Ζούμε σε μια εποχή που τα πάντα γύρω μας αλλάζουν. Αντιλαμβανόμαστε ότι αυτό οφείλεται στον αυξανόμενο ρυθμό της τεχνολογίας, στις νέες εφευρέσεις, στις νέες επινοήσεις. Συνέπεια όλων αυτών είναι η αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος σκέφτεται και πράττει. Έτσι, ενεργεί με μεγαλύτερη αυτονομία, πιο γρήγορα και με νέα θεμέλια αποδοτικότητας.

Όλοι οι τομείς της ζωής επηρεάζονται απ’ αυτό το πνεύμα της αλλαγής. Ένας από αυτούς είναι και ο τομέας της εκπαίδευσης στον οποίο όλο και περισσότερο ασκούν επιρροή οι Νέες Τεχνολογίες. Οι υπολογιστές, το διαδίκτυο και η διεισδυτικότητα του δε θα μπορούσαν να τον αφήσουν ανεπηρέαστο. Γι’ αυτό ο εκπαιδευτικός πρέπει να είναι ενήμερος σχετικά με τα μοναδικά παιδαγωγικά και εκπαιδευτικά πλεονεκτήματα που προσφέρουν οι Νέες Τεχνολογίες, πριν αποφασίσει να τις χρησιμοποιήσει. Να μην καταλήξει δηλαδή σ’ αυτές μόνο εξαιτίας της άμετρης αγάπης για την τεχνολογία ή απλώς επειδή σήμερα η τεχνολογία έχει μπει στη ζωή μας.

Πράγματι, στον τομέα της παιδείας η τεχνολογία έχει πολλά να προσφέρει προς όφελος των μαθητών, των εκπαιδευτικών και της κοινωνίας. Σε όλη τη διάρκεια της σχολικής ζωής συναντάμε τους υπολογιστές ως απλή τεχνολογία. Με την εισαγωγή τους στην εκπαιδευτική διαδικασία οι μαθητές από τη μία αποκτούν πρόσβαση σε νέες πηγές γνώσης από την άλλη αναπτύσσουν συνεργασία με άλλους μαθητές με τη βοήθεια και την καθοδήγηση του δασκάλου. Ο υπολογιστής δεν πρόκειται να καταργήσει ούτε το βιβλίο, ούτε τους εκπαιδευτικούς. Αντίθετα, οι τελευταίοι είναι απαραίτητοι για την επιτυχία του νέου είδους διδασκαλίας. Φυσικά, η χρησιμοποίηση υπολογιστών στις τάξεις φέρνει πολλές ανακατατάξεις στον τομέα της παιδείας. Η πρώτη συνέπεια είναι η κατάργηση κάποιων διδακτικών μεθόδων, πράγμα που τρομάζει πολλούς.

Μία άλλη καινοτομία στον τομέα της εκπαίδευσης είναι η αλλαγή του ρόλου του δασκάλου. Μέχρι τώρα κυριαρχούσε η δασκαλοκεντρική αντίληψη για το σχολείο. Ο δάσκαλος ήταν αυτός που «ήξερε» και οι μαθητές αυτοί που πρέπει να «μάθουν». Αυτή η νοοτροπία άρχισε να υποχωρεί και αυτό κατορθώθηκε με την είσοδο των υπολογιστών στα σχολεία, οι οποίοι κατάργησαν το μονοπώλιο του δασκάλου και διεκδίκησαν να πάρουν τη θέση του βιβλίου, τη μοναδική έως τότε πηγή γνώσης.

Άρα, ο νέος ρόλος του εκπαιδευτικού είναι ρόλος συντονιστή και συμβούλου και όχι εκείνου που μεταδίδει τη γνώση. Δεν προσφέρει έτοιμη τη λύση, αλλά οργανώνει έτσι το μάθημα, ώστε να ανακαλύπτουν τη γνώση οι ίδιοι οι μαθητές. Ο δάσκαλος απλώς παρακολουθεί, ελέγχει και συζητά το πρόβλημα. Αυτός ο ρόλος του εκπαιδευτικού αντιστοιχεί παιδαγωγικά στην ενεργητική μάθηση μέσα από την ανακάλυψη.

         Σύμφωνα με την καθηγήτρια Daniele Brun , ο φίλος μας αντανακλά μια θετική
 εικόνα για τον εαυτό μας. Αυτό συμβαίνει, διότι, μέσα από την ελευθερία λόγου της φιλίας, μπορούμε να κρίνουμε και να κρινόμαστε, να εκφράζουμε τις σκέψεις μας για τους πάντες και τα πάντα. Να γιατί είναι τόσο δύσκολο να ζούμε χωρίς
 φίλους.
           Όμως, το βασικό ερώτημα παραμένει: ένας φίλος στοFacebook κι ένας φίλος
στην πραγματική ζωή είναι το ίδιο πράγμα; Μπορούμε να λέμε ότι έχουμε φίλο κάποιον χωρίς να τον συναντάμε; Έρευνα του Πανεπιστημίου Αθηνών έδειξε ότι οι άνθρωποι κατανοούν και βιώνουν τη φιλία στο διαδίκτυο με εντελώς διαφορετικό τρόπο απ’ ό,τι στην πραγματική ζωή. Έτσι, δεν περιμένουν και δεν προσφέρουν στους διαδικτυακούς φίλους ό,τι προσφέρουν στους φίλους της πραγματικής ζωής.
        Η φιλία εμπεριέχει την εμπιστοσύνη, την αμοιβαία αποδοχή, την επιθυμία για
συναναστροφή, άρα και τη φυσική εγγύτητα. Όπως λέει χαρακτηριστικά και η Daniele Brun, στη φιλία υπάρχει πάντα το στοιχείο της φυσικής παρουσίας, της σωματικής «συνάντησης» που δεν μπορεί να παραβλεφθεί. Επίσης, στην πραγματική φιλία εκδηλώνονται και αρνητικά συναισθήματα ή συμπεριφορές, όπως ζήλεια, έπαρση, εμπάθεια που μπορεί να μεταφερθούν και στη διαδικτυακή κοινότητα, με τη διαφορά ότι εκεί οδηγούν ευκολότερα σε ρήξεις. Στην πραγματική ζωή, ωστόσο, καλείσαι να διαχειριστείς αυτά τα συναισθήματα, καθώς ο άλλος
βρίσκεται μπροστά σου, ενώ στο διαδίκτυο πατώντας delete τελειώνεις μια κι έξω
μαζί του.

           Άλλες μελέτες έχουν δείξει ότι ακόμα και οι πιο εξοικειωμένοι με το διαδίκτυο,
όπως οι έφηβοι, δίνουν το ίδιο μεγάλη σημασία στη φυσική παρουσία. Ξέρουν ότι κάποια στιγμή θα πρέπει να εγκαταλείψουν την οθόνη του υπολογιστή που κρύβει
πολύ καλά τα αντιπαθητικά σπυράκια τους και να συναντηθούν με τον άλλο στον
κόσμο των τριών διαστάσεων, για να του μεταδώσουν ένα πιο σαφές μήνυμα.
         Αντίθετα απ’ ό,τι  θα περίμενε κανείς, οι έφηβοι μοιράζονται άλλο ένα κοινό σημείο με τους μεγαλύτερούς τους. Ενώ έχουν πολλούς διαδικτυακούς φίλους, στην πραγματικότητα μόνον 3-4 θεωρούν σημαντικούς και θέλουν να εμβαθύνουν τη
σχέση τους μαζί τους.

 2)  Με ποιον τρόπο αναπτύσσει ο συγγραφέας τη 2^η και την 3^η παράγραφο του κειμένου (παραδείγματα, σύγκριση/αντίθεση, διαίρεση, ορισμό, αιτιολόγηση);
3)Να αναγνωρίσετε τη φωνή των ρημάτων που υπογραμμίζονται στο κείμενο με κίτρινο χρώμα. (ενεργητική/παθητική).

 4) Να αναγνωρίσετε τον χρόνο των υπογραμμισμένων με έντονη γραμματοσειρά ρημάτων του κειμένου. Στη συνέχεια να μεταφέρετε τα ρήματα αυτά στον υπερσυντέλικο, διατηρώντας το πρόσωπο και τον αριθμό.

5) Δείτε προσεκτικά τις διπλανές εικόνες του διαδικτύου.  Επιλέξτε δύο από αυτές και γράψτε έναν σχετικό τίτλο/λεζάντα/ατάκα.
6)  «Οι φίλοι είναι τα αδέρφια που θα θέλαμε να έχουμε». Γράψτε ένα άρθρο τριών παραγράφων για την εφημερίδα του σχολείου σας. Στην πρώτη θα αναφερθείτε στη σημασία της φιλίας και στις επόμενες θα εξηγήσετε τους λόγους για τους οποίους η φιλία στην εποχή μας περνάει κρίση.