Japonya'da bir gün batımı manzarasının karşısındayım. Konumumda karşımda güneş, dallarımdaki pembe çiçeklere vuruyor. Hava şu an esintili. Bu bana her Nisan ayında olduğu gibi huzur veriyor. Tıpkı bu romantik manzarada altımdan yürüyen çiftin de huzurlu hissetiği gibi.

Yerlere bakıyorum, çiftler dökülen narin çiçeklerimin hışırtısında yürüyorlar. Bunu izlemeyi seviyorum. Dallarımda, dallarımdan dallarıma atlayan bir sürü küçük serçeler...

Onların aşkla söyledikleri şarkılar dinlendiyor beni. Hem manzaram, hem serçelerim , hem de bana hayranlıkla bakan insanlar. 

Özeldir işte Nİsan; değerini , güzelliğini bilene...

In Japan, I'm across the sunsey landscape. In my location, the sun is reflecting in pink,delicate flowers in my branches. The weather is breezy now. This gives me serenity s every April month does.  Just like in this romantic landscape , the couple who walk my under that feels. 

I'm looking at ground. The couple walk around in my falling delicate flowers' rustle. I like watching this. In my branches, 

Their singing song with love is relaxing me. Both my landcape, my sparrows, and people looking at me with admire. 

April is special to people who know its worth and beauty...

    

    Birçoğunuzun aklına gelmiş olabilirim. Evet,ben dünya da en yalnız ağacım. Aslında o kadar yalnız değilim; arada sırada yanıma kaşifler, insanlar, hayvanlar uğrar; benim gölgeme sığınırlardı. Çünkü öğle üzeri kvurucu bir sıcak olurdu.

      Biliyor musunuz? Kendimi çok şanslı hissediyorum. İnsanlar beni o derece sevmişti ki, Zinder Sultanları, izin almadan beni keserlerse ölüm cezası veriyorlardı.

      Ama ne kadar  insan, hayvan gelse de güneş yavaş yavaş battıktan sonra gidiyorlardı. Benimle hep kalamazlardı, evet ama etrafımda bir tane ağaç bile olsaydı bu kadar yalnız hissetmezdim kendimi…

      Ama artık bir ağaç olsa da çok geç. Çünkü artık yokum…Birkaç yıl önce,yanlış manevra yapan ve koyun taşıyan bir kamyon beni devirdi. Nijer’in başkenti Niamey’de bulunan Milli Müze, benim artakalanlarımı topladı ve bana gerçek bir anıtkabir yaptırdı.

    

      TENERE AĞACI: Nifer ‘ de 17-22 kuzey enlem dereceleri arasında Agadez kentinin doğusunda Sahra Çölün de 

Bazen ne olduğumu düşünürüm bazen sadece uçsuz bucaksız çölde yalnız başına kalmış bir 🤬 tanesi gibi olduğumu düşünürüm. Üzülürüm insanlar bana nasıl davranıyor ben ise onlara nasıl davranıyorum hiç yaptıklarımız birbiriyle uyuşmuyor sürekli istediğim şeyler çok farklı keşke hep yeşil kalsaydım, yapraklarımı dökmeseydim keşke sürekli gölgemde oturan birileri olsaydı. Tanıklık etseydim dostluklarına kulak misafiri olsaydım sohbetlerine, onlar sevinince dallarımla kucaklasaydım onları, yaz kış onlara kızıl  şekerler halinde meyveler verseydim onlarla güzel dostluklar kursaydım onlara tefekkür vesilesi olsaydım. Keşke Rahmet hazinesinden aldığım meyveleri insanlara uzattığımda insanlardan güzel ve latif sözler işittiğimde o Rezzak’ın övgüsüne mazhar olabilseydim bilmiyorlar ki ben sadece bir esbabım yani bir perdeyim dedim ya o Rezzak’ın övgüsü diye işte o övgü bana yetiyor ve ben bu vazifemle nebatat sınıfından insanlık mertebesine çıkıyorum…

Siz de bundan sonra hep böyle ben ve benim gibilere hep bu nazarla bakın ki sizden insanlık mertebesinden melekutiyet mertebesine çıkabilesiniz…  

   Gövdemin kalınlığı on metreye kadar çıkmıştır. Genellikle kış mevsiminde yapraklarım dökülür. Kocaman kollarıma kuşlar cıvıl cıvıl sesleriyle yuva yapardı. Güçlü kollarıma çocuklar salıncak kurarlardı. Aşıklar gövdeme isimlerini kazırlardı. Heybetimden dolayı yaz gelince insanlar gölgemde dinlenirlerdi ve piknik yaparlardı. Yıllarca sevdalıların aşklarına şahit oldum. Ama artık mutlu değilim. Beni artık dayanıklı olduğum için yerleşim alanı diker oldular. Hızlı gelişen ve büyüyen türden olduğum için sık sık beni kesmeye başladılar. Beni mobilyacılık yapımında kullandılar. 

  Peki bu kadar mı? Hayır. Çiftçiler de keser. Kürek tırpan gibi aletleri bazı  aletlerin sap yapımında kullanır oldular. Ben bunlara sebep olurken mutsuz değilim. Fakat insanların beni sadece ağaç olarak görmesi beni üzüyor. Keşke benim canımın acıdığını bilseler...

 

                Bitkiler dünya hayatının devamı için, ekolojik dengedeki doğal bir unsurdur. Bazı bitkiler duyguların, olguların ve olayların sembolü olmuştur. Bu bitki ailesine mensup olanlardan birisi de benim. Gövdem göğe kadar uzanır. Öyledir ki boyumun 30-35 metre oluşuyla dünyanın en uzun ağaç türleri arasındayım. Boyumun uzun oluşu, Türk mitolojisinde Tanrı'ya giden yol olarak düşünülmektedir. 

               Daima yeşil kalırım. Bu özelliğim Türk kültüründe edebiyetin (sonsuzluğun) sembolüdür. Ayrıca dik ve düzgün biçimim doğruluğun, rüzgarda savrulmayan sağlam yapım ise sabrın sembolü olarak nitelendirilebilir. Bazı kültürlerde farklı isimlerle de karşınıza çıkabilirim. Örneğin Osmanlı kültüründe 'hayat ağacı' olarak adlandırılmışımdır. Bunun en önemli sebebi, köklerimin  toprağın altından gelmesi, gövdemin yeryüzünde olması ve yapraklarımın göğe uzanmasıdır ki bu üçleme; doğum, yaşam ve cennete ulaşma arsuzunu çağrıştırır. 

               Hiçbir ağaç türünün yetişmediği zayıf topraklarda dahi yetişen kanaatkar türdenim. Öyle ki mezarlıklarda, parklarda, soğuk/sıcak/ılıman iklim mahfellerinde de yetişebilirim. Mezarlıklarda tercih edilmemin sebebi, içimde bulunan reçine ve sakız türevi madddelerden dolayı yaydığım güzel kokumdur. Park ve bahçelerin peyzaj düzenlemelerinde ise dekoratif bir ağacımdır. 

           Kısacası, yetişebileceğim yer sayısı oldukça fazla olduğundan, beni her yerde görebilirsiniz. Bunun için doğaya saygı duymanız yeterli olacaktır. 

 

      Wie  rasch die Jahre vergehen , es entzieht  sich alles  so  aus  unserer  Vorstellungskraft  wie  wir es  uns  nicht  einmal   ansatzweise  in den Erinnerungen  wachrufen  könnten . In all meinen Blättern verbergen   sich   sowie  diverse  leiden  , als auch   freudvolle  Ereignisse , die  möglicherweise  noch niemanden  so  beeindrucksvoll  beschieden  worden  sind.

      In meinem  Schatten  beherberge  ich  viele  Romanzen ,  Liebesbeziehungen  und  was  überhaupt einem menschlichen  Verstand  so alles  Möglichkeit enthaltende  zuteil  werden könnte  , worin sich viele Tatbestände zusammenlegen , die der Gutmütigkeit und dem Wohlwollen dienen . Ich versuche in dieser Hinsicht  zu veranlassen ,dass die Lebewesen sich mit einer Grossen Zuverlässigkeit  zu meinen eifrigen Gesten der Liebenswürdigkeit verleiten   und sich in meiner Obhut wohlfühlen können . İm Winter verliere ich  all meine Blätter , im frühling  fangen diese wider an zu wachsen .Welch eine wundersame Naturerscheinung  natürlichen Ursprungs ,die in uns eine  neue Hoffnung erweckt  und uns zu neuen Zielvorstellungen hineintreibt.Einfach einmalig und wiedererkennungswert .Den Wind bekomme ich oft zu spüren , zudem  ich mich auch  zeitlebens weitgehend als Freund meines Bestands angeschlossen habe .Ihn  verspüre ich besonders in meinen gelben Blüten ,die mir infolge meiner Existenz ein farbiges Gewand verleihen .Wie verdeutlicht , bin ich  oftmals  Zeuge  neuer  Liebesgeschichten ,die meinerseits allgegenwärtig , omnipräsent geworden sind und in meinen Gedankengängen ohne Unterlass  einwirken. meine inneren Lebenstreifen tragen meinen Alter aus  und geben meine Lebenszeit kund , sowie bei den Menschen die Falten  im Gesicht die vertiebene Zeit ankündigt und das  Altern  preisgibt.

       Das was ich euch hiermit herbeiführe ist eigentlich wohl  imstande eine Tatsache als Beleg für die Richtigkeit deren Behaptungen meiner Hinsicht  zufolge  anzuführen , doch wenn ihr mein Beisein näher empfinden , und selbst  meine extrem emotional auffühlende Aura zu spüren bekommen wollt , müsst ihr euch für eine kurze weile an mich stämmen.Dann erfährt ihr was sich wirklich in mir verbirgt.

   İşte,sokağın aydınlanmasıyla insanlar evlerinden çıkıyorlar.Benek ve Boncuk insanların sesini duyunca yavaş yavaş gözlerini açtılar.Açar açmaz da kaşınmaya başladılar.Tüylerimiz bir hayli kirlendi.Mahalledeki derenin suyu çekileli banyo da yapamaz olduk.Pireler rahat vermiyor,bir kaşıntı aldı yürüdü vücudumuzda.Onları sırayla kaşıdım azıcık rahatladılar.Şimdi ikisi de gözümün içine bakıyor,yiyecek bulabildim mi diye.Ne yazık ki bir parça ekmek dahi bulamadım.yavrularımı aç görmek beni çok üzüyor.iki gündür ağzımızdan lokma geçmedi.Sadece biraz su içtik tatlı su çeşmesinin oluğundan.

  O da ne!Bir kadın elinde bayat ekmek poşeti karşıdaki çöp kutusuna yaklaşıyor.Çöp olarak gördüğü ekmekleri kutunun içine fırlattı.Şansımız döndü galiba.Bu poşetteki ekmekler bana da evlatlarıma da yeter.Kadın uzaklaşırken çöp kutusuna atladım.Ekmek poşetini ağzıma almamla sırtımda bir acı hissetmem bir oldu.Biraz önceki kadın elinde sopa hem vuruyor hem söyleniyor.Neden çöpü dağıtıyormuşum,neden etrafı pisletiyormuşum?Sopa darbeleriyle çöp kutusunun yanından uzaklaştım.Tabii ağzımda içindekilerin  yarısı yerlere saçılmış  poşetle.Boncuk ve Benek korkudan titriyorlardı.Yanlarına gittim.Bana sarıldılar.Sırtımdaki acıyı unutuverdim.Onlara yiyecek buldum ya.Önlerine koydum ekmekleri .Karınlarını doyurdular.Ben de onlar yiyip bir kenara çekilince artanlarından nasiplendim. 

    Birkaç saat sonra sokağın başında oturan Ali bey geldi yanımıza.İki gündür hastanede olduğu için onu görememiştik.Yavrularım ve ben çok sevindik.Çünkü o hayvan dostu güzel insanlardan biridir.Ali Bey Benek ve Boncuk un kafasını okşadı.Elinde tuttuğu bir kap yemeği onların önüne koydu.Bizimkiler teşekkür etmek için başlarını salladılar.

  Maalesef birçok insan için biz sadece  hayvanız.Biz üşümeyiz,acıkmayız,onların hissettiklerin hissetmeyiz.Oysa bizim de ruhumuz var.Biz de dört mevsimi onlar gibi yaşıyoruz.Yazın kavurucu sıcaklarında susuyor,kışın dondurucu soğuğunda üşüyor,sıcak bir yere muhtaç oluyoruz.Biz de  varız,biz de canlıyız.Biz de yaşıyoruz.Biz de …

  Ah ,insanlar  bunları bilseler ve bize ona göre muamele etseler…

Nerde!!!

Bugün her zamanki gibi çok çalıştım ve yoruldum.Daha doğrusu bütün koloni bir dayanışma içinde çalıştı ve işimizi bitirdik.Aramızdaki dayanışma o kadar güçlü ki işlerimizi yaparken hiçbir sorunla karşılaşmıyoruz.Aramızda iş bölümü var.Kimin hangi işe eli yatkınsa o işte çalışıyor.Aramızda rekabet diye bir şey de yoktur.Bu belki siz insanlara garip gelmiş olabilir Evet,biz iş birliği yapar ve toplumsal bilinçle hareket ederiz.Birimiz hepimiz için anlayışı hakimdir bütün koloniye.Biz kişisel çıkarlarımız uğruna başka canlılara zarar vermeyiz hemcinslerimizi acımasızca öldürmeyiz. 

     Ufak tefek bir canlıyım ben .Büyüklüğüm 70 mm civarı.Çoğu zaman beni fark etmezsiniz.Bu yüzden defalarca ezilme tehlikesi geçirdim.6 tane ayağım var. Başımda da iki tane  anten taşıyorum.Bu antenler bana yolumu gösteriyor. 

     Rengim siyah kırmızı renkli olan arkadaşlarım da var.Biz tarıma insanoğlundan önce başlamışız.Aynı zamanda birer mühendisiz.Yuvamızın en alt kısmında kraliçemiz vardır.Üst kısımlarda tahıl ambarlarımız.En üstte de muhafız birliğimiz bulunur.Eee düşmanlarımıza karşı uyanık olup tedbir almalıyız değil mi?En büyük düşmanımız kuşlar.Karınları acıkınca bazen bizim yuvalarımıza dalıyorlar.Geçenlerde üç arkadaşımızı kurban verdik bir kuşa. 

  Bizler dünyanın her yerindeyiz.Yazın çalışır biriktirir,kışın afiyetle yeriz.İmece usulüyle geçinir gider hiçbir canlıya  zarar vermeyiz. İnsallah insanlar da çıkarlarını ,egolarını bir kenara bırakır.İşte  o vakit dünya daha yaşanılır hale gelecektir.