Isa sa aking mga kaanak ay naghahanap buhay sa bansang Qatar.

Noong 2009 hanggang 2012 ay nangibang-bansa ang aking nanay, dahil maliit lang ang oportunidad ng pagtratrabaho ang kanilang nahahanap dito sa pilipinas, at para narin magkaroon ng malaking kita o sahod upang matustusan ang aming pangangailangan.

Limang taon ang inilaan ng ang aking mga magulang upang manatili at magtrabaho sa Saudi Arabia. Ito ay naganap maraming taon na ang nakalilipas. Noong mga panahong iyon, ang kanilang nais lamang ay makakuha ng trabaho, makapag-ipon, at mabigyan ng maayos na buhay ang aming panganay na noo'y sanggol pa lamang.

Nang umalis ang aking ina upang magtrabaho sa ibang bansa, ang aking tatay ang nagsilbing ina at ama sa aming bahay. Katulong niya rin rito ang aking lola at mga tita upang alagaan at gabayan ako.

Mahirap ang buhay kung isa sa magulang mo ay nagtatrabaho sa ibang bansa. Natutustusan nga ang inyong pangangailangan ngunit kulang ka naman sa pisikal na pagmamahal mula sa kanila. Ang isang halimbawa nito ay ang aking tita na nagtatrabaho sa Qatar habang siya ay may dalawang anak na naiwan dito sa Pilipinas. Ang kaniyang mga anak ay labis na nangungulila dahil lola at mga tita lamang nila ang nandyan para sa kanila.

Kung ang buhay namin dito sa bansa ay talagang napakahirap na, sa puntong hindi na kami nakakakain at nabubuhay ng mabuti ay mas gugustuhin ko nalang na ang aking mga magulang ay maghahanapbuhay sa labas ng bansa sapagkat totoo na kung dito sila ay mahihirapan lang ang buong pamilya dulot ng mababang sweldo rito, nakabibigay pa ito ng stress, lalo na para sa aking mga magulang. Mahirap man kapag nasa ibang bansa sila dahil sa pagkukulang ng atensyon at oras na makukuha ko galing sa kanila, ngunit sa katotohanan ay mas mahirap kung kami ay magdudusa dahil sa hirap na aming mararanasan, ito naman ay napapakinabangan din dahil nakakatustos naman ito sa aming pangangailangan sa pang araw-araw, kaysa naman hindi maging maayos ang pamumuhay at mahihirapan ang buong pamilya rito sa bansa.

Hindi ko nakikita ang aking sarili bilang isang manggagawa sa ibang bansa. Ang buhay OFW ay mahirap at hindi ko kakayanin na malayo sa aking mga minamahal. Hindi rin ako magaling sa mga gawaing iyan at may sarili akong pangarap at ‘yun ay maging isang CPA o Business Owner, malayo sa pagiging manggagawa sa ibang bansa.

Para sa akin, tunay na ang pangingibang bayan nila ay nagdulot ng kabutihan at kaunlaran sa pamilya. Naikwento na nila sa akin kung paano sila naghirap noong kanilang kabataan at ang pagpunta at pagtrabaho sa ibang bansa ay naging dahilan upang kahit papaano ay makapag-ipon sila at makaraos nang dahan-dahan.