นิยมทำกันในเดือนหก ถือเป็นประเพณีสำคัญที่จะขาดไม่ได้ เพราะตั้งแต่โบราณจนถึงปัจจุบัน ชาวอีสานมีความเชื่อว่า ถ้าปีใดไม่จัดงานบุญบั้งไฟ ฟ้าฝนก็จะไม่ตกต้องตามฤดูกาล เกิดความแห้งแล้ง ไม่มีน้ำทำนา แต่ถ้าปีใดจัดงานประเพณีบุญบั้งไฟ ฟ้าฝนก็จะตกต้องตามฤดูกาล เกิดความอุดมสมบูรณ์ ปราศจากโรคภัย งานบุญบั้งไฟจึงถือเป็นงานประเพณีประจำปีที่สำคัญของชาวอีสาน พอใกล้ถึงวันงานชาวอีสานไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็จะกลับบ้านไปร่วมงานบุญบั้งไฟ ซึ่งเป็นงานที่สร้างความรักความสามัคคีของคนท้องถิ่นเป็นอย่างดี 

นางสาวสุไพรินทร์ ประเสริฐสุด เลขที่ 41 ชั้น ม.2/10

สะพานนี้สร้างขึ้นโดยดำริของ หลวงพ่ออุตตมะ เจ้าอาวาสวัดวังก์วิเวการาม ในปี พ.ศ. 2529 จนถึง พ.ศ. 2530 โดยใช้แรงงานของชาวมอญเป็นสะพานไม้ที่ใช้สัญจรไปมาของชาวมอญและชาวไทยที่อาศัยอยู่บริเวณนี้ ปัจจุบันเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่งของจังหวัดกาญจนบุรี

ด.ญ.พรรณพฤกษา หาญเชี่ยว เลขที่26 ชั้นม.2/10

ด.ช.ธีระเทพ แฉกพิมาย

ประวัติเสาชิงช้าเป็นสิ่งก่อสร้างสมัยยุคต้นรัตนโกสินทร์ สร้างขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2327 ตรงกับรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช ตามคติความเชื่อแบบพราหมณ์ เสาชิงช้าสร้างขึ้นบนพื้นที่สะดือเมือง เป็นศูนย์กลางของพระนคร โดยวัดจากกำแพงเมืองด้านแม่น้ำเจ้าพระยาตะวันตกถึงป้อมมหากาฬ

เสาชิงช้าตั้งอยู่บนฐานปูนสูงเป็นวงกลม เสาไม้สูงใหญ่ประดับด้วยแผ่นไม้ฉลุที่ฐานเสาทั้ง 2 ข้าง มีเสาตะเกียบปลายเป็นรูปทรงมัณฑ์ขนาบข้างละ 2 ต้น ทาด้วยสีแดงชาด

เสาชิงช้าที่ตั้งอยู่หน้าวัดสุทัศน์ ณ ปัจจุบันเป็นเสาต้นใหม่เป็นไม้สักทองเมืองแพร่ผ่านพิธีสมโภชน์ เมื่อวันที่ 11 - 13 กันยายน พ.ศ. 2550 เนื่องจากเสาต้นเก่าชำรุดทรุดโทรม ซึ่งเปลี่ยนมาเป็นครั้งที่ 4

เนื่องจากเสาชิงช้าเป็นสิ่งก่อสร้างสูงย่านพระนคร จึงต้องติดตั้งสายล่อฟ้าไว้บนกระจังด้านบนลงดิน เพื่อป้องกันความเสียหาย กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนเสาชิงช้าเป็นโบราณสถานสำคัญของชาติ ณ วันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2492 ปัจจุบันมีอายุ 238 ปี

ด.ญ.กาญจน์เกล้า คงมี

ป่าคำชะโนด

เป็นผืนกอวัชพืช (floating mat) ขนาดใหญ่ มีพื้นที่ประมาณ 20 ไร่[1] เกิดจากการทับถมและผสานตัวของซากวัชพืชน้ำจำนวนมากเป็นระยะเวลายาวนาน จนก่อกำเนิดคล้ายกับเป็นผืนแผ่นดินลอยตัวในรูปแบบเกาะกลางอ่างเก็บน้ำกุดขาม ด้วยเหตุนี้เมื่อถึงฤดูฝนในที่ราบลุ่มแม่น้ำโขง อ่างเก็บน้ำกุดขามมีปริมาณน้ำสูงขึ้น ป่าคำชะโนดจึงไม่จมน้ำที่ตามระดับน้ำที่สูงขึ้น หรือเมื่อระดับน้ำลดลง ป่าคำชะโนดก็มีการปรับสภาพไปตามระดับน้ำ ภายในป่าคำชะโนดมีพรรณไม้เด่นคือต้นชะโนด ซึ่งเป็นพืชจำพวกปาล์ม มีความสูงกว่า 30 เมตร

ด.ญ เสฏฐีรัตน์ รัตนวงศ์ เลขที่37 ม.2/10

1. กาแฟบ้านไทลื้อ

เป็นที่เปิดตัวด้วยที่เที่ยวน่านแห่งแรก ที่นับว่าเป็นแลนด์มาร์คหลักของเมืองน่าน ด้วยวิวสวย ๆ หลักล้าน ที่คุณสามารถมาถ่ายรูปกับทุ่งนาสีเขียวขจีได้เพียงแค่ซื้อเครื่องดื่มมูลค่าหลักสิบเท่านั้น ซึ่งร้านกาแฟแห่งนี้ตั้งอยู่ที่ตำบลศิลาแลง อำเภอปัว ของจังหวัดน่าน เป็นที่เที่ยวเมืองน่านที่อยากแนะนำสำหรับคนที่แวะมาปัว อาจจะไม่ใกล้ตัวเมือง

2.ดอยเสมอดาว

ใครเป็นสายเที่ยวธรรมชาติ ชอบขึ้นดอย ไปกางเต็นท์ดูความงามของธรรมชาติ และสายหมอกยามเช้า แนะนำให้มาเที่ยวที่ “ดอยเสมอดาว

3.วัดภูมินทร์

หากใครได้มีโอกาสได้บินไปลงในตัวเมืองน่าน อยากจะแนะนำให้แวะไปเที่ยว “วัดภูมินทร์” กันก่อน เพราะถือว่าเป็นทั้งแลนด์มาร์ค และวัดคู่บ้านคู่เมืองของคนเมืองน่านมาอย่างช้านาน โดดเด่นด้วยการเป็นวัดเก่าแก่

4. ซุ้มลีลาวดี ณ พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ

หลังจากเสร็จสิ้นการเที่ยวที่วัดภูมินทร์แล้ว ที่เที่ยวในเมืองน่านใกล้ๆ ก็มีอีกหนึ่งแห่งนั่นก็คือ “พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ” ซึ่งนับว่าเป็นพิพิธภัณฑสถานคู่บ้านคู่เมืองของน่าน

5. ถนนคนเดินเมืองน่าน

นอกจากการไปแวะชมสถานที่เที่ยวต่าง ๆ ของเมืองน่านแล้ว อีกหนึ่งสิ่งที่อยากแนะนำ สำหรับใครที่ไปเที่ยวเมืองน่านในช่วงวันศุกร์ เสาร์ และอาทิตย์ คือการไปเดินเล่นที่ถนนคนเดินเมืองน่าน ที่เปิดเป็นประจำทุกช่วงวันหยุด

ด.ช.พงศกร ฝีปากเพราะ เลขที่11 มี.2/10

“พ้อต่อ” คือชื่อเรียกประเพณีวันสารทจีน ของชาวไทยเชื้อสายจีนภูเก็ต ซึ่งจะจัดขึ้นในช่วงเดือน 7 ตามปฏิทินจันทรคติของจีน เชื่อกันว่าเป็นช่วงเวลาที่ประตูนรกเปิดออก เพื่อปลดปล่อยดวงวิญญาณให้กลับมาเยี่ยมและรับส่วนกุศลจากลูกหลานบนโลกมนุษย์

พ้อต่อถือกำเนิดที่อินเดีย

ประเพณี “พ้อต่อ” มีรากวัฒนธรรมมาจากอินเดีย เริ่มต้นจากความเชื่อเรื่องภพภูมิและการอุทิศส่วนกุศลให้กับ “เปตชน” ในพิธี “ศราทธ์” หรือ “สารท” ของพราหมณ์และพุทธศาสนา และเมื่อพุทธศาสนาเผยแพร่เข้าสู่จีน เกิดการแปลคัมภีร์ต่าง ๆ โดยเฉพาะพระสูตรฝ่ายมหายาน “อุลลัมพลสูตร” ที่กล่าวถึงการทำบุญใหญ่เพื่อช่วยมารดาจากขุมนรกของพระโมคคัลลานนะและ “โยคะตันตระอัคนีชวาลมุขเปรตพลีโยคกรรม” หรือ พระสูตรว่าด้วยการอุทิศส่วนกุศลให้กับเปรตและวิญญาณไร้ญาติ พระสูตรทั้งสองกลายเป็นพระสูตรที่มีอิทธิพลต่อความเชื่อในสังคมจีน

พุทธขงจื้อเต๋าผสานเป็นหนึ่ง

คติแบบพุทธศาสนาซึ่งรับมาจากอินเดียได้ผสมกลมกลืนกับกับพิธีกรรมการเซ่นไหว้บรรพบุรุษและวิญญาณไร้ญาติในเดือน 7 ของชาวจีนที่เชื่อว่าช่วงเวลานี้เป็นเดือนแห่งผี ตามคติดั่งเดิมของลัทธิขงจื๊อและเต๋า กลายเป็นประเพณีวันสารทเดือน 7 ที่เป็นหนึ่งในประเพณีหลักของชาวจีน เทศกาลนี้เฟื่องฟูและถือเป็นเทศกาลสำคัญของชาวจีนตอนใต้ โดยเฉพาะในกลุ่มจีนกวางตุ้ง แต้จิ๋ว ไหหลำ และฮกเกี้ยน โดยจะเรียกเทศกาลนี้ว่า “อูหลานผูนเซ่งโห่ย” หรือ “พ้อต่อจ่งเซ้ง” มีความหมายว่า กิจกรรมโปรดสรรพสัตว์ให้หลุดพ้นจากห้วงแห่งความทุกข์โดยทั่วกัน

ด.ญ.อามิตตา คำโสม เลขที่38

ด.ช.ปวีณ แซวประโคน เลขที่10 ม.2/10

จัดขึ้นเป็นประจำทุกปี ประมาณเดือนสิงหาคม โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อส่งเสริมและเผยแพร่ผลผลิตทางการเกษตร โดยเฉพาะผลไม้ของอำเภอหลังสวน กิจกรรมที่สำคัญคือ การประกวดผลไม้ มีตลาดนัดผลไม้ ผลิตภัณฑ์แปรรูปจากผลไม้ เช่น ประกวดผลไม้กวน ตลาดนัดผลไม้

ด.ญ.พิมพ์ชนก สงศรี เลขที่28

วัดหนองแวงได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งแรกเมื่อ พ.ศ. 2442 และได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมาครั้งสุดท้าย เมื่อวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2527 เขตวิสุงคามสีมา ต่อมาเมื่อ พ.ศ. 2527 ได้ยกฐานะขึ้นเป็นพระอารามหลวง

วัดมี พระมหาธาตุแก่นนคร‎ เป็นพระธาตุเก้าชั้นฐานสี่เหลี่ยมกว้างด้านละ 50 เมตร เรือนยอดทรงเจดีย์จำลองแบบจาก พระธาตุขามแก่น จัดสร้างขึ้นเนื่องในวโรกาสที่ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร ทรงครองสิริราชสมบัติครบ 50 ปี และมหามังคลานุสรณ์ 200 ปีเมืองขอนแก่น พระธาตุสูง 80 เมตร มีพระจุลธาตุ 4 องค์ ตั้งอยู่ 4 มุม และมีกำแพงแก้วพญานาค 7 เศียรล้อมรอบ เป็นศิลปะทวารวดีผสมผสานศิลปะอินโดจีน

ด.ญ.ภัททิยา เงางาม ม.2/10 เลขที่31

ด.ญ.บุญฑิตา อุนัยบัน

เป็นอุทยานแห่งชาติในภาคอีสานและภาคตะวันออก มีพื้นที่ครอบคลุมท้องที่อำเภอปักธงชัย อำเภอวังน้ำเขียว อำเภอครบุรี อำเภอเสิงสาง จังหวัดนครราชสีมา และอำเภอนาดี จังหวัดปราจีนบุรี สภาพป่ามีความอุดมสมบูรณ์และมีป่าลานซึ่งหาดูได้ยากที่มีเฉพาะบางท้องที่เท่านั้น มีต้นลานขึ้นตามธรรมชาติ เป็นแหล่งกำเนิดของแม่น้ำลำธารต่าง ๆ และมีธรรมชาติที่สวยงาม เช่น หุบผา หน้าผา น้ำตก นับว่าเป็นอุทยานแห่งชาติที่มีพื้นที่มากเป็นอันดับสองของประเทศไทย รองจากอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน[2]

ด.ญ.จุฬามณี บุญวิวรรธน์ เลขที่24 ม.2/10

พระปรางค์สามยอด จังหวัดลพบุรี เป็นโบราณสถานและ แหล่งท่องเที่ยวทางประวัติศาสตร์และโบราณคดีที่สำคัญแห่งหนึ่งของจังหวัดลพบุรี ลักษณะเป็นปราสาทขอมในศิลปะบายน โครงสร้างเป็นศิลาแลงประดับปูนปั้น สร้างขึ้นในรัชสมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 เพื่อเป็นพุทธสถานในลัทธิวัชรยานประจำเมืองละโว้หรือลพบุรี ซึ่งในขณะนั้นเป็นเมืองลูกหลวงของอาณาจักรเขมร นับว่าเป็นปราสาทขอมโบราณที่เต็มเปี่ยมไปด้วยศิลปะและวัฒนธรรมแบบขอมโบราณที่ยังคงสมบูรณ์และเป็นแหล่งเรียนรู้ทางด้านประวัติศาสตร์มาจนถึงปัจจุบัน

ด.ญ.กันต์กมล โตงาม เลขที่20 ม.2/10

ด.ช.พชรวินท์เลขที่12 2/10

ด.ญ.ขวัญข้าว สุทธิโยธา ม.2/10 เลขที่22

ต่อมาในการทำเทียนนั้นเริ่มมีการพัฒนา โดยมีการแกะสลักเข้ามาร่วม ซึ่งจะนำขี้ผึ้งมาหล่อเป็นเทียนเล่มใหญ่ จากนั้นช่างฝีมือจะมาแกะสลักเป็นลวดลายสวยงามต่างๆ โดยเฉพาะลวดลายของอีสานดั้งเดิม

ด.ญกัญญ์วรา มั่นใจ ม2/10 เลขที่18

ด.ญ.วิธิตา จ้อยนุแสง ม.2/10 เลขที่33

ด.ช.ธีรเมธ กล้าหาญ เลขที่7

ประเพณีถือศีลกินผักจังหวัดตรัง เป็นประเพณีเก่าแก่ที่ชาวตรังเชื้อสายจีนถือปฏิบัติสืบทอดกันมายาวนานว่า 150 ปี เกิดขึ้นพร้อมกับการอพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานในเมืองตรังของ กลุ่มชาวจีนฮกเกี้ยนที่อพยพมาจากเมืองจีน โดยทางเรือและขึ้นที่ท่าเรือกันตัง และเมื่อตัวเมืองตรังย้ายจากกันตังมาตัวเมืองตรัง กลุ่มชาวจีนก็ล่องเรือต่อมาตามแม่น้ำตรัง โดย มาขึ้นฝั่งที่บ้านท่าจีน อยู่ในเขตตำบลบางรัก อำเภอเมืองในปัจจุบัน และนำประเพณีลัทธิความเชื่ออย่างเช่นประเพณีถือศีลกินผักมาจัดด้วย.

ด.ญ.สุรัตน์ หนูเงิน. เลขที่36

มีตำนานเกี่ยวกับการทำบุญคูณลานว่า

ในสมัยพุทธศาสนาของพระมหากัสสัปปะ มีชายสองพี่น้องทำนาอยู่ด้วยกัน จนเมื่อถึงเวลาที่จะต้องทำบุญครั้งแรกคือเมื่อข้าวเป็นน้ำนมน้องชายก็มาชวนผู้เป็นพี่ทำข้าวมธุปายาสถวายแด่พระภิกษุสงฆ์ แต่พี่ชายปฏิเสธ และเห็นว่าน้องไม่รู้จักอดออมเอาแต่จะทำบุญจึงแบ่งนากันทำคนละผืน

ผู้เป็นน้องทำบุญข้าวครบตามประเพณีทั้ง 9 ครั้ง และมีจิตศรัทธาในพระพุทธศาสนาเต็มเปี่ยม ในพระพุทธศาสนาของพระสมณโคดมจึงสำเร็จอรหันต์เป็นอัญญาโกณฑัญญะ ส่วนผู้เป็นพี่ชายก็ทำบุญข้าวแต่ทำเพียงครั้งเดียว จึงเกิดเป็นสุภัททปริภาชก สำเร็จเป็นองค์สุดท้าย เมื่อชาวอีสานทราบถึงอานิสงส์นี้จึงพากันทำบุญกันตามความเชื่อ

รายละเอียดขั้นตอนของพิธีกรรมจะเป็นที่ตกลงกันของสมาชิกในหมู่บ้าน โดยจะใช้บริเวณลานวัดเป็นที่ประกอบพิธี ซึ่งชาวบ้านจะนำข้าวเปลือกแบ่งจากส่วนของตนมากองรวมกันไว้ที่ลานที่จัดเอาไว้ เมื่อถึงเวลาประกอบพิธีก็จะนิมนต์พระมาสวด และก็ทำพิธีพราหมณ์ สู่ขวัญลานข้าว

กองข้าวที่ลานเป็นสัญญลักษณ์ที่แสดงถึงความมีน้ำใจ ชอบทำบุญทำกุศล และความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกัน ทั้งยังหมายถึงความอุดมสมบูรณ์ของผลผลิตในปีนั้น ๆ อีกด้วย

คือถ้ากองข้าวที่ลานรวมกันกองใหญ่ก็จะหมายถึงความศรัทธาและมีน้ำจิตน้ำใจของผู้คนในหมู่บ้านนั้น และก็แสดงว่าฝนฟ้าในปีนั้นตกต้องตามฤดูกาล น้ำท่าอุดมสมบูรณ์ดีผลผลิตที่เก็บเกี่ยวได้จึงมากพอที่จะให้ชาวบ้านแบ่งปันมาทำบุญ

ด.ญ. พิมพ์มาดา คงประโคน 29 2/10

อุทยานแห่งชาติเขาปู่-เขาย่า

ด.ช.พัชรพล พรมประโคน เลขที่13 ชั้น ม.2/10

ด.ช ธีรภัทร เข็มทอง เลขที่6

ด.ช.ณัฐวุธ พัชนี เลขที่ 3 ชั้น 2/10

ด.ญ.ริมน่าน จันต๊ะโมกข์ เลขที่32

ด.ญ.สุชาวดี ไชยศรีรัมย์ เลขที่35

ดั้งเดิม ชาวจีนที่อาศัยอยู่ในภูเก็ตจะเรียกประเพณีเทศกาลกินเจว่า “เจี๊ยะฉ่าย” มาจากลัทธิเต๋า ที่นับถือบูชาเซียน เทพเจ้า รวมไปถึงวีรบุรุษ ซึ่งเทศกาลกินเจภูเก็ต จะมีระยะเวลาทั้งสิ้น 9 วัน

ด.ญ.พุทธิพร เจ็นประโคน เลขที่ 30

ด.ช.ทินภัทร ดุจจานุทัศน์ เลขที่4 ม.2/10