Bu gecede kız evi tarafından gönderilen kuru yemiş çeşitleri bir tepsi ile damat evine gönderilir. Damat tarafından davet edilen arkadaşları bir oda da toplanarak türlü oyun ve eğlence içerisinde bu geceyi geçirir. Gecede oynanan oyunlar son derece sert ve sulu şakalarla doludur.

Oğlu evlenecek çağa gelen anneler, konu komşudan bir ikisini yanlarına alarak kız aramaya çıkarlar. Ve tanımadıkları evlerin kapılarını tek tek çalarak (Evin hanımına) bu evde evlenecek çağda kız olup olmadığını sorarlar. Şayet varsa ve ev sahibi kabul ederse bir kahve içimliğine misafir olup kızı görürler. Ve ardından başka evleri de ziyaret ederek varsa başka kızlara da bakarlar ve sonunda içlerinden beğendiklerini tekrar görerek son gelin adayını belirlerler.

Şayet evde gelinlik çağda kız yoksa, ev sahibine o civarda veya tanıdığı evlilik çağı gelmiş kız olup olmadığını sorarlar. Ev sahibi de tanıdığı veya bildiği komşusu varsa gelenleri onlara yönlendirir.

Bu adetten kimse gocunmaz, kimse rahatsız olmaz. Şayet ev sahibi bu konu ile ilgilenmek istemiyorsa "Bu evde kız yok. benim de bildiğim yok" diyerek gelenleri kibarca gönderir.

Alanın büyüklüğüne göre 5-10 ar adet küçük boydaki masalar (Kadınlara ve erkeklere ayrı alanlarda olmak üzere) yerleştirilip üzerlerine kağıt serilir. Yemek için gelen konuklar masa etrafındaki taburelere oturmasından sonra servise başlanır. Yemek servisindeki sıralama bellidir. Başta yoğurt çorbası, ardından etli pilav, ardından helva, (genelde fıstıklı irmik helvası) ardından bamya çorbası, 2.tatlı olarak zerde, ardından tekrar etli pilav, son pilav ve hoşaf ile son.

Yemek yiyenler masadan kalkar kalkmaz görevliler tarafından masa toplanır ve yeni kağıt serilerek masa yeni oturacaklar için hazırlanır.

Bayrak dikmeden önce bütün köy veya düğün sahibi ve akrabaları imam eşliğinde bütün köy gezilir ve uğranılan her evde Kur'an-ı Kerim okunurdu. Bu gezmem sırasında varsa yeni cenaze kalkmış veya yeni bela defetmiş yas evlerine mutlaka uğranılır ve Kur'an-ı Kerim okunurdu.

Çevre köylere okuntu dağıtılırdı. Bu okuntu dağıtma işi bir nevi köylüden izin almak yerine geçerdi ve aynı zamanda bayrak dikme anında yanlarında buluma isteğinin belirtilmesi anlamına gelirdi.

Kur'an-ı Kerim okunması bittikten sonra düğün evine gelinir ve uzun bir sırığın ucuna geçirilmiş bayrak düğün evinde bir odanın ortasına konularak onun da üzerine Kur'an okunurdu. Üzerine Kur'an okunan bayrak kapıdan çıkarılmak yerine odanın penceresinden dışarıya çıkarılır ve üç defa Salavat-ı Şerife getirilerek evin damına (çatısına) dikilirdi.

Bayrağın dama dikilmesi ile düğün başlamış olur ve davullar çalınmaya başlardı. Çatıya dikilen bayrağın başına bir görevli konulurdu. Bu görevliye BAYRAKÇI ya da BAYRAKTAR ismi verilirdi.

Bayrak,  bayrakçıya zimmetlenir ve düğün bitimine kadar koruması istenirdi. Bayrakçılığı kabul eden kişinin koluna bir tülbent (başörtüsü) bağlanırdı. Düğün bitene kadar bu şahsın işi bayrağı kaçırmak isteyenlere engel olmaktı. Kendisine teslim edilen bayrağı kaptırmamak ve korumak bu şahıs için namus meselesi mesabesinde idi.

Bayrak kaptırılırsa bunun çok ağır cezaları olurdu. Şayet bayrak bulunmazsa bulununcaya kadar gelin verilmez bayrağın bulunması beklenirdi. Veya bayrak kaptırılırsa, kapanlar tarafından bir ceza belirlenir ve bu ödenmeden bayrak verilmezdi. Kaptırılan bayrağın yerine yeni bir bayrak koymak olmazdı. Mutlaka kaptırılan bayrağın bulunup yerine konulması gerekirdi.

Çatıya dikilen bayrak yine bayrakçının koruması altında gelin almaya gidilirken yerinden indirilir ve bayrakçı arabası denilen vasıta ile gelin evine götürülürdü. Gelin evine gelindiğinde kız tarafı bayrakçı için bayrağı dikebileceği yeri gösterir ve bayrak direğine hediyeler bağlardı. Bayrakçı gösterilen yere çıkarak bayrağı diker ve gelinin evden çıkmasını beklerdi. Gelin evden çıkıp dua yapıldıktan sonra arabaya bindirilir ve harekete hazır olunurdu.

Bayrakçı çıktığı yerden inmez ve konvoyun önüne geçmezse gelin konvoyu hareket etmez bayrağın inmesini bekler. Bu arada bayrakçı düğün sahibi ile pazarlığa girer ve ne istediğini belirtir. İstek çok ağırsa pazarlığa girişilirdi. Pazarlıkta orta bir yol bulunamazsa köyün ileri gelen ve sözü geçenler devreye girer anlaşmaya zemin hazırlarlardı.

Anlaşmaya varıldıktan sonra bayrakçı çıktığı yerden inerek konvoyun başına geçer ve düğün alayı hareket eder. Oğlan evine varılınca bayrak yine dama dikilir ve düğün burada devam eder.

Gelinin oğlan evine getirildiğinin ertesi günü bayrak damdan dualarla indirilir ve yeni evli çifte verilerek saklamaları istenirdi.

Bu gelenek yüzünden eski zamanlarda her evde mutlaka bir bayrak ve Kur'an-ı Kerim bulunurdu.

Gelinin eline kına yakılırken “Gelin elini açmıyor…” denir ve bunun üzerine erkek tarafı gelinin avucuna küçük bir altın koyar. Kına gecesi, geleneksel olarak düğünden bir gün önce kız evinde yapılır.Kına gecesine gelin ve damadın yakın akrabaları ve arkadaşları katılır. Kınanın yakılacağı gün kız evine düğünün başladığı anlamına gelen bayrak asılır. Geline yakılacak kına oğlan evi tarafından alınır. Çoğu zaman bu kına, kız evine bir gece öncesinde çerezlerle birlikte gönderilir. Titizlikle hazırlanan kına tepsisinde çerezler, tatlılar ve kına helvası bulunur. Oğlan evinden gelen misafirler kız evinde karşılanarak ağırlanır.

 Gelin ilk başta yöreye göre değişebilen tuvalet veya şık bir elbise giyer, daha sonra kına yakımı başlamadan önce “bindallı“ denilen kadifeden ve işlemeli, ayak bileklerine kadar uzanan kaftan türünde bir giysi giyer. Gelinin başına kırmızı bir örtü örtülür.Daha sonra bakır bir taş içerisinde, başından ayrılık geçmemiş, mutlu bir evliliği olan bir kadın tarafından kına karıştırılır. Kınanın içine, bereketin hayatlarında hep olması dileği ile bozuk para konur.

 Kına yakılmadan önce gelinin oturması için salonun ortasına bir sandalye konur. Erkek tarafının getirdiği kına, etrafı mumlarla süslü bir tepsi içine hazırlanır. Kadın misafirlerin ve kız çocuklarının ellerine birer mum verilir. Önce elinde kına tepsisiyle genç bir hanım, arkasından gelin, onun arkasından da ellerinde mumlar olan genç kızlar türkü söyleyerek boş sandalyenin etrafında dönerler. Daha sonra gelin sandalyeye oturur. Gelin oturduktan sonra acıklı ve içli kına türküleri söylenir. Amaç gelini ağlatmaktır. Kına gecesinde gelin kız mutlaka ağlar. Eğer ağlamazsa şaka yollu ayıplanır, “amma da hevesliymiş evlenmeye” şeklinde dedikodulara maruz kalır! Gelinin eline kına yakılırken “Gelin elini açmıyor…” denir ve bunun üzerine erkek tarafı gelinin avucuna küçük bir altın koyar.  Avucunu açan gelinin avuçlarına kına yakılır, ellerine tülbent bağlanıp eldivenler geçirilir. Kına yakıldıktan sonra gelinin başındaki kırmızı örtü açılır ve kına misafirlere dağıtılır. Dağıtım sırasında kına içindeki altın para kime çıkarsa “yakında kısmeti çıkacak gelin adayı bulunmuştur” denir. Tüm bunlardan sonra türküler söylenmeye devam edilir; eğlence kaldığı yerden geç saatlere kadar devam eder. 

 

Bu gecede kız evi tarafından gönderilen kuru yemiş çeşitleri bir tepsi ile damat evine gönderilir. Damat tarafından davet edilen arkadaşları bir oda da toplanarak türlü oyun ve eğlence içerisinde bu geceyi geçirir. Gecede oynanan oyunlar son derece sert ve sulu şakalarla doludur.

Bu gecede kız evi tarafından gönderilen kuru yemiş çeşitleri bir tepsi ile damat evine gönderilir. Damat tarafından davet edilen arkadaşları bir oda da toplanarak türlü oyun ve eğlence içerisinde bu geceyi geçirir. Gecede oynanan oyunlar son derece sert ve sulu şakalarla doludur.