In de Proloog wordt verteld dat Samir (Sam) Zafar wordt aangenomen op het Hervormd Lyceum in Amsterdam-Zuid. Zijn broer, die twaalf jaar ouder is, is met hem meegegaan. Met zijn drieën (de Marokkaanse vriend Soesi gaat ook mee) gaan ze dit vieren in ijssalon Pisa. Daar dwingt broer de belofte af dat Sam het vwo-diploma zal halen. Van Soesi krijgt Sam een seizoenkaart voor Ajax maar ook twee kaarten voor een pianoconcert Canto Ostinato. Sam kan later zelf ook lekker piano spelen: hij heeft een schoolcompetitie (het Gouden Roos festival) gewonnen. De piano die ze thuis hebben staan, is gewoon gestolen door zijn broer en Soesi. Wanneer ze vertrekken uit de ijssalon wordt zowel Soesi als zijn broer opgepakt. Later wordt duidelijk dat ze een geldtranspoort hebben overvallen, veel geld hebben buitgemaakt (€125.000) en dat geld in een terrarium hebben verstopt. Ze dachten dat Samir toen sliep.

In het verhaalheden speelt de geschiedenis zich zeven jaar later af (mei 2013). Sam zit in de laatste klas van het vwo (hij heeft vwo-5 gedoubleerd, zonder dat zijn ouders het weten), en moet binnenkort eindexamen doen. Zijn broer heeft zes jaar gevangenisstraf gehad en ook Soefi, die zijn broer erbij gelapt heeft tijdens de behandeling in de rechtszaal, is fors gestraft. Sam heeft het daarna helemaal alleen moeten opknappen. Hij heeft een pianotalentenjacht (het Gouden Roos-festival) gewonnen, hoewel hij naar eigen zeggen niet goed speelde. De school is echter trots op hem. Hij is zelf minder trots op zijn afkomst: zijn ouders kunnen niet lezen en ze hebben ook geen enkele interesse in zijn school. Ze weten niet eens dat hij in vwo-5 is blijven zitten. Zijn vader heeft het veertig jaar lang uitgehouden als schoonmaker. Zijn twee zussen (beeldschone meiden) werken als caissière bij AH.

Verleden (2006): Sam schrijft zijn eigen absentiebriefje om de proforma-rechtszaak van zijn broer bij te kunnen wonen. Soesi verraadt zijn broer, maar ze worden beiden flink gestraft. In hoofdstuk 3 wordt verteld hoe zijn broer en Soesi de geldtransportwagen hebben overvallen.

In het brugklasjaar maakt Samir ook kennis met de mooie Evelien. Hij durft haar eerst niet te benaderen, maar later wel. Ze komt uit een rijk milieu (ze hebben zelfs een eigen kok) maar de ouders van haar zijn wel vriendelijk tegen hem (hij mag mee komen eten). Hij durft steeds meer met haar: ze gaan zelfs samen in het bubbelbad. Maar zijn eigen ouders zien een bezoek van Evelien aan hun huis niet zitten. Samir zal gewoon met een Marokkaans meisje moeten trouwen.

Dat is de reden dat Evelien het aan het einde van de tweede klas uitmaakt, waardoor Sam blijft zitten. Hij heeft een moeizame vakantie en fantaseert alsof hij met Anne Frank zit ondergedoken. Hij heeft een fascinerende belangstelling voor de oorlog. Hij maakt een einde aan het dagboek met de titel “Bevrijdingsdag”. Hij begint door het motief van verraad een enorme hekel te krijgen aan Soesi en hij neemt zich voor die ook een loer te draaien en wraak te nemen. Hij gaat daarom eerst op fitness en daarna leert hij kickboksen.

De tweede tot en met de vijfde klas gaan zachtjes voorbij. Hij sluit in de vijfde vriendschap met Ysbrand Paars. Hij mag ook een keer met diens ouders mee-eten in een duur restaurant en hij ontmoet de bijzondere moeder van Ysbrand, Iris. De vriendschap tussen Ys en Samir wordt ook al vreemd gevonden: door de andere Marokkanen van de sportschool, door de politie. Ysbrand nodigt hen uit voor een feestje bij Kyra, die eerst ook bevriend was met Evelien. Ook zij is beeldschoon. Op het feestje ziet Sam dat ze een dure piano hebben. Kyra probeert wat met Samir uit. Ys en Sam gaan over naar de zesde klas en er is ook goed nieuws, want de broer van Samir komt een week later vrij. Hij is erg blij dat zijn broer uit de gevangenis is. Ook Evelien zoekt weer contact met hem. Hij mag met de familie van Ys mee op vakantie naar Bali. Ys’ moeder blijft heel amicaal met hem doen. Het lijkt erop alsof ze een beetje verliefd is op hem.

Verhaalheden: het is de laatste schooldag voor het examen: Samir besluit die dag niet op school vol te maken: hij maakt een driedubbele afspraak met Evelien (nu studente in de rechten), Kyra en Ys. Hij vrijt eerst met Evelien, heeft later seks op de mooie piano bij Kyra en gaat daarna varen met Ys. Ze gaan langs zijn broer die een sekswinkel runt op de Wallen. Ze hebben een plan om bij het examen de zwakke vakken (geschiedenis en wiskunde) voor elkaar te maken. Het gaat moeizaam om het voor elkaar te krijgen en bijna gaat het mis, maar het lukt hun uiteindelijk wel. Ys gaat een examenfeest organiseren. Evelien kan niet vanwege een tentamen en daarom is ook Kyra uitgenodigd. Maar ineens keert Evelien terug naar het feest en is er voor Samir een groot probleem. Kyra betrapt hen later als ze aan het vrijen zijn en doet daarom gewoon vrolijk mee.

Bij de diploma-uitreiking maakt Samir het bont: vlak voordat de rector zijn diploma wil overhandigen, gaat hij weg. Hij heeft bericht van een vriend dat Soesi gepakt kan worden.

Die takelt hij flink toe, maar de volgende dag is hij al de pineut. De politie haalt hem op. Er zijn opnamen van de mishandeling gemaakt en Samir geeft meteen toe. Hij krijgt van de rechter een werkstraf van 200 uur en een boete van €1000. Hij moet bejaarden helpen, maar komt er soepel af, als hij aan de beheerder van het tehuis belooft een uurtje per week te komen pianospelen. Zijn broer is “not amused”. Als het erop aankomt, kiest Ys voor zijn broer. Ze gaan samen een seksshop runnen.

Samir krijgt uit handen van de afdelingsleider zijn diploma en moet daarna optreden voor Beatrix in het Concertgebouw. Hoewel hij bij de opkomst zijn enkel verstuikt, speelt hij prachtig op de piano. Hij krijgt een uitnodiging om eventueel naar het Conservatorium te gaan. Met Kyra breekt hij en dat doet hij ook met zijn vriendje Ys en zijn broer. Hij houdt contact met Evelien en Iris. In de laatste scène scheren ze beiden zijn hoofd kaal. Ze gaan daarna met zijn allen een ijsje eten: deze keer niet bij Pisa, maar bij ijssalon Venetië.

Tijdens een rondje door de school vindt Merel de agenda van Melissa, die ze gaat gebruiken als dagboek. Je ziet ook boven elk hoofdstuk in het boek staan welke dag het is.

Al snel besluit cameravrouw Lotteke om naar buiten te gaan, zodat er nog zeven mensen overblijven in het schoolgebouw. Ze besluiten de lokalen onderling te verdelen zodat iedereen een eigen kamer heeft.

Naarmate de tijd vordert beginnen er spanningen te ontstaan door bijvoorbeeld het verdelen van voedsel of de zin in seksueel contact. Op de 21e dag vindt Merel een buisje met medicatie voor psychische problematiek. Dit vertelt ze aan Barry, die vermoedt dat de medicatie van Natalie is. Vervolgens valt de elektriciteit uit wat leidt tot nog meer spanningen. Merel mastrubeert om de seksuele spanning te verminderen. Natalie en Kaspar brengen samen veel tijd door, waardoor Joeri zich buitengesloten voelt en vaak naar Merel toekomt. Hij wil graag met Merel het matten spel spelen, maar als ze eenmaal instemt gaat het erg mis en valt Joeri van de trap af waarbij hij een open botbreuk oploopt. Zijn arm moeten worden geamputeerd, wat gedaan wordt door Kaspar met een keukenmes. Als Merel de bloedvlekken van de trap opruimt vindt ze tevens een nieuw medicijn kokertje.

Kaspar en Natalie besluiten samen om het schoolgebouw te verlaten en naar buiten te gaan. Ze nemen Joeri met zich mee, maar Leo voelde dat Joeri al helemaal koud was en dus waarschijnlijk al overleden was.

De volgende dag hebben Merel en Leo seks met elkaar. Dit gebeurd vaker, maar ze willen niet dat de anderen hier achter komen en dus zijn ze erg voorzichtig. Als Merel een nacht geen seks wilt hebben, hoort ze in het lokaal van Leo dat hij ook seks heeft met Barry.

Op de 72e dag is het Merel haar 29e verjaardag. Kaylem nodigt haar uit in zijn lokaal en geeft haar een ketting cadeau. Hij vertelt haar over zijn vluchtelingen verleden.

Na een pokertoernooi een paar dagen later wint Merel een massage van Barry, waarbij hij erachter komt dat Merel en Leo ook seks hebben. Hier wordt hij erg jaloers van.

De dagen vorderen en Merel en Leo spenderen elke nacht met elkaar. Merel krijgt op een gegeven moment een rare buikpijn, wat doet vermoeden tot zwangerschap. Barry is erg verliefd op Leo maar denkt dat de gevoelens niet wederzijds zijn. Barry besluit dat hij niet meer wilt leven, en stopt met eten en drinken. Hij heeft Merel een brief geschreven waarin staat dat hij niet verder wilt leven en dat hij nooit pillen gebruikt heeft. Ook heeft hij een brief geschreven naar Leo, waarin hij zijn gevoelens toont. Ook vraagt hij in die brief dat als zijn gevoelens wederzijds zijn, hij de brief terug mag geven. Als hij de brief houdt, heeft hij gevoelens voor Merel. Leo houdt de brief voor zichzelf, waar Merel achter komt. Merel heeft echter geen gevoelens voor Leo.

Merel is er in de tussentijd achter gekomen dat ze zwanger is. Ze richt haar dagboek nu ook tot een je, waarmee ze haar ongeboren kind bedoelt.

Barry overlijdt uiteindelijk, waarbij Kaylem hem een handje geholpen heeft. Merel is een tijdje niet goed bij bewustzijn geweest. Als ze naar de kamer van Barry gaat, ziet ze dat Leo en Kaylem zijn begonnen met het opeten van Barry. Kaylem kwam met het initiatief. Merel neemt hierdoor wraak op Kaylem door hem te wurgen met zijn ketting die ze gekregen had voor haar verjaardag. Ze beginnen vervolgens ook met het eten van Kaylem, omdat de voedselvoorraad helemaal op is.

Op dag 124 komt Merel erachter dat de pillen van Leo waren. Hij was verslaafd aan ze geraakt toen hij in North Dakota was. Leo besluit om de school te verlaten om hulp te gaan halen voor Merel en de baby.

Na acht dagen is Leo nog niet terug, en Merel besluit om alle pillen die Leo heeft achtergelaten in een keer in te nemen. Ze heeft een soort van illusie waarbij ze zich in North Dakota bevindt.

In 1944 zwemt hij als veertienjarige samen met zijn vader ‘s nachts vanaf door de Duitsers bezet gebied de Maas over naar bevrijd gebied. Maar daar ziet hij zijn vader niet: op een andere plaats aan land gegaan? verdronken? De jongen is radeloos. Zijn moeder zal hem vast en zeker de schuld geven , hij heeft niet goed opgepast. In 1974 is Tin samen met zijn vrouw Vic in ellendig en gevaarlijk Afrika, op zoek naar Salif, een albinokind door hen gesteund via Foster Parents. Bagage kwijt, onbekwame reisleider, dreigende inboorlingen, wegen die geen wegen zijn, een onbetrouwbare Franse reisgezel, benzinegebrek, hitte, stank. Vic gaat alleen op onderzoek uit, verdwaalt en sterft. Tin beseft dat zijn dochter Nikki hem dat nooit zal vergeven. In 2004 ligt Tin in hopeloze toestand met een gebroken rug in een primitief ziekenhuis in Cuba, verpleegd door Salif, die daar arts is geworden. Maar het komt toch nog een beetje goed voor Tin door de liefde van Salif en door de komst van zijn onbekende kleinzoon.