reclaiming space by nikos agelos

reclaiming free space between buildings

dioadmirer — 2025-01-09 22:09:10 UTC

Όσα έχουν ζήσει εδώ θα έχουν νιώσει σε κάποιο σημείο αυτη την ελλειψη πράσινου ανοιχτού χώρου, την έλλειψη κενου διαστήματος μεταξύ στο πρέπει και στο είμαι, του υπάρχω όπως είμαι και όχι ως αυτά που πρέπει να είμαι ή να κάνω. μεταξύ φύσης και μηχανής υστερεί η πρώτη. Αυτή η εικόνα μου δημιουργεί νοσταλγία για μια βιωτή συνύπαρξη σε αυτό τον χώρο που όλα μοιραζόμαστε με τα πρέπει, τα ντουβάρια απο μπετό και τις μηχανές (μας)

η γειτονιά κήπος

dioadmirer — 2025-01-09 22:26:25 UTC

dioadmirer — 2025-01-09 22:40:16 UTC

με την απώλεια του χώρου και της φύσης απο το περιβάλλον της γειτονιάς και της πόλης υπάρχει συχνά η ανάγκη για τη δημιουργικότητα μεσα απο την κηπουρική που συνήθως είναι καλλωπιστική. από την εποχή έξαρσης του κορωνοϊού το άγχος για την ασφάλεια τροφής έκανε μεμονωμένα άτομα-κατοίκους της πόλης να προσπαθήσουν να καλλιεργήσουν βρώσιμα είδη όπως τα οπωροκηπευτικά γυρνώντας σε παλαιότερες μορφές οργάνωσης του χώρου όπου υπήρχε ακόμα καλλιέργεια μέσα σε αυτό που βλέπουμε σήμερα ως το ενιαίο σώμα της Αθήνας έστω κι αν συνέβη στα μπαλκόνια ή τις ταράτσες των σπιτιών.

Η δική μου πρόταση αφορά τον διαθέσιμο εμφανή, δημόσιο και υπαίθριο χώρο με τη δημιουργία κοινοτικών μποστανιών που η γειτονιά θα διαχειρίζεται συλλογικά δίνοντας ψυχικό χώρο για δημιουργικότητα, επαφή και συνεργασία. Μια τέτοια συνύπαρξη προκύπτει απο την ανάγκη της διαφυγής όχι μόνο απο την ανασφάλεια ή την οικονομική πίεση αλλά και μια επαφή με το ουσιαστικό όσον αφορά τόσο τη γη όσο και την ανθρώπινη επαφή αφού ξεφεύγει απο την ατομιστική πορεία της ζωής που επιβάλλει πιεστικά ο καπιταλιστικός τρόπος ζωής που ανθίζει στα αστικά κέντρα

χώροι που δημιουργούνται απο κατεδάφιση παλιών κτιρίων

dioadmirer — 2025-01-09 22:43:30 UTC

κοινοτικός χώρος κοινωνικοποίησης-καφέ, Αερόστατο

dioadmirer — 2025-01-09 22:58:28 UTC

μέρος της παρέμβασης είναι η προτροπή των κατοίκων να δημιουργήσουν χώρους κοινωνικοποίησης με δικούς τους όρους χρησιμοποιώντας εύκαιρα υλικά όπως στο παράδειγμα συμπληρώνοντας ό,τι ήδη υπάρχει η έχει τοποθετηθεί απο το δήμο. ένα κοινοτικό παρκάκι ή καφέ είναι δωρεάν ή με χαμηλό κόστος και αφήνει χώρο για αισθητικό αυτοσχεδιασμό. σε άλλο παράδειγμα κοινοτικού χώρου στα εξάρχεια οι εμπλεκόμενοι/ες στην προσπάθεια έφτιαξαν τσιμεντένια παγκάκια, εβαλαν πολύχρωμα κομμάτια απο πλακες επανω τους και ζωγράφισαν με γκράφιτι τον ελέυθερο τοίχο της διπλα πολυκατοικίας φτιάχνοντας έναν ευχάριστο και χαρακτηριστικό χώρο που ακόμα και μετα τη λήξη της προσπάθειας οι άνθρωποι επισκέπτονται για να κάτσουν με τους φίλους τους, να κάνουν μια στάση χωρις να πρεπει να καταναλώσουν κατι για να μείνουν σε αυτο τον χώρο και να τον απολαύσουν. εκτός απο τη δημιουργικότητα και την επανασύνδεση με το χώρο μια τέτοια προσπάθεια είναι χαμηλού κόστους και αξιοποιεί την επαναχρησιμοποίηση κάνοντας την προσβάσιμη και οικολογική.

μια πιο ισότιμη προσέγγιση του ζωντανού βιβλίου

dioadmirer — 2025-01-09 23:10:19 UTC

ένα τρίτο κομμάτι που με ενδιαφέρει είναι η ανθρώπινη σύνδεση και η επαφή με τον άγνωστο/την άγνωστη, όχι ως ένα πρόσωπο επικίνδυνο που γεμίζει φόβο ουτε ως μια ενοχλητική παρουσία που στερεί απο ηρεμία και χώρο αλλά έναν άγνωστο πιο ανθρώπινο και γεμάτο τις δυνατότητες που έχει ένα πιο ξεκούραστο συναπάντημα, όπως αυτό του μικρού πρίγκιπα με την αλεπου, που δυο διαφορετικοί κόσμοι μπορούν να φτιάξουν μια συνθήκη συνδημιουργίας και χαράς πρωτου προχωρήσουν στα ξεχωριστά τους μονοπάτια, όχι ολόιδιοι όπως ξεκίνησαν. Έναν άγνωστο που είναι προσθήκη στη ζωή των άλλων. Τη σπίθα που βάζει τη φλόγα για τη συγκέντρωση μιας μικρης κοινότητας που σπάει αυτη τη νόρμα της πρωτεύουσας που μιλάμε ο ένας στον άλλον μόνο όταν είναι απολύτως απαραίτητο, για να εκφράσουμε ενόχληση, ή αν χρειαζόμαστε κάτι, πολύ τυπικά και ευγενικά, χωρίς να πλησιάζουμε, που λείπει το μοίρασμα. Γι αυτό το μοίρασμα σκέφτηκα μια διασκευή της δράσης της ζωντανης βιβλιοθήκης που έχει ως εξης : γίνεται σε ζευγάρια που ανταλλάσσουν ιστορίες και μοίρασμα κάνοντας ενεργητική ακρόαση αλλά αφήνοντας χρόνο στο άλλο να ανοιξει τα χαρτιά του, την καρδιά του ή τον κόσμο απο τον οποίο έρχεται με πολύ μικρές παρεμβάσεις από τον συνομιλητή. στο τέλος αυτου του ανοίγματος με την ενθάρρυνση του ακροατή, εκείνος ή εκείνη έχει μια ερώτηση και κατόπιν ακολουθεί επικοινωνία που ρέει από τη συνθήκη που έχει φτιάξει το κάθε ζευγάρι και τη σχέση τους όπως έχει διαμορφωθεί. Η διαφορά με την αρχική φιλοσοφία του δανείσματος βιβλίων είναι ότι οποιοδήποτε μέρος μπορει να δωσει τελος όποτε νιώσει ότι έρχεται η ωρα χωρις να περιμένει να δοθει εξωτερικά και ότι τα μέλη θα αλλάξουν ρόλους κατα προτίμηση, δηλαδή θα είναι μια αμφίδρομη διαδικασία.

ο φυσικός μου χώρος-πρόσκληση σε μινι περφόρμανς άσκηση ορίων

dioadmirer — 2025-01-09 23:11:28 UTC

τα άτομα που συμμετέχουν σε αυτή την άσκηση δοκιμάζουν ανα δυάδες και τεστάρουν το φυσικό και ψυχικό όριο του ζευγαριού τους πλησιάζοντας μέχρι να τους πει στοπ και παρακολουθώντας την αντίδραση του όταν απομακρύνεται. στο τελευταίο σκέλος της άσκησης αυτή η οριοθέτηση γίνεται μέσω του βλέμματος όπως στην φωτογραφία και η επικοινωνία είναι πιο διαισθητική.

Η ζωή στη σύγχρονη πόλη ειναι αρκετά στριμωγμένη και έχουμε μάθει να αγνοούμε το προσωπικό μας όριο και να μη δίνουμε βάση στα σήματα που μας στέλνουν οι άλλοι ή και το δικό μας σώμα εξαιτίας της έλλειψης χώρου τόσο υλικού όσο και συναισθηματικού. Μια τέτοια πράξη προσκαλεί τους παριστάμενους στον επανοικειοποιημένο χώρο να ξανα συνδεθούν με τον χώρο που χρειάζονται εκείνοι/ες ψυχικά και σωματικά ώστε να υπάρχουν σε ένα κοινωνικό σύνολο χωρίς να δέχονται ή να εξασκούν την παρουσία ως βία/τριβή αλλά ως μια δυνητική παρουσία με νόημα που εμπλουτίζει την ζωή και αποτελεί ευκαιρία για επαφή.

ανθολόγιο της φύσης όπως επιβιώνει στον αστικό χώρο

dioadmirer — 2025-01-09 23:18:38 UTC

ένα άλλο διαδραστικό κομμάτι της πρότασης είναι η δημιουργία ενός φυσικού ή ψηφιακού ανθολογίου που οι κάτοικοι θα μπορούν να συμπληρώσουν δικές τους φωτογραφίες που να δείχνουν τον τρόπο που η φύση επιβιώνει ή θριαμβεύει μέσα στην ανθρωπογενή συνθήκη της πόλης που προήλθε απο ένα πιο αγροτικό παρελθόν όπως και οι ρίζες αυτής της καταγωγής στα είδη των φυτών ή στον τρόπο διαμόρφωσης του χώρου, για παράδειγμα τα εσπεριδοειδή ή άλλα μεγάλα φυτά που βγαίνουν απο μαντρότοιχους ή άλλα περιοριστικά σημεία όπως κενά στο πεζοδρόμιο.

Αυτή η διαδικασία μπορεί να ξεκινήσει απο μια διαδρομή χαρτογράφησης όπως το δικό μου ανθολόγιο και να χρησιμεύσει στο να βρεθούν κατάλληλα σημεία για τις επι τόπου δράσεις επανάκτησης του χώρου απο την κοινότητα.

παρουσίαση του ηδη διαμορφωμένου ανθολογίου

dioadmirer — 2025-01-10 12:12:38 UTC

βοτανόκηπος, ελπιδοχώρι

dioadmirer — 2025-01-10 12:33:49 UTC

μυστική γωνιά, ελπιδοχωρι

dioadmirer — 2025-01-10 12:36:51 UTC

dioadmirer — 2025-02-24 22:11:38 UTC

Τα οικιακά υλικά που χρησιμοποιούνταν στο παρελθόν για να οριοθετήσουν την ανάπτυξη των φυτών, όπως τα βαρέλια, οι τενεκέδες, τα πιθάρια, τα κιούπια και οτιδήποτε μπορούσε να μετασκευαστεί σε γλάστρα έχουν τη διπλή ιδιότητα του να πολλαπλασιάζει το χώρο που μπορούν να φυτευτούν. Αυτό είναι πολυ χρήσιμο στον αστικό χώρο που δεν υπάρχει αρκετό χώμα γιατι έχει καλυφθεί απο άλλα υλικά και υπάρχει πληθώρα αντικειμένων απο συσκευασίες ή άχρηστα για προηγούμενες χρήσεις τους που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για το μεγάλωμα ενός αστικού κήπου στις αυλές, τους πεζόδρομους ανάμεσα στα σπίτια, στις άκρες απο τα τσιμεντένια πάρκα με τα όργανα γυμναστικής. Η επιλογή άδειου χώρου με πρόσβαση σε εύφορο χώμα είναι ιδανική αλλά όχι απαραίτητη για την παρέμβαση που έχω σκεφτεί, ιδανικά θα είχε το μέγιστο αποτέλεσμα αν και οι δυο πτυχές πραγματοποιούνταν σε διαφορετικά μέρη του χώρου ανάλογα με τις ιδιότητες τους.