Nome científico : scomber scombrus

Diagnose :Peso 250 gr. - 4,5 Kg

Dimensiones 18 - 50 cm

Cor : branca na barriga e ten franxas verticais azuis oscuros ou negras nas costas.

Zona de vida : a caballa vive en augas abertas preto da superficie. Na primavera, permanece en zonas próximas á costa.

Alimentación : a caballa aliméntase de plancto, ovos de peixe e pequenos crustáceos.

Tipos de posta : A época de posta é de maio a xullo para a xarda do Atlántico e entre marzo e abril para a xarda do Mediterráneo. Cada xarda femia pon, en augas abertas, entre douscentos mil e catrocentos cincuenta mil ovos. As larvas eclosionan uns días despois da posta.

Costumes :

Tamaño e idade maxima : lonxitude máxima 60 cm e idade nove anos de media

Migracions : A migración da xarda ten lugar dende as costas do norte de España cara ao norte de Europa.

Formas de vida : O xurelo é un peixe gregario que realiza longas migracións. Na primavera, volve ás augas máis cálidas. Unha vez rematada a posta, os grandes bancos de xarda divídense en pequenos grupos e saen á procura de alimento. No inverno, a xarda permanece a uns 170 m de profundidade e non se alimenta. Cando se achega o bo tempo, tenden a agruparse en escolas moi grandes e ascender á superficie.

Perigos : Os escombroides, como o atún ou a xarda, teñen altos niveis de histidina, especialmente recomendado para os nenos. Se a histidina se descompón en histamina debido ao mal manexo do peixe, podemos ter escombroidose, unha intoxicación alimentaria semellante a unha reacción alérxica.

O hábitat do mexilón común (Mytilus edulis) está nas costas atlánticas do hemisferio norte, incluíndo as costas de América do Norte e Europa.

Diagnosis:

Cor:A concha de cor grisáceo oscuro,as gonadas crema ou beige e a volandeira vermella

Outras características externas:Teñen conchas e valvas

Zona de vida:Viven especialmente nas rochas e nas costas galegas e asturianas.

Alimentación:A alimentación basase en placton.

Tipo de posta:

Costumes:

Idade e tamaño máximo:O seu tamaño máximo e de 4 a 7 centímetros.

Migracions:

Formas de Vida:Viven tanto libres como na costa pegados polo biso a pedras, rochas, restos de cunchas e grandes algas.

Perigo:O parasito presente no peixe converteuse nunha gran preocupación entre os consumidores debido ao risco potencial de desenvolver anisakiase.

-Durante o inverno a caballa permanece no fondo do mar sin alimentarse.

-Realiza grandes migracions en bancos.

-E uno dos símbolos da ciudade de Ceuta.

-As caballas macho non podense chamar así, se chaman caballo tamén conocido como iegua marina.

-A Caballa ha dado nome a la localidad murciana de Escombreras (Scomber), pues era un dos pescados más apreciados.

Nome científico: Engraulidae ..........??????

Diagnosis: Miden uns 15cm de largo.

Cor: A súa cor, polo seu interior, é marrón suave casi roxizo pero, por fora é gris.

Outras características externas: Teñen unha boca moi amplia e teñen un hocico moi amplio.

Zona de vida: Viven nas augas costeiras dos océanos Atlántico, Pacífico e Índico.

Alimentación: As anchoas comen plancton, larvas de moluscos e pequenos crustáceos.

Tipo de posta:

Costumes:

Idade e tamaño máximo: Viven 2 anos e poden chegar a medir ata 20cm.

Migracións: Hacia o norte e a superficie en verano, e hacia o sur e augas mais profundas en invierno.

Formas de vida: Viven en forma grupal, en bancos, a uns 100 metros de profundidade.

Perigos: Polo seu contido en purinas non se aconsexa o seu consumo en persoas con gota, hiperuricemia ou ácido úrico alto.

Diagnosis:

Cor:marrón claro

Outras características externas:O seu corpo é azul escuro e o seu ventre prateado.

Zona de vida:principalmente no Atlántico Norte e tamén no Mediterráneo

Alimentación:lanzones, boquerones, arenques, caballas, jureles, calamares y pequeños crustáceos.

Tipo de posta:

Costumes:

Ida de e tamaño máximo do atun claro:a súa idade máxima é de 40 años e o tamaño máximo é de 150 cm

Migracións:o atún claro movese por augas frías e entre 0-200 metros de profundidad

Forma de vida do atún claro:o atún é un peixe migratorio e peláxico,que nada preto da superficie formando pequeños bancos

Os compostos de mercurio presentes no atún son tóxicos. Poden afectar o desenvolvemento do sistema nervioso nos nenos.

Viven entre un ano e ano e medio, morren tras a posta. Poñen de 10.000 a 40.000 ovos nunhas cápsulas alargadas duns 10 - 15 cm que se quedan pegados ás rochas. Nas pescadarías podemos encontrar calamar fresco procedente do noso caladeiro.

Contan con tres corazóns, dous deles, chamados 'branquiales', bombean o sangue pobre en oxíseno desde o corpo ata as branquias, onde oxisénanse, o terceiro, chamado “sistémico”, encontrase na base do manto, cerca da cabeza, e bombea o sangue xa oxisenada ao resto do corpo.

2-pode vivir cerca da superficie e tamén chegar a escarbar uns metros de profundidade para establecer su guarida, onde se refugia.

3-As navallas habitan nos fondos marinos de reducida profundidade e arenosos, permaneciendo baixo a superficie da area onde excavan buratos verticales que poden alcanzar hasta os 50 cm de longitud, por  los que se desprazan para captar e filtrar o plancton

4- Na bandexa, cubertas con o paño húmido e ben frío (incluso podedes poñer unha fina capa de xeo picado), as navallas aguantaranche preparadas para ser cocinadas en o momento que ti queras hasta unha semana, aunque o ideal e cocinarlas e disfrutar do seu sabor a os 3 – 5 días de adquirirlas frescas.

Nome cientifico : ensis ensis

Caracteristicas : son un tipo de molusco bivalvo (dúas cunchas unidas no centro que encerran o animal) cunha fráxil cuncha rectangular, duns 12 centímetros de lonxitude (aínda que, en ocasións, pódense atopar ata 20 centímetros). A súa superficie é lisa, de cor amarelada con manchas máis escuras.

Diagnose : Peso 120 g e dimensións 7 - 15 cm

Zona de vida : Vive no fondo mariño enterrado na area, onde escava profundos buratos verticais.

Alimentación : As navallas viven enterradas na area do mar ou das rías, cavan buratos duns 50 centímetros de profundidade. Aliméntanse de plancto que obteñen subindo e baixando por estes túneles para captar os nutrientes que se atopan na auga.

Tipo de posta : Mediante a reprodución esóxena, liberan óvulos e espermatozoides ao mar onde se produce a fecundación.

Costumes :

Idade e tamaño maximo : a navalla adoita ter un tamaño de 7 a 15 cm. Crese que poden vivir ata 10 anos ou máis.

Migracións : non migran

Formas de vida : As especies de navalla prefiren os areais limpos das praias expostas. Son capaces de cavar moi rapidamente e esconderse profundamente

Perigos : é capaz de cavar grandes buratos onde se esconde de posibles depredadores.

2:Os polbos poden recoñecer persoas

Os seus depredadores poden ser: algúns da súa especie aínda que máis grandes, especies afines, tiburóns grandes, orcas e os seres humáns.

E as súas presas poden ser: caballas, sardiñas e anchoas. E cefalópodos coma os calamares.

A almeixa mais consumida por España e a almeixa fina:

Esta especie é a máis apreciada entre tódolos túnidos e a súa pesca ten un alto valor económico. Cómpre distinguilo do bonito atlántico, bonito do sur ou, simplemente, bonito (Sarda sarda) menos apreciado.

Amarilladesma mactroides.

Como xa se dixo, as medusas son un dos principais competidores da anchoa na procura de alimento, pero hai outras especies salientables neste sentido, como o espadín (Sprattus sprattus) e a sardiña (Sardina pilchardus),

Nome común: Berberecho.

Diagnosis: A forma do berberecho é globosa, case triangular e pode chegar a alcanzar os 6 cm.

Cor: A cuncha do berberecho común é branca amarelada.

Outras características externas: xeralmente con liñas escuras e presenta de 22 a 28 costelas radiais moi pronunciadas, rugosas e anchas, que están atravesadas por franxas concéntricas e espiñas escamosas.

Zona de vida: Atópase amplamente no océano Atlántico, desde o mar de Barents e o mar Báltico ao longo da costa atlántica europea ata Mauritania, no oeste de África, así como no suroeste do mar Mediterráneo, onde se considera raro.

Alimentación: O berberechos alimentanse do placton que captan filtrando o auga.

.Características:

-Diagnóstico

O mexillón é un molusco que está formado por unha cuña e unha masa visceral. A cuña, de cortiza azul-negra, é alongada e presenta dúas válvulas iguais, unha no extremo triangular e outra redondeada. A superficie é notablemente lisa, só se marcan liñas concéntricas de crecemento.

-Cor: a súa cor é laranxa.

-Outras características externas: O mexillón caracterízase pola súa forma aproximadamente triangular, con válvulas iguais, de superficie externa lisa, de cor negro-azulada, ocasionalmente con manchas radiais pardas, e marcada por finas liñas concéntricas.

-Zona de vida: Atópanse principalmente en zonas intermareais e pouco profundas ao longo das costas rochosas.

-Alimentación: Aliméntanse de pequenos organismos que viven na auga do mar, que non son outra cousa que plancton.

-Tipo de descarga: no momento da descarga, estes animais verten as células reprodutoras na cavidade palial, que posteriormente sairán polo sifón de exhalación.

-Costumes.

Na natureza, o mexillón vive pegado ás rochas da zona costeira, tanto en mar aberto como nas rías, sempre que se produzan importantes movementos de auga. Destas rochas pódense recoller manualmente, aínda que non é recomendable polos posibles riscos que poidan xurdir.

-Tamaño e calidade máximas: De 5 a 10 cm de lonxitude e alcanzamos a madurez sexual aos 3 cm. Viven de 3 a 5 anos, aínda que poden chegar aos 15 anos.

-Migracións: Non migran

-Formas de vida: Viven formando numerosas comunidades e colonizando grandes superficies de rocha xa que se adhiren por medio de filamentos de biso que se atopan por si sós.

-Perigos: a principal causa da mala calidade da cuncha dos mexillóns no océano Pacífico é outra que a acidificación das súas augas.

Nome científico: Loligo vulgaris

Diagnosis: Miden entre 10cm y 25 cm e pesan 500 gramos.

Cor: Poden ser rosados, blancos ou púrpura.

Outras características externas: Teñen unha cabeza grande e corpo esférico con dúas aletas laterales de forma romboidal e que miden 2/3 do tamaño do manto.

Zona de vida: Viven cerca do litoral, entre profundidades de 15 a 60 metros.

Alimentación: Comen peces, crustáceos e outros invertebrados, incluíndo os cefalópodos.

Tipo de posta: Os calamares chegan ás costas, os machos depositan, axudados do seu brazo especial, os espermatozoides nas hembras. Tras a fecundación, a hembra deposita ata 6000 ovos no chan, enredados nos prados das algas mariñas.

Costumes: Desplázanse en vertical.

Idade e tamaño máximo: Viven entre 2 e 5 anos e poden chegar a medir entre 10cm e 25cm.

Migracións: Realizan tamén migracións horizontales de carácter reproductor, polo que se dirixen hacia zonas costeiras con fondos rocosos para realizar a posta.

Formas de vida: O calamar é un animal pelágico e gregario, que forma bancos numerosos que recorren grandes distancias e realizan frecuentes desplazamentos en vertical, a veces ata grandes profundidades.

Perigos: Os calamares non son perigosos, ainda que algunhas especies son moi agresivas.

Nome común: Bonito do norte

Diagnosis: A primeira aleta dorsal ten 14-15 raios espiñosos, a segunda, 12-16 raios. Ten tamén 8-9 pínnulas dorsais e 7-9 anais. A súa característica principal é o tamaño das aletas pectorais, moito máis longas que as do atún.

Cor: O bonito do norte ten o dorso de cor azul escuro metálico, uniforme, e o ventre prateado. Carece de manchas ou marcas no corpo. A aleta caudal mostra o bordo posterior branco, as pínnulas dorsais son amareladas e as anais prateadas ou mouras.

Outras cracterísticas externas: e chámaselle monos aos exemplares que pesan menos de 3 kg.

Zona de vida: É unha especie peláxica e migratoria, como os outros atúns, que busca augas cunha temperatura de entre 17 e 21 °C, polo que está presente en augas tropicais de todo o mundo entre os paralelos 40 N e S, incluído o mar Mediterráneo.

alimentación: Aliméntase principalmente de pequenos crustáceos, xarda, bocareu, cefalópodos etc.

Tipo de posta: A reprodución ten lugar de maio a xullo. O bonito é capaz de actuar entre 3-4 postas durante o período reprodutivo. As zonas de reprodución están situadas preto da costa. Os ovos e as larvas son peláxicas.

Costumes: Como o resto dos túnidos, é unha especie peláxica, gregaria e de alimentación carnívora, sendo predador doutros peixes como sardiñas, xardas ou xurelos. Cando van perseguindo os bancos de peixes adoitan saltar fóra da superficie da auga.

Idade e tamaño máximo: Esta especie ten un máximo de 130 cm e unha idade máxima de 12 anos.

Migracións:É unha especie peláxica e migratoria, como os outros atúns, que busca augas cunha temperatura de entre 17 e 21 °C, os exemplares adultos poden desprazarse a augas máis frías.

Formas de vida: O seu comportameto é gregario.

Perigos: O bonito do norte ten unha gran cantidade de mercurio polo que en grandes cantidades podería afetar á saúde.

diagnose:

cor: A súa cor é prateada no ventre e cunha banda escura no costado.

outras caracteristicas externas: É un peixe óseo da familia dos engraulidae. É un bo nadador, de corpo alongado, e algo aplanado lateralmente.

zona de vida: É abundante nos océanos Pacífico e Atlántico. Tamén se atopa no Mar Mediterráneo e Negro, e vive a máis de 100 m de profundidade.

alimentación: Come plancto, larvas de moluscos e pequenos crustáceos

tipo de posta:

costumes:

idade e tamaño maximo: lonxitude máxima 20 cm e idade máxima 5 anos.

Migracións: A anchoa achégase á costa cantábrica na súa migración anual para desovar.

Formas de vida:

Perigos: contraer un parasito que se atopa no peixe, os anisakis.

Diagnosis:

Cor: é dun ton marrón, pero pode cambiar o seu cor da pel.

Outras características externas: Dispón dun corpo blando, sen cuncha que o protexa, e ten oito tentáculos.

Zona de vida: podese encontrar nos océanos, nas augas cálidas e templadas.

Alimentación: alimentase de crustáceos, outros moluscos e peixes.

Tipo de posta: poñe os seus ovos nas profundidades na busca de sustratos rochosos o gretas.

Costumes: Durante o día sole esconderse nas guaridas e gretas cuxa entrada na que él mesmo protexe con pedras, cunchas, caparazones u obxetos artificiais.

Idade de vida e tamaño máximo: pode alcanzar máis dun 1 m de lonxitude, aunque normalmente mide entre 60 e 80 cm e pode vivir entre 3 e 5 anos.

Enviar comentarios

Resultado web con enlaces de sitio

Un dos tentáculos do macho ten funciones reproductoras e desprendese quedando no interior da femia.

Nome científico: Cerastoderma edule.

Nome común: Berberecho.

Diagnosis: A forma do berberecho é globosa, case triangular e pode chegar a alcanzar os 6 cm.

Cor: A cuncha do berberecho común é branca amarelada.

Outras características externas: xeralmente con liñas escuras e presenta de 22 a 28 costelas radiais moi pronunciadas, rugosas e anchas, que están atravesadas por franxas concéntricas e espiñas escamosas.

Zona de vida: Atópase amplamente no océano Atlántico, desde o mar de Barents e o mar Báltico ao longo da costa atlántica europea ata Mauritania, no oeste de África, así como no suroeste do mar Mediterráneo, onde se considera raro.

Alimentación: O berberechos aliméntanse do placton que captan filtrando o auga.

Os principais depredadores do polbo son os tiburóns, o atún e outros peixes de gran tamaño, e tamén as aves mariñas.

Nome común: Berberecho

Diagnosis: Molusco bivalvo cunha cuncha grosa, globosa e lixeiramente ovalada.

Cor: Cor variable, desde branco a marrón.

Outras características externas: As dúas valvas son iguais e vistas de fronte teñen un aspecto en forma de corazón. Teñen sucos concéntricos na cuncha.

Zona de vida: Zonas intermareais de area e lodo. Entérranse no substrato preto da superficie da auga. As súas áreas de distribución son o Atlántico, o Mediterráneo, o Mar Negro, o Caspio e a costa noroeste de África.

Alimentación: Aliméntanse bombeando auga e filtrando o plancto.

Tipo de posta: Son hermafroditas e reprodúcense rapidamente. Liberan os seus ovos na auga.

Costumes: Viven agrupados en bancos densos. Entérranse na area durante a marea baixa. Son capaces de "saltar" empurrando o seu pé.

Idade: Poden vivir ata 8 anos, aínda que isto pode variar dependendo das condicións ambientais.

Tamaño máximo: Poden medir ata 5 cm de diámetro.

Migracións: Non se coñecen migracións significativas nos berberechos.

Formas de vida: Sésiles, viven enterrados na area. Son consumidos por moitas especies de peixes mariños.

Perigos: Os berberechos poden causar enfermidades transmitidas por alimentos debido ás bacterias que transportan. Non obstante, asegurarse de que estean ben cocidos debería reducir a maior parte do risco.