Bir Zamanlar Hansel ve Gretel aynı anda iki kardeş yaşanmış. Anneleri, onlar daha bebekken ölmüştü. Ormanda bir kulübede babalarıyla birlikte yaşıyorlarmış. Babaları hem odunculuk yaparak para kazanmaya çalışıyor, hem de çocuklara bakıyormuş. Tek başına hem iş hem de çocuklarla baş edemeyen baba, birkaç yıl sonra tekrar evlenmiş. Oduncunun yeni karısı zengin bir aileden geliyormuş. Ormanın kenarındaki yırtık dökük bir kulübede oturmaktan ve yokluk içinde yaşamaktan nefret ediyormuş. Fazlasıyla üvey çocuklarını da hiç sevmiyormuş. Hansel ve Gretel çok soğuk bir kış gecesi, yataklarına yatmış, uyumaya hazırlanırken, üvey annelerinin babalarına, bu kışı nasıl geçireceğiz, çok az kaldığımız kaldı, eğer bu çocuklardan kurtulmazsa açlıktan öleceğiz dediğini duymuşlar. Babaları bağırarak bu teklife karşı çıkmış, tartışmaya gerek yok demiş karısı, ben kararımı verdim, onları ormana götürüp bırakacağız. Gretel bunların sesini duymaya başladı. Abisi Hansel onu teselli etmişti. Ne olur endişesi Gretel, evin yolunu bir şekilde bulup döneriz. O gece, geçişin engellenmesi Hansel gizlice dışarı çıkmış ve cebine bir sürü çakıl taşı doldurmuş. Sabah olduğunda ailece orman doğru ilerlemeye başladı, babaları gezmeye devam etmeye başladılar. Yürürlerken Hansel cebindeki çakıl taşlarını, kimse fark etmeden yere atıp geçtikleri yolu işaretlemiş. Ölü babalarıyla üvey anneleri, onlar için bir ateş yakmışlar ve hemen geri döneceklerini söyleyip, ormanın içinde yok olmuşlar. Tabi geri dönmemişler. Gece olmuş, ormanda gece yaşayan hayvanların korkunç sesleri yankılanıyormuş. Kurtların kenarlarında meydana gelmesi korkudan tır dir dir diren Hansel ve Gretel, ay doğana kadar ateşin yanından ayrılmamış. Sonra ay boyunca aralıksız çakıl taşlarını izleyerek evlerine doğru yürümüşler. Aferin abim, çok örnek bir şey yaptın. Çocukların evlerine döndüklerinde, babaları onları bir anda karşı karşıya görmüşler. Babaları onları bir anda zorluklarla karşılaşmış ve çok sevinmiş. Üvey anneleri de sevinmiş gibi davranmış ama aslında değişimi değişmemiş. İçten içe çocukların gerine çok kayıtlı olduğu. Üç gün sonra üvey annelerin kurtulmasını tekrar denemek istemekiş. Gece çocuk odasının kapısı kilitlenmiş. Bu sefer Hansel'in çakıl taşı toplamasına izin vermemiş. Ama Hansel zeki bir çocukmuş. Sabah ormana doğru yürürlerken, akşam yemeğinde cebine sakladığı kuru ekmeğin kırıntılarını yere saçıp, yine arkasında bir iz bırakmış. Öğreye doğru üvey anneleriyle babaları bir bahane uydurmak,