Leonardo is rond zijn 13e jaar in de leer gegaan bij een kunstenaar. Leonardo werkte in die tijd veel als schilder en ook voor het toneel. Hij maakte toneeldecors. Hij leerde de technieken van tekenen, schilderen en beeldhouwer, maar hij leerde ook ontwerpen van machines te maken en hoe je machines in het echt kon maken. 

Toen hij 21 was, was Leonardo klaar met leren.

Leonardo Da Vinci interesseerde zich minder in de beeldhouwkunst dan dat hij deed in de andere punten. Hierdoor is hij hier ook minder actief in geweest en is er minder over terug te vinden. Een voorbeeld van Leonardo’s beeldhouwwerken is een bronzen ruiterstandbeeld, als eerbetoon aan de vader van de hertog van Milaan. Leonardo begon enthousiast aan dit project. Als de perfectionist die Leonardo Da Vinci was deed hij jaren over het maken van zijn schetsen en het bestuderen van paarden om het standbeeld perfect te maken. Uiteindelijk is het nooit afgekomen omdat de Fransen het brons nodig hadden voor hun oorlog. Een van de schetsen is hieronder te zien. Later is Leonardo nog een keer gevraagd om een beeldhouwwerk te maken, maar ook deze is niet afgemaakt. Ook hiervan is een schets toegevoegd.

Eén van de fabels gaat over een lelie: ‘De lelie ging op de oever van de rivier de Trinico staan. Toen kwam de stroom die de over meesleurde, met de lelie erbij.’ Zoals in deze fabel te lezen is, heeft de hoofdpersoon menselijke karakters. Leonardo hield hiervan, hij wilde dat mensen met zijn fabels de ogen opende. Hij wilde ze laten zien wat er in hun wereld en in de natuur om hun heen gebeurden .

Elke fabel heeft zijn eigen betekenis, de schrijver wil dat de lezer iets heeft geleerd aan het einde van het verhaal. In de fabel van de muis en de kat, is het de bedoeling dat men leert wat goed en wat slecht is. ‘Een muis werd in zijn holletje belegerd door een wezel, die met ijzeren geduld op zijn kans wachtte. Wanhopig gluurde de muis naar het bloeddorstige dier dat hem opgesloten hield. Toen kwam een kat langs, die de wezel besprong en hem met huid en haar opat. De muis dankte Jupiter voor zijn tussenkomst en offerde een deel van zijn voedselvoorraad op aan de god. Daarna verliet hij zijn holletje om van de herwonnen vrijheid te genieten. Die was hij meteen weer kwijt, en zijn leven ook, want buiten werd hij onmiddellijk door de begerige kat gegrepen en verslonden.'

Leonardo is hier een perfect voorbeeld van. Hij voerde verschillende beroepen uit en deed onderzoek naar veel verschillende dingen, zoals de vlucht van een vogel of het beter beschermen van een stad tegen aanvallen. Verder was hij musicus, schilder, tekenaar en beeldhouwer. Hij was dus een man die veel geleerd had en alles kon wat hij wilde doen. Hij had wel een probleem met dingen afmaken. Hij deed veel en maakte veel, maar hij maakte zijn werk vaak niet af.

 

Ook Leonardo da Vinci was een ingenieur. Hij heeft veel ontwerpen gemaakt van dingen die in zijn tijd nog helemaal niet bestonden. Zo was zijn eerste ontwerp een machine om te vliegen. Leonardo was ervan overtuigt dat je om te vliegen een machine nodig hebt. Hij besloot daarom om een model te maken dat net zo werkte als een vogel; met vleugels dus. Met dit idee heeft Leonardo da Vinci meerdere vliegmachines ontworpen. Ze kwamen echter niet van de grond omdat de vleugels niet snel genoeg op en neer bewogen. Hierom ontwierp Leonardo een luchtschroef die rond moest draaien om te kunnen vliegen. Dit principe lijkt erg op die van een helikopter zoals we die nu kennen. Zijn laatste ontwerp, met als doel te kunnen vliegen, was de vliegmachine. Het apparaat kon wel degelijk vliegen (zweven) maar kon niet opstijgen.

Daarnaast ontwierp Leonardo machines die automatisch zouden werken. Een mechanisme in het apparaat zou in beweging worden gebracht en zo zou de machine (eigenlijk een soort robot) kunnen bewegen.

Tot slot heeft Leonardo da Vinci, hoewel hij tegen de oorlog was, veel wapens en machines ontworpen. Deze werden ook gebruikt voor de oorlog.