De rode draad doorheen het boek is dat je de hoop niet mag verliezen, een gedacht die in dit citaat van Martin Luther mooi wordt verwoord. Martha krijgt het goede nieuws dat haar zoon nog leeft, Alice vindt het graf van haar broer en kan afscheid nemen en Ruby krijgt te horen dat haar man als een held gestorven is. Alle personages zijn in het reine gekomen met de verschrikkelijke gebeurtenissen van de oorlog en hebben terug hoop in de toekomst. Aan het einde van het boek omhelzen Ruby, Martha, Otto, Freddie en Alice elkaar. Deze omhelzing van de twee Duitsers, de twee Britten en de Amerikaanse staat symbool voor hoop, verzoening en vergeving.