ขอสรุปนัยทั้งหมดของวันทองไว้ว่า 
หนึ่งใจก็รักอนึ่งรักก็เพราะบุญคุณ 

คนแรกรักรักมากแต่พี่หาสยบความใคร่ไม่ ส่วนคนสองจองรักมิคลายแต่พี่ช่างใจร้ายบังคับตนแล้วทีนี้จะว่าฉันหลายใจจะโทษใครคงไม่พ้นตัวฉันเอง

นั้นทำให้เห็นถึงระบบความเชื่อในสมัยก่อนที่ว่า ชายเป็นใหญ่ หรือสามีสามารถมีภรรยาได้หลายคน ซึ่งเป็นประเพณีที่แสดงให้เห็นถึงความไม่เท่าเทียมและความเหลื่อมล้ำ ในขณะที่ผู้หญิงนั้น ไม่สามารถจะออกความคิดเห็นหรือตัดสินใจอะไรได้มากนัก หากเอ่ยความเกินตัวก็อาจจะถูกตำหนิเป็นได้ นอกจากนี้ส่วนตัวยังรู้สึกอีกว่าตัวละครบางตัวนั้นไร้ซึ่งเหตุผลและใช้อารมณ์ของตนเป็นที่ตั้ง จนนำมาสู่ปัญหาที่บานปลาย

ว่าสังคมในยุคนั้นผู้ชายใหญ่กว่าผู้หญิง ผู้หญิงเกิดมาเพื่อเป็นภรรยาและมารดาตามที่สังคมเป็นผู้กำหนดโดนที่ไม่มีอิสระจะเลือกได้ นางวันทองไม่มีโอกาสเลือก ชีวิตของนางขึ้นอยู่กับคนอื่นมาโดยตลอดไม่ว่าจะเป็นขุนแผน ขุนช้าง จมื่นไวย ที่ต้องการจะให้ไปอยู่ด้วย หรือสมเด็จพระพันวษาที่ต้องการให้ตัดสินใจด้วยความเคยชินจากการที่ต้องทำตามคนอื่นบอกเมื่อต้องตัดสืนใจเองนางก็ขอจะไม่เลือกแต่สมเด็จพระพันวษาก็ไม่ยอม และสังคมไทยไม่นิยมสตรีแบบนางวันทอง คือมีสามีสองคนในเวลาเดียวกันต่อให้การมีสามีสองคนจะไม่ได้เกิดจากความต้องการของนางวันทองแต่ก็ไม่มีใครสนใจเหตุผลและว่านางน่ารังเกียจตรงกันข้ามค่านิยมเกี่ยวกับการมีภรรยาหลายคนในเวลาเดียวกันของผู้ชายกลับถูกยกย่องสังคมไม่รังเกียจแถมยังเป็นการเสริมบารมีมากยิ่งขึ้น