On finit notre présentation avec  le message de gratitude du président Théodore Deliyiannis:
" Le peuple grec pleure en Victor Hugo le plus ancien, le plus généreux et le plus constant des philhellènes."

Source image: https://en.wikipedia.org/wiki/Victor_Hugo#/media/File:Victor_Hugo_deathbed_portrait_by_Nadar,_1885.png 

  Le poème "Lazzara", cette jeune fille svelte, vive et folâtre,  rend hommage à l'héroisme du peuple grec, ce "peuple instruit à mourir" comme dit Hugo!
 Ce n'est point un pacha, c'est un klephte à l'oeil noir
Qui l'a prise, et qui n'a rien donné pour l'avoir ;
Car la pauvreté l'accompagne ;
Un klephte a pour tous biens l'air du ciel, l'eau des puits,
Un bon fusil bronzé par la fumée, et puis
La liberté sur la montagne.
'Lazzara, 1828).

 Τα βάσανα και τα κατορθώματα των Ελλήνων χρησίμευσαν στον ποιητή σαν ένα πρόσχημα για καλλιτεχνική σύνθεση!
Το  Ελληνόπουλο μας συγκινεί με την απάντηση του στην ερώτηση τι επιθυμεί: Τι θες κι απ' όλα τα αγαθά τούτα; Πες. Τα` άνθος, τον καρπό; Θες το πουλί; Φίλε, είπε το ελληνόπουλο  με τα γαλάζια μάτια,/ Θέλω μπαρούτι και βόλια.
 Το ποίημα Λαζάρα, η νέα κοπέλα που απαρνείται όλα τα καλά που της τάζει ο πασάς του Νεγροπόντε, προτιμώντας την ελευθερία της ζωής των κλεφτών   τιμά τον ηρωισμό του Ελληνικού λαού, ενός
 "λαού μαθημένου να πεθάνει" όπως λέει ο Ουγκώ.
Δεν ειν' ένας πασάς, ειν' ένας μαυρομάτης κλέφτης που την κατέκτησε, και που δεν έδωσε τίποτε για να την πάρει, 
καθώς τον συντροφεύει μοναχά η φτώ­χεια.
 Ένας Κλέφτης δεν διαθέτει παρά μόνο τον αέρα τ' ουρανού, το νερό του πηγαδιού, ένα καλό ντουφέκι μπαρουτοκαπνισμένο
 κι ύστερα, τη λευθεριά πάνω στο βουνό.