ เทคโนโลยีชั้นสูง เทคนิคการสกัดแบบนี้จะใช้แก๊ส คาร์บอนไดออกไซด์ในรูปของของไหลแทนตัวทำละลายอินทรีย์ต่างๆ เช่น แอซีโตน เฮกเซน หรือ เมทิลีนคลอไรด์

ประโยชน์ นิยมใช้ CO2 ในรูปของของไหลสกัดคาเฟอีนออกจากเมล็ดกาแฟดิบแทนตัวทำละลายที่ใช้อยู่คือเมทิลีนคลอไรด์ โดยไม่ทำทำให้รสหรือกลิ่นของกาแฟเปลี่ยนไป

   ประโยชน์ ใช้ในอุตสาหกรรมอาหารประเภทไอศกรีม นม เบเกอรี่ ไส้กรอก และเนื้อสัตว์ ใช้ในการขนส่งเวชภัณฑ์ใช้ในการทำความสะอาดเครื่องจักร แบบหล่อหรือแม่พิมพ์ หรือใช้ในการบดเย็นวัสดุสังเคราะห์ที่แตกยาก

2)ไนโตรเจนเหลว คือ ไนโตรเจนที่ได้จากการทาให้อากาศกลั่นตัวกลายเป็นของเหลว และผ่านเข้าสู่หอกลั่น ทำให้ได้ไนโตรเจนอยู่ในสภาวะของเหลวที่เย็นจัด

    ประโยชน์ ใช้ประโยชน์ในอุตสาหกรรมที่ต้องการความเย็น แช่เย็น แช่แข็งอาหาร และ ใช้ในการรักษาสภาพของเซลล์ การรักษาสภาพทางชีวภาพ

3)การสกัดสารโดยใช้คาร์บอนไดออกไซด์ที่อยู่ในรูปของไหล คือ เป็นเทคโนโลยีชั้นสูง เทคนิคการสกัดแบบนี้จะใช้แก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ในรูปของของไหลแทนตัวทำละลายอินทรีย์ต่างๆ มีสมบัติหลายประการที่เหมือนทั้งแก็สและของเหลว

   ประโยชน์ ใช้ CO2 ในรูปของของไหลสกัดคาเฟอีนออกจากเมล็ดกาแฟดิบแทนตัวทำละลายที่ใช้อยู่คือเมทิลีนคลอไรด์ ประยุกต์ใช้เทคนิคนี้ในอุตสาหกรรมอื่นๆ อีก เช่น การสกัดน้ำมัน เรซิน และสารจากสมุนไพร เครื่องเทศ หรือพืช

1)น้ำแข็งแห้ง คือ น้ำแข็งแห้ง (dry ice) เป็นคาร์บอนไดออกไซด์ในสถานะของแข็ง เรียกอีกชื่อหนึ่งว่าคาร์บอนไดออกไซด์แข็ง หรือ solid carbon dioxide เตรียมได้จากการนำก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์มาผ่านกระบวนการอัดและทำให้เย็นลงภายใต้ความดันสูงกลายเป็นคาร์บอนไดออกไซด์เหลว แล้วลดความดันลงอย่างรวดเร็วโดยการพ่นคาร์บอนไดออกไซด์เหลวสู่ความดันบรรยากาศ ผลที่ได้คือเกล็ดน้ำแข็งคล้ายเกล็ดหิมะ แล้วจึงนำมาอัดเป็นรูปแบบและขนาดต่าง ๆ ตามวัตถุประสงค์ของการนำไปใช้

ประโยชน์ น้ำแข็งแห้งถูกนำมาใช้ประโยชน์หลาย ๆ ด้าน เช่น ในอุตสาหกรรมอาหารประเภทไอศกรีม นม เบเกอรี่ ไส้กรอก และเนื้อสัตว์ เพื่อถนอมอาหารในขั้นตอนการผลิตหรือในการขนส่งหรือเก็บอาหารสำหรับเสิร์ฟบนเครื่องบิน

2)ไนโตรเจนเหลว คือ ไนโตรเจนที่ได้จากการทาให้อากาศกลั่นตัวกลายเป็นของเหลว และผ่านเข้าสู่หอกลั่น

ประโยชน์ ไนโตรเจนเหลวถูกนามาใช้ประโยชน์ในอุตสาหกรรมที่ต้องการความเย็น แช่เย็น แช่แข็งอาหาร และ ใช้ในการรักษาสภาพของเซลล์ การรักษาสภาพทางชีวภาพ

3)การสกัดสารโดยใช้คาร์บอนไดออกไซด์ที่อยู่ในรูปของไหล คือ เทคโนโลยีชั้นสูง เทคนิคการสกัดแบบนี้จะใช้แก๊ส คาร์บอนไดออกไซด์ในรูปของของไหลแทนตัวทำละลายอินทรีย์ต่างๆ เช่น แอซีโตน เฮกเซน หรือ เมทิลีนคลอไรด์

ประโยชน์ นิยมใช้ CO2 ในรูปของของไหลสกัดคาเฟอีนออกจากเมล็ดกาแฟดิบแทนตัวทำละลายที่ใช้อยู่คือเมทิลีนคลอไรด์ โดยไม่ทำทำให้รสหรือกลิ่นของกาแฟเปลี่ยนไป

1)น้ำแข็งแห้ง คือ    น้ำแข็งแห้ง (dry ice) เป็นคาร์บอนไดออกไซด์ในสถานะของแข็ง เรียกอีกชื่อหนึ่งว่าคาร์บอนไดออกไซด์แข็ง หรือ solid carbon dioxide เตรียมได้จากการนำก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์มาผ่านกระบวนการอัดและทำให้เย็นลงภายใต้ความดันสูงกลายเป็นคาร์บอนไดออกไซด์เหลว แล้วลดความดันลงอย่างรวดเร็วโดยการพ่นคาร์บอนไดออกไซด์เหลวสู่ความดันบรรยากาศ ผลที่ได้คือเกล็ดน้ำแข็งคล้ายเกล็ดหิมะ แล้วจึงนำมาอัดเป็นรูปแบบและขนาดต่าง ๆ ตามวัตถุประสงค์ของการนำไปใช้
   ประโยชน์ น้ำแข็งแห้งถูกนำมาใช้ประโยชน์หลาย ๆ ด้าน เช่น ในอุตสาหกรรมอาหารประเภทไอศกรีม นม เบเกอรี่ ไส้กรอก และเนื้อสัตว์ เพื่อถนอมอาหารในขั้นตอนการผลิตหรือในการขนส่งหรือเก็บอาหารสำหรับเสิร์ฟบนเครื่องบิน

2)ไนโตรเจนเหลว คือ ไนโตรเจนที่ได้จากการทาให้อากาศกลั่นตัวกลายเป็นของเหลว และผ่านเข้าสู่หอกลั่น
    ประโยชน์ ไนโตรเจนเหลวถูกนามาใช้ประโยชน์ในอุตสาหกรรมที่ต้องการความเย็น แช่เย็น แช่แข็งอาหาร และ ใช้ในการรักษาสภาพของเซลล์ การรักษาสภาพทางชีวภาพ

3)การสกัดสารโดยใช้คาร์บอนไดออกไซด์ที่อยู่ในรูปของไหล คือ เทคโนโลยีชั้นสูง เทคนิคการสกัดแบบนี้จะใช้แก๊ส คาร์บอนไดออกไซด์ในรูปของของไหลแทนตัวทำละลายอินทรีย์ต่างๆ เช่น แอซีโตน เฮกเซน หรือ เมทิลีนคลอไรด์
   ประโยชน์ นิยมใช้ CO2 ในรูปของของไหลสกัดคาเฟอีนออกจากเมล็ดกาแฟดิบแทนตัวทำละลายที่ใช้อยู่คือเมทิลีนคลอไรด์  โดยไม่ทำทำให้รสหรือกลิ่นของกาแฟเปลี่ยนไป

1) น้ำแข็งแห้ง คือ

น้ำแข็งแห้ง (dry ice) เป็น

คาร์บอนไดออกไซด์ใน

สถานะของแข็ง เรียกอีกชื่อ

หนึ่งว่าคาร์บอนไดออกไซด์

แข็ง หรือ solid carbon dioxide เตรียมได้จาก

การนำก๊าซ

คาร์บอนไดออกไซด์มาผ่าน

กระบวนการอัดและทำให้เย็นลงภายใต้ความดันสูง

กลายเป็น

คาร์บอนไดออกไซด์เหลว

แล้วลดความดันลงอย่าง

รวดเร็วโดยการพ่น

คาร์บอนไดออกไซด์เหลวสู่

ความดันบรรยากาศ ผลที่

ได้คือเกล็ดน้ำแข็งคล้าย

เกล็ดหิมะ แล้วจึงนำมาอัด

เป็นรูปแบบและขนาดต่าง

ๆ ตามวัตถุประสงค์ของ

การนำไปใช้ประโยชน์ น้ำแข็งแห้งถูก

ประโยชน์ ไนโตรเจน

นำมาใช้ประโยชน์หลาย

เหลวถูกนามาใช้ประโยชน์

ๆ ด้าน เช่น ใน

ในอุตสาหกรรมที่ต้องการ

อุตสาหกรรมอาหาร

ความเย็น แช่เย็น แช่แข็ง

ประเภทไอศกรีม นม เบเก

อาหาร และ ใช้ในการ

อรี่ ไส้กรอก และเนื้อสัตว์

รักษาสภาพของเซลล์ การ

เพื่อถนอมอาหารในขั้นตอน

รักษาสภาพทางชีวภาพ

การผลิตหรือในการขนส่ง

หรือเก็บอาหารสำหรับเสิร์ฟ

บนเครื่องบิน

2) ในโตรเจนเหลว คือ

ไนโตรเจนที่ได้จากการทาให้อากาศกลั่นตัวกลายเป็น

ของเหลว และผ่านเข้าสู่

หอกลั่น

ประโยชน์ ไนโตรเจน

เหลวถูกนามาใช้ประโยชน์

ในอุตสาหกรรมที่ต้องการ

ความเย็น แช่เย็น แช่แข็ง

อาหาร และ ใช้ในการ

รักษาสภาพของเซลล์ การ

รักษาสภาพทางชีวภาพ

3)การสกัดสารโดยใช้

คาร์บอนไดออกไซด์ที่อยู่

ในรูปของไหล คือ

เทคโนโลยีชั้นสูง เทคนิค

การสกัดแบบนี้จะใช้แก๊ส

คาร์บอนไดออกไซด์ในรูป

ของของไหลแทนตัวทำ

ละลายอินทรีย์ต่างๆ เช่น

แอซีโตน เฮกเซน หรือ

เมทิลีนคลอไรด์

ประโยชน์ นิยมใช้ CO2

ในรูปของของไหลสกัด

คาเฟอีนออกจากเมล็ด

กาแฟดิบแทนตัวทำละลาย ที่ใช้อยู่คือเมทิลีนคลอ

ไรด์ โดยไม่ทำทำให้รส

หรือกลิ่นของกาแฟเปลี่ยน

ไป

กาแฟดิบแทนตัวทำละลาย ที่ใช้อยู่คือเมทิลี่นคลอ

ไรด์ โดยไม่ทำทำให้รส

หรือกลิ่นของกาแฟเปลี่ยน

ไป

1)น้ำแข็งแห้ง คือ น้ำแข็งแห้ง (dry ice) เป็นคาร์บอนไดออกไซด์ในสถานะของแข็ง เรียกอีกชื่อหนึ่งว่าคาร์บอนไดออกไซด์แข็ง หรือ solid carbon dioxide เตรียมได้จากการนำก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์มาผ่านกระบวนการอัดและทำให้เย็นลงภายใต้ความดันสูงกลายเป็นคาร์บอนไดออกไซด์เหลว แล้วลดความดันลงอย่างรวดเร็วโดยการพ่นคาร์บอนไดออกไซด์เหลวสู่ความดันบรรยากาศ ผลที่ได้คือเกล็ดน้ำแข็งคล้ายเกล็ดหิมะ แล้วจึงนำมาอัดเป็นรูปแบบและขนาดต่าง ๆ ตามวัตถุประสงค์ของการนำไปใช้

ประโยชน์ น้ำแข็งแห้งถูกนำมาใช้ประโยชน์หลาย ๆ ด้าน เช่น ในอุตสาหกรรมอาหารประเภทไอศกรีม นม เบเกอรี่ ไส้กรอก และเนื้อสัตว์ เพื่อถนอมอาหารในขั้นตอนการผลิตหรือในการขนส่งหรือเก็บอาหารสำหรับเสิร์ฟบนเครื่องบิน

2)ไนโตรเจนเหลว คือ ไนโตรเจนที่ได้จากการทาให้อากาศกลั่นตัวกลายเป็นของเหลว และผ่านเข้าสู่หอกลั่น

ประโยชน์ ไนโตรเจนเหลวถูกนามาใช้ประโยชน์ในอุตสาหกรรมที่ต้องการความเย็น แช่เย็น แช่แข็งอาหาร และ ใช้ในการรักษาสภาพของเซลล์ การรักษาสภาพทางชีวภาพ

3)การสกัดสารโดยใช้คาร์บอนไดออกไซด์ที่อยู่ในรูปของไหล คือ เทคโนโลยีชั้นสูง เทคนิคการสกัดแบบนี้จะใช้แก๊ส คาร์บอนไดออกไซด์ในรูปของของไหลแทนตัวทำละลายอินทรีย์ต่างๆ เช่น แอซีโตน เฮกเซน หรือ เมทิลีนคลอไรด์

ประโยชน์ นิยมใช้ CO2 ในรูปของของไหลสกัดคาเฟอีนออกจากเมล็ดกาแฟดิบแทนตัวทำละลายที่ใช้อยู่คือเมทิลีนคลอไรด์ โดยไม่ทำทำให้รสหรือกลิ่นของกาแฟเปลี่ยนไป

1) น้ำแข็งแห้ง คือ

น้ำแข็งแห้ง (dry ice) เป็น

คาร์บอนไดออกไซด์ใน

สถานะของแข็ง เรียกอีกชื่อ

หนึ่งว่าคาร์บอนไดออกไซด์

แข็ง หรือ solid carbon dioxide เตรียมได้จาก

การนำก๊าซ

คาร์บอนไดออกไซด์มาผ่าน

กระบวนการอัดและทำให้เย็นลงภายใต้ความดันสูง

กลายเป็น

คาร์บอนไดออกไซด์เหลว

แล้วลดความดันลงอย่าง

รวดเร็วโดยการพ่น

คาร์บอนไดออกไซด์เหลวสู่

ความดันบรรยากาศ ผลที่

ได้คือเกล็ดน้ำแข็งคล้าย

เกล็ดหิมะ แล้วจึงนำมาอัด

เป็นรูปแบบและขนาดต่าง

ๆ ตามวัตถุประสงค์ของ

การนำไปใช้ประโยชน์ น้ำแข็งแห้งถูก

ประโยชน์ ไนโตรเจน

นำมาใช้ประโยชน์หลาย

เหลวถูกนามาใช้ประโยชน์

ๆ ด้าน เช่น ใน

ในอุตสาหกรรมที่ต้องการ

อุตสาหกรรมอาหาร

ความเย็น แช่เย็น แช่แข็ง

ประเภทไอศกรีม นม เบเก

อาหาร และ ใช้ในการ

อรี่ ไส้กรอก และเนื้อสัตว์

รักษาสภาพของเซลล์ การ

เพื่อถนอมอาหารในขั้นตอน

รักษาสภาพทางชีวภาพ

การผลิตหรือในการขนส่ง

หรือเก็บอาหารสำหรับเสิร์ฟ

บนเครื่องบิน

2) ในโตรเจนเหลว คือ

ไนโตรเจนที่ได้จากการทาให้อากาศกลั่นตัวกลายเป็น

ของเหลว และผ่านเข้าสู่

หอกลั่น

ประโยชน์ ไนโตรเจน

เหลวถูกนามาใช้ประโยชน์

ในอุตสาหกรรมที่ต้องการ

ความเย็น แช่เย็น แช่แข็ง

อาหาร และ ใช้ในการ

รักษาสภาพของเซลล์ การ

รักษาสภาพทางชีวภาพ

3)การสกัดสารโดยใช้

คาร์บอนไดออกไซด์ที่อยู่

ในรูปของไหล คือ

เทคโนโลยีชั้นสูง เทคนิค

การสกัดแบบนี้จะใช้แก๊ส

คาร์บอนไดออกไซด์ในรูป

ของของไหลแทนตัวทำ

ละลายอินทรีย์ต่างๆ เช่น

แอซีโตน เฮกเซน หรือ

เมทิลีนคลอไรด์

ประโยชน์ นิยมใช้ CO2

ในรูปของของไหลสกัด

คาเฟอีนออกจากเมล็ด

กาแฟดิบแทนตัวทำละลาย ที่ใช้อยู่คือเมทิลีนคลอ

ไรด์ โดยไม่ทำทำให้รส

หรือกลิ่นของกาแฟเปลี่ยน

ไป

กาแฟดิบแทนตัวทำละลาย ที่ใช้อยู่คือเมทิลี่นคลอ

ไรด์ โดยไม่ทำทำให้รส

หรือกลิ่นของกาแฟเปลี่ยน

ไป

ประโยชน์ ใช้ในอุตสาหกรรมอาหาร เพื่อการถนอมอาหาร ในขั้นตอนการผลิตหรือในการขนส่ง

• ไนโตรเจนเหลว คือ ไนโตรเจนที่ได้จากการทำให้อากาศกลั่นตัวกลายเป็นของเหลว และผ่านเข้าสู่หอกลั่น ทำให้ได้ไนโตรเจนอยู่ในสภาวะของเหลวที่เย็นจัด โดยการเพิ่มความดันพร้อมกับการลด อุณหภูมิจนถึง -196 C

ประโยชน์ อุตสาหกรรมที่ต้องการความเย็น แช่เย็น แช่แข็งอาหาร และ ใช้ในการรักษาสภาพของเซลล์ การรักษาสภาพทางชีวภาพ

• การสกัดสารโดยใช้คาร์บอนไดออกไซด์ที่อยู่ในรูปของไหล คือ การสกัดสารโดยใช้คาร์บอนไดออกไซด์ที่อยู่ในรูปของไหล คือ เป็นเทคโนโลยีชั้นสูง เทคนิคการสกัดแบบนี้จะใช้แก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ในรูปของของไหลแทนตัวทำละลายอินทรีย์ต่างๆ มีสมบัติหลายประการที่เหมือนทั้งแก็สและของเหลว

ประโยชน์ ใช้ CO2 ในรูปของของไหลสกัดคาเฟอีนออกจากเมล็ดกาแฟดิบแทนตัวทำละลายที่ใช้อยู่คือเมทิลีนคลอไรด์ ประยุกต์ใช้เทคนิคนี้ในอุตสาหกรรมอื่นๆ อีก เช่น การสกัดน้ำมัน เรซิน และสารจากสมุนไพร เครื่องเทศ หรือพืช

ที่22

น้ำแข็งแห้ง คือนํ้าแข็งแห้ง เป็นคาร์บอนไดออกไซด์ในสถานะ ของแข็ง เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า คาร์บอนไดออกไซด์แข็ง หรือ solid carbon dioxide น้ำแข็งแห้งมีคุณสมบัติแตกต่างจากน้ำแข็ง ธรรมดาทั่วไป คือ มีอุณหภูมิเย็นจัดถึง-๗๙ C ในขณะที่น้ำแข็งธรรมดา ทั่วไปมีอุณหภูมิประมาณ 0°C

ประโยชน์ น้ำแข็งแห้งถูกนำมาใช้ประโยชน์หลายๆ ด้าน เช่น ใช้ในอุตสาหกรรมอาหาร เพื่อการถนอมอาหาร ในขั้นตอนการผลิตหรือในการขนส่ง เช่น แช่แข็งปลา เนื้อสัตว์ ไอศกรีม นม เบเกอรี่ ไส้กรอก หรือใช้ในการเก็บอาหาร สําหรับเสิร์ฟบนเครื่องบิน ใช้ในการขนส่งเวชภัณฑ์ต่างๆ เช่น ยา หรือ สารเคมีบางชนิด

ไนโตรเจนเหลว คือ  ไนโตรเจนที่ได้จากการทาให้อากาศกลั่นตัวกลายเป็นของเหลว และผ่านเข้าสู่หอกลั่น ทาให้ได้ไนโตรเจนอยู่ในสภาวะของเหลวที่เย็นจัด โดยการเพิ่มความดันพร้อมกับการลด อุณหภูมิจนถึง -196 องศาเซลเซียส ซึ่งปกติก๊าซไนโตรเจนเป็นก๊าซที่มีอยู่ในอากาศ โดยมีอยู่ประมาณ 78 %

ประโยชน ไนโตรเจนเหลวถูกนามาใช้ประโยชน์ในอุตสาหกรรมที่ต้องการความเย็น แช่เย็น แช่แข็งอาหาร และ ใช้ในการรักษาสภาพของเซลล์ การรักษาสภาพทางชีวภาพ เช่น การแช่แข็งเอมบริโอ สเปิร์ม การรักษาอวัยวะ ที่ขนย้ายเพื่อเปลี่ยนถ่าย การรักษาน้าเชื้อโค/กระบือ เป็นต้น ต่อมาเริ่มมีผู้ค้าบางรายดัดแปลงมาใช้ใส่ใน อาหารเพื่อทาให้แข็ง

การสกัดสารโดยใช้

คาร์บอนไดออกไซด์ที่อยู่ใน

รูป ของไหล คือ การสกัดสารโดยใช้ CO2 ที่อยู่ในรูปของของไหล (CO2-Fluid) เป็นเทคโนโลยีชั้นสูง

เทคนิค การสกัดแบบนี้จะใช้แก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ในรูปของของไหลแทนตัวทำละลาย อินทรีย์ต่างๆ เช่น       แอซีโตน เฮกเซน หรือเมทิลีนคลอไรด์       CO2 เมื่ออยู่ภายใต้ภาวะวิกฤติยิ่งยวด (supercritical state) คือที่อุณหภูมิ 31oc และความดัน 73 บรรยากาศ  จะมีสภาพเป็นของไหล และมีสมบัติหลายประการที่เหมือนทั้งแก็สและของเหลว

1)น้ำแข็งแห้งคือ เป็นคาร์บอนไดออกไซด์รูปของแข็ง ใช้เป็นสารหล่อเย็นเป็นหลัก ประโยชน์มีทั้งอุณหภูมิต่ำกว่าน้ำแข็งธรรมดาและไม่เหลือสิ่งตกค้าง (นอกเหนือจากน้ำค้างแข็งเล็กน้อยจากความชื้นในบรรยากาศ)

ประโยชน์ รักษาอาหารแช่แข็งในที่ซึ่งไม่มีการทำความเย็น

2)ไนโตรเจนเหลวคือ ก๊าซไนโตรเจนในสถานะของเหลวที่มีอุณหภูมิประมาณ -200 องศาเซลเซียส ซึ่งเป็นก๊าซเฉื่อยที่ไม่ติดไฟ ไม่มีสี ไม่มีกลิ่น ไม่มีรสชาติใด ๆ ละลายน้ำได้เล็กน้อย และมีน้ำหนักเบากว่าอากาศในอุตสาหกรรมอาหา ประโยชน์ สำหรับผลิตภัณฑ์อาหารที่ต้องการความเย็นจัด เช่น ใช้แช่เย็นผลิตภัณฑ์อาหารต่าง ๆ ให้อยู่ในอุณหภูมิที่เย็นจัด หรือใช้แช่แข็งอาหารโดยการทำให้อุณหภูมิของอาหารลดต่ำลงอย่างรวดเร็ว เป็นต้น

3)การสกัดสารโดยใช้คาร์บอนไดออกไซด์ที่อยู่ในรูปของไหล คือ เป็นเทคโนโลยีชั้นสูง เทคนิคการสกัดแบบนี้จะใช้แก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ในรูปของของไหลแทนตัวทำละลายอินทรีย์ต่างๆ มีสมบัติหลายประการที่เหมือนทั้งแก็สและของเหลว

ประโยชน์ ใช้ CO2 ในรูปของของไหลสกัดคาเฟอีนออกจากเมล็ดกาแฟดิบแทนตัวทำละลายที่ใช้อยู่คือเมทิลีนคลอไรด์ ประยุกต์ใช้เทคนิคนี้ในอุตสาหกรรมอื่นๆ อีก เช่น การสกัดน้ำมัน เรซิน และสารจากสมุนไพร เครื่องเทศ หรือพืช

1) น้ำแข็งแห้ง คือ เป็นคาร์บอนไดออกไซด์ในสถานะ ของแข็ง เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า คาร์บอนไดออกไซด์แข็ง หรือ solid carbon dioxide

ประโยชน์ ใช้ในอุตสาหกรรมอาหาร เพื่อการถนอมอาหาร ในขั้นตอนการผลิตหรือในการขนส่ง เช่น แช่แข็งปลา เนื้อสัตว์ ไอศกรีม นม เบเกอรี่ไส้กรอก หรือใช้ในการเก็บอาหาร สําหรับเสิร์ฟบนเครื่องบิน ใช้ในการขนส่งเวชภัณฑ์ต่างๆ เช่น ยา หรือ สารเคมีบางชนิด

2) ไนโตรเจนเหลว คือ ไนโตรเจนที่ได้จากการทาให้อากาศกลั่นตัวกลายเป็นของเหลว และผ่านเข้าสู่หอกลั่น ทาให้ได้ไนโตรเจนอยู่ในสภาวะของเหลวที่เย็นจัด โดยการเพิ่มความดันพร้อมกับการลด อุณหภูมิจนถึง -196 องศาเซลเซียส

ประโยชน์ ถูกนำมาใช้ประโยชน์ในอุตสาหกรรมที่ต้องการความเย็น แช่เย็น แช่แข็งอาหาร และ ใช้ในการรักษาสภาพของเซลล์ การรักษาสภาพทางชีวภาพ

3) การสกัดสารโดยใช้

คาร์บอนไดออกไซด์ที่อยู่ใน

รูป ของไหล คือ การสกัดแบบนี้จะใช้แก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ในรูปของของไหลแทนตัวทำละลาย อินทรีย์ต่างๆ เช่น       แอซีโตน เฮกเซนหรือเมทิลีนคลอไรด์

ประโยชน์ ใช้ในการสกัดสารประกอบที่ต้องการแยกออกจากของผสม โดยการควบคุมอุณหภูมิและความดันให้เหมาะสม หรืออาจใช้เทคนิคนี้ในการทำสารให้บริสุทธิ์

ประโยชน์.ใช้ในการขนส่งเวชภัณฑ์ต่างๆเช่น ยา หรือสารเคมีบางชนิด

2) ไนโตรเจนเหลว คือ..ไนโตรเจนที่ได้จากการทาให้อากาศกลั่นตัวกลายเป็นของเหลว และผ่านเข้าสู่หอกลั่น ทาให้ได้ไนโตรเจนอยู่ในสภาวะของเหลวที่เย็นจัด โดยการเพิ่มความดันพร้อมกับการลด อุณหภูมิจนถึง -196 องศาเซลเซียส ซึ่งปกติก๊าซไนโตรเจนเป็นก๊าซที่มีอยู่ในอากาศ โดยมีอยู่ประมาณ 78 %..

ประโยชน์..การลดอุณหภูมิของสิ่งต่างๆ ให้มีอุณหภูมิเย็นลง ซึ่งมันมีประโยชน์เป็นอย่างมากโดยเฉพาะในการใช้งานในแวดวงการผลิตและอุตสาหกรรม ไม่ว่าจะเป็นการแช่แข็งอาหาร การเก็บรักษาเนื้อสัตว์และผลไม้ การขึ้นรูปวัสดุประเภทยางหรือพลาสติก..

3) การสกัดสารโดยใช้ คาร์บอนไดออกไซด์ที่อยู่ใน รูป ของไหล คือ..เทคโนโลยีชั้นสูง เทคนิค การสกัดแบบนี้จะใช้แก๊ส คาร์บอนไดออกไซด์ในรูป ของของไหลแทนตัวทำ ละลายอินทรีย์ต่างๆ เช่น แอซีโตน เฮกเซน หรือ เมทิลีนคลอไรด์..

ประโยชน์..นิยมใช้ CO2 ในรูปของของไหล สกัดคาเฟอีนออกจาก เมล็ดกาแฟดิบแทนตัวทำ ละลายที่ใช้อยู่คือเมทิลีน คลอไรด์ โดยไม่ทำทำให้ รสหรือกลิ่นของกาแฟ เปลี่ยนไป..

-ประโยชน์

น้ำแข็งแห้งถูกนำมาใช้ประโยชน์หลายๆ ด้าน เช่น ใช้ในอุตสาหกรรมอาหาร เพื่อการถนอมอาหาร ในขั้นตอนการผลิตหรือในการขนส่ง เช่น แช่แข็งปลา เนื้อสัตว์ ไอศกรีม นม เบเกอรี่ ไส้กรอก หรือใช้ในการเก็บอาหาร สําหรับเสิร์ฟบนเครื่องบิน

2.ไนโตรเจนเหลว

คือ ไนโตรเจนที่ได้จากการทาให้อากาศกลั่นตัวกลายเป็นของเหลว และผ่านเข้าสู่หอกลั่น ทาให้ได้ไนโตรเจนอยู่ในสภาวะของเหลวที่เย็นจัด โดยการเพิ่มความดันพร้อมกับการลด อุณหภูมิจนถึง -196 องศาเซลเซียส ซึ่งปกติก๊าซไนโตรเจนเป็นก๊าซที่มีอยู่ในอากาศ โดยมีอยู่ประมาณ 78 %

-ประโยชน์

ในอุตสาหกรรมที่ต้องการความเย็น แช่เย็น แช่แข็งอาหาร และ ใช้ในการรักษาสภาพของเซลล์ การรักษาสภาพทางชีวภาพ เช่น การแช่แข็งเอมบริโอ สเปิร์ม การรักษาอวัยวะ ที่ขนย้ายเพื่อเปลี่ยนถ่าย การรักษาน้าเชื้อโค/กระบือ เป็นต้น

3.การสกัดสารโดยคาร์บอนไดออกไซด์ที่อยู่ในรูปของเหลว

เทคนิค การสกัดแบบนี้จะใช้แก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ในรูปของของไหลแทนตัวทำละลาย อินทรีย์ต่างๆ เช่น แอซีโตน เฮกเซน หรือเมทิลีนคลอไรด์ CO2 เมื่ออยู่ภายใต้ภาวะวิกฤติยิ่งยวด (supercritical state) คือที่อุณหภูมิ 31oc และความดัน 73 บรรยากาศ จะมีสภาพเป็นของไหล และมีสมบัติหลายประการที่เหมือนทั้งแก็สและของเหลว

-ประโยชน์

ใช้ในการสกัดสารประกอบที่ต้องการแยกออกจากของผสม โดยการควบคุมอุณหภูมิและความดันให้เหมาะสม หรืออาจใช้เทคนิคนี้ในการทำสารให้บริสุทธิ์

-ประโยชน์

น้ำแข็งแห้งถูกนำมาใช้ประโยชน์หลายๆ ด้าน เช่น ใช้ในอุตสาหกรรมอาหาร เพื่อการถนอมอาหาร ในขั้นตอนการผลิตหรือในการขนส่ง เช่น แช่แข็งปลา เนื้อสัตว์ ไอศกรีม นม เบเกอรี่ ไส้กรอก หรือใช้ในการเก็บอาหาร สําหรับเสิร์ฟบนเครื่องบิน

2.ไนโตรเจนเหลว

คือ ไนโตรเจนที่ได้จากการทาให้อากาศกลั่นตัวกลายเป็นของเหลว และผ่านเข้าสู่หอกลั่น ทาให้ได้ไนโตรเจนอยู่ในสภาวะของเหลวที่เย็นจัด โดยการเพิ่มความดันพร้อมกับการลด อุณหภูมิจนถึง -196 องศาเซลเซียส ซึ่งปกติก๊าซไนโตรเจนเป็นก๊าซที่มีอยู่ในอากาศ โดยมีอยู่ประมาณ 78 %

-ประโยชน์

ในอุตสาหกรรมที่ต้องการความเย็น แช่เย็น แช่แข็งอาหาร และ ใช้ในการรักษาสภาพของเซลล์ การรักษาสภาพทางชีวภาพ เช่น การแช่แข็งเอมบริโอ สเปิร์ม การรักษาอวัยวะ ที่ขนย้ายเพื่อเปลี่ยนถ่าย การรักษาน้าเชื้อโค/กระบือ เป็นต้น

3.การสกัดสารโดยคาร์บอนไดออกไซด์ที่อยู่ในรูปของเหลว

เทคนิค การสกัดแบบนี้จะใช้แก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ในรูปของของไหลแทนตัวทำละลาย อินทรีย์ต่างๆ เช่น แอซีโตน เฮกเซน หรือเมทิลีนคลอไรด์ CO2 เมื่ออยู่ภายใต้ภาวะวิกฤติยิ่งยวด (supercritical state) คือที่อุณหภูมิ 31oc และความดัน 73 บรรยากาศ จะมีสภาพเป็นของไหล และมีสมบัติหลายประการที่เหมือนทั้งแก็สและของเหลว

-ประโยชน์

ใช้ในการสกัดสารประกอบที่ต้องการแยกออกจากของผสม โดยการควบคุมอุณหภูมิและความดันให้เหมาะสม หรืออาจใช้เทคนิคนี้ในการทำสารให้บริสุทธิ์

• น้ำแข็งแห้งถูกนำมาใช้ประโยชน์หลายๆ ด้าน เช่น ใช้ในอุตสาหกรรมอาหาร เพื่อการถนอมอาหาร ในขั้นตอนการผลิตหรือในการขนส่ง เช่น แช่แข็งปลา เนื้อสัตว์ ไอศกรีม นม เบเกอรี่ ไส้กรอก หรือใช้ในการเก็บอาหาร สําหรับเสิร์ฟบนเครื่องบิน ใช้ในการขนส่งเวชภัณฑ์ต่างๆ เช่น ยา หรือ สารเคมีบางชนิด

2) ไนโตรเจนเหลว คือ ไนโตรเจนที่ได้จากการทาให้อากาศกลั่นตัวกลายเป็นของเหลว และผ่านเข้าสู่หอกลั่น ทาให้ได้ไนโตรเจนอยู่ในสภาวะของเหลวที่เย็นจัด โดยการเพิ่มความดันพร้อมกับการลด อุณหภูมิจนถึง -196 องศาเซลเซียส ซึ่งปกติก๊าซไนโตรเจนเป็นก๊าซที่มีอยู่ในอากาศ โดยมีอยู่ประมาณ 78 %

•ไนโตรเจนเหลวถูกนามาใช้ประโยชน์ในอุตสาหกรรมที่ต้องการความเย็น แช่เย็น แช่แข็งอาหาร และ ใช้ในการรักษาสภาพของเซลล์ การรักษาสภาพทางชีวภาพ เช่น การแช่แข็งเอมบริโอ สเปิร์ม การรักษาอวัยวะ ที่ขนย้ายเพื่อเปลี่ยนถ่าย การรักษาน้าเชื้อโค/กระบือ เป็นต้น ต่อมาเริ่มมีผู้ค้าบางรายดัดแปลงมาใช้ใส่ใน อาหารเพื่อทาให้แข็ง เช่น ราดลงบนไอศครีม

3)การสกัดสารโดยใช้คาร์บอนไดออกไซด์ที่อยู่ในรูปของไหล คือ เทคโนโลยีชั้นสูง เทคนิคการสกัดแบบนี้จะใช้แก๊ส คาร์บอนไดออกไซด์ในรูปของของไหลแทนตัวทำละลายอินทรีย์ต่างๆ เช่น แอซีโตน เฮกเซน หรือ เมทิลีนคลอไรด์

• ประโยชน์ นิยมใช้ CO2 ในรูปของของไหลสกัดคาเฟอีนออกจากเมล็ดกาแฟดิบแทนตัวทำละลายที่ใช้อยู่คือเมทิลีนคลอไรด์  โดยไม่ทำทำให้รสหรือกลิ่นของกาแฟเปลี่ยนไป

ให้สืบค้นข้อมูล 3 ข้อ

1)น้ำแข็งแห้ง คือ น้ำแข็งแห้ง (dry ice) เป็นคาร์บอนไดออกไซด์ในสถานะของแข็ง เรียกอีกชื่อหนึ่งว่าคาร์บอนไดออกไซด์แข็ง หรือ solid carbon dioxide เตรียมได้จากการนำก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์มาผ่านกระบวนการอัดและทำให้เย็นลงภายใต้ความดันสูงกลายเป็นคาร์บอนไดออกไซด์เหลว แล้วลดความดันลงอย่างรวดเร็วโดยการพ่นคาร์บอนไดออกไซด์เหลวสู่ความดันบรรยากาศ ผลที่ได้คือเกล็ดน้ำแข็งคล้ายเกล็ดหิมะ แล้วจึงนำมาอัดเป็นรูปแบบและขนาดต่าง ๆ ตามวัตถุประสงค์ของการนำไปใช้

ประโยชน์ น้ำแข็งแห้งถูกนำมาใช้ประโยชน์หลาย ๆ ด้าน เช่น ในอุตสาหกรรมอาหารประเภทไอศกรีม นม เบเกอรี่ ไส้กรอก และเนื้อสัตว์ เพื่อถนอมอาหารในขั้นตอนการผลิตหรือในการขนส่งหรือเก็บอาหารสำหรับเสิร์ฟบนเครื่องบิน

2)ไนโตรเจนเหลว คือ ไนโตรเจนที่ได้จากการทาให้อากาศกลั่นตัวกลายเป็นของเหลว และผ่านเข้าสู่หอกลั่น

ประโยชน์ ไนโตรเจนเหลวถูกนามาใช้ประโยชน์ในอุตสาหกรรมที่ต้องการความเย็น แช่เย็น แช่แข็งอาหาร และ ใช้ในการรักษาสภาพของเซลล์ การรักษาสภาพทางชีวภาพ

3)การสกัดสารโดยใช้คาร์บอนไดออกไซด์ที่อยู่ในรูปของไหล คือ เทคโนโลยีชั้นสูง เทคนิคการสกัดแบบนี้จะใช้แก๊ส คาร์บอนไดออกไซด์ในรูปของของไหลแทนตัวทำละลายอินทรีย์ต่างๆ เช่น แอซีโตน เฮกเซน หรือ เมทิลีนคลอไรด์

ประโยชน์ นิยมใช้ CO2 ในรูปของของไหลสกัดคาเฟอีนออกจากเมล็ดกาแฟดิบแทนตัวทำละลายที่ใช้อยู่คือเมทิลีนคลอไรด์ โดยไม่ทำทำให้รสหรือกลิ่นของกาแฟเปลี่ยนไป

น้ำแข็งแห้ง (dry ice) เป็น

คาร์บอนไดออกไซด์ใน

สถานะของแข็ง เรียกอีกชื่อ

หนึ่งว่าคาร์บอนไดออกไซด์

แข็ง หรือ solid carbon dioxide เตรียมได้จาก

การนำก๊าซ

คาร์บอนไดออกไซด์มาผ่าน

กระบวนการอัดและทำให้เย็นลงภายใต้ความดันสูง

กลายเป็น

คาร์บอนไดออกไซด์เหลว

แล้วลดความดันลงอย่าง

รวดเร็วโดยการพ่น

คาร์บอนไดออกไซด์เหลวสู่

ความดันบรรยากาศ ผลที่

ได้คือเกล็ดน้ำแข็งคล้าย

เกล็ดหิมะ แล้วจึงนำมาอัด

เป็นรูปแบบและขนาดต่าง

ๆ ตามวัตถุประสงค์ของ

การนำไปใช้ประโยชน์ น้ำแข็งแห้งถูก

ประโยชน์ ไนโตรเจน

นำมาใช้ประโยชน์หลาย

เหลวถูกนามาใช้ประโยชน์

ๆ ด้าน เช่น ใน

ในอุตสาหกรรมที่ต้องการ

อุตสาหกรรมอาหาร

ความเย็น แช่เย็น แช่แข็ง

ประเภทไอศกรีม นม เบเก

อาหาร และ ใช้ในการ

อรี่ ไส้กรอก และเนื้อสัตว์

รักษาสภาพของเซลล์ การ

เพื่อถนอมอาหารในขั้นตอน

รักษาสภาพทางชีวภาพ

การผลิตหรือในการขนส่ง

หรือเก็บอาหารสำหรับเสิร์ฟ

บนเครื่องบิน

2) ในโตรเจนเหลว คือ

ไนโตรเจนที่ได้จากการทาให้อากาศกลั่นตัวกลายเป็น

ของเหลว และผ่านเข้าสู่

หอกลั่น

ประโยชน์ ไนโตรเจน

เหลวถูกนามาใช้ประโยชน์

ในอุตสาหกรรมที่ต้องการ

ความเย็น แช่เย็น แช่แข็ง

อาหาร และ ใช้ในการ

รักษาสภาพของเซลล์ การ

รักษาสภาพทางชีวภาพ

3)การสกัดสารโดยใช้

คาร์บอนไดออกไซด์ที่อยู่

ในรูปของไหล คือ

เทคโนโลยีชั้นสูง เทคนิค

การสกัดแบบนี้จะใช้แก๊ส

คาร์บอนไดออกไซด์ในรูป

ของของไหลแทนตัวทำ

ละลายอินทรีย์ต่างๆ เช่น

แอซีโตน เฮกเซน หรือ

เมทิลีนคลอไรด์

ประโยชน์ นิยมใช้ CO2

ในรูปของของไหลสกัด

คาเฟอีนออกจากเมล็ด

กาแฟดิบแทนตัวทำละลาย ที่ใช้อยู่คือเมทิลีนคลอ

ไรด์ โดยไม่ทำทำให้รส

หรือกลิ่นของกาแฟเปลี่ยน

ไป

กาแฟดิบแทนตัวทำละลาย ที่ใช้อยู่คือเมทิลี่นคลอ

ไรด์ โดยไม่ทำทำให้รส

หรือกลิ่นของกาแฟเปลี่ยน

ไป

ประโยชน์ น้ำแข็งแห้งถูกนำมาใช้ประโยชน์หลาย ๆ ด้าน เช่น ในอุตสาหกรรมอาหารประเภทไอศกรีม นม เบเกอรี่ ไส้กรอก และเนื้อสัตว์ เพื่อถนอมอาหารในขั้นตอนการผลิตหรือในการขนส่งหรือเก็บอาหารสำหรับเสิร์ฟบนเครื่องบิน

2)ไนโตรเจนเหลว คือ ไนโตรเจนที่ได้จากการทาให้อากาศกลั่นตัวกลายเป็นของเหลว และผ่านเข้าสู่หอกลั่น

ประโยชน์ ไนโตรเจนเหลวถูกนามาใช้ประโยชน์ในอุตสาหกรรมที่ต้องการความเย็น แช่เย็น แช่แข็งอาหาร และ ใช้ในการรักษาสภาพของเซลล์ การรักษาสภาพทางชีวภาพ

3)การสกัดสารโดยใช้คาร์บอนไดออกไซด์ที่อยู่ในรูปของไหล คือ เทคโนโลยีชั้นสูง เทคนิคการสกัดแบบนี้จะใช้แก๊ส คาร์บอนไดออกไซด์ในรูปของของไหลแทนตัวทำละลายอินทรีย์ต่างๆ เช่น แอซีโตน เฮกเซน หรือ เมทิลีนคลอไรด์

ประโยชน์ นิยมใช้ CO2 ในรูปของของไหลสกัดคาเฟอีนออกจากเมล็ดกาแฟดิบแทนตัวทำละลายที่ใช้อยู่คือเมทิลีนคลอไรด์ โดยไม่ทำทำให้รสหรือกลิ่นของกาแฟเปลี่ยนไป

ประโยชน์ น้ำแข็งแห้งถูกนำมาใช้ประโยชน์หลาย ๆ ด้าน เช่น ในอุตสาหกรรมอาหารประเภทไอศกรีม นม เบเกอรี่ ไส้กรอก และเนื้อสัตว์ เพื่อถนอมอาหารในขั้นตอนการผลิตหรือในการขนส่งหรือเก็บอาหารสำหรับเสิร์ฟบนเครื่องบิน

2)ไนโตรเจนเหลว คือ ไนโตรเจนที่ได้จากการทาให้อากาศกลั่นตัวกลายเป็นของเหลว และผ่านเข้าสู่หอกลั่น

ประโยชน์ ไนโตรเจนเหลวถูกนามาใช้ประโยชน์ในอุตสาหกรรมที่ต้องการความเย็น แช่เย็น แช่แข็งอาหาร และ ใช้ในการรักษาสภาพของเซลล์ การรักษาสภาพทางชีวภาพ

3)การสกัดสารโดยใช้คาร์บอนไดออกไซด์ที่อยู่ในรูปของไหล คือ เทคโนโลยีชั้นสูง เทคนิคการสกัดแบบนี้จะใช้แก๊ส คาร์บอนไดออกไซด์ในรูปของของไหลแทนตัวทำละลายอินทรีย์ต่างๆ เช่น แอซีโตน เฮกเซน หรือ เมทิลีนคลอไรด์

ประโยชน์ นิยมใช้ CO2 ในรูปของของไหลสกัดคาเฟอีนออกจากเมล็ดกาแฟดิบแทนตัวทำละลายที่ใช้อยู่คือเมทิลีนคลอไรด์ โดยไม่ทำทำให้รสหรือกลิ่นของกาแฟเปลี่ยนไป

ประโยชน์ น้ำแข็งแห้งถูกนำมาใช้ประโยชน์หลาย ๆ ด้าน เช่น ในอุตสาหกรรมอาหารประเภทไอศกรีม นม เบเกอรี่ ไส้กรอก และเนื้อสัตว์ เพื่อถนอมอาหารในขั้นตอนการผลิตหรือในการขนส่งหรือเก็บอาหารสำหรับเสิร์ฟบนเครื่องบิน

2)ไนโตรเจนเหลว คือ ไนโตรเจนที่ได้จากการทาให้อากาศกลั่นตัวกลายเป็นของเหลว และผ่านเข้าสู่หอกลั่น

ประโยชน์ ไนโตรเจนเหลวถูกนามาใช้ประโยชน์ในอุตสาหกรรมที่ต้องการความเย็น แช่เย็น แช่แข็งอาหาร และ ใช้ในการรักษาสภาพของเซลล์ การรักษาสภาพทางชีวภาพ

3)การสกัดสารโดยใช้คาร์บอนไดออกไซด์ที่อยู่ในรูปของไหล คือ เทคโนโลยีชั้นสูง เทคนิคการสกัดแบบนี้จะใช้แก๊ส คาร์บอนไดออกไซด์ในรูปของของไหลแทนตัวทำละลายอินทรีย์ต่างๆ เช่น แอซีโตน เฮกเซน หรือ เมทิลีนคลอไรด์

ประโยชน์ นิยมใช้ CO2 ในรูปของของไหลสกัดคาเฟอีนออกจากเมล็ดกาแฟดิบแทนตัวทำละลายที่ใช้อยู่คือเมทิลีนคลอไรด์ โดยไม่ทำทำให้รสหรือกลิ่นของกาแฟเปลี่ยนไป

ประโยชน์ น้ำแข็งแห้งถูกนำมาใช้ประโยชน์หลาย ๆ ด้าน เช่น ในอุตสาหกรรมอาหารประเภทไอศกรีม นม เบเกอรี่ ไส้กรอก และเนื้อสัตว์ เพื่อถนอมอาหารในขั้นตอนการผลิตหรือในการขนส่งหรือเก็บอาหารสำหรับเสิร์ฟบนเครื่องบิน

2)ไนโตรเจนเหลว คือ ไนโตรเจนที่ได้จากการทาให้อากาศกลั่นตัวกลายเป็นของเหลว และผ่านเข้าสู่หอกลั่น

ประโยชน์ ไนโตรเจนเหลวถูกนามาใช้ประโยชน์ในอุตสาหกรรมที่ต้องการความเย็น แช่เย็น แช่แข็งอาหาร และ ใช้ในการรักษาสภาพของเซลล์ การรักษาสภาพทางชีวภาพ

3)การสกัดสารโดยใช้คาร์บอนไดออกไซด์ที่อยู่ในรูปของไหล คือ เทคโนโลยีชั้นสูง เทคนิคการสกัดแบบนี้จะใช้แก๊ส คาร์บอนไดออกไซด์ในรูปของของไหลแทนตัวทำละลายอินทรีย์ต่างๆ เช่น แอซีโตน เฮกเซน หรือ เมทิลีนคลอไรด์

ประโยชน์ นิยมใช้ CO2 ในรูปของของไหลสกัดคาเฟอีนออกจากเมล็ดกาแฟดิบแทนตัวทำละลายที่ใช้อยู่คือเมทิลีนคลอไรด์ โดยไม่ทำทำให้รสหรือกลิ่นของกาแฟเปลี่ยนไป

ประโยชน์: ใช้ในการเก็บรักษาอาหารแช่แข็ง, สร้างเอฟเฟกต์ควันเย็นในงานแสดง, ขนส่งวัคซีนและสารเคมีที่ต้องการรักษาอุณหภูมิให้ต่ำ

2) ไนโตรเจนเหลว คือ ไนโตรเจนในสถานะเหลว ซึ่งมีอุณหภูมิต่ำมาก (ประมาณ -196 องศาเซลเซียส)

ประโยชน์: ใช้ในการแช่แข็งและเก็บรักษาตัวอย่างทางชีวภาพ เช่น สเปิร์ม, ไข่, และตัวอย่างเนื้อเยื่อ, ทำให้แห้งเร็วของอาหาร, ทำให้อุปกรณ์เย็นเพื่อการทดสอบในสภาวะเย็นจัด

3) การสกัดสารโดยใช้คาร์บอนไดออกไซด์ที่อยู่ในรูปของไหล คือ การใช้คาร์บอนไดออกไซด์ในสถานะซุปเปอร์คริติคัล (supercritical CO2) เพื่อสกัดสารต่าง ๆ

ประโยชน์: ใช้ในการสกัดคาเฟอีนออกจากกาแฟเพื่อผลิตกาแฟดีแคฟ, สกัดน้ำมันหอมระเหยจากพืช, ทำความสะอาดชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์โดยไม่ทำลายชิ้นส่วน

ประโยชน์: ใช้ในการเก็บรักษาอาหารแช่แข็ง, สร้างเอฟเฟกต์ควันเย็นในงานแสดง, ขนส่งวัคซีนและสารเคมีที่ต้องการรักษาอุณหภูมิให้ต่ำ

2) ไนโตรเจนเหลว คือ ไนโตรเจนในสถานะเหลว ซึ่งมีอุณหภูมิต่ำมาก (ประมาณ -196 องศาเซลเซียส)

ประโยชน์: ใช้ในการแช่แข็งและเก็บรักษาตัวอย่างทางชีวภาพ เช่น สเปิร์ม, ไข่, และตัวอย่างเนื้อเยื่อ, ทำให้แห้งเร็วของอาหาร, ทำให้อุปกรณ์เย็นเพื่อการทดสอบในสภาวะเย็นจัด

3) การสกัดสารโดยใช้คาร์บอนไดออกไซด์ในรูปของไหล คือ การใช้คาร์บอนไดออกไซด์ในสถานะซุปเปอร์คริติคัล (supercritical CO2) เพื่อสกัดสารต่าง ๆ

ประโยชน์: ใช้ในการสกัดคาเฟอีนออกจากกาแฟเพื่อผลิตกาแฟดีแคฟ, สกัดน้ำมันหอมระเหยจากพืช, ทำความสะอาดชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์โดยไม่ทำลายชิ้นส่วน

ประโยชน์: ใช้ในการเก็บรักษาอาหารแช่แข็ง, สร้างเอฟเฟกต์ควันเย็นในงานแสดง, ขนส่งวัคซีนและสารเคมีที่ต้องการรักษาอุณหภูมิให้ต่ำ

2) ไนโตรเจนเหลว คือ ไนโตรเจนในสถานะเหลว ซึ่งมีอุณหภูมิต่ำมาก (ประมาณ -196 องศาเซลเซียส)

ประโยชน์: ใช้ในการแช่แข็งและเก็บรักษาตัวอย่างทางชีวภาพ เช่น สเปิร์ม, ไข่, และตัวอย่างเนื้อเยื่อ, ทำให้แห้งเร็วของอาหาร, ทำให้อุปกรณ์เย็นเพื่อการทดสอบในสภาวะเย็นจัด

3) การสกัดสารโดยใช้คาร์บอนไดออกไซด์ที่อยู่ในรูปของไหล คือ การใช้คาร์บอนไดออกไซด์ในสถานะซุปเปอร์คริติคัล (supercritical CO2) เพื่อสกัดสารต่าง ๆ

ประโยชน์: ใช้ในการสกัดคาเฟอีนออกจากกาแฟเพื่อผลิตกาแฟดีแคฟ, สกัดน้ำมันหอมระเหยจากพืช, ทำความสะอาดชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์โดยไม่ทำลายชิ้นส่วน

ประโยชน์ น้ำแข็งแห้งถูกนำมาใช้ประโยชน์หลาย ๆ ด้าน เช่น ในอุตสาหกรรมอาหารประเภทไอศกรีม นม เบเกอรี่ ไส้กรอก และเนื้อสัตว์ เพื่อถนอมอาหารในขั้นตอนการผลิตหรือในการขนส่งหรือเก็บอาหารสำหรับเสิร์ฟบนเครื่องบิน

2)ไนโตรเจนเหลว คือ ไนโตรเจนที่ได้จากการทาให้อากาศกลั่นตัวกลายเป็นของเหลว และผ่านเข้าสู่หอกลั่น

ประโยชน์ ไนโตรเจนเหลวถูกนามาใช้ประโยชน์ในอุตสาหกรรมที่ต้องการความเย็น แช่เย็น แช่แข็งอาหาร และ ใช้ในการรักษาสภาพของเซลล์ การรักษาสภาพทางชีวภาพ

3)การสกัดสารโดยใช้คาร์บอนไดออกไซด์ที่อยู่ในรูปของไหล คือ เทคโนโลยีชั้นสูง เทคนิคการสกัดแบบนี้จะใช้แก๊ส คาร์บอนไดออกไซด์ในรูปของของไหลแทนตัวทำละลายอินทรีย์ต่างๆ เช่น แอซีโตน เฮกเซน หรือ เมทิลีนคลอไรด์

ประโยชน์ นิยมใช้ CO2 ในรูปของของไหลสกัดคาเฟอีนออกจากเมล็ดกาแฟดิบแทนตัวทำละลายที่ใช้อยู่คือเมทิลีนคลอไรด์ โดยไม่ทำทำให้รสหรือกลิ่นของกาแฟเปลี่ยนไป

ประโยชน์ ใช้ใน อุตสาหกรรมอาหาร ประเภทไอศกรีม นม เบเก อรี่ ไส้กรอก และเนื้อสัตว์ ใช้ในการขนส่งเวชภัณฑ์ ใช้ในการทำความสะอาด เครื่องจักร แบบหล่อหรือ แม่พิมพ์ หรือใช้ในการบด เย็นวัสดุสังเคราะห์ที่แตก ยาก

2) ไนโตรเจนเหลว คือ ไนโตรเจนที่ได้จากการทา ให้อากาศกลั่นตัวกลายเป็น ของเหลว และผ่านเข้าสู่ หอกลั่น ทำให้ได้ ไนโตรเจนอยู่ในสภาวะ ของเหลวที่เย็นจัด

ประโยชน์

ใช้ประโยชน์ในอุตสาหกรรมที่ต้องการ ความเย็น แช่เย็น แช่แข็ง อาหาร และ ใช้ในการ รักษาสภาพของเซลล์ การ รักษาสภาพทางชีวภาพ

3) การสกัดสารโดยใช้ คาร์บอนไดออกไซด์ที่อยู่ ในรูปของไหล คือ เป็น เทคโนโลยีชั้นสูง เทคนิค การสกัดแบบนี้จะใช้แก๊ส คาร์บอนไดออกไซด์ในรูป ของของไหลแทนตัวทำ ละลายอินทรีย์ต่างๆ มี สมบัติหลายประการที่ เหมือนทั้งแก็สและ ของเหลว

ประโยชน์ ใช้ CO2 ใน รูปของของไหลสกัดคาเฟอี นออกจากเมล็ดกาแฟดิบ แทนตัวทำละลายที่ใช้อยู่ คือเมทิลีนคลอไรด์ ประยุกต์ใช้เทคนิคนี้ใน อุตสาหกรรมอื่นๆ อีก เช่น การสกัดน้ำมัน เรซิน และ สารจากสมุนไพร เครื่อง เทศ หรือพืช

น้ำแข็งแห้ง (dry ice) เป็น

คาร์บอนไดออกไซด์ใน

สถานะของแข็ง เรียกอีกชื่อ

หนึ่งว่าคาร์บอนไดออกไซด์

แข็ง หรือ solid carbon dioxide เตรียมได้จาก

การนำก๊าซ

คาร์บอนไดออกไซด์มาผ่าน

กระบวนการอัดและทำให้เย็นลงภายใต้ความดันสูง

กลายเป็น

คาร์บอนไดออกไซด์เหลว

แล้วลดความดันลงอย่าง

รวดเร็วโดยการพ่น

คาร์บอนไดออกไซด์เหลวสู่

ความดันบรรยากาศ ผลที่

ได้คือเกล็ดน้ำแข็งคล้าย

เกล็ดหิมะ แล้วจึงนำมาอัด

เป็นรูปแบบและขนาดต่าง

ๆ ตามวัตถุประสงค์ของ

การนำไปใช้ประโยชน์ น้ำแข็งแห้งถูก

ประโยชน์ ไนโตรเจน

นำมาใช้ประโยชน์หลาย

เหลวถูกนามาใช้ประโยชน์

ๆ ด้าน เช่น ใน

ในอุตสาหกรรมที่ต้องการ

อุตสาหกรรมอาหาร

ความเย็น แช่เย็น แช่แข็ง

ประเภทไอศกรีม นม เบเก

อาหาร และ ใช้ในการ

อรี่ ไส้กรอก และเนื้อสัตว์

รักษาสภาพของเซลล์ การ

เพื่อถนอมอาหารในขั้นตอน

รักษาสภาพทางชีวภาพ

การผลิตหรือในการขนส่ง

หรือเก็บอาหารสำหรับเสิร์ฟ

บนเครื่องบิน

2) ในโตรเจนเหลว คือ

ไนโตรเจนที่ได้จากการทาให้อากาศกลั่นตัวกลายเป็น

ของเหลว และผ่านเข้าสู่

หอกลั่น

ประโยชน์ ไนโตรเจน

เหลวถูกนามาใช้ประโยชน์

ในอุตสาหกรรมที่ต้องการ

ความเย็น แช่เย็น แช่แข็ง

อาหาร และ ใช้ในการ

รักษาสภาพของเซลล์ การ

รักษาสภาพทางชีวภาพ

3)การสกัดสารโดยใช้

คาร์บอนไดออกไซด์ที่อยู่

ในรูปของไหล คือ

เทคโนโลยีชั้นสูง เทคนิค

การสกัดแบบนี้จะใช้แก๊ส

คาร์บอนไดออกไซด์ในรูป

ของของไหลแทนตัวทำ

ละลายอินทรีย์ต่างๆ เช่น

แอซีโตน เฮกเซน หรือ

เมทิลีนคลอไรด์

ประโยชน์ นิยมใช้ CO2

ในรูปของของไหลสกัด

คาเฟอีนออกจากเมล็ด

กาแฟดิบแทนตัวทำละลาย ที่ใช้อยู่คือเมทิลีนคลอ

ไรด์ โดยไม่ทำทำให้รส

หรือกลิ่นของกาแฟเปลี่ยน

ไป

กาแฟดิบแทนตัวทำละลาย ที่ใช้อยู่คือเมทิลี่นคลอ

ไรด์ โดยไม่ทำทำให้รส

หรือกลิ่นของกาแฟเปลี่ยน

ไป

ประโยชน์: ใช้ในการเก็บรักษาอาหารแช่แข็ง, สร้างเอฟเฟกต์ควันเย็นในงานแสดง, ขนส่งวัคซีนและสารเคมีที่ต้องการรักษาอุณหภูมิให้ต่ำ

2) ไนโตรเจนเหลว คือ ไนโตรเจนในสถานะเหลว ซึ่งมีอุณหภูมิต่ำมาก (ประมาณ -196 องศาเซลเซียส)

ประโยชน์: ใช้ในการแช่แข็งและเก็บรักษาตัวอย่างทางชีวภาพ เช่น สเปิร์ม, ไข่, และตัวอย่างเนื้อเยื่อ, ทำให้แห้งเร็วของอาหาร, ทำให้อุปกรณ์เย็นเพื่อการทดสอบในสภาวะเย็นจัด

3) การสกัดสารโดยใช้คาร์บอนไดออกไซด์ที่อยู่ในรูปของไหล คือ การใช้คาร์บอนไดออกไซด์ในสถานะซุปเปอร์คริติคัล (supercritical CO2) เพื่อสกัดสารต่าง ๆ

ประโยชน์: ใช้ในการสกัดคาเฟอีนออกจากกาแฟเพื่อผลิตกาแฟดีแคฟ, สกัดน้ำมันหอมระเหยจากพืช, ทำความสะอาดชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์โดยไม่ทำลายชิ้นส่วน

สารเคมีที่เติมลงไปแล้วทำให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้น เรียกว่า ตัวเร่งปฏิกิริยา (catalyst) ส่วนสารที่เติมแล้วทำให้ปฏิกิริยาเกิดช้าลง เรียกว่า ตัวหน่วงปฏิกิริยา (inhibitor) เมื่อสิ้นสุดปฏิกิริยาแล้ว ตัวเร่งหรือตัวหน่วงปฏิกิริยาจะได้กลับคืนมาในขนาด และปริมาณเดิม

2. ความเข้มข้นของสารตั้งต้น

ความเข้มข้นของสารตั้งต้นจะมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี เราวัดปริมาณของสารในสารละลายได้ จากความเข้มข้นของสารที่เข้าทำปฏิกิริยากัน ดังนั้น ในระหว่างเกิดปฏิกิริยาความเข้มข้นของสาร จึงเป็นสิ่งสำคัญที่มีผลให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วหรือช้า โดยสามารถทราบได้ว่า สารตัวใดมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาจากข้อมูลของผลการทดลอง

3. พื้นที่ผิวของสาร

ปฏิกิริยาที่มีสารตั้งต้นเป็นของแข็ง สามารถทำให้อัตราการเกิดปฏิกิริยาเปลี่ยนแปลงได้ โดยทำให้ของแข็งปริมาณเท่าเดิมมีขนาดเล็กลง เมื่อพื้นที่ผิวของของแข็งเพิ่มขึ้น ทำให้สารตั้งต้นสัมผัสกันได้มากขึ้น และช่วยให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้น

หลักการนี้นำมาใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น นักโภชนาการแนะนำให้เคี้ยวอาหารให้ละเอียดก่อนกลืนลงท้อง เป็นการเพิ่มพื้นที่ผิว เพื่อให้กรดและเอนไซม์ในน้ำย่อยย่อยอาหารได้เร็วขึ้น ป้องกันการจุกเสียด แน่นท้อง และท้องอืดท้องเฟ้อได้

4. อุณหภูมิ

ปฏิกิริยาเคมีหลายปฏิกิริยาไม่สามารถเกิดขึ้นได้ที่อุณหภูมิห้อง แสดงว่าอุณหภูมิมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี คือ เมื่อเพิ่มอุณหภูมิสูงขึ้น ปฏิกิริยาเคมีจะเกิดเร็วขึ้น และเมื่อลดอุณหภูมิ ปฏิกิริยาจะเกิดช้าลง

1.ความเข้มข้นของสารตั้งต้น (Concentration of Reactants) การเพิ่มความเข้มข้นของสารตั้งต้นทำให้อัตราการเกิดปฏิกิริยาเพิ่มขึ้น เนื่องจากมีโอกาสให้โมเลกุลชนกันมากขึ้น

2. อุณหภูมิ (Temperature) การเพิ่มอุณหภูมิทำให้อัตราการเกิดปฏิกิริยาเพิ่มขึ้น เนื่องจากโมเลกุลมีพลังงานมากขึ้นและเคลื่อนที่เร็วขึ้น จึงมีโอกาสชนกันและเกิดปฏิกิริยามากขึ้น

3. ตัวเร่งปฏิกิริยา (Catalysts) ตัวเร่งปฏิกิริยาช่วยเพิ่มอัตราการเกิดปฏิกิริยาโดยไม่ถูกเปลี่ยนแปลงทางเคมี ตัวเร่งปฏิกิริยาทำให้ปฏิกิริยาเกิดขึ้นได้ง่ายขึ้นและเร็วขึ้น

4. พื้นที่ผิวของสารตั้งต้น (Surface Area of Reactants) ในกรณีที่ปฏิกิริยาเกิดขึ้นระหว่างของแข็งกับของเหลวหรือแก๊ส การเพิ่มพื้นที่ผิวของสารตั้งต้นจะเพิ่มอัตราการเกิดปฏิกิริยา เนื่องจากมีพื้นที่มากขึ้นสำหรับการชนกันของโมเลกุล

2.ความเข้มข้น ความเข้มข้นของสารตั้งต้นสูงขึ้นจะเพิ่มจำนวนอนุภาคที่สามารถชนกันได้ ซึ่งเพิ่มโอกาสในการเกิดปฏิกิริยา

3.พื้นที่ผิวสัมผัส ในกรณีที่สารตั้งต้นอยู่ในสถานะต่างกัน การเพิ่มพื้นที่ผิวสัมผัสจะเพิ่มโอกาสในการชนกันของอนุภาค ซึ่งเพิ่มอัตราการเกิดปฏิกิริยา

4.ตัวเร่งปฏิกิริยา ตัวเร่งปฏิกิริยาจะลดพลังงานกระตุ้นที่จำเป็นสำหรับการเกิดปฏิกิริยา ทำให้ปฏิกิริยาเกิดขึ้นเร็วขึ้นโดยไม่ถูกใช้ไปในปฏิกิริยา

1.ความเข้มข้นของสารตั้งต้น: ความเข้มข้นของสารตั้งต้นที่สูงขึ้นจะเพิ่มอัตราการชนกันของโมเลกุล ทำให้ปฏิกิริยาเกิดขึ้นเร็วขึ้น

2.อุณหภูมิ: อุณหภูมิที่สูงขึ้นจะเพิ่มพลังงานของโมเลกุล ทำให้ชนกันแรงขึ้นและมีโอกาสเกิดปฏิกิริยาสูงขึ้น

3.พื้นที่ผิวของสารตั้งต้น: พื้นที่ผิวที่มากขึ้นจะเพิ่มพื้นที่ในการเกิดปฏิกิริยา ทำให้การชนกันของโมเลกุลเกิดขึ้นบ่อยขึ้น

4.ตัวเร่งปฏิกิริยา (Catalyst): ตัวเร่งปฏิกิริยาจะลดพลังงานกีดขวางของปฏิกิริยา ทำให้ปฏิกิริยาเกิดขึ้นได้ง่ายและเร็วขึ้น

2. ความเข้มข้นของสารตั้งต้น
หากสารตั้งต้นมีความเข้มข้นมาก ปฏิกิริยาจะเกิดเร็ว เนื่องจากความเข้มข้นของสารที่มาก จะมีอนุภาคของสารอยู่รวมกันอย่างหนาแน่น อนุภาคของสารจึงมีโอกาสชนกัน แล้วเกิดปฏิกิริยาได้รวดเร็ว เช่น ปฏิกิริยาระหว่างโลหะกับกรด ถ้าใช้กรดที่มีความเข้มข้นสูงเป็นสารตั้งต้น จะทำให้โลหะถูกกัดกร่อนเร็ว

3. พื้นที่ผิวสัมผัสของสารที่เข้าทำปฏิกิริยา
พื้นที่ผิวของสารตั้งต้นจะมีผลต่อปฏิกิริยาเคมี ในลักษณะที่สารตั้งต้นชนิดหนึ่งมีสถานะเป็นของแข็ง กับสารอีกชนิดหนึ่งมีสถานะเป็นของเหลว เนื่องจากพื้นที่ผิวที่เพิ่มขึ้น จะทำให้ของแข็งมีพื้นที่สัมผัสกับของเหลวมากขึ้น การเกิดปฏิกิริยาก็เร็วขึ้น เช่น การเคี้ยวอาหารให้ละเอียดก่อนกลืนลงท้อง ซึ่งช่วยให้อาหารมีขนาดเล็กลง เป็นการเพิ่มพื้นที่ผิวสัมผัสของอาหาร ทำให้กรดและเอนไซม์ในน้ำย่อยของกระเพาะอาหารทำปฏิกิริยากับอาหารได้เร็วขึ้น

4. อุณหภูมิ
อัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมีจะเพิ่มขึ้นเมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น เนื่องจากอุณหภูมิที่สูง จะทำให้อะตอมหรือโมเลกุลของสารเคลื่อนที่ได้เร็วขึ้น ตัวอย่างเช่น การบ่มผลไม้ในภาชนะที่มีฝาปิด จะสุกเร็วกว่าผลไม้ที่ตั้งไว้ข้างนอก หรืออาหารที่ไม่ได้เก็บไว้ในตู้เย็น จะเน่าเสียได้ง่ายกว่าอาหารที่เก็บในตู้เย็น เนื่องจากในตู้เย็นมีอุณหภูมิต่ำ จึงช่วยชะลอการเกิดปฏิกิริยาเคมีในอาหารได้ ทำให้เน่าเสียช้าลง

ประโยชน์ น้ำแข็งแห้งถูกนำมาใช้ประโยชน์หลาย ๆ ด้าน เช่น ในอุตสาหกรรมอาหารประเภทไอศกรีม นม เบเกอรี่ ไส้กรอก และเนื้อสัตว์ เพื่อถนอมอาหารในขั้นตอนการผลิตหรือในการขนส่งหรือเก็บอาหารสำหรับเสิร์ฟบนเครื่องบิน

2)ไนโตรเจนเหลว คือ ไนโตรเจนที่ได้จากการทาให้อากาศกลั่นตัวกลายเป็นของเหลว และผ่านเข้าสู่หอกลั่น

ประโยชน์ ไนโตรเจนเหลวถูกนามาใช้ประโยชน์ในอุตสาหกรรมที่ต้องการความเย็น แช่เย็น แช่แข็งอาหาร และ ใช้ในการรักษาสภาพของเซลล์ การรักษาสภาพทางชีวภาพ

3)การสกัดสารโดยใช้คาร์บอนไดออกไซด์ที่อยู่ในรูปของไหล คือ เทคโนโลยีชั้นสูง เทคนิคการสกัดแบบนี้จะใช้แก๊ส คาร์บอนไดออกไซด์ในรูปของของไหลแทนตัวทำละลายอินทรีย์ต่างๆ เช่น แอซีโตน เฮกเซน หรือ เมทิลีนคลอไรด์

ประโยชน์ นิยมใช้ CO2 ในรูปของของไหลสกัดคาเฟอีนออกจากเมล็ดกาแฟดิบแทนตัวทำละลายที่ใช้อยู่คือเมทิลีนคลอไรด์ โดยไม่ทำทำให้รสหรือกลิ่นของกาแฟเปลี่ยนไป

1.ตัวเร่งปฏิกิริยาหรือตัวหน่วงปฏิกิริยา

สารเคมีที่เติมลงไปแล้วทำให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้น เรียกว่า ตัวเร่งปฏิกิริยา (catalyst) ส่วนสารที่เติมแล้วทำให้ปฏิกิริยาเกิดช้าลง เรียกว่า ตัวหน่วงปฏิกิริยา (inhibitor) เมื่อสิ้นสุดปฏิกิริยาแล้ว ตัวเร่งหรือตัวหน่วงปฏิกิริยาจะได้กลับคืนมาในขนาด และปริมาณเดิม

2. ความเข้มข้นของสารตั้งต้น

ความเข้มข้นของสารตั้งต้นจะมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี เราวัดปริมาณของสารในสารละลายได้ จากความเข้มข้นของสารที่เข้าทำปฏิกิริยากัน ดังนั้น ในระหว่างเกิดปฏิกิริยาความเข้มข้นของสาร จึงเป็นสิ่งสำคัญที่มีผลให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วหรือช้า โดยสามารถทราบได้ว่า สารตัวใดมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาจากข้อมูลของผลการทดลอง

3. พื้นที่ผิวของสาร

ปฏิกิริยาที่มีสารตั้งต้นเป็นของแข็ง สามารถทำให้อัตราการเกิดปฏิกิริยาเปลี่ยนแปลงได้ โดยทำให้ของแข็งปริมาณเท่าเดิมมีขนาดเล็กลง เมื่อพื้นที่ผิวของของแข็งเพิ่มขึ้น ทำให้สารตั้งต้นสัมผัสกันได้มากขึ้น และช่วยให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้น

หลักการนี้นำมาใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น นักโภชนาการแนะนำให้เคี้ยวอาหารให้ละเอียดก่อนกลืนลงท้อง เป็นการเพิ่มพื้นที่ผิว เพื่อให้กรดและเอนไซม์ในน้ำย่อยย่อยอาหารได้เร็วขึ้น ป้องกันการจุกเสียด แน่นท้อง และท้องอืดท้องเฟ้อได้

4. อุณหภูมิ

ปฏิกิริยาเคมีหลายปฏิกิริยาไม่สามารถเกิดขึ้นได้ที่อุณหภูมิห้อง แสดงว่าอุณหภูมิมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี คือ เมื่อเพิ่มอุณหภูมิสูงขึ้น ปฏิกิริยาเคมีจะเกิดเร็วขึ้น และเมื่อลดอุณหภูมิ ปฏิกิริยาจะเกิดช้าลง

ในชีวิตประจำวัน เราสามารถนำการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิที่มีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาไปใช้ประโยชน์ได้ เช่น การเก็บผลไม้ที่แก่จัดมาเรียงไว้ในภาชนะที่ปิดมิดชิด คลุมด้วยผ้า หรือกระดาษทิ้งไว้ 3-5 วัน ผลไม้จะสุกเร็วกว่าการวางไว้นอกภาชนะ เพราะเอนไซม์ในผลไม้ทำงานได้เร็วกว่า สำหรับการเปลี่ยนแปลงที่ต้องการให้เกิดช้า ทำได้โดยการลดอุณหภูมิ เช่น การเก็บรักษาผลไม้ หรืออาหารในตู้เย็น เพื่อลดการทำงานของเอนไซม์หรือแบคทีเรีย

4ปัจจัย

1. ชนิดของสารตั้งต้น
สารแต่ละชนิดมีสมบัติต่างกัน จึงมีความว่องไวต่อการเกิดปฏิกิริยาต่างกันด้วย เช่น แมกนีเซียมสามารถทำปฏิกิริยากับสารละลายกรด และเกิดเป็นแก๊สไฮโดรเจนได้อย่างรวดเร็ว แต่แมกนีเซียมจะทำปฏิกิริยากับออกซิเจนได้ช้า หรือโลหะโซเดียมทำปฏิกิริยากับน้ำเย็นได้เร็วมากขณะที่โลหะแมกนีเซียมจะทำปฏิกิริยากับน้ำเย็นได้ช้า แต่จะเกิดเร็วขึ้นเมื่อทำปฏิกิริยากับน้ำร้อน เป็นต้น

2. ความเข้มข้นของสารตั้งต้น
หากสารตั้งต้นมีความเข้มข้นมาก ปฏิกิริยาจะเกิดเร็ว เนื่องจากความเข้มข้นของสารที่มาก จะมีอนุภาคของสารอยู่รวมกันอย่างหนาแน่นอนุภาคของสารจึงมีโอกาสชนกัน แล้วเกิดปฏิกิริยาได้รวดเร็ว เช่น ปฏิกิริยาระหว่างโลหะกับกรด ถ้าใช้กรดที่มีความเข้มข้นสูงเป็นสารตั้งต้นจะทำให้โลหะถูกกัดกร่อนเร็ว

3. พื้นที่ผิวสัมผัสของสารที่เข้าทำปฏิกิริยา
พื้นที่ผิวของสารตั้งต้นจะมีผลต่อปฏิกิริยาเคมี ในลักษณะที่สารตั้งต้นชนิดหนึ่งมีสถานะเป็นของแข็ง กับสารอีกชนิดหนึ่งมีสถานะเป็นของเหลวเนื่องจากพื้นที่ผิวที่เพิ่มขึ้น จะทำให้ของแข็งมีพื้นที่สัมผัสกับของเหลวมากขึ้น การเกิดปฏิกิริยาก็เร็วขึ้น เช่น การเคี้ยวอาหารให้ละเอียดก่อนกลืนลงท้อง ซึ่งช่วยให้อาหารมีขนาดเล็กลง เป็นการเพิ่มพื้นที่ผิวสัมผัสของอาหาร ทำให้กรดและเอนไซม์ในน้ำย่อยของกระเพาะอาหารทำปฏิกิริยากับอาหารได้เร็วขึ้น

4. อุณหภูมิ
อัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมีจะเพิ่มขึ้นเมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น เนื่องจากอุณหภูมิที่สูง จะทำให้อะตอมหรือโมเลกุลของสารเคลื่อนที่ได้เร็วขึ้น ตัวอย่างเช่น การบ่มผลไม้ในภาชนะที่มีฝาปิด จะสุกเร็วกว่าผลไม้ที่ตั้งไว้ข้างนอก หรืออาหารที่ไม่ได้เก็บไว้ในตู้เย็น จะเน่าเสียได้ง่ายกว่าอาหารที่เก็บในตู้เย็น เนื่องจากในตู้เย็นมีอุณหภูมิต่ำ จึงช่วยชะลอการเกิดปฏิกิริยาเคมีในอาหารได้ ทำให้เน่าเสียช้าลง

คาร์บอนไดออกไซด์ในสถานะ

แข็ง ซึ่งมีอุณหภูมิต่ำมาก

(ประมาณ -78.5 องศา

เซลเซียส)

ประโยชน์: ใช้ในการเก็บรักษา

อาหารแช่แข็ง, สร้างเอฟเฟกต์

ควันเย็นในงานแสดง, ขนส่ง

วัคซีนและสารเคมีที่ต้องการ

รักษาอุณหภูมิให้ต่ำ

2) ไน โตรเจนเหลว คือ

ไนโตรเจนในสถานะเหลว ซึ่งมี

อุณหภูมิต่ำมาก (ประมาณ

-196 องศาเซลเซียส)

ประโยชน์: ใช้ในการแช่แข็งและเก็บรักษาตัวอย่างทางชีวภาพ

เช่น สเปิร์ม, ไข่, และตัวอย่าง

เนื้อเยื่อ, ทำให้แห้งเร็วของ

อาหาร, ทำให้อุปกรณ์เย็นเพื่อ

การทดสอบในสภาวะเย็นจัด

3) การสกัดสารโดยใช้

คาร์บอนไดออกไซด์ที่อยู่ในรูป

ของไหล คือ การใช้

คาร์บอนไดออกไซด์ในสถานะ

ซุปเปอร์คริติคัล (supercritical CO2) เพื่อสกัดสารต่าง ๆ

ประโยชน์: ใช้ในการสกัดคาเฟ

อีนออกจากกาแฟเพื่อผลิตกาแฟ

ดีแคฟ, สกัดน้ำมันหอมระเหย

จากพืช, ทำความสะอาดชิ้นส่วน

อิเล็กทรอนิกส์โดยไม่ทำลายชิ้น

ความเข้มข้นของสารตั้งต้นมีผลโดยตรงต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี ความเข้มข้นที่สูงขึ้นหมายถึงจำนวนโมเลกุลของสารตั้งต้นในปริมาตรที่กำหนดเพิ่มขึ้น ซึ่งทำให้โอกาสที่โมเลกุลเหล่านั้นจะชนกันเพิ่มขึ้น เมื่อโมเลกุลชนกันบ่อยครั้งขึ้น การเกิดปฏิกิริยาก็จะเร็วขึ้น

2. อุณหภูมิ (Temperature):

อุณหภูมิเป็นปัจจัยที่มีผลอย่างมากต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี เมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น โมเลกุลของสารตั้งต้นจะมีพลังงานจลน์ (kinetic energy) เพิ่มขึ้น ทำให้การเคลื่อนไหวของโมเลกุลเร็วขึ้นและชนกันบ่อยขึ้น นอกจากนี้ การเพิ่มอุณหภูมิยังช่วยเพิ่มจำนวนโมเลกุลที่มีพลังงานเพียงพอที่จะข้ามพลังงานกั้น (activation energy) ทำให้การเกิดปฏิกิริยาเป็นไปได้ง่ายขึ้น

3. ตัวเร่งปฏิกิริยา (Catalysts):

ตัวเร่งปฏิกิริยาเป็นสารที่ช่วยเพิ่มอัตราการเกิดปฏิกิริยาโดยไม่ถูกใช้หมดไปในกระบวนการ ตัวเร่งปฏิกิริยาจะทำงานโดยการลดพลังงานกั้น (activation energy) ที่จำเป็นสำหรับการเกิดปฏิกิริยา ทำให้โมเลกุลของสารตั้งต้นสามารถเกิดปฏิกิริยาได้ง่ายขึ้น แม้จะมีพลังงานน้อยกว่าที่จำเป็นในกรณีไม่มีตัวเร่งปฏิกิริยา

4. พื้นที่ผิวของสารตั้งต้น (Surface area of reactants):

พื้นที่ผิวของสารตั้งต้นมีผลโดยเฉพาะในกรณีที่สารตั้งต้นเป็นของแข็ง พื้นที่ผิวที่มีมากขึ้นหมายถึงการมีพื้นที่สำหรับโมเลกุลของสารตั้งต้นที่จะชนกันมากขึ้น ซึ่งส่งผลให้อัตราการเกิดปฏิกิริยาเพิ่มขึ้น ตัวอย่างเช่น เมื่อบดของแข็งให้เป็นผงละเอียด จะทำให้พื้นที่ผิวสัมผัสกับสารตั้งต้นอื่น ๆ เพิ่มขึ้น ทำให้การเกิดปฏิกิริยาเร็วขึ้น

ความเข้มข้นของสารตั้งต้นจะมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี เราวัดปริมาณของสารในสารละลายได้ จากความเข้มข้นของสารที่เข้าทำปฏิกิริยากัน ดังนั้น ในระหว่างเกิดปฏิกิริยาความเข้มข้นของสาร จึงเป็นสิ่งสำคัญที่มีผลให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วหรือช้า โดยสามารถทราบได้ว่า สารตัวใดมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาจากข้อมูลของผลการทดลอง

 2. พื้นที่ผิวของสาร

ปฏิกิริยาที่มีสารตั้งต้นเป็นของแข็ง สามารถทำให้อัตราการเกิดปฏิกิริยาเปลี่ยนแปลงได้ โดยทำให้ของแข็งปริมาณเท่าเดิมมีขนาดเล็กลง เมื่อพื้นที่ผิวของของแข็งเพิ่มขึ้น ทำให้สารตั้งต้นสัมผัสกันได้มากขึ้น และช่วยให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้น

หลักการนี้นำมาใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น นักโภชนาการแนะนำให้เคี้ยวอาหารให้ละเอียดก่อนกลืนลงท้อง เป็นการเพิ่มพื้นที่ผิว เพื่อให้กรดและเอนไซม์ในน้ำย่อยย่อยอาหารได้เร็วขึ้น ป้องกันการจุกเสียด แน่นท้อง และท้องอืดท้องเฟ้อได้

3. อุณหภูมิ

ปฏิกิริยาเคมีหลายปฏิกิริยาไม่สามารถเกิดขึ้นได้ที่อุณหภูมิห้อง แสดงว่าอุณหภูมิมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี คือ เมื่อเพิ่มอุณหภูมิสูงขึ้น ปฏิกิริยาเคมีจะเกิดเร็วขึ้น และเมื่อลดอุณหภูมิ ปฏิกิริยาจะเกิดช้าลง

ในชีวิตประจำวัน เราสามารถนำการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิที่มีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาไปใช้ประโยชน์ได้ เช่น การเก็บผลไม้ที่แก่จัดมาเรียงไว้ในภาชนะที่ปิดมิดชิด คลุมด้วยผ้า หรือกระดาษทิ้งไว้ 3-5 วัน ผลไม้จะสุกเร็วกว่าการวางไว้นอกภาชนะ เพราะเอนไซม์ในผลไม้ทำงานได้เร็วกว่า สำหรับการเปลี่ยนแปลงที่ต้องการให้เกิดช้า ทำได้โดยการลดอุณหภูมิ เช่น การเก็บรักษาผลไม้ หรืออาหารในตู้เย็น เพื่อลดการทำงานของเอนไซม์หรือแบคทีเรีย

 4. ตัวเร่งปฏิกิริยาหรือตัวหน่วงปฏิกิริยา

สารเคมีที่เติมลงไปแล้วทำให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้น เรียกว่า ตัวเร่งปฏิกิริยา (catalyst) ส่วนสารที่เติมแล้วทำให้ปฏิกิริยาเกิดช้าลง เรียกว่า ตัวหน่วงปฏิกิริยา (inhibitor) เมื่อสิ้นสุดปฏิกิริยาแล้ว ตัวเร่งหรือตัวหน่วงปฏิกิริยาจะได้กลับคืนมาในขนาด และปริมาณเดิม

สารเคมีที่เติมลงไปแล้วทำให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้น เรียกว่า ตัวเร่งปฏิกิริยาส่วนสารที่เติมแล้วทำให้ปฏิกิริยาเกิดช้าลง เรียกว่า ตัวหน่วงปฏิกิริยาเมื่อสิ้นสุดปฏิกิริยาแล้ว ตัวเร่งหรือตัวหน่วงปฏิกิริยาจะได้กลับคืนมาในขนาด และปริมาณเดิม

2. ความเข้มข้นของสารตั้งต้น
หากสารตั้งต้นมีความเข้มข้นมาก ปฏิกิริยาจะเกิดเร็ว เนื่องจากความเข้มข้นของสารที่มาก จะมีอนุภาคของสารอยู่รวมกันอย่างหนาแน่น อนุภาคของสารจึงมีโอกาสชนกัน แล้วเกิดปฏิกิริยาได้รวดเร็ว เช่น ปฏิกิริยาระหว่างโลหะกับกรด ถ้าใช้กรดที่มีความเข้มข้นสูงเป็นสารตั้งต้น จะทำให้โลหะถูกกัดกร่อนเร็ว

3. พื้นที่ผิวสัมผัสของสารที่เข้าทำปฏิกิริยา
พื้นที่ผิวของสารตั้งต้นจะมีผลต่อปฏิกิริยาเคมี ในลักษณะที่สารตั้งต้นชนิดหนึ่งมีสถานะเป็นของแข็ง กับสารอีกชนิดหนึ่งมีสถานะเป็นของเหลว เนื่องจากพื้นที่ผิวที่เพิ่มขึ้น จะทำให้ของแข็งมีพื้นที่สัมผัสกับของเหลวมากขึ้น การเกิดปฏิกิริยาก็เร็วขึ้น เช่น การเคี้ยวอาหารให้ละเอียดก่อนกลืนลงท้อง ซึ่งช่วยให้อาหารมีขนาดเล็กลง เป็นการเพิ่มพื้นที่ผิวสัมผัสของอาหาร ทำให้กรดและเอนไซม์ในน้ำย่อยของกระเพาะอาหารทำปฏิกิริยากับอาหารได้เร็วขึ้น

4. อุณหภูมิ
อัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมีจะเพิ่มขึ้นเมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น เนื่องจากอุณหภูมิที่สูง จะทำให้อะตอมหรือโมเลกุลของสารเคลื่อนที่ได้เร็วขึ้น ตัวอย่างเช่น การบ่มผลไม้ในภาชนะที่มีฝาปิด จะสุกเร็วกว่าผลไม้ที่ตั้งไว้ข้างนอก หรืออาหารที่ไม่ได้เก็บไว้ในตู้เย็น จะเน่าเสียได้ง่ายกว่าอาหารที่เก็บในตู้เย็น เนื่องจากในตู้เย็นมีอุณหภูมิต่ำ จึงช่วยชะลอการเกิดปฏิกิริยาเคมีในอาหารได้ ทำให้เน่าเสียช้าลง

2.อุณหภูมิ ปฏิกิริยาเคมีหลายปฏิกิริยาไม่สามารถเกิดขึ้นได้ที่อุณหภูมิห้อง แสดงว่าอุณหภูมิมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี คือ เมื่อเพิ่มอุณหภูมิสูงขึ้น ปฏิกิริยาเคมีจะเกิดเร็วขึ้น และเมื่อลดอุณหภูมิ ปฏิกิริยาจะเกิดช้าลง

ในชีวิตประจำวัน เราสามารถนำการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิที่มีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาไปใช้ประโยชน์ได้ เช่น การเก็บผลไม้ที่แก่จัดมาเรียงไว้ในภาชนะที่ปิดมิดชิด คลุมด้วยผ้า หรือกระดาษทิ้งไว้ 3-5 วัน ผลไม้จะสุกเร็วกว่าการวางไว้นอกภาชนะ เพราะเอนไซม์ในผลไม้ทำงานได้เร็วกว่า สำหรับการเปลี่ยนแปลงที่ต้องการให้เกิดช้า ทำได้โดยการลดอุณหภูมิ เช่น การเก็บรักษาผลไม้ หรืออาหารในตู้เย็น เพื่อลดการทำงานของเอนไซม์หรือแบคทีเรีย

3.พื้นที่ผิวของสาร ปฏิกิริยาที่มีสารตั้งต้นเป็นของแข็ง สามารถทำให้อัตราการเกิดปฏิกิริยาเปลี่ยนแปลงได้ โดยทำให้ของแข็งปริมาณเท่าเดิมมีขนาดเล็กลง เมื่อพื้นที่ผิวของของแข็งเพิ่มขึ้น ทำให้สารตั้งต้นสัมผัสกันได้มากขึ้น และช่วยให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้น

หลักการนี้นำมาใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น นักโภชนาการแนะนำให้เคี้ยวอาหารให้ละเอียดก่อนกลืนลงท้อง เป็นการเพิ่มพื้นที่ผิว เพื่อให้กรดและเอนไซม์ในน้ำย่อยย่อยอาหารได้เร็วขึ้น ป้องกันการจุกเสียด แน่นท้อง และท้องอืดท้องเฟ้อได้

4.ตัวเร่งปฏิกิริยาหรือตัวหน่วงปฏิกิริยา

สารเคมีที่เติมลงไปแล้วทำให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้น เรียกว่า ตัวเร่งปฏิกิริยา (catalyst) ส่วนสารที่เติมแล้วทำให้ปฏิกิริยาเกิดช้าลง เรียกว่า ตัวหน่วงปฏิกิริยา (inhibitor) เมื่อสิ้นสุดปฏิกิริยาแล้ว ตัวเร่งหรือตัวหน่วงปฏิกิริยาจะได้กลับคืนมาในขนาด และปริมาณเดิม

1. อุณหภูมิ (Temperature): อุณหภูมิที่สูงขึ้นมักจะเพิ่มความเร็วในการเกิดปฏิกิริยาเคมี เนื่องจากโมเลกุลจะมีพลังงานเคลื่อนที่มากขึ้น ทำให้ชนกันบ่อยขึ้นและด้วยพลังงานที่สูงขึ้น

2. ความเข้มข้นของสารตั้งต้น (Concentration of Reactants): ความเข้มข้นของสารตั้งต้นที่สูงขึ้นจะเพิ่มโอกาสที่โมเลกุลจะชนกันและเกิดปฏิกิริยา

3. พื้นที่ผิวของสารตั้งต้น (Surface Area): ในปฏิกิริยาที่เกี่ยวข้องกับของแข็ง การเพิ่มพื้นที่ผิวสัมผัสจะเพิ่มความเร็วในการเกิดปฏิกิริยา เนื่องจากมีพื้นที่สำหรับการชนกันมากขึ้น

4. ตัวเร่งปฏิกิริยา (Catalyst): ตัวเร่งปฏิกิริยาจะช่วยลดพลังงานที่จำเป็นสำหรับการเกิดปฏิกิริยา ทำให้ปฏิกิริยาเกิดขึ้นเร็วขึ้น โดยตัวเร่งปฏิกิริยาไม่ถูกเปลี่ยนแปลงหรือถูกใช้หมดในปฏิกิริยา

1. ชนิดของสารตั้งต้น

สารแต่ละชนิดมีสมบัติต่างกัน จึงมีความว่องไวต่อการเกิดปฏิกิริยาต่างกันด้วย เช่น แมกนีเซียมสามารถทำปฏิกิริยากับสารละลายกรด และเกิดเป็นแก๊สไฮโดรเจนได้อย่างรวดเร็ว แต่แมกนีเซียมจะทำปฏิกิริยากับออกซิเจนได้ช้า หรือโลหะโซเดียมทำปฏิกิริยากับน้ำเย็นได้เร็วมาก ขณะที่โลหะแมกนีเซียมจะทำปฏิกิริยากับน้ำเย็นได้ช้า แต่จะเกิดเร็วขึ้นเมื่อทำปฏิกิริยากับน้ำร้อน เป็นต้น

2. ความเข้มข้นของสารตั้งต้น

หากสารตั้งต้นมีความเข้มข้นมาก ปฏิกิริยาจะเกิดเร็ว เนื่องจากความเข้มข้นของสารที่มาก จะมีอนุภาคของสารอยู่รวมกันอย่างหนาแน่น อนุภาคของสารจึงมีโอกาสชนกัน แล้วเกิดปฏิกิริยาได้รวดเร็ว เช่น ปฏิกิริยาระหว่างโลหะกับกรด ถ้าใช้กรดที่มีความเข้มข้นสูงเป็นสารตั้งต้น จะทำให้โลหะถูกกัดกร่อนเร็ว

3. พื้นที่ผิวสัมผัสของสารที่เข้าทำปฏิกิริยา

พื้นที่ผิวของสารตั้งต้นจะมีผลต่อปฏิกิริยาเคมี ในลักษณะที่สารตั้งต้นชนิดหนึ่งมีสถานะเป็นของแข็ง กับสารอีกชนิดหนึ่งมีสถานะเป็นของเหลว เนื่องจากพื้นที่ผิวที่เพิ่มขึ้น จะทำให้ของแข็งมีพื้นที่สัมผัสกับของเหลวมากขึ้น การเกิดปฏิกิริยาก็เร็วขึ้น เช่น การเคี้ยวอาหารให้ละเอียดก่อนกลืนลงท้อง ซึ่งช่วยให้อาหารมีขนาดเล็กลง เป็นการเพิ่มพื้นที่ผิวสัมผัสของอาหาร ทำให้กรดและเอนไซม์ในน้ำย่อยของกระเพาะอาหารทำปฏิกิริยากับอาหารได้เร็วขึ้น

4. อุณหภูมิ

อัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมีจะเพิ่มขึ้นเมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น เนื่องจากอุณหภูมิที่สูง จะทำให้อะตอมหรือโมเลกุลของสารเคลื่อนที่ได้เร็วขึ้น ตัวอย่างเช่น การบ่มผลไม้ในภาชนะที่มีฝาปิด จะสุกเร็วกว่าผลไม้ที่ตั้งไว้ข้างนอก หรืออาหารที่ไม่ได้เก็บไว้ในตู้เย็น จะเน่าเสียได้ง่ายกว่าอาหารที่เก็บในตู้เย็น เนื่องจากในตู้เย็นมีอุณหภูมิต่ำ จึงช่วยชะลอการเกิดปฏิกิริยาเคมีในอาหารได้ ทำให้เน่าเสียช้าลง

ปัจจัยที่มีผลต่อการเกิดปฎิกิริยาเคมี 4 ปัจจัย:

1. ความเข้มข้นของสารตั้งต้น (Concentration of reactants):

ความเข้มข้นของสารตั้งต้นมีผลโดยตรงต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี ความเข้มข้นที่สูงขึ้นหมายถึงจำนวนโมเลกุลของสารตั้งต้นในปริมาตรที่กำหนดเพิ่มขึ้น ซึ่งทำให้โอกาสที่โมเลกุลเหล่านั้นจะชนกันเพิ่มขึ้น เมื่อโมเลกุลชนกันบ่อยครั้งขึ้น การเกิดปฏิกิริยาก็จะเร็วขึ้น

2. อุณหภูมิ (Temperature):

อุณหภูมิเป็นปัจจัยที่มีผลอย่างมากต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี เมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น โมเลกุลของสารตั้งต้นจะมีพลังงานจลน์ (kinetic energy) เพิ่มขึ้น ทำให้การเคลื่อนไหวของโมเลกุลเร็วขึ้นและชนกันบ่อยขึ้น นอกจากนี้ การเพิ่มอุณหภูมิยังช่วยเพิ่มจำนวนโมเลกุลที่มีพลังงานเพียงพอที่จะข้ามพลังงานกั้น (activation energy) ทำให้การเกิดปฏิกิริยาเป็นไปได้ง่ายขึ้น

3. ตัวเร่งปฏิกิริยา (Catalysts):

ตัวเร่งปฏิกิริยาเป็นสารที่ช่วยเพิ่มอัตราการเกิดปฏิกิริยาโดยไม่ถูกใช้หมดไปในกระบวนการ ตัวเร่งปฏิกิริยาจะทำงานโดยการลดพลังงานกั้น (activation energy) ที่จำเป็นสำหรับการเกิดปฏิกิริยา ทำให้โมเลกุลของสารตั้งต้นสามารถเกิดปฏิกิริยาได้ง่ายขึ้น แม้จะมีพลังงานน้อยกว่าที่จำเป็นในกรณีไม่มีตัวเร่งปฏิกิริยา

4. พื้นที่ผิวของสารตั้งต้น (Surface area of reactants):

พื้นที่ผิวของสารตั้งต้นมีผลโดยเฉพาะในกรณีที่สารตั้งต้นเป็นของแข็ง พื้นที่ผิวที่มีมากขึ้นหมายถึงการมีพื้นที่สำหรับโมเลกุลของสารตั้งต้นที่จะชนกันมากขึ้น ซึ่งส่งผลให้อัตราการเกิดปฏิกิริยาเพิ่มขึ้น ตัวอย่างเช่น เมื่อบดของแข็งให้เป็นผงละเอียด จะทำให้พื้นที่ผิวสัมผัสกับสารตั้งต้นอื่น ๆ เพิ่มขึ้น ทำให้การเกิดปฏิกิริยาเร็วขึ้น

1. ความเข้มข้นของสารตั้งต้น: ความเข้มข้นของสารตั้งต้นมีผลต่อความถี่ที่โมเลกุลจะชนกันและทำปฏิกิริยากัน ยิ่งความเข้มข้นสูง โอกาสที่โมเลกุลจะชนกันและเกิดปฏิกิริยาก็ยิ่งมากขึ้น ทำให้อัตราการเกิดปฏิกิริยาเพิ่มขึ้น

2. อุณหภูมิ: อุณหภูมิที่สูงขึ้นทำให้โมเลกุลเคลื่อนที่เร็วขึ้น และชนกันด้วยพลังงานที่สูงขึ้น ทำให้อัตราการเกิดปฏิกิริยาเพิ่มขึ้น เนื่องจากโมเลกุลมีโอกาสเกิดปฏิกิริยากันมากขึ้น

3. ตัวเร่งปฏิกิริยา: ตัวเร่งปฏิกิริยาเป็นสารที่ช่วยเพิ่มอัตราการเกิดปฏิกิริยาโดยไม่ถูกใช้หมดไปในกระบวนการ ตัวเร่งปฏิกิริยาช่วยลดพลังงานที่จำเป็นในการเริ่มปฏิกิริยา ทำให้ปฏิกิริยาเกิดขึ้นได้ง่ายขึ้นและเร็วขึ้น

4. พื้นที่ผิวของสารตั้งต้น: พื้นที่ผิวของสารตั้งต้นมีผลต่อการเกิดปฏิกิริยาโดยตรง เนื่องจากพื้นที่ผิวที่มากขึ้นทำให้มีพื้นที่สำหรับโมเลกุลที่จะชนกันและทำปฏิกิริยามากขึ้น ดังนั้นการเพิ่มพื้นที่ผิวของสารตั้งต้นจะทำให้อัตราการเกิดปฏิกิริยาเพิ่มขึ้น

4ปัจจัย คือ

1. ตัวเร่งปฏิกิริยาหรือตัวหน่วงปฏิกิริยา

สารเคมีที่เติมลงไปแล้วทำให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้น เรียกว่า ตัวเร่งปฏิกิริยา (catalyst) ส่วนสารที่เติมแล้วทำให้ปฏิกิริยาเกิดช้าลง เรียกว่า ตัวหน่วงปฏิกิริยา (inhibitor) เมื่อสิ้นสุดปฏิกิริยาแล้ว ตัวเร่งหรือตัวหน่วงปฏิกิริยาจะได้กลับคืนมาในขนาด และปริมาณเดิม

2. อุณหภูมิ

ปฏิกิริยาเคมีหลายปฏิกิริยาไม่สามารถเกิดขึ้นได้ที่อุณหภูมิห้อง แสดงว่าอุณหภูมิมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี คือ เมื่อเพิ่มอุณหภูมิสูงขึ้น ปฏิกิริยาเคมีจะเกิดเร็วขึ้น และเมื่อลดอุณหภูมิ ปฏิกิริยาจะเกิดช้าลง

ในชีวิตประจำวัน เราสามารถนำการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิที่มีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาไปใช้ประโยชน์ได้ เช่น การเก็บผลไม้ที่แก่จัดมาเรียงไว้ในภาชนะที่ปิดมิดชิด คลุมด้วยผ้า หรือกระดาษทิ้งไว้ 3-5 วัน ผลไม้จะสุกเร็วกว่าการวางไว้นอกภาชนะ เพราะเอนไซม์ในผลไม้ทำงานได้เร็วกว่า สำหรับการเปลี่ยนแปลงที่ต้องการให้เกิดช้า ทำได้โดยการลดอุณหภูมิ เช่น การเก็บรักษาผลไม้ หรืออาหารในตู้เย็น เพื่อลดการทำงานของเอนไซม์หรือแบคทีเรีย

3. ความเข้มข้นของสารตั้งต้น

ความเข้มข้นของสารตั้งต้นจะมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี เราวัดปริมาณของสารในสารละลายได้ จากความเข้มข้นของสารที่เข้าทำปฏิกิริยากัน ดังนั้น ในระหว่างเกิดปฏิกิริยาความเข้มข้นของสาร จึงเป็นสิ่งสำคัญที่มีผลให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วหรือช้า โดยสามารถทราบได้ว่า สารตัวใดมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาจากข้อมูลของผลการทดลอง

4. ความเข้มข้นของสารตั้งต้น

ความเข้มข้นของสารตั้งต้นจะมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี เราวัดปริมาณของสารในสารละลายได้ จากความเข้มข้นของสารที่เข้าทำปฏิกิริยากัน ดังนั้น ในระหว่างเกิดปฏิกิริยาความเข้มข้นของสาร จึงเป็นสิ่งสำคัญที่มีผลให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วหรือช้า โดยสามารถทราบได้ว่า สารตัวใดมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาจากข้อมูลของผลการทดลอง

ความเข้มข้นของสารตั้งต้นจะมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี เราวัดปริมาณของสารในสารละลายได้ จากความเข้มข้นของสารที่เข้าทำปฏิกิริยากัน ดังนั้น ในระหว่างเกิดปฏิกิริยาความเข้มข้นของสาร จึงเป็นสิ่งสำคัญที่มีผลให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วหรือช้า โดยสามารถทราบได้ว่า สารตัวใดมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาจากข้อมูลของผลการทดลอง

2.พื้นที่ผิวของสาร

ปฏิกิริยาที่มีสารตั้งต้นเป็นของแข็ง สามารถทำให้อัตราการเกิดปฏิกิริยาเปลี่ยนแปลงได้ โดยทำให้ของแข็งปริมาณเท่าเดิมมีขนาดเล็กลง เมื่อพื้นที่ผิวของของแข็งเพิ่มขึ้น ทำให้สารตั้งต้นสัมผัสกันได้มากขึ้น และช่วยให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้น

3.อุณหภูมิ

ปฏิกิริยาเคมีหลายปฏิกิริยาไม่สามารถเกิดขึ้นได้ที่อุณหภูมิห้อง แสดงว่าอุณหภูมิมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี คือ เมื่อเพิ่มอุณหภูมิสูงขึ้น ปฏิกิริยาเคมีจะเกิดเร็วขึ้น และเมื่อลดอุณหภูมิ ปฏิกิริยาจะเกิดช้าลง

4.ตัวเร่งปฏิกิริยาหรือตัวหน่วงปฏิกิริยา

สารเคมีที่เติมลงไปแล้วทำให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้น เรียกว่า ตัวเร่งปฏิกิริยา (catalyst) ส่วนสารที่เติมแล้วทำให้ปฏิกิริยาเกิดช้าลง เรียกว่า ตัวหน่วงปฏิกิริยา (inhibitor) เมื่อสิ้นสุดปฏิกิริยาแล้ว ตัวเร่งหรือตัวหน่วงปฏิกิริยาจะได้กลับคืนมาในขนาด และปริมาณเดิม

1. ธรรมชาติของสารตั้งต้น

สารแต่ละชนิดเกิดปฏิกิริยาเคมีได้ด้วยอัตราเร็วที่แตกต่างกัน ส่งผลให้ชนิดของสารตั้งต้นมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี กล่าวคือ ปฏิกิริยาจะเกิดเร็วหรือช้าขึ้นอยู่กับธรรมชาติของสาร เช่น

- สารที่ทำปฏิกิริยาเป็นสารไอออนิกทั้งคู่ จะเกิดปฏิกิริยาเร็วกว่าสารที่เป็นสารโคเวเลนต์

- สารที่ทำปฏิกิริยาเป็นแก๊สทั้งคู่ จะทำปฏิกิริยาได้เร็วกว่าปฏิกิริยาที่สารอยู่ในสถานะที่ต่างกัน

2. ความเข้มข้นของสารตั้งต้น

ความเข้มข้นของสารตั้งต้นจะมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี เราวัดปริมาณของสารในสารละลายได้ จากความเข้มข้นของสารที่เข้าทำปฏิกิริยากัน ดังนั้น ในระหว่างเกิดปฏิกิริยาความเข้มข้นของสาร จึงเป็นสิ่งสำคัญที่มีผลให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วหรือช้า โดยสามารถทราบได้ว่า สารตัวใดมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาจากข้อมูลของผลการทดลอง

3. พื้นที่ผิวของสาร

ปฏิกิริยาที่มีสารตั้งต้นเป็นของแข็ง สามารถทำให้อัตราการเกิดปฏิกิริยาเปลี่ยนแปลงได้ โดยทำให้ของแข็งปริมาณเท่าเดิมมีขนาดเล็กลง เมื่อพื้นที่ผิวของของแข็งเพิ่มขึ้น ทำให้สารตั้งต้นสัมผัสกันได้มากขึ้น และช่วยให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้น

หลักการนี้นำมาใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น นักโภชนาการแนะนำให้เคี้ยวอาหารให้ละเอียดก่อนกลืนลงท้อง เป็นการเพิ่มพื้นที่ผิว เพื่อให้กรดและเอนไซม์ในน้ำย่อยย่อยอาหารได้เร็วขึ้น ป้องกันการจุกเสียด แน่นท้อง และท้องอืดท้องเฟ้อได้

4. อุณหภูมิ

ปฏิกิริยาเคมีหลายปฏิกิริยาไม่สามารถเกิดขึ้นได้ที่อุณหภูมิห้อง แสดงว่าอุณหภูมิมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี คือ เมื่อเพิ่มอุณหภูมิสูงขึ้น ปฏิกิริยาเคมีจะเกิดเร็วขึ้น และเมื่อลดอุณหภูมิ ปฏิกิริยาจะเกิดช้าลง

ในชีวิตประจำวัน เราสามารถนำการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิที่มีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาไปใช้ประโยชน์ได้ เช่น การเก็บผลไม้ที่แก่จัดมาเรียงไว้ในภาชนะที่ปิดมิดชิด คลุมด้วยผ้า หรือกระดาษทิ้งไว้ 3-5 วัน ผลไม้จะสุกเร็วกว่าการวางไว้นอกภาชนะ เพราะเอนไซม์ในผลไม้ทำงานได้เร็วกว่า สำหรับการเปลี่ยนแปลงที่ต้องการให้เกิดช้า ทำได้โดยการลดอุณหภูมิ เช่น การเก็บรักษาผลไม้ หรืออาหารในตู้เย็น เพื่อลดการทำงานของเอนไซม์หรือแบคทีเรีย

:

1.ความเข้มข้นของสารตั้งต้น

(Concentration of

Reactants) การเพิ่มความเข้ม

ข้นของสารตั้งต้นทำให้อัตรา

การเกิดปฏิกิริยาเพิ่มขึ้น

เนื่องจากมีโอกาสให้โมเลกุล

ชนกันมากขึ้น

2. อุณหภูมิ (Temperature)

การเพิ่มอุณหภูมิทำให้อัตรา

การเกิดปฏิกิริยาเพิ่มขึ้น

เนื่องจาก โมเลกุลมีพลังงาน

มากขึ้นและเคลื่อนที่เร็วขึ้น จึง

มีโอกาสชนกันและเกิด

ปฏิกิริยามากขึ้น

3. ตัวเร่งปฏิกิริยา (Catalysts) ตัวเร่งปฏิกิริยา

ช่วยเพิ่มอัตราการเกิดปฏิกิริยา

โดยไม่ถูกเปลี่ยนแปลงทาง

เคมี ตัวเร่งปฏิกิริยาทำให้

ปฏิกิริยาเกิดขึ้นได้ง่ายขึ้นและ

เร็วขึ้น

4. พื้นที่ผิวของสารตั้งต้น

(Surface Area of

Reactants) ในกรณีที่ปฏิกิริยา

เกิดขึ้นระหว่างของแข็งกับ

ของเหลวหรือแก๊ส การเพิ่ม

พื้นที่ผิวของสารตั้งต้นจะเพิ่ม

อัตราการเกิดปฏิกิริยา

เนื่องจากมีพื้นที่มากขึ้นสำหรับ

การชนกันของโมเลกุล

4ปัจจัย

1.ความเข้มข้นของสารตั้งต้น

ความเข้มข้นของสารตั้งต้นจะมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี เราวัดปริมาณของสารในสารละลายได้ จากความเข้มข้นของสารที่เข้าทำปฏิกิริยากัน ดังนั้น ในระหว่างเกิดปฏิกิริยาความเข้มข้นของสาร จึงเป็นสิ่งสำคัญที่มีผลให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วหรือช้า โดยสามารถทราบได้ว่า สารตัวใดมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาจากข้อมูลของผลการทดลอง

2.พื้นที่ผิวของสาร

ปฏิกิริยาที่มีสารตั้งต้นเป็นของแข็ง สามารถทำให้อัตราการเกิดปฏิกิริยาเปลี่ยนแปลงได้ โดยทำให้ของแข็งปริมาณเท่าเดิมมีขนาดเล็กลง เมื่อพื้นที่ผิวของของแข็งเพิ่มขึ้น ทำให้สารตั้งต้นสัมผัสกันได้มากขึ้น และช่วยให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้น

3.อุณหภูมิ

ปฏิกิริยาเคมีหลายปฏิกิริยาไม่สามารถเกิดขึ้นได้ที่อุณหภูมิห้อง แสดงว่าอุณหภูมิมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี คือ เมื่อเพิ่มอุณหภูมิสูงขึ้น ปฏิกิริยาเคมีจะเกิดเร็วขึ้น และเมื่อลดอุณหภูมิ ปฏิกิริยาจะเกิดช้าลง

4.ตัวเร่งปฏิกิริยาหรือตัวหน่วงปฏิกิริยา

สารเคมีที่เติมลงไปแล้วทำให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้น เรียกว่า ตัวเร่งปฏิกิริยา (catalyst) ส่วนสารที่เติมแล้วทำให้ปฏิกิริยาเกิดช้าลง เรียกว่า ตัวหน่วงปฏิกิริยา (inhibitor) เมื่อสิ้นสุดปฏิกิริยาแล้ว ตัวเร่งหรือตัวหน่วงปฏิกิริยาจะได้กลับคืนมาในขนาด และปริมาณเดิม

1. ธรรมชาติของสารตั้งต้น

สารแต่ละชนิดเกิดปฏิกิริยาเคมีได้ด้วยอัตราเร็วที่แตกต่างกัน ส่งผลให้ชนิดของสารตั้งต้นมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี กล่าวคือ ปฏิกิริยาจะเกิดเร็วหรือช้าขึ้นอยู่กับธรรมชาติของสาร เช่น

- สารที่ทำปฏิกิริยาเป็นสารไอออนิกทั้งคู่ จะเกิดปฏิกิริยาเร็วกว่าสารที่เป็นสารโคเวเลนต์

- สารที่ทำปฏิกิริยาเป็นแก๊สทั้งคู่ จะทำปฏิกิริยาได้เร็วกว่าปฏิกิริยาที่สารอยู่ในสถานะที่ต่างกัน

2. ความเข้มข้นของสารตั้งต้น

ความเข้มข้นของสารตั้งต้นจะมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี เราวัดปริมาณของสารในสารละลายได้ จากความเข้มข้นของสารที่เข้าทำปฏิกิริยากัน ดังนั้น ในระหว่างเกิดปฏิกิริยาความเข้มข้นของสาร จึงเป็นสิ่งสำคัญที่มีผลให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วหรือช้า โดยสามารถทราบได้ว่า สารตัวใดมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาจากข้อมูลของผลการทดลอง

3. พื้นที่ผิวของสาร

ปฏิกิริยาที่มีสารตั้งต้นเป็นของแข็ง สามารถทำให้อัตราการเกิดปฏิกิริยาเปลี่ยนแปลงได้ โดยทำให้ของแข็งปริมาณเท่าเดิมมีขนาดเล็กลง เมื่อพื้นที่ผิวของของแข็งเพิ่มขึ้น ทำให้สารตั้งต้นสัมผัสกันได้มากขึ้น และช่วยให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้น

หลักการนี้นำมาใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น นักโภชนาการแนะนำให้เคี้ยวอาหารให้ละเอียดก่อนกลืนลงท้อง เป็นการเพิ่มพื้นที่ผิว เพื่อให้กรดและเอนไซม์ในน้ำย่อยย่อยอาหารได้เร็วขึ้น ป้องกันการจุกเสียด แน่นท้อง และท้องอืดท้องเฟ้อได้

4. อุณหภูมิ

ปฏิกิริยาเคมีหลายปฏิกิริยาไม่สามารถเกิดขึ้นได้ที่อุณหภูมิห้อง แสดงว่าอุณหภูมิมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี คือ เมื่อเพิ่มอุณหภูมิสูงขึ้น ปฏิกิริยาเคมีจะเกิดเร็วขึ้น และเมื่อลดอุณหภูมิ ปฏิกิริยาจะเกิดช้าลง

ในชีวิตประจำวัน เราสามารถนำการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิที่มีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาไปใช้ประโยชน์ได้ เช่น การเก็บผลไม้ที่แก่จัดมาเรียงไว้ในภาชนะที่ปิดมิดชิด คลุมด้วยผ้า หรือกระดาษทิ้งไว้ 3-5 วัน ผลไม้จะสุกเร็วกว่าการวางไว้นอกภาชนะ เพราะเอนไซม์ในผลไม้ทำงานได้เร็วกว่า สำหรับการเปลี่ยนแปลงที่ต้องการให้เกิดช้า ทำได้โดยการลดอุณหภูมิ เช่น การเก็บรักษาผลไม้ หรืออาหารในตู้เย็น เพื่อลดกา

รทำงานของเอนไซม์หรือแบคทีเรีย

1. ความเข้มข้นของสารตั้งต้น

ความเข้มข้นของสารตั้งต้นจะมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี เราวัดปริมาณของสารในสารละลายได้ จากความเข้มข้นของสารที่เข้าทำปฏิกิริยากัน ดังนั้น ในระหว่างเกิดปฏิกิริยาความเข้มข้นของสาร จึงเป็นสิ่งสำคัญที่มีผลให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วหรือช้า โดยสามารถทราบได้ว่า สารตัวใดมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาจากข้อมูลของผลการทดลอง

2. พื้นที่ผิวของสาร

ปฏิกิริยาที่มีสารตั้งต้นเป็นของแข็ง สามารถทำให้อัตราการเกิดปฏิกิริยาเปลี่ยนแปลงได้ โดยทำให้ของแข็งปริมาณเท่าเดิมมีขนาดเล็กลง เมื่อพื้นที่ผิวของของแข็งเพิ่มขึ้น ทำให้สารตั้งต้นสัมผัสกันได้มากขึ้น และช่วยให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้น

หลักการนี้นำมาใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น นักโภชนาการแนะนำให้เคี้ยวอาหารให้ละเอียดก่อนกลืนลงท้อง เป็นการเพิ่มพื้นที่ผิว เพื่อให้กรดและเอนไซม์ในน้ำย่อยย่อยอาหารได้เร็วขึ้น ป้องกันการจุกเสียด แน่นท้อง และท้องอืดท้องเฟ้อได้

3. อุณหภูมิ

ปฏิกิริยาเคมีหลายปฏิกิริยาไม่สามารถเกิดขึ้นได้ที่อุณหภูมิห้อง แสดงว่าอุณหภูมิมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี คือ เมื่อเพิ่มอุณหภูมิสูงขึ้น ปฏิกิริยาเคมีจะเกิดเร็วขึ้น และเมื่อลดอุณหภูมิ ปฏิกิริยาจะเกิดช้าลง

ในชีวิตประจำวัน เราสามารถนำการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิที่มีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาไปใช้ประโยชน์ได้ เช่น การเก็บผลไม้ที่แก่จัดมาเรียงไว้ในภาชนะที่ปิดมิดชิด คลุมด้วยผ้า หรือกระดาษทิ้งไว้ 3-5 วัน ผลไม้จะสุกเร็วกว่าการวางไว้นอกภาชนะ เพราะเอนไซม์ในผลไม้ทำงานได้เร็วกว่า สำหรับการเปลี่ยนแปลงที่ต้องการให้เกิดช้า ทำได้โดยการลดอุณหภูมิ เช่น การเก็บรักษาผลไม้ หรืออาหารในตู้เย็น เพื่อลดการทำงานของเอนไซม์หรือแบคทีเรีย

4. ตัวเร่งปฏิกิริยาหรือตัวหน่วงปฏิกิริยา

สารเคมีที่เติมลงไปแล้วทำให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้น เรียกว่า ตัวเร่งปฏิกิริยา (catalyst) ส่วนสารที่เติมแล้วทำให้ปฏิกิริยาเกิดช้าลง เรียกว่า ตัวหน่วงปฏิกิริยา (inhibitor) เมื่อสิ้นสุดปฏิกิริยาแล้ว ตัวเร่งหรือตัวหน่วงปฏิกิริยาจะได้กลับคืนมาในขนาด และปริมาณเดิม

1. ธรรมชาติของสารตั้งต้นสารแต่ละชนิดเกิดปฏิกิริยาเคมีได้ด้วยอัตราเร็วที่แตกต่างกัน ส่งผลให้ชนิดของสารตั้งต้นมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี กล่าวคือ ปฏิกิริยาจะเกิดเร็วหรือช้าขึ้นอยู่กับธรรมชาติของสาร เช่น- สารที่ทำปฏิกิริยาเป็นสารไอออนิกทั้งคู่ จะเกิดปฏิกิริยาเร็วกว่าสารที่เป็นสารโคเวเลนต์- สารที่ทำปฏิกิริยาเป็นแก๊สทั้งคู่ จะทำปฏิกิริยาได้เร็วกว่าปฏิกิริยาที่สารอยู่ในสถานะที่ต่างกัน

2. ความเข้มข้นของสารตั้งต้นความเข้มข้นของสารตั้งต้นจะมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี เราวัดปริมาณของสารในสารละลายได้ จากความเข้มข้นของสารที่เข้าทำปฏิกิริยากัน ดังนั้น ในระหว่างเกิดปฏิกิริยาความเข้มข้นของสาร จึงเป็นสิ่งสำคัญที่มีผลให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วหรือช้า โดยสามารถทราบได้ว่า สารตัวใดมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาจากข้อมูลของผลการทดลอง

3. พื้นที่ผิวของสารปฏิกิริยาที่มีสารตั้งต้นเป็นของแข็ง สามารถทำให้อัตราการเกิดปฏิกิริยาเปลี่ยนแปลงได้ โดยทำให้ของแข็งปริมาณเท่าเดิมมีขนาดเล็กลง เมื่อพื้นที่ผิวของของแข็งเพิ่มขึ้น ทำให้สารตั้งต้นสัมผัสกันได้มากขึ้น และช่วยให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้นหลักการนี้นำมาใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น นักโภชนาการแนะนำให้เคี้ยวอาหารให้ละเอียดก่อนกลืนลงท้อง เป็นการเพิ่มพื้นที่ผิว เพื่อให้กรดและเอนไซม์ในน้ำย่อยย่อยอาหารได้เร็วขึ้น ป้องกันการจุกเสียด แน่นท้อง และท้องอืดท้องเฟ้อได้ 4. อุณหภูมิปฏิกิริยาเคมีหลายปฏิกิริยาไม่สามารถเกิดขึ้นได้ที่อุณหภูมิห้อง แสดงว่าอุณหภูมิมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี คือ เมื่อเพิ่มอุณหภูมิสูงขึ้น ปฏิกิริยาเคมีจะเกิดเร็วขึ้น และเมื่อลดอุณหภูมิ ปฏิกิริยาจะเกิดช้าลงในชีวิตประจำวัน เราสามารถนำการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิที่มีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาไปใช้ประโยชน์ได้ เช่น การเก็บผลไม้ที่แก่จัดมาเรียงไว้ในภาชนะที่ปิดมิดชิด คลุมด้วยผ้า หรือกระดาษทิ้งไว้ 3-5 วัน ผลไม้จะสุกเร็วกว่าการวางไว้นอกภาชนะ เพราะเอนไซม์ในผลไม้ทำงานได้เร็วกว่า สำหรับการเปลี่ยนแปลงที่ต้องการให้เกิดช้า ทำได้โดยการลดอุณหภูมิ เช่น การเก็บรักษาผลไม้ หรืออาหารในตู้เย็น เพื่อลดการทำงานของเอนไซม์หรือแบคทีเรีย

ความเข้มข้นของสารตั้งต้นจะมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี เราวัดปริมาณของสารในสารละลายได้ จากความเข้มข้นของสารที่เข้าทำปฏิกิริยากัน ดังนั้น ในระหว่างเกิดปฏิกิริยาความเข้มข้นของสาร จึงเป็นสิ่งสำคัญที่มีผลให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วหรือช้า โดยสามารถทราบได้ว่า สารตัวใดมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาจากข้อมูลของผลการทดลอง

2. พื้นที่ผิวของสาร

ปฏิกิริยาที่มีสารตั้งต้นเป็นของแข็ง สามารถทำให้อัตราการเกิดปฏิกิริยาเปลี่ยนแปลงได้ โดยทำให้ของแข็งปริมาณเท่าเดิมมีขนาดเล็กลง เมื่อพื้นที่ผิวของของแข็งเพิ่มขึ้น ทำให้สารตั้งต้นสัมผัสกันได้มากขึ้น และช่วยให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้น

หลักการนี้นำมาใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น นักโภชนาการแนะนำให้เคี้ยวอาหารให้ละเอียดก่อนกลืนลงท้อง เป็นการเพิ่มพื้นที่ผิว เพื่อให้กรดและเอนไซม์ในน้ำย่อยย่อยอาหารได้เร็วขึ้น ป้องกันการจุกเสียด แน่นท้อง และท้องอืดท้องเฟ้อได้

3. อุณหภูมิ

ปฏิกิริยาเคมีหลายปฏิกิริยาไม่สามารถเกิดขึ้นได้ที่อุณหภูมิห้อง แสดงว่าอุณหภูมิมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี คือ เมื่อเพิ่มอุณหภูมิสูงขึ้น ปฏิกิริยาเคมีจะเกิดเร็วขึ้น และเมื่อลดอุณหภูมิ ปฏิกิริยาจะเกิดช้าลง

ในชีวิตประจำวัน เราสามารถนำการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิที่มีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาไปใช้ประโยชน์ได้ เช่น การเก็บผลไม้ที่แก่จัดมาเรียงไว้ในภาชนะที่ปิดมิดชิด คลุมด้วยผ้า หรือกระดาษทิ้งไว้ 3-5 วัน ผลไม้จะสุกเร็วกว่าการวางไว้นอกภาชนะ เพราะเอนไซม์ในผลไม้ทำงานได้เร็วกว่า สำหรับการเปลี่ยนแปลงที่ต้องการให้เกิดช้า ทำได้โดยการลดอุณหภูมิ เช่น การเก็บรักษาผลไม้ หรืออาหารในตู้เย็น เพื่อลดการทำงานของเอนไซม์หรือแบคทีเรีย

4. ตัวเร่งปฏิกิริยาหรือตัวหน่วงปฏิกิริยา

สารเคมีที่เติมลงไปแล้วทำให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้น เรียกว่า ตัวเร่งปฏิกิริยา (catalyst) ส่วนสารที่เติมแล้วทำให้ปฏิกิริยาเกิดช้าลง เรียกว่า ตัวหน่วงปฏิกิริยา (inhibitor) เมื่อสิ้นสุดปฏิกิริยาแล้ว ตัวเร่งหรือตัวหน่วงปฏิกิริยาจะได้กลับคืนมาในขนาด และปริมาณเดิม

1. ธรรมชาติของสารตั้งต้น

สารแต่ละชนิดเกิดปฏิกิริยาเคมีได้ด้วยอัตราเร็วที่แตกต่างกัน ส่งผลให้ชนิดของสารตั้งต้นมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี กล่าวคือ ปฏิกิริยาจะเกิดเร็วหรือช้าขึ้นอยู่กับธรรมชาติของสาร เช่น

- สารที่ทำปฏิกิริยาเป็นสารไอออนิกทั้งคู่ จะเกิดปฏิกิริยาเร็วกว่าสารที่เป็นสารโคเวเลนต์

- สารที่ทำปฏิกิริยาเป็นแก๊สทั้งคู่ จะทำปฏิกิริยาได้เร็วกว่าปฏิกิริยาที่สารอยู่ในสถานะที่ต่างกัน

2. ความเข้มข้นของสารตั้งต้น

ความเข้มข้นของสารตั้งต้นจะมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี เราวัดปริมาณของสารในสารละลายได้ จากความเข้มข้นของสารที่เข้าทำปฏิกิริยากัน ดังนั้น ในระหว่างเกิดปฏิกิริยาความเข้มข้นของสาร จึงเป็นสิ่งสำคัญที่มีผลให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วหรือช้า โดยสามารถทราบได้ว่า สารตัวใดมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาจากข้อมูลของผลการทดลอง

3. พื้นที่ผิวของสาร

ปฏิกิริยาที่มีสารตั้งต้นเป็นของแข็ง สามารถทำให้อัตราการเกิดปฏิกิริยาเปลี่ยนแปลงได้ โดยทำให้ของแข็งปริมาณเท่าเดิมมีขนาดเล็กลง เมื่อพื้นที่ผิวของของแข็งเพิ่มขึ้น ทำให้สารตั้งต้นสัมผัสกันได้มากขึ้น และช่วยให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้น

หลักการนี้นำมาใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น นักโภชนาการแนะนำให้เคี้ยวอาหารให้ละเอียดก่อนกลืนลงท้อง เป็นการเพิ่มพื้นที่ผิว เพื่อให้กรดและเอนไซม์ในน้ำย่อยย่อยอาหารได้เร็วขึ้น ป้องกันการจุกเสียด แน่นท้อง และท้องอืดท้องเฟ้อได้

4. อุณหภูมิ

ปฏิกิริยาเคมีหลายปฏิกิริยาไม่สามารถเกิดขึ้นได้ที่อุณหภูมิห้อง แสดงว่าอุณหภูมิมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี คือ เมื่อเพิ่มอุณหภูมิสูงขึ้น ปฏิกิริยาเคมีจะเกิดเร็วขึ้น และเมื่อลดอุณหภูมิ ปฏิกิริยาจะเกิดช้าลง

ในชีวิตประจำวัน เราสามารถนำการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิที่มีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาไปใช้ประโยชน์ได้ เช่น การเก็บผลไม้ที่แก่จัดมาเรียงไว้ในภาชนะที่ปิดมิดชิด คลุมด้วยผ้า หรือกระดาษทิ้งไว้ 3-5 วัน ผลไม้จะสุกเร็วกว่าการวางไว้นอกภาชนะ เพราะเอนไซม์ในผลไม้ทำงานได้เร็วกว่า สำหรับการเปลี่ยนแปลงที่ต้องการให้เกิดช้า ทำได้โดยการลดอุณหภูมิ เช่น การเก็บรักษาผลไม้ หรืออาหารในตู้เย็น เพื่อลดการทำงานของเอนไซม์หรือแบคทีเรีย

ความเข้มข้นของสารตั้งต้นจะมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี เราวัดปริมาณของสารในสารละลายได้ จากความเข้มข้นของสารที่เข้าทำปฏิกิริยากัน ดังนั้น ในระหว่างเกิดปฏิกิริยาความเข้มข้นของสาร จึงเป็นสิ่งสำคัญที่มีผลให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วหรือช้า โดยสามารถทราบได้ว่า สารตัวใดมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาจากข้อมูลของผลการทดลอง

2.พื้นที่ผิวของสาร

ปฏิกิริยาที่มีสารตั้งต้นเป็นของแข็ง สามารถทำให้อัตราการเกิดปฏิกิริยาเปลี่ยนแปลงได้ โดยทำให้ของแข็งปริมาณเท่าเดิมมีขนาดเล็กลง เมื่อพื้นที่ผิวของของแข็งเพิ่มขึ้น ทำให้สารตั้งต้นสัมผัสกันได้มากขึ้น และช่วยให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้น

3.อุณหภูมิ

ปฏิกิริยาเคมีหลายปฏิกิริยาไม่สามารถเกิดขึ้นได้ที่อุณหภูมิห้อง แสดงว่าอุณหภูมิมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี คือ เมื่อเพิ่มอุณหภูมิสูงขึ้น ปฏิกิริยาเคมีจะเกิดเร็วขึ้น และเมื่อลดอุณหภูมิ ปฏิกิริยาจะเกิดช้าลง

4.ตัวเร่งปฏิกิริยาหรือตัวหน่วงปฏิกิริยา

สารเคมีที่เติมลงไปแล้วทำให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้น เรียกว่า ตัวเร่งปฏิกิริยา (catalyst) ส่วนสารที่เติมแล้วทำให้ปฏิกิริยาเกิดช้าลง เรียกว่า ตัวหน่วงปฏิกิริยา (inhibitor) เมื่อสิ้นสุดปฏิกิริยาแล้ว ตัวเร่งหรือตัวหน่วงปฏิกิริยาจะได้กลับคืนมาในขนาด และปริมาณเดิม

ความเข้มข้นของสารตั้งต้นจะมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี เราวัดปริมาณของสารในสารละลายได้ จากความเข้มข้นของสารที่เข้าทำปฏิกิริยากัน ดังนั้น ในระหว่างเกิดปฏิกิริยาความเข้มข้นของสาร จึงเป็นสิ่งสำคัญที่มีผลให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วหรือช้า โดยสามารถทราบได้ว่า สารตัวใดมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาจากข้อมูลของผลการทดลอง

2.พื้นที่ผิวของสาร

ปฏิกิริยาที่มีสารตั้งต้นเป็นของแข็ง สามารถทำให้อัตราการเกิดปฏิกิริยาเปลี่ยนแปลงได้ โดยทำให้ของแข็งปริมาณเท่าเดิมมีขนาดเล็กลง เมื่อพื้นที่ผิวของของแข็งเพิ่มขึ้น ทำให้สารตั้งต้นสัมผัสกันได้มากขึ้น และช่วยให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้น

3.อุณหภูมิ

ปฏิกิริยาเคมีหลายปฏิกิริยาไม่สามารถเกิดขึ้นได้ที่อุณหภูมิห้อง แสดงว่าอุณหภูมิมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี คือ เมื่อเพิ่มอุณหภูมิสูงขึ้น ปฏิกิริยาเคมีจะเกิดเร็วขึ้น และเมื่อลดอุณหภูมิ ปฏิกิริยาจะเกิดช้าลง

4.ตัวเร่งปฏิกิริยาหรือตัวหน่วงปฏิกิริยา

สารเคมีที่เติมลงไปแล้วทำให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้น เรียกว่า ตัวเร่งปฏิกิริยา (catalyst) ส่วนสารที่เติมแล้วทำให้ปฏิกิริยาเกิดช้าลง เรียกว่า ตัวหน่วงปฏิกิริยา (inhibitor) เมื่อสิ้นสุดปฏิกิริยาแล้ว ตัวเร่งหรือตัวหน่วงปฏิกิริยาจะได้กลับคืนมาในขนาด และปริมาณเดิม

1. ความเข้มข้นของสารตั้งต้น การเพิ่มความเข้มข้นของสารตั้งต้นทำให้อัตราการเกิดปฏิกิริยาเพิ่มขึ้น เนื่องจากมีโอกาสให้โมเลกุลชนกันมากขึ้น

2. อุณหภูมิ การเพิ่มอุณหภูมิทำให้อัตราการเกิดปฏิกิริยาเพิ่มขึ้น เนื่องจากโมเลกุลมีพลังงานมากขึ้นและเคลื่อนที่เร็วขึ้น จึงมีโอกาสชนกันและเกิดปฏิกิริยามากขึ้น

3. ตัวเร่งปฏิกิริยา ตัวเร่งปฏิกิริยาช่วยเพิ่มอัตราการเกิดปฏิกิริยาโดยไม่ถูกเปลี่ยนแปลงทางเคมี ตัวเร่งปฏิกิริยาทำให้ปฏิกิริยาเกิดขึ้นได้ง่ายขึ้นและเร็วขึ้น

4. พื้นที่ผิวของสารตั้งต้น ในกรณีที่ปฏิกิริยาเกิดขึ้นระหว่างของแข็งกับของเหลวหรือแก๊ส การเพิ่มพื้นที่ผิวของสารตั้งต้นจะเพิ่มอัตราการเกิดปฏิกิริยา เนื่องจากมีพื้นที่มากขึ้นสำหรับการชนกันของโมเลกุล

ตัวเร่งปฏิกิริยา คือ สารที่เติมลงไปในปฏิกิริยาแล้วทำให้เกิดปฏิกิริยาได้เร็วขึ้น โดยที่ตัวเร่งปฏิกิริยาอาจจะมีส่วนร่วมในการเกิดปฏิกิริยา หรือไม่ก็ได้ แต่เมื่อสิ้นสุดปฏิกิริยาแล้ว ตัวเร่งปฏิกิริยาเหล่านี้ยังคงมีปริมาณเท่าเดิม และมีสมบัติเหมือนเดิม ตัวเร่งปฏิกิริยาที่พบได้ทั่วไป คือ เอนไซม์อะไมเลสในน้ำลายที่ช่วยย่อยแป้ง เอนไซม์เพปซินในกระเพาะอาหารที่ช่วยย่อยโปรตีน เอนไซม์ไซเมสจากยีสต์ที่ใช้ในกระบวนการเปลี่ยนน้ำตาลกลูโคสให้กลายเป็นเอทานอล และแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์2. ความเข้มข้นของสารตั้งต้น

หากสารตั้งต้นมีความเข้มข้นมาก ปฏิกิริยาจะเกิดเร็ว เนื่องจากความเข้มข้นของสารที่มาก จะมีอนุภาคของสารอยู่รวมกันอย่างหนาแน่น อนุภาคของสารจึงมีโอกาสชนกัน แล้วเกิดปฏิกิริยาได้รวดเร็ว เช่น ปฏิกิริยาระหว่างโลหะกับกรด ถ้าใช้กรดที่มีความเข้มข้นสูงเป็นสารตั้งต้น จะทำให้โลหะถูกกัดกร่อนเร็ว

3. พื้นที่ผิวสัมผัสของสารที่เข้าทำปฏิกิริยา

พื้นที่ผิวของสารตั้งต้นจะมีผลต่อปฏิกิริยาเคมี ในลักษณะที่สารตั้งต้นชนิดหนึ่งมีสถานะเป็นของแข็ง กับสารอีกชนิดหนึ่งมีสถานะเป็นของเหลว เนื่องจากพื้นที่ผิวที่เพิ่มขึ้น จะทำให้ของแข็งมีพื้นที่สัมผัสกับของเหลวมากขึ้น การเกิดปฏิกิริยาก็เร็วขึ้น เช่น การเคี้ยวอาหารให้ละเอียดก่อนกลืนลงท้อง ซึ่งช่วยให้อาหารมีขนาดเล็กลง เป็นการเพิ่มพื้นที่ผิวสัมผัสของอาหาร ทำให้กรดและเอนไซม์ในน้ำย่อยของกระเพาะอาหารทำปฏิกิริยากับอาหารได้เร็วขึ้น

4. อุณหภูมิ

อัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมีจะเพิ่มขึ้นเมื่ออุณหภูมิสูงขึ้น เนื่องจากอุณหภูมิที่สูง จะทำให้อะตอมหรือโมเลกุลของสารเคลื่อนที่ได้เร็วขึ้น ตัวอย่างเช่น การบ่มผลไม้ในภาชนะที่มีฝาปิด จะสุกเร็วกว่าผลไม้ที่ตั้งไว้ข้างนอก หรืออาหารที่ไม่ได้เก็บไว้ในตู้เย็น จะเน่าเสียได้ง่ายกว่าอาหารที่เก็บในตู้เย็น เนื่องจากในตู้เย็นมีอุณหภูมิต่ำ จึงช่วยชะลอการเกิดปฏิกิริยาเคมีในอาหารได้ ทำให้เน่าเสียช้าลง

ความเข้มข้นของสารตั้งต้นจะมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี เราวัดปริมาณของสารในสารละลายได้ จากความเข้มข้นของสารที่เข้าทำปฏิกิริยากัน ดังนั้น ในระหว่างเกิดปฏิกิริยาความเข้มข้นของสาร จึงเป็นสิ่งสำคัญที่มีผลให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วหรือช้า โดยสามารถทราบได้ว่า สารตัวใดมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาจากข้อมูลของผลการทดลอง

2.พื้นที่ผิวของสาร

ปฏิกิริยาที่มีสารตั้งต้นเป็นของแข็ง สามารถทำให้อัตราการเกิดปฏิกิริยาเปลี่ยนแปลงได้ โดยทำให้ของแข็งปริมาณเท่าเดิมมีขนาดเล็กลง เมื่อพื้นที่ผิวของของแข็งเพิ่มขึ้น ทำให้สารตั้งต้นสัมผัสกันได้มากขึ้น และช่วยให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้น

3.อุณหภูมิ

ปฏิกิริยาเคมีหลายปฏิกิริยาไม่สามารถเกิดขึ้นได้ที่อุณหภูมิห้อง แสดงว่าอุณหภูมิมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี คือ เมื่อเพิ่มอุณหภูมิสูงขึ้น ปฏิกิริยาเคมีจะเกิดเร็วขึ้น และเมื่อลดอุณหภูมิ ปฏิกิริยาจะเกิดช้าลง

4.ตัวเร่งปฏิกิริยาหรือตัวหน่วงปฏิกิริยา

สารเคมีที่เติมลงไปแล้วทำให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้น เรียกว่า ตัวเร่งปฏิกิริยา (catalyst) ส่วนสารที่เติมแล้วทำให้ปฏิกิริยาเกิดช้าลง เรียกว่า ตัวหน่วงปฏิกิริยา (inhibitor) เมื่อสิ้นสุดปฏิกิริยาแล้ว ตัวเร่งหรือตัวหน่วงปฏิกิริยาจะได้กลับคืนมาในขนาด และปริมาณเดิม

1. ความเข้มข้นของสารตั้งต้น การเพิ่มความเข้มข้นของสารตั้งต้นทำให้อัตราการเกิดปฏิกิริยาเพิ่มขึ้น เนื่องจากมีโอกาสให้โมเลกุลชนกันมากขึ้น

2. อุณหภูมิ การเพิ่มอุณหภูมิทำให้อัตราการเกิดปฏิกิริยาเพิ่มขึ้น เนื่องจากโมเลกุลมีพลังงานมากขึ้นและเคลื่อนที่เร็วขึ้น จึงมีโอกาสชนกันและเกิดปฏิกิริยามากขึ้น

3. ตัวเร่งปฏิกิริยา ตัวเร่งปฏิกิริยาช่วยเพิ่มอัตราการเกิดปฏิกิริยาโดยไม่ถูกเปลี่ยนแปลงทางเคมี ตัวเร่งปฏิกิริยาทำให้ปฏิกิริยาเกิดขึ้นได้ง่ายขึ้นและเร็วขึ้น

4. พื้นที่ผิวของสารตั้งต้น ในกรณีที่ปฏิกิริยาเกิดขึ้นระหว่างของแข็งกับของเหลวหรือแก๊ส การเพิ่มพื้นที่ผิวของสารตั้งต้นจะเพิ่มอัตราการเกิดปฏิกิริยา เนื่องจากมีพื้นที่มากขึ้นสำหรับการชนกันของโมเลกุล

ความเข้มข้นของสารตั้งต้นจะมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี เราวัดปริมาณของสารในสารละลายได้ จากความเข้มข้นของสารที่เข้าทำปฏิกิริยากัน ดังนั้น ในระหว่างเกิดปฏิกิริยาความเข้มข้นของสาร จึงเป็นสิ่งสำคัญที่มีผลให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วหรือช้า โดยสามารถทราบได้ว่า สารตัวใดมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาจากข้อมูลของผลการทดลอง

2.พื้นที่ผิวของสาร

ปฏิกิริยาที่มีสารตั้งต้นเป็นของแข็ง สามารถทำให้อัตราการเกิดปฏิกิริยาเปลี่ยนแปลงได้ โดยทำให้ของแข็งปริมาณเท่าเดิมมีขนาดเล็กลง เมื่อพื้นที่ผิวของของแข็งเพิ่มขึ้น ทำให้สารตั้งต้นสัมผัสกันได้มากขึ้น และช่วยให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้น

3.อุณหภูมิ

ปฏิกิริยาเคมีหลายปฏิกิริยาไม่สามารถเกิดขึ้นได้ที่อุณหภูมิห้อง แสดงว่าอุณหภูมิมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี คือ เมื่อเพิ่มอุณหภูมิสูงขึ้น ปฏิกิริยาเคมีจะเกิดเร็วขึ้น และเมื่อลดอุณหภูมิ ปฏิกิริยาจะเกิดช้าลง

4.ตัวเร่งปฏิกิริยาหรือตัวหน่วงปฏิกิริยา

สารเคมีที่เติมลงไปแล้วทำให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้น เรียกว่า ตัวเร่งปฏิกิริยา (catalyst) ส่วนสารที่เติมแล้วทำให้ปฏิกิริยาเกิดช้าลง เรียกว่า ตัวหน่วงปฏิกิริยา (inhibitor) เมื่อสิ้นสุดปฏิกิริยาแล้ว ตัวเร่งหรือตัวหน่วงปฏิกิริยาจะได้กลับคืนมาในขนาด และปริมาณเดิม

ความเข้มข้นของสารตั้งต้นจะมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี เราวัดปริมาณของสารในสารละลายได้ จากความเข้มข้นของสารที่เข้าทำปฏิกิริยากัน ดังนั้น ในระหว่างเกิดปฏิกิริยาความเข้มข้นของสาร จึงเป็นสิ่งสำคัญที่มีผลให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วหรือช้า โดยสามารถทราบได้ว่า สารตัวใดมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาจากข้อมูลของผลการทดลอง

2.พื้นที่ผิวของสาร

ปฏิกิริยาที่มีสารตั้งต้นเป็นของแข็ง สามารถทำให้อัตราการเกิดปฏิกิริยาเปลี่ยนแปลงได้ โดยทำให้ของแข็งปริมาณเท่าเดิมมีขนาดเล็กลง เมื่อพื้นที่ผิวของของแข็งเพิ่มขึ้น ทำให้สารตั้งต้นสัมผัสกันได้มากขึ้น และช่วยให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้น

3.อุณหภูมิ

ปฏิกิริยาเคมีหลายปฏิกิริยาไม่สามารถเกิดขึ้นได้ที่อุณหภูมิห้อง แสดงว่าอุณหภูมิมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี คือ เมื่อเพิ่มอุณหภูมิสูงขึ้น ปฏิกิริยาเคมีจะเกิดเร็วขึ้น และเมื่อลดอุณหภูมิ ปฏิกิริยาจะเกิดช้าลง

4.ตัวเร่งปฏิกิริยาหรือตัวหน่วงปฏิกิริยา

สารเคมีที่เติมลงไปแล้วทำให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้น เรียกว่า ตัวเร่งปฏิกิริยา (catalyst) ส่วนสารที่เติมแล้วทำให้ปฏิกิริยาเกิดช้าลง เรียกว่า ตัวหน่วงปฏิกิริยา (inhibitor) เมื่อสิ้นสุดปฏิกิริยาแล้ว ตัวเร่งหรือตัวหน่วงปฏิกิริยาจะได้กลับคืนมาในขนาด และปริมาณเดิม

ความเข้มข้นของสารตั้งต้นจะมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี เราวัดปริมาณของสารในสารละลายได้ จากความเข้มข้นของสารที่เข้าทำปฏิกิริยากัน ดังนั้น ในระหว่างเกิดปฏิกิริยาความเข้มข้นของสาร จึงเป็นสิ่งสำคัญที่มีผลให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วหรือช้า โดยสามารถทราบได้ว่า สารตัวใดมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาจากข้อมูลของผลการทดลอง

2.พื้นที่ผิวของสาร

ปฏิกิริยาที่มีสารตั้งต้นเป็นของแข็ง สามารถทำให้อัตราการเกิดปฏิกิริยาเปลี่ยนแปลงได้ โดยทำให้ของแข็งปริมาณเท่าเดิมมีขนาดเล็กลง เมื่อพื้นที่ผิวของของแข็งเพิ่มขึ้น ทำให้สารตั้งต้นสัมผัสกันได้มากขึ้น และช่วยให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้น

3.อุณหภูมิ

ปฏิกิริยาเคมีหลายปฏิกิริยาไม่สามารถเกิดขึ้นได้ที่อุณหภูมิห้อง แสดงว่าอุณหภูมิมีผลต่ออัตราการเกิดปฏิกิริยาเคมี คือ เมื่อเพิ่มอุณหภูมิสูงขึ้น ปฏิกิริยาเคมีจะเกิดเร็วขึ้น และเมื่อลดอุณหภูมิ ปฏิกิริยาจะเกิดช้าลง

4.ตัวเร่งปฏิกิริยาหรือตัวหน่วงปฏิกิริยา

สารเคมีที่เติมลงไปแล้วทำให้ปฏิกิริยาเกิดเร็วขึ้น เรียกว่า ตัวเร่งปฏิกิริยา (catalyst) ส่วนสารที่เติมแล้วทำให้ปฏิกิริยาเกิดช้าลง เรียกว่า ตัวหน่วงปฏิกิริยา (inhibitor) เมื่อสิ้นสุดปฏิกิริยาแล้ว ตัวเร่งหรือตัวหน่วงปฏิกิริยาจะได้กลับคืนมาในขนาด และปริมาณเดิม