1.Ang suliraning kinakaharap ng tusong katiwala ay,nang hingan ng amo o panginoon ng isang pag-uulat ang katiwala tungkol sa kanyang pangangasiwa sa ari-arian nito.                            

2.Ang nais patunayan ng katiwala nang bawasan niya ang utang ng mga taong may obligasyon sa kanyang amo ay mapatunayan niya na hindi niya nilulustay ang ari-arian ng kanyang amo.Kaya binawasan niya ang aktuwal na utang ng mga ito.     
3.Hindi,dahil kung sa maliit na bagay ay hindi mo na siya kayang pagkatiwalaan paano pa kaya sa maling bagay.

4.Sa parabula na ito,maari nating maiugnay sa mga pangyayari sa kasalukuyan.Mapagtanto natin na tayo ay nakigamit lamang sa anuman ang mayroon tayo ngayon,lahat ng ito ay pagmamay-ari ng Diyos.Dapat tayo ay gagamit ayon sa direksyon ng ating dakilang Panginoon ,at para sa kanyang karangalan.
5.Idadaan muna ito sa magandang usapan at kung hindi man ito susunod ay paparusahan sa pamamagitan ng pagdedemanda o pag kakakulong. 

Isang araw ay may dalawang lalaki na pumasok sa templo upang manalangin, ang isa ay Pariseo at ang isa ay publikano o maniningil ng buwis.

Tumayo ang Pariseo at pabulong na nanalangin ng ganito, “O Diyos, nagpapasalamat ako sa iyo pagkat hindi ako katulad ng iba – mga magnanakaw, mga mandaraya, mga mangangalunya – o kaya’y katulad ng publikanong ito. Makalawa akong nag-aayuno sa loob ng isang linggo; nagbibigay ako ng ikapu lahat kong kinikita.”

Samantala, ang publikano ay nakatayo sa malayo, ni hindi makatingin sa langit at dinadagukan ang kanyang dibdib. Sinabi niya, “‘O Diyos, mahabag po kayo sa akin na isang makasalanan!”

Ang publikano ay umuwing kinalulugdan ng Diyos samantalang ang Pariseo ay hindi. Dahil ang sinumang nagpapakataas ay ibinababa, at siyang nagpapakababa ay itinataas ng Diyos.
      PINILI KO ITO DAHIL AKO AY PALAGING NAGPAPAKUMBABA SA MGA TAO.Maging mapagpakumbaba sa harapan ng Diyos dahil kagaya ng sinabi ni Jesus sa Lucas 18:14, “Sapagkat ang sinumang nagpapakataas ay ibababa, at ang nagpapakababa ay itataas.”