Από τον χρόνο που μοιράστηκαν τα παιδιά με τον παππού και τη γιαγιά.

Γιατί οι ιστορίες μας ενώνουν.

Τα παιδιά πήραν ένα άσπρο χαρτί με δύο μάτια και άφησαν τη φαντασία τους ελεύθερη. Άλλοι ζωγράφισαν χαμόγελα, άλλοι καπέλα, μαλλιά πολύχρωμα ή ακόμα και… παράξενα δόντια! Κάθε πρόσωπο ήταν μοναδικό και ξεχωριστό, όπως και οι μικροί δημιουργοί του.

Στη συνέχεια, αξιοποιώντας την αλυσιδωτή αφήγηση, ξεκινήσαμε να πλάθουμε μια ιστορία. Ένα παιδί άρχισε την αφήγηση και οι υπόλοιποι συνέχισαν διαδοχικά, προσθέτοντας τη δική τους ιδέα, ανατροπή ή περιπέτεια. Έτσι, η ιστορία μας μεγάλωσε, γέμισε φαντασία, γέλιο και δημιουργικότητα!

Μέσα από το παραμύθι αποτυπώθηκαν εικόνες και στοιχεία από την καθημερινότητα όλων των παιδιών του σχολείου μας. Με σεβασμό και φυσικότητα, η αφήγηση ανέδειξε εμπειρίες, συνήθειες και στιγμές που συνθέτουν τον κόσμο τους, προβάλλοντας τη χαρά της συνύπαρξης και τη δύναμη της αποδοχής.

Η δραστηριότητα αυτή αποτέλεσε μια όμορφη ευκαιρία έκφρασης, ενίσχυσης της αυτοπεποίθησης και καλλιέργειας του σεβασμού στη διαφορετικότητα. Γιατί στην τάξη μας κάθε ιστορία έχει αξία και κάθε παιδί έχει φωνή. ✨