Ο Ποταμός Πηνειός είναι αναμφισβήτητα ένας από τους πιο όμορφους ποταμούς της Θεσσαλίας. Όταν όμως τύχαινε μία μέρα να κάνουμε την βόλτα μας εγώ και η παρέα μου τότε μία τρομακτική καταιγίδα ξέσπασε, με αποτέλεσμα να τρέξουμε όλοι σε ένα κοντινό κιόσκι για να καλυφθούμε και να μην βραχούμε. Στη συνέχεια όταν καταφέραμε να φτάσουμε στα σπίτια μας, ανακαλύψαμε πως η μεγάλη αυτή βροχόπτωση οφείλονταν στη ρύπανση του περιβάλλοντος. Επίσης στις ειδήσεις έλεγαν πως τα ποτάμια θα πλημμυρήσουν με αποτέλεσμα να κινδυνέψουν σπίτια και να χαθούνε περιουσίες. Τότε θεώρησα πως για όλα αυτά τα άσχημα γεγονότα φταίει η υπερκατανάλωση και αποφάσισα εγώ ο ίδιος προσωπικά και ελπίζω να ακολουθήσουν και άλλοι αυτό το παράδειγμα, δηλαδή να πετάω τα απορρίμματα στους κάδους και να φροντίζω όσο περισσότερο μπορώ το περιβάλλον. Τέλος, συμπεραίνουμε πως μπορούμε να βοηθήσουμε με το να φυτεύουμε δέντρα.  

 

 Κ.Γ 

 

Ε.Φ.

Ο ποταμός Σηκουάνας περνάει μέσα από το Παρίσι. Έχει μήκος 780 χιλιόμετρα και αποτελεί σημαντικότατη υδάτινη εμπορική αρτηρία. Επίσης αποτελεί πόλο έλξης για τους τουρίστες στην πόλη του Παρισιού.
 
 Μια ιστορία για το Σηκουάνα λέει ότι ένα κοριτσάκι το 1880 πνίγηκε στον Σηκουάνα. Οι αρχές για να βρουν ποια ήταν η κοπέλα την τοποθέτησαν σε κοινή θέα στο νεκροτομείο. Παρόλα αυτά κανείς δεν την αναγνώρισε. Έτσι η έφηβη ονομάστηκε <<Η άγνωστη γυναίκα του Σηκουάνα>>. Με βάση το πρόσωπο της κοπέλας δημιουργήθηκε ένα γύψινο αντίγραφο και ονομάστηκε <<Μάσκα Θανάτου>>.
 
 
                                                                                                  Α.Τ.

Ο ποταμός Πηνειός ή Σαλαβριάς είναι ποταμός της περιοχής μας.

Ο Πηνειός ήταν θεός του ποταμού συνδεδεμένος με την γονιμότητα. Εκτείνεται σε όλο τον Θεσσαλικό κάμπο και όταν δημιουργήθηκε, ο Ποσειδώνας χτύπησε με την τρίαινά του και άνοιξε τα βράχια για να χύνετε ο ποταμός στην θάλασσα. Ο αρχαίος μύθος που μας λένε οι παππούδες μας αναφέρει επίσης τον Ενιππέα. Ο αναφερόμενος ήταν ένας πολύ όμορφος νέος που τον ήθελε κάθε θεά και θνητή δικό της. Όταν όμως ο ίδιος ως αφελής άνθρωπος διάλεξε την Αφροδίτη, η κακιασμένη Ήρα τον έκανε παραπόταμο του Πηνειού. Μέχρι και σήμερα η ομορφιά του Ενιπέα είναι απερίγραπτη. 

 

Μια φορά κι έναν λοιπόν, όταν πλέον είχαν δημιουργηθεί τα ποτάμια που ανέφερα παραπάνω, όλοι πήγαιναν και θαύμαζαν την ομορφιά τους, όμως όπως όλοι ξέρουμε , σε μια ιστορία με καλούς υπάρχουν πάντα και κακοί. Έτσι και εδώ. Κάποιοι ντόπιοι, ζήλευαν την ομορφιά του και άρχισαν να πετάνε σκουπίδια και να μην αφήνουν τον κόσμο να επισκέπτεται το ποταμάκι. Επιπλέον είχαν τόση κακία μέσα τους που ειδοποίησαν μέχρι και τα άτακτα ξωτικά, να πάνε να το ενοχλούν και να μην το αφήνουν να είναι ωραίο και καθαρό. Έτσι όσο περνούσε ο καιρός το ποταμάκι ένιωθε ότι ήταν μόνο του και πολύ άσχημο. Ώσπου μια μέρα ένα μικρό αγοράκι ήθελε να πάει στο ποτάμι αλλά δεν του το επέτρεπαν. Έτσι αποφάσισε πως κάτι έπρεπε να κάνει. Μάζεψε λοιπόν τα παιδιά της παρέας του και μαζί με τις καλές νεράιδες πήγαν και καθάρισαν το ποτάμι και από εκείνη τη μέρα το επισκεπτόταν κάθε μέρα. Πήγαιναν και έπαιζαν στις όχθες του, το φρόντιζαν και ήταν πάντα δίπλα του. Μάλιστα, απαγόρευσαν σε κάποια άτομα να πηγαίνουν εκεί, εκτός αν άλλαζαν συμπεριφορά και έβαλαν φρουρά για να μην παν τα κακά ξωτικά κοντά στο ποτάμι. Από τότε το ποτάμι ήταν πάντα χαρούμενο και όμορφο. Έτσι, ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

 

                                                                                                                                        Λ. Κ

Η ονομασία από αυτόν τον ποταμό προέρχεται από την λέξη «άχος» που συμβολίζει την λύπη και  και τον θρήνο.

Όσο αφορά τις ομορφιές του Αχέροντα οι πήγες του βρίσκονται στα βουνά του Σουλίου με υψόμετρο 1600 μέτρων. Το πέρασμα του με τα ήρεμα τοπία του σου δημιουργούν αίσθημα γαλήνης και ηρεμίας σε συνδυασμό τα κρυστάλλινα νερά του, τα φαράγγια , τις λίμνες και τους νερόλακκούς του.

Στην αρχαιότητα και μόνο η ονομασία του έκφραζε την ιδέα του Άδη και το τρόμο που προκαλούσε, καθώς ο ποταμός χαρακτηρίζονταν ως δρόμος για τον κάτω κόσμο. Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική μυθολογία, ο Ερμής παρέδιδε τις νεκρές ψυχές στον Χάροντα για να πάρουν την πορεία τους στον κόσμο του Άδη. Η κάθε ψυχή για να συνεχίσει τον δρόμο του, θα έπρεπε να δώσει οβολό για την μεταφορά.

Με τους ποταμούς  Κωκυτό και Πιριφθεγέθοντα διασταυρώνεται στον δρόμο του ο Αχέροντας στο σημερινό χωριό Μεσοπόταμος. Γενικά είναι ένας ποταμός ο οποίος βασίζεται στην αρχαία μυθολογία και όλοι οι άνθρωποι μπορούν να απολαύσουν αυτήν την μεριά της φύσης

 

Μ.Α.

 

Φ.Κ.

Στην αρχαιότητα οι άνθρωποι συχνά λάτρευαν ως θεούς άψυχα αντικείμενα. Συγκεκριμένα, στην Ιτέα, ένα όμορφο χωριουδάκι της Καρδίτσας, οι κάτοικοι πίστευαν στον Ενιπέα, έναν ποταμό που διασχίζει το χωριό. Η φήμη του είχε γίνει τόσο γνωστή ώστε άνθρωποι από όλο τον κόσμο έρχονταν να τον επισκεφτούν. Μάλιστα, πολλοί νόμιζαν πως αν κάνουν μπάνιο στα νερά του Ενιπέα, θα γίνουν αθάνατοι.

            Το 490 π.Χ. μόλις οι Αθηναίοι πληροφορήθηκαν την καταστροφή της Ερέτριας από τους Πέρσες και την εισβολή τους στον Μαραθώνα, με διαταγή του στρατηγού Μιλτιάδη έσπευσαν να φτάσουν στη Θεσσαλία και να βρέξουν τα σώματά τους με τα ύδατα του Ενιπέα. Το ταξίδι αυτό τους πήρε πέντε ημέρες. Όταν γύρισαν ήταν αποφασισμένοι να αντιμετωπίσουν τον Περσικό κίνδυνο. Δέκα χιλιάδες αθάνατοι Αθηναίοι και χίλιοι Πλαταιείς πραγματοποίησαν την πρώτη σύγκρουση με τους Πέρσες για τη Μάχη του Μαραθώνα. Όπως ήταν αναμενόμενο, οι Πέρσες υποχώρησαν στα πλοία τους τρομοκρατημένοι από τους δυνατούς Έλληνες. Ακόμα ο Δάτης και ο Αρταφέρνης φεύγοντας δήλωσαν ότι οι Έλληνες ήταν ακατανίκητοι. Τέλος, οι Αθηναίοι κατάφεραν να καταπατήσουν τους Σπαρτιάτες, οι οποίοι δεν βοήθησαν στην εν λόγω μάχη επικαλούμενοι θρησκευτικούς λόγους.