Fatih Harbiye, Peyami Safa'nın meşhur romanı; biliyorsunuz, o meşhur Doğu-Batı kavgası üzerine kurulu bir hikaye. Günümüzde hala devam eden bu savaşla alakalı bir hikaye.

Olayın merkezinde Neriman var. Neriman: Fatih'te, geleneklerine bağlı bir ailede yaşıyor ama aklı fikri hep Batı'da, o eğlenceli, modern hayatta. Hangimizin değil ki tabii ama işte hikayemiz de tam bununla alakalı. Nerimanımızın bir yandan nişanlısı Şinasi var; efendi, kültürlü, tam bir Fatih genci. Ama Neriman'ın gözü Harbiye'den gelen, zenginliğiyle hava atan Macit'te. Hayallerini yaşamasında yardım edeceğini düşünerek gözleri körleşiyor. Resmen iki dünya arasında kalıyor.

Zamanla anlıyor ki, o Batılı hayat dediğimiz şey aslında göründüğü gibi derin değil, biraz sahte. Bir süre sonra hatasını fark ediyor, kendine geliyor ve dönüp dolaşıp kendi değerlerine, ailesinin yanına, yani Fatih'e geri dönüyor.

Yani romanın özeti şu: Bir genç kızın iki farklı yaşam tarzı arasında gidip gelmesi ve sonunda nerede durması gerektiğini bulması.

Peyami Safa’nın Fatih Harbiye’si, Doğu ile Batı arasındaki o bitmeyen çatışmayı anlatan bir roman. Ana karakterimiz Neriman, modern hayata heves ediyor, Harbiye’deki zenginliğe kapılıyor. Ama sonra anlıyor ki, o Batılı sandığı hayat aslında boşmuş. Sonuçta yaptığı hatayı görüp, kendi değerlerine ve ailesinin yanına, yani Fatih’e geri dönüyor. Romanın olayı da bu: Bir kimlik arayışı, sonunda doğru yolu bulma hikayesi. Aslında bu romanın bu kadar ses çıkarmasının bir diğer nedeni de günümüzde bile hala toplumun batı özentisi olması ve kitabın bu algıyı yıkması olmuştur.

Fatih Harbiye'nin Asıl Kadrosu:

* Neriman: Hikayenin ana kızı. Aklı Batı'da, gönlü Fatih'te bocalayıp duran kişi.

* Şinasi: Neriman'ın nişanlısı. Sakin, efendi, geleneklerine bağlı olan, yani "Fatih'i" temsil eden iyi çocuk. Tam bir istanbul beyfendisi.

* Macit: Neriman'ın ilgisini çeken, zengin, havalı ve Batılı yaşamı temsil eden "Harbiyeli" genç.

* Faiz Bey: Neriman'ın babası. Eski kafalı ama kızını seven, kültürlü ve fedakar baba figürü.

Roman, bu üçgenin (Neriman, Şinasi, Macit) çevresinde dönüyor.

* Neriman:

* Özellik: Özentili ve kararsız. Kendi hayatını küçümseyip sürekli başkalarınınkine heves ediyor. Aslında derinliksiz ve kolay etkilenen biri.

* Şinasi:

* Özellik: Sessiz, sadık ve kültürlü. Duygularını kolay belli etmeyen, geleneklerine ve sanatına (müziğe) bağlı, sağlam karakterli bir genç. Sabırlıdır ama pasif kalmayı da seçer.

* Macit:

* Özellik: Gösterişli, yüzeysel ve sorumsuz. Tek derdi eğlence ve zenginliğini sergilemek. Kitaba göre, Batı'dan sadece kötü alışkanlıkları almış, içi boş bir tip.

* Faiz Bey:

* Özellik: Bilgili, naif ve iyi niyetli. Eski kültürü temsil etse de kızına karşı modern ve anlayışlı olmaya çalışan, kızı için endişelenen tam türk babasıdır.

Neriman hata yaptığında onu yargılamak yerine, sakin bir şekilde doğruyu bulmasını bekliyor.

Kızına kızmadan ders almasını istemesi bana çok olgun ve sevgi dolu geliyor.

Bu yüzden Faiz Bey’i saygıdeğer ve bilge bir karakter olarak seviyorum. Faiz bey bana halk diliyle ‘pamuk gibi bir baba’ çok iyi bir baba figürü. Bu özelliği bana çok samimi geliyor.

Yazarın dili de ne abartılı ne de sıkıcı; tam kararında, su gibi akıyor. Olayları öyle doğal anlatmış ki, samimiyetine hemen inanıveriyorsun. Hatta bazı sahneler "Aaa, bunu ben de yaşamıştım galiba" dedirtti.

Kitap bana şunu fısıldadı sanki: "Kızım, nereden geldiğini unutma ve kimliğine sahip çık. Harbiye seni çekse de, Fatih'in ruhunu kaybetme."

Hem duygulandırdı hem de kafamda bir sürü şey döndürdü. O yüzden bu romanın bende yeri çok ayrı oldu.