Bespreek na het lezen in een groepje van 2 of 3 mensen de onderstaande vragen.

Geef in de Padlet antwoord.

Wat is er goed en minder goed aan elk voorbeeld?

schrijf dit onder elke casus, dat doe je door op het plusje boven de casus te klikken

Welk voorbeeld vinden jullie het beste en waarom?

schrijf dit onder de casus die je het beste vindt, dus met redenen erbij waarom deze goed is

Formuleer samen criteria voor een goede kunstles

schrijf dit op in de laatste kolom

Joris laat de kinderen verder beschrijven. Interpreteren: “Wat zie je precies?”
“Allemaal stippen,” zegt Fatih.
“In alle kleuren, en het lijkt wel oneindig,” vult Anna aan.

Joris vraagt door (analyseren): “Hoe weet je dat het oneindig is?”
“Door de spiegels, want je ziet jezelf steeds terug,” zegt Lisa.
“En de stippen worden kleiner, alsof ze verdwijnen,” merkt Noor op.

Dan schuift hij naar reflecteren: “Waarom zou de kunstenaar dit zo hebben gemaakt? Wat wilde ze laten voelen?”
“Dat je gek wordt,” zegt Bram.
“Of dat de wereld nooit ophoudt,” zegt Anna.
“Misschien laat ze zien hoe zij zelf denkt,” fluistert Esmé.

Joris vraagt: “Hoe weet je dat?”
“De kleuren zijn heel fel en druk,” zegt Jamal. “Dat kan je gek maken.”
“En je ziet jezelf steeds terug, dat voelt vreemd,” vult Noor aan.

Tot slot evalueren: “Wat vinden jullie ervan?”
“Ik zou erin verdwalen,” zegt Sam.
“Maar ik vind het mooi, want je ziet steeds iets nieuws,” zegt Fatih.
Joris glimlacht: “Is je mening nu anders dan je eerste indruk?”
Sommigen knikken. “Ja, eerst vond ik het eng, maar het is ook grappig.”

Opdracht: Kinderen ontwerpen hun eigen “stippenwereld” met ecoline. Ze kiezen kleuren die een gevoel oproepen: vrolijk, duizelig, eng of dromerig. Bij de nabeschouwing vergelijken ze hoe kleurcontrasten en herhaling de blik sturen.

“Wat is je eerste indruk?”
“Een reusachtige zon!” zegt Emma.
“Het lijkt op een discobal,” lacht Jamal.

Sara vraagt: “Wat zie je precies?”
“Een grote oranje cirkel,” zegt Noor.
“En allemaal mensen die liggen,” zegt Sam.

Ze gaat verder naar analyseren: “Hoe is dit gemaakt, denken jullie?”
“Met een lamp,” zegt Bram.
“Misschien met spiegels?” gokt Anna.
Sara knikt, maar vraagt niet verder door naar de rol van kleur, ruimte of compositie.

Bij reflecteren: “Wat zou Eliasson hiermee willen?”
“Dat we nadenken over de zon,” zegt Emma.
“Of gewoon dat het mooi is,” zegt Jamal.

Sara noteert wat de kinderen zeggen.

Evalueren: “Wat vind je ervan?”
“Mooi, maar ook een beetje eng,” zegt Noor.
“Ik zou daar best willen liggen,” zegt Sam.

Sara gaat door naar het uitleggen van de opdracht.

Opdracht: Kinderen maken zelf een lichtobject met vliegerpapier en zaklampen. De klas verandert in een lichtlaboratorium. Bij de nabeschouwing vraagt Sara: “Hoe verandert de ruimte nu?”

Casus 3 – Wie wil jij zijn? (Cindy Sherman)

Op het digibord staat een foto van Cindy Sherman als filmster.
“Wat valt je op?” vraagt juf Fatima.
“Ze heeft lippenstift op,” zegt een leerling.
“Ze kijkt verdrietig,” zegt een ander.

Fatima toont een tweede foto: Sherman als boerin. “Wat zie je?”
“Dat is een andere mevrouw,” zegt Noor.
Fatima legt uit: “Het is dezelfde kunstenaar.”

Ze vraagt: “Waarom doet ze dat?”
“Voor de lol,” zegt Sam.
Fatima hoort verder geen vragen van de kinderen waar ze op in kan gaan en gaat door naar evalueren: “Wat vind je ervan?”

“Grappig,” zegt Emma.
“Een beetje raar,” zegt Jamal.

Niet alle kinderen hebben een antwoord. Fatima legt de opdracht uit die ze naar aanleiding van deze kunstenaar gaan maken.

Opdracht: Kinderen maken zelf een collage van een ander ik. Bij de nabeschouwing vraagt Fatima: “Is het gelukt?” De kinderen vertellen kort wat ze hebben gemaakt.

Omdat hij de foto gebruikt, de fases, je haalt het uit de kinderen en vertelt het niet zelf. Veel betrokkenheid creëren.

Minder goed:

De vragen waren de oppervlakkig. Ze konden veel dieper.

Deze vonden we het beste. De creativiteit binnen de opdracht. Het is ook een haalbare opdracht voor alle kinderen. Waardoor de kans groter is dat ze allemaal een succes ervaring hebben

Het eind idee is leuk maar de rest vonden wij niet zo leuk

dit vonden we het beste voorbeeld. de les wordt het beste weergegeven, op een manier dat we dat ook zelf wel zo willen geven. de opbouw met de plaat, goede opbouw in vragen en een fijne afsluiting.

2. De opdracht kan iets meer verduidelijking gebruiken m.b.t. hoe de kinderen kunnen verschillen in hun eindwerk.

Ook voldoende tijd om aan de slag te gaan

De kinderen genoeg inspiratie op te laten doen

Geen werk van leerlingen vergelijken, positief helpen.

Het is goeie zelfreflectie opdracht.

wel leuk dat ze het donker is in de klas zodat het kunstwerk nog meer tot zijn recht komt.

materiaal dat ze mogen gebruiken is beperkt en de opdracht is heel erg gekaderd. er is geen mogelijkheid voor eigen inbreng van de leerlingen

Ze gaan zelf onderzoekend aan de slag.

Minder goed zijn er bepaalde eisen? Voor kinderen kan het verwarrend zijn als ze volledig creatieve vrijheid krijgen. Op weg helpen.

goede voorbereiding

vragen van tevoren bedenken over het kunstwerk om een gesprek te starten.

ingaan op de antwoorden/opmerkingen van de kinderen

het gemaakte werk door de leerlingen zelf laten beoordelen. positief benaderen.