Tulisan Pallava ialah suatu sistem tulisan abjad suku kata yang berasal daripada tulisan Brahmi dan dikenali sebagai Tulisan Bulat.

Ianya mula bertapak di Pulau Jawa dan merupakan sistem tulisan terawal yang digunakan di Kepulauan Melayu.

Bahasa Sanskrit juga ditulis mengikut sistem tulisan Pallava.

Ia juga merupakan tulisan yang digunakan semasa Zaman Melayu Kuno.

Bukti penggunaan tulisan Pallava terdapat pada Yupa iaitu tiang batu persembahan dan prasasti yang ditemui di sekitar Kepulauan Jawa.

Bukti : Prasasti Kota Kapor di Pulau Bangka, di Sumatera Selatan yang bertarikh pada abad ke-7 masihi yang ditemui dalam Bahasa Melayu.

Tulisan Kawi merupakan evolusi dari sistem tulisan Pallava.

Tulisan ini juga dikenali sebagai Jawa Kuno.

Tulisan Kawi terbahagi kepada tiga iaitu Aksara Kawi Awal, Aksara Kawi Kemudian dan Aksara Kawi pada zaman Kerajaan Majapahit.

Bukti penemuan inskripsi dan persuratan pada abad ke-14

Bukti: Prasasti mengandungi Aksara Kawi Awal yang ditemui di Selatan Thailand, Jawa Tengah, Jawa Timur dan Semenanjung Malaysia pada pertengahan abad ke-8 Masihi hingga pada awal abad ke-10 Masihi.

Bukti penemuan inskripsi dan persuratan bertarikh pada abad ke-14

Aksara Kawi kemudiannya dijumpai pada prasasti di Jawa Timur daripada awal abad ke-10 Masihi hingga pertengahan abad ke-13 Masihi.

Aksara Kawi pada zaman Majapahit dijumpai pada prasasti di seluruh Alam Melayu sehingga kemasukan aksara Arab menerusi Islam.

tulisan ini berkembang sejak zaman Kerajaan Islam Pasai kemudian disebarkan ke Kerajaan Melaka, Kerajaan Johor dan juga Aceh pada abad ke-17.

Dipengaruhi oleh sistem tulisan bahasa Arab yang diubahsuai untuk disesuaikan dengan gaya bahasa orang Melayu.

Tulisan Jawi merupakan tulisan rasmi bagi Negeri-negeri Melayu Tidak Bersekutu semasa penjajahan British.

Bukti: Batu Bersurat di Terengganu bertarikh 702 Hijrah atau 1303 Masihi

Dipelopori oleh zainal Abidin bin Ahmad yang merupakan seorang pakar bahasa, pejuang dan pecinta tulisan Jawi yang gigih dan pemikir Melayu yang ulung.

Sistem ejaan terbahagi kepada dua bahagian iaitu ejaan pada perkataan asal dan ejaan pada perkataan bertambah.

Ejaan perkataan bertambah terbahagi kepada tiga pecahan kecil iaitu memasukkan penambahan di pangkal, di hujung dan kedua-duanya sekali.

Terdapat beberapa kekangan dan kekurangan seperti terlalu banyak pengecualian, masih banyak ejaan lama yang dikekalkan, masih banyak perkataan yang mempunyai ejaan yang sama tetapi sebutan yg berbeza dan sebagainya.

Dilahirkan pada 16 September 1895 di Kampung Bukit Kerdas, Jempol, Negeri Sembilan.

Tokoh terkemuka dalam sejarah Malaysia yang mempunyai ketajaman pemikiran, kesungguhan dan keberanian.

Dibesarkan dengan pendidikan agama yang ketat, menjadi seseorang yang bijak dan berwibawa dalam suaranya.

Dilahirkan di Surrey, England pada 16 November 1886

Menamatkan pengajian di University of London dan merupakan guru di Allyne's Grammar di England.

Dilantik sebagai guru (tahun 1912)

Dilantik sebagai Pengetua Maktab Latihan Guru Melayu Melaka kemudian sebagai Penolong Pengarah Pelajaran. (tahun 1914)

Pada tahun 1922, beliau menjadi Pengetua Sultan Idris Training College (SITC) yang pertama.

Sebuah badan pembinaan dan pengembangan bahasa Melayu sebelum merdeka.

Ditubuhkan pada tahun 1888 di Johor Bahru.

Pakatan Belajar Mengajar Pengetahuan Bahasa tidak begitu lancar pada awalnya.

Dihidupkan semula kerana mendapat sokongan penuh daripada sultan dan kerajaan Johor.

Dikurniakan gelaran diraja oleh D.Y.M.M Sultan Ibrahim Ibni Sultan Abu Bakar.

Ditukar nama kepada Pakatan Bahasa Melayu Persuratan Buku Diraja Johor.

Mengendalikan perbincangan-perbincangan tentang bahasa Melayu.

Mewujudkan perpustakaan.

Memelihara, melengkapkan dan memodenkan bahasa Melayu dan memelihara tulisan jawi.

Menstandardkan ejaan dan perkataan.

Mencipta perkataan baharu.

Mengembangkan pengetahuan melalui ceramah-ceramah dan penyelidikan.

Mengeluarkan jurnal enam bulan sekali

Membina perpustakaan.

Mengkaji dan mempelajari bahasa Melayu agar pengetahuan bahasa Melayu lebih mudah disebarkan kepada orang ramai.

Memelihara, memperlengkap dan mempermodenkan bahasa Melayu.

Memelihara tulisan jawi.

Menstandardkan ejaan dan perkataan.

Mencipta perkataan baharu.

Mengembangkan pengetahuan melalui ceramah dan penyelidikan.

Mengadakan perpustakaan.

Memajukan bahasa Melayu secara berkumpulan.

Mengendalikan perbincangan tentang bahasa Melayu.

Memperjuangkan kedaulatan bahasa Melayu.

ASAS 50 telah ditubuhkan pada 6 Ogos 1950 di Singapura.

Persatuan ini diasaskan oleh penulis Melayu Singapura yang merupakan penulis-penulis dan pengarang-pengarangtanah Melayu.

Asas 50 mewakili suara dan inspirasi masyarakat Melayu dengan cara yang ideal melalui kesusasteraan dalam memperjuangkan kemerdekaan Tanah Melayu pada tahun 1957.

Satu peristiwa yang penting dalam sejarah awal ASAS 50 ialah perbahasan tentang tujuan kesusasteraan.

Falsasah Asas 50 ialah “Seni untuk Masyarakat” yang membawa perkembangan dalam dunia kesusasteraan moden.

Memperluaskan dan mempertinggikan martabat kesusasteraan dan kebudayaan Melayu.

Mengadakan pembaharuan dalam sastera tanpa melenyapkan yang lama.

Menggariskan matlamat pertubuhannya di mana ahli-ahlinya akan mengadakan dan menerima pembaharuan – pembaharuan dalam bidang sastera dan bahasa selari dengan perkembangan zaman.

Memajukan dan memperbaiki bahasa Melayu dalam penghasilan karya sastera serta mengubah, mencipta, membasmi dan membina perkataan-perkataan untuk memperkayakan bahasa dan sastera.

Laporan Barnes ditentang hebat oleh kaum Cina dan India dan terbentuklah laporan Fenn-Wu 1951.

Laporan ini disediakan oleh L. J. Barnes pengarah latihan sosial di University Oxford.

Tujuannya untuk menyiasat kedudukan dan memperbaiki pendidikan orang Melayu.

Laporan ini juga mencadangkan penubuhan sekolah kebangsaan yang menggunakan bahasa Melayu atau bahasa Inggeris sebagai bahasa pengantar.

Sekolah Melayu bertujuan untuk memupuk perkembangan individu kearah kecemerlangan yang boleh dicapai dari sei pengetahuan dan kemahiran serta membolehkan komuniti melayu mencapai kedudukannya dalam perhubungan kaum.

Tujuannya mengkaji & menilai semula kewajaran Laporan Barnes 1950.

Diadakan sebagal reaksi tidak puas hati masyarakat Cina terhadap Laporan Barnes 1950.

Masyarakat Cina pada ketika itu menganggap laporan lersebut bertujuan menghapuskan bahasa Cina & kebudayaan Cina.

Pandangan & kajian laporan ini kemudian diserap dalam Ordinan Pelajaran 1952.

Laporan ini mencadangkan agar usaha merapatkan jurang perbezaan dilakukan dengan menggantikan sistem persekolahan yang berasaskan kaum kepada pendidikan yang tidak bercorak perkauman.

Bahasa Inggeris & bahasa Melayu digunakan sebagai bahasa pengantar manakala bahasa lain sebagai pilihan.

Ordinan Pelajaran 1952 juga dikenali sebagai penyata pelajaran 1952.

Ordinan pelajaran 1952 merupakan laporan sebuah jawatankuasa yang telah ditubuhkan oleh kerajaan British di tanah melayula/Malaya untuk mengkaji Laporan Barnes (1950) & Fenn-Wu(1951).

Pada 21 November 1962, Ordinan Pelajaran 1952 telah diluluskan oleh majlis perundangan persekutuan dengan sebulat suara.

Mengesyorkan beberapa perubahan dalam sistem pendidikan & laporan in dikenali sebagai salah satu usaha bagi membentuk persekutuan Tanah Melayu.

Matlamatnya: membentuk semula sistem pendidikan di Malaya.

Laporan Razak ini merupakan tolak ansur di antara Laporan Barnes (digemari oleh orang Melayu) dengan Laporan Fenn-Wu (digemari Cina & India).

Perkara penting yang dicadangkan adalah mewujudkan dua jenis sekolah rendah iaitu sekolah rendah kebangsaan SRK & sekolah rendah jenis kebangsaan serta menggunakan bahasa Melayu sebagai bahasa pengantar bagi SRK.

Perkembangan bahasa Melayu Moden bermula pada abad ke-19 dengan bermulanya karya-karya Abdullah Munsyi.

Selepas mencapai kemerdekaan bahasa Melayu mengalami perkembangan yang pesat dan termaktub dalamPerkara 152 Perlembagaan Malysia yang mengiktiraf bahasa Melayu sebagai Bahasa Kebangsaan.

Sebagai bahasa kebangsaan, bahasa Melayu memikul tugas sebagai bahasa rasmi, pentadbiran, perhubungan, pengantar dan bahasa ilmiah di sekolah dan universiti.

Untuk mencapai matlamat di atas, satu perancangan bahasa bagi meningkatkan status bahasa Melayu moden telah dilakukan oleh Dewan Bahasa dan Pustaka

Mempunyai bunyi-bunyi bahasa (Fonologi)

Mempunyai sistem / susunan aspek bunyi / rangkai kata / imbuhan (morfologi).

Mempunyai bentuk dari aspek frasa / klausa / nahu dan ayat (sintaksi)

Mempunyai kaitam makna antara bunyi yang dihasilkan oleh manusia dan keadaan di sekeliling (semantik).

BAHASA MELAYU PRAMERDEKA

Dilahirkan di Kampung Masjid, Melaka.

Mempunyai pergaulan luas dengan pegawai dan paderi Inggeris dan mempengaruhi pemikiran dan penulisannya.

Menghasilkan 5 buah karya seperti Syair Singapura Terbakar (1830), Kisah Pelayaran Abdullah (1838), Hikayat Abdullah (1849), Kisah Pelayaran Abdullah ke Jeddah (1854) dan Dewa-ul-Kulub (1883).

Membina dan menggunakan kosa kata yang banyak bagi mengungkap perkara-perkara yang baharu akibat daripada pertembungan budaya Barat dan Timur.

Menghasilkan karya berdasarkan pengalaman yang dilalui atau pengamatannya terhadap sesuatu perkara.

Amat mengambil berat tentang persoalan bahasa Melayu, menerusi Hikayat Abdullah dan Kisah Pelayaran Abdullah.

Turut membincangkan persoalan kemiskinan orang Melayu, politik, pentadbiran dan keagamaan.

Dilahirkan di Penyengat, Riau (1809-1870)

Memainkan peranan bagi meningkatkan Penyengat sebagai pusat kebudayaan Melayu dan pusat pengetahuan Islam.

Menghasilkan karya dalam pelbagai bidang seperti agama, bahasa, sastera,sejarah dan undang-undang

Dua karya sejarah – Kitab Salasilah Melayu dan Bugis dan Sekalian Raja-rajanya dan Tuhfatul-Nafis.

Karya syair –Syair Jatuhnya Negeri Johor, Syair Gurindam Dua Belas, Syair Taman Pertama, Syair Abdul Muluk dan Syair Hukum Nikah

Sumbangan terbesar sebagai penunjangPakatan Bahasa Melayu Persuratan BukuDiraja Johor (Pakatan)

Buku bahasa yang dihasilkan – Buku Katan PBmPB Dirja Johor (1936), Jalan Bahasa Melayu (1937), Buku Ketetapan HejaanMelayu (1941).

Karya sastera – Syair Alam dan Bangsa Melayu (1935), Syair Keadaan Tuhan dan Manusia Dunia dan Akhirat Juga (1935),Syair Panduan Perkahwinan (1936).

Dianugerahkan bintang kebesaran Seri Mahkota Johor, dan Seri Paduka Mahkota Johor.

Kesukaran berbahasa bukannya berpunca dari segi bahasa mahupun perlaksaanaannya tetapi kerana individu tertentu yang tidak mahir dalam sesuatu bahasa.

Semua bahasa yang sedang berkembang di dunia mengalami masalah linguistik.

Sikap dan tindakan kurang tegas kerajaan serta pemimpin menyebabkan kesukaran untuk memperluas penggunaan bahasa kebangsaan. Pegawai-pegawai pentadbiran enggan menggunakan bahasa kebangsaan dalam urusan surat-menyurat dengan alasan tiada kerani Melayu.

Kekurangan istilah dalam pelbagai bidang dan yang sering kali berubah merupakan masalah yang selalu dibangkitkan.

Perpaduan sukar dicapai kerana negara Malaysia terdiri daripada masyarakat berbilang kaum.

Perbezaan budaya, bahasa dan kepercayaan.

Perlembagaan telah membuat peruntukan untuk menyamatarafkan kedudukan bahasa Melayu dan bahasa Inggeris dalam tempoh masa hampir 10 tahun.

Situasi ini akan mengakibatkan kesukaran terhadap usaha memperluas penggunaan bahasa Melayu sebagai bahasa kebangsaan dan rasmi negara.

Pengaruh penjajahan British sebelum merdeka dapat dikaitkan dengan kurangnya keyakinan terhadap bahasa kebangsaan.