Бірінші бөлімде үш эпизод бар, бұл бөлімде Стивен атты мұғалім жайында айтылады. 

 Он екі эпизодтан тұратын романның орталық және ең үлкен бөлігі оның таңғы асынан басталады . Үйде оған екі хат келеді. Біріншісі-Милли атты  қызынан, кеше туған күні болған, 15 жасында фотограф болып істейтін.. Екінші хат оның әйелі концерттік әнші өнер адамы Моллиге, Буяннан. Бұл хатта Буян Моллиге 16:00 те кездесеміз деп жазады. Таңғы астан кейін 11- де Блум мектептегі жолдасының жерлеу рәсіміне барады. Блум әйелінің Буянмен кездесуін аңдуды шешеді.  Ол олардың арасындағы махаббаттары туралы күдіктенеді. Бойланмен кездескенде, Блум жасырын түрде оның артынан аңдиды. Ормонд мейрамханасына барады.. Қызғаныш, әйелінің басқа адаммен опасыздық жасағанына іштей налиды.. Сағат бес - те ирландиялық патриоттар жиналып, ағымдағы істерді — өздерінің британдықтар мен еврейлердің қысымына ұшыраған кедей елдері жайлы талқылайды.  Сағат сегізге дейін Блум теңіз жағасындағы жағажайда болады. Кешкі он-да ол доктор Хорнның үйіне барады. Ол жерге кіргеннен кейін Блум ішімдік ішеді,досы Стивенді кезіктіріп бірге жезөкшелер үйне кетіп қалады, сол жерде есірткі ішімдік ішіп, ақыл естерінен айырылып түрлі галюцинация ұшырайды. Блумға әйелінің зинақорлықпен айналысып жатқаны көзіне елестейді, Стивен болса жақында қайтыс болған анасының елесін көреді. 

Бұл роман Чарльз Стрикленд атты суретші жайында айтылады, яғни шынайы өмірде болған адам. 

Роман 20ғ орын алады. Стрикленд қала өмірінен шаршаған, күйбең тірліктен қажыған ол әйел бала шағасын тастап Парижге қашып кетеді. Оны білген Стрикленд ханым көңілдесімен қашып сол жерде зәулім үйде, қымбат мейрамханада тұрып жатыр деп ойлайды. Бірақ шын мәнінде ол Парижде бір бөлмелі ең арзан пәтерді жалдап тұрып жатыр екен, оған тек сурет өнері қызықтырп, жаңа тундылар жасауды қолға алған. Оның артынан еріп келген авторға өзінің өміріне риза екенін, бірақ әйел бала шағасын тастап кеткені дұрыс емес қате тірлік екенін білсе де, еш өкініші жоқ екенін айтады. Бұны естіген Стрикленд ханым одан да көңілдеспен қащып кеткені жақсы еді деп, сол қауесетті таратады.

Стрикленд қатты ауырып қалғанда, Дирк оны өзімен бірге алып кетіп әйелі екеуі толық сауығып кеткенше емдеп жазады.. "Бірақ Стрикленд Дирктің әйелі  Бланшпен көңілдес болады, Дирк әйелін бәрінен де жақсы көрген еді. Бланш Стриклендті таңдайды.. Дирк қатты мұқалады, жігері жасиды. Бірақ Стриклендке Бланш қызық болмай оны тастайды. Бұған төзбеген Бланш өз өзіне қол жұмсайды. Дирк кек алмақ ниетпен оны өлтіруді жоспарлайды. Стрикленд қашып Австралияға жол жүреді. Сол жерде Ата деген әйелмен танысып үйленеді. Бірге орманда өмір сүреді, орманда кішігірп лашықта тұрады. 3 жыл бірге болып балалары болады, бірақ Стрикленд алапес ауруына шалдығады. Ол осы аурудың соңғы сатысы соқырлық кезеңінде де үйдің қабырғаларына сурет салуын тоқтатпайды. Оны емдеуге  келетін дәрігері суреттерін сол ғана  көрген. Стрикленд Атаға менің өлімінен соң үйді өртеп жібер деген соңғы өсиет айтады, оны орындауға тура келеді. 

жүретін  болды, өзінің істегеніне көңілі толмайтынды шығарды. 1 жыл өтіп 31 туған күнінде 2 қара киінген адам келіп оны өздерімен бірге алып кетеді. К.ның пиджагы мен рубашкасын шешкізіп тасқа қояды. К. ешқандай қарсылық көрсеткен жоқ. Оның ойында тек тірі қалуы үшін қандай да бір дәлел дәйек болғанда деген ойда болды. Қара киінген адамның бірі мойынына ұстап, екіншісі жүрегіне пышақ тығады. Роман ослай аяқталады.

Грегор отбасындағы жалғыз асыраушысы болады. Оның жалқау әкесі, ауру анасы, және Гретта атты қарындасы болады. Бірдe таңeртeң мазасыз ұйқыдан oянған Грeгoр Замза өзінің төсeктe жатып құбыжық жəндіккe айналып кeткeнін аңғарды.Ол бұл жәй ғана түс екен деп ары қарай ұйықтайын дегенде, үлкен денесі мен түктері кедергі келтіреді. Ол қатты аң таң болып қорқады. Жұмысқа баратын уақыты болып қалады, оны оятуға анасы келу керек болады. Есікті қағады. Бірақ Грегор ашпайды, сөйлейін десе даусы ызыңдап шығады. Қоңыздың  даусы ғана есіктің арғы жағынан  естіледі. Ата-анасы алаңдап есікті бұзып кіргенде, үлкен ірі жәндікті көреді. Үсті түк-түк, аяқтары көп, жүрген сайын сұйықтық бөліп отырады. Анасы талып қалады. Бөлмеге қамалған Грегор санасы әлі адам қалпындағы жәндік кейпінде қалады. Оған тек қарындасы сескенсе де адамның тамағын әкеліп береді, бірақ Грегор жемейді. Грегор көп уақытын бөлмеде рухани әрі тәни (әкесі ұрып-соғып, ол денесін есікке жарақаттап алады) ауыр азапта өткізеді. Бұрындары отбасының негізгі асыраушысы өзі болып, енді туыстары керек етпеуге айналғанда, басты кейіпкер бұған да өзін кінәлі сезінеді. Алғашында әпкесі бауырына аяушылық пен түсіністік танытқанымен, күн көру қамы қиындап, үйге амалсыздан бейбастақ әрі мазасыз пәтер жалдаушыларды тұрғызуға мәжбүр болғанда жиіркенішті жәндікке деген өзінің соңғы аяушылық сезімін жоғалтады. Көп ұзамай жұлыншағына шірік алма кептеліп қалған Грегор көз жұмады. Шығарма Грегорды оңай ұмытқан отбасының мәз-мейрам, көңілді серуенімен аяқталады.

Бұл кітап-әйгілІ австриялық жазушы, драматург және журналист Стефан Цвейгтің Лев Толстойға арналған өмірбаяндық очеркінің қайта басылуы. Осы шығарманың беттерінен ұлы орыс жазушысы керемет, әсем және тартымды тұлға - жердегі батыр және ой титаны ретінде сипатталып жазылады.  Бұл басылымда Л. Н. Толстой туралы көптеген қызықты және сирек кездесетін мәліметтер бар және Толстойдың өмірі мен шығармашылығына қызығушылық танытқандар үшін керемет сыйлық бола алады.

Сол түні-ақ ол екеуі көңіл қосып үлгереді. Келесі күні ол жұмыстан үйіне барғанда: қарт Саламаноны, Раймон Синтесті өзінің итімен кезіктіреді. Синтес өзінің көзіне шөп салған араб  көңілдесінен кек қайтару мақсатында, соққыға жығу үшін, Мерсодан оған хат жазып кездесуін сұрайды. Синтес пен көңілдесі соттасып жанжал болады. Жексенбі күні Мерсо Мари, Раймондарды ертіп теңіз жағасына ескі досы Массонға  барады. Автобус аялдамасында екі арабты кезіктіред, олардың бірі- Синтестің көңілдесінің ағасы еді. Олар алаңдай бастайды. 

Олар теңіздің жағасында қыдырып жүргенде жаңағы екі арабты байқайды. Олар әсілі, бұларды аңдып отырған көрінеді. Төбелес басталады. Екі арабтың бірі Синтесті пышақпен жарақаттайды. Олар қашып құтылады. Бір шама уақыттан соң олар қайта жағаға келгенде Мерсоға Синтес қару ұсынады. Мерсо сол жерде бір арабты мейіт қылады. Оны абақтыға теигеуге алып келеді. Ол өзінің ісіне селқос қарайды. Айыптаушы жақ оның қатыгез, тас жүрек екенін айтып, тіпті анасының жерлеуінде жыламағанын оған қоса келесі күні ақ Маримен қарым қатынас орнатқанын айтады. Онымен қоймай адам өлтірген жауыз деп сипаттайды. Оған өлім жазасын талап етеді. Ал қорғаушы жақ оның еңбекқор қызметкер, үлгілі ұл болғанын, анасын асырағанын айтып, оның адасқанын айтады. Жоғарғы сот француз тәртібімен оның басын орталық алаңда шабуды үкім етеді. Осылай ша Мерсо соңғы күндерінде тек өлімді күтіп жүреді.