Bij mijn originele werk heb ik zelf ook opgelet welke lettertype ik ging gebruiken, of dit het beeld ook echt versterkte. 

 

Bij mijn aangepaste werk ben ik juist dingen gaan testen, het beeld slechter proberen te maken door de typografie te veranderen maar ook met de kleur te spelen. 

BEYOND THE NEW

A SEARCH

FOR IDEALS

IN DESIGN

Door Hella Jongerius & Louise Schouwenberg

Zij vertellen daarin dat producten en ideeën de idealen van design verliezen. Ideeën moeten eerst grondig worden getest voordat ze de wereld in gestuurd worden, daardoor neemt ook de kwaliteit af van een idee of product. 

Maar daar gaat de aandacht steeds minder naartoe. Het is nu vooral de marketing en communicatie heeft dit overgenomen.

Ik ben daarom een werk wat ik gemaakt had voor het vak  technologie “fabrieksmatig” opnieuw gaan maken. Om zo aandacht uit een product te halen en zonder veel na te denken het te maken. Ik had mijn portret geborduurd in stof en op sommige plekken opgevuld met vulling. Het nieuwe werk heb ik met kwalitatief slechte stof, foam schuim en nietjes gemaakt. Ik heb het minder zorgvuldig gemaakt en sneller, het gaat daarom ook sneller kapot.

Er zit minder aandacht in maar zou je zo wel sneller kunnen maken en dus ook meer.

Als je iets hebt gemaakt ben je er vaak aan gehecht, zelfs als je de fouten ziet. Ik heb het altijd interessant gevonden als kunstenaars hun eigen werk vernielen of overschilderen voor een nieuwe werk. Het is ontzettend definitief en voor mij voelt het alsof al dat eerdere werk voor niets is. Daarom heb ik er voor gekozen om een oud werk kapot te maken. 

Van de zomer had ik deze 2-laagse litho druk gemaakt. Het was een ontzettend moeilijke druk en er zitten heel veel dagen in, ik was toen ontzettend blij en dat ben ik nog steeds maar als ik naar het beeld kijk sluit het totaal niet meer aan op wat ik nu doe. Het is ontzettend braaf en saai. Daarom wilde ik dit werk gebruiken.

Afgebeeld staat een jetikrab met bloemen die uit zijn scharen groeien, dit had ik gedaan omdat de jetikrab in de haren op zijn scharen zijn eigen moestuin heeft met bacteriën die hij vervolgens opeet. Ik heb de print open gebroken en ik heb er letterlijk planten uit laten groeien. Om de planten een weekje goed te kunnen houden heb ik er onder een bakje van aluminium folie gemaakt, om dat vast te maken ben ik fanatiek geweest met de nietmachine en heb ik de print meerdere keren moeten vouwen en vervormen.  Vervolgens heb ik de print meerdere keren ‘water’ gegeven en wat arden gemorst. 

Ik vond het eerst heel spannend om te doen, ik was heel erg voorzichtig. Maar tijdens het werken was ik al snel minder voorzichtig en ik heb het geheel een parkeer in een tas gepropt en er mee gegooid. Het was goed om een keer wat minder voorzichtig met je werk te zijn. 

OTHERWISE FORGET IT

Bob Gill."

- Ik heb dit manifest die hierboven staat gebruikt van Bob Gill. 
- Ik heb dit manifest gekozen omdat ik soms te veel tekst en plaatjes aan posters kan voegen, waardoor het onduidelijk wordt waar het over gaat. Dat zorgt ervoor dat het beeld botst met de tekst. Als de tekst interessant is, heb je soms geen beeld nodig om de tekst interessant te maken. 

De posters gaan over het onbekende. 
- In de eerste poster, zonder de aanpassingen, zie je dat er veel gebeurd in de poster. Je ziet tekst en beeld (een onbekende plek en onbekende tekst). Naar mijn idee is dat toch een beetje onduidelijk al weet je niet waar het over gaat en botst de tekst en het beeld. 
- In de tweede poster, met de aanpassing, zie je dat het veel minimalistischer en duidelijker is. Het teken dat je ziet, is een letter die de computer niet kent. Dan krijgt de letter zo'n vorm. Het teken is dus onbekend voor de computer. Ik wilde in dit beeld voor duidelijkheid gaan en dus niet te veel aan de poster toevoegen.

Ik heb voor dit manifest gekozen, omdat ik de gedachte van het omarmen van experimenten en vergeten van het moet goed zijn interessant vond, want ik had er anders niet echt iets mee gedaan en ik zelf al snel denk aan iets wat af moet zijn.

 

Dat zie je terug aan de hand van deze punten die ik vooral gebruikt heb om mijn ontwerp/experiment aan te passen.

Door een beginnend ontwerp anders te vormen of bewerken er iets uit kan komen wat je niet van tevoren had bedacht.

Ik ben gewoon ergens begonnen zonder te weten wat eruit zou komen. Door met mijn ontwerp te experimenteren en te vervormen. 

Achterkant van een kwast en een mes gebruikt om het goed vast te maken.

En de onderkant van een schoen je dat als een afdruk kan gebruiken voor een soort patroon.

Ik ben geneigd snel naar software te gaan en iets op de laptop te maken. Maar heb er dit keer voor gekozen dat niet te doen en met klei te gaan werken.

Ik heb het ontwerp/experiment op een andere manier bewerkt en de mogelijkheden ontdekt en het ruimtelijk gemaakt, en het daarmee ook een andere functie kreeg namelijk als een theelichthouder. Ik heb ervoor gekozen het geen kleur te geven omdat het incomplete goed past bij het manifest.

 

Zelf doe ik niet zoveel met tekst, dus heb ik een beeld genomen waarmee ik ooit ben begonnen en nooit heb afgemaakt. Ik was hier begin met het maken van een stil leven en hier ben ik, zoals je kunt zien, niet heel erg goed in. Dit was voor mij dus het perfecte ‘slechte’ beeld om interessant te maken met tekst. Toen ben ik gaan bedenken welke of wat voor tekst de aandacht zou kunnen trekken. Iets wat iedereen op dit moment belangrijk vind zijn de nieuwsupdates over het coronavirus. In het beeld heb ik met grote gekleurde letters “ik wil het coronavirus” geschilderd, waardoor het een saai beeld interessant is geworden door de ongebruikelijke woorden. 

Deze collage heb ik gemaakt van gevonden voorwerpen op straat en vervolgens bewerkt met een aantal keer de tekst ‘found reality’. Ik speelde hierin met typografie, transparantie, plaatsing en formaat om het bij de collage te passen en zo een fijn esthetisch beeld te vormen. Door het manifest te volgen en de (in dit geval overbodige) bijgevoegde tekst die verklaart wat je ziet weg te laten breek ik in mijn ogen het overall esthetische beeld. 

Ik krijg in eerste instantie weer een onaangenaam on-af gevoel omdat het beeld kaler is en ik vaak eindeloos door probeer te gaan om het zo ‘goed’ mogelijk op te vullen, alle opties te verkennen. Maar in dit resultaat breng ik de aandacht terug naar de essentie en hoop ik hierdoor over te laten aan de verwondering wat het precies is dat je in de collage ziet (wat ook het originele idee was; een ode aan de onbekende achtergronden van gevonden dingen op straat).

 

 

Ik heb dit manifest gekozen omdat ik zelf ook veel met productontwerp heb gedaan en ik dit ook zeker kan toepassen op producten die ik nu maak. Ik heb een voorbeeld gepakt uit de lijst van 10 dingen die te maken hebben met het ontwerpen van een goed product.

 

Het product wat ik had gemaakt is een tas. Dat had ik niet op school gemaakt maar buiten school maar hierbij kan je wel zien dat ik een aantal dingen heb toegepast van het manifest.

Het product is nuttig want je kan er spullen in doen om te vervoeren. Het product is esthetisch (voor mij) en neutraal, dus je kan het met meerdere outfits dragen. Het product is gebruiksvriendelijk en je kan het dus lang dragen zodat je er lang plezier van hebt. Het product is ook environmentally friendly omdat ik geen nieuwe producten gebruik behalve de draad. Al het leer of stof komt van andere tassen of resten leer die mensen weg willen doen omdat ze er niks meer mee kunnen. Ik vind het erg leuk om op deze manier te werken omdat je het leer wat andere mensen niet meer gebruiken toch een nieuw leven in kan blazen.