2.      Zosia jest w kinie.

3.      Tata z bratem poszli do kina.

4.      Magdzie zabrakło cukru do ciasta.

5.      Nie lubimy pisać kartkówek.

6.      Piesek Kasi lubi łaskotanie.

7.      Na statku kupiliśmy pamiątki.

8.      Franek i Julek grają w piłkę.

9.      Zapomniał zadania.
10.    Oni wygrali mecz. 
POWODZENIA!

b. zaimkiem (On lubi zwierzęta),

c. przymiotnikiem (Czerwona jest najładniejsza),

d. liczebnikiem (Trzech wyszło w góry),

e. bezokolicznikiem (Nie jest łatwo walczyć o swoje),

a) Ona …………………… nieszczęśliwym człowiekiem
b) Artystka  ……………. sławna na całym świecie..
c) Ten, kto ………………. gospodarzem klasy, powinien występować w imieniu wszystkich, jeśli potrzeba.
d) Wieczorem Kama …………… bardzo senna i nie miała już siły myśleć o tym, co zdarzyło się w szkole.

WPISZ BRAKUJĄCE ORZECZNIKI DO PONIŻSZYCH ZDAŃ:

a) Wczoraj ojciec Marka został …………….
b) Dzieci stały się…………….. i przeszkadzały starszemu bratu w odrabianiu lekcji.
c) Jego zeszyt był ………………, a trzeba było przynieść w linię.
d) Kolarz z Anglii był tym razem ………………. na mecie.
e) Pogoda stawała się …………………..

Wysłuchaj, jak jest śpiewany. Zwróć uwagę, że skoro jest to hymn, chór  śpiewa w podniosły sposób. 

                            Jaka?   Jaka?

Bieszczady to rozległa, dzika kraina. Wysoko w góry można dotrzeć tylko pieszo. Na terenie Bieszczadzkiego Park Narodowego żyją żbiki wydry lisy. Są tutaj najliczniejsze w Polsce populacje wilków niedźwiedzi. W Bieszczady można dojechać przez Krosno Sanok Lesko Ustrzyki Dolne. Bieszczadzkie wilki polują na jelenie owce krowy. Rozległych wspaniałych widoków nie zakłócają nigdzie żadne ludzkie osiedla. Niedługo powstanie pierwszy fabularny film o tych górach.

1. «czynniki, które złożyły się na powstanie i rozwój czegoś»

2. «sposób powstawania i rozwoju czegoś»

Obejrzyjcie ten dziewięciominutowy film i odpowiedzcie w zeszycie na pytania. PEŁNYMI ZDANIAMI
1. Jak na książkę zareagowali dorośli, a jak dzieci?
2. Dlaczego autor napisał tę książkę? Na co miała być lekiem?
3. Kto zainspirował autora do napisania książki?
4. Kim są we Francji Panie Róże?
5. Do której postaci autorowi jest bliżej, a którą podziwia i dlaczego? 
6. Jakie swoje prywatne doświadczenia (z niedalekiej przyszłości i z dzieciństwa) wykorzystał autor, pisząc "Oskara..."
7. Czego nauczyły autora wizyty w szpitalu z czasów, gdy był dzieckiem.

Na co dzień pochłonięci ważnymi sprawami, zabiegani, nie zastanawiamy się nad tym, co nieuchronne - nad śmiercią. Nie rozmawiamy o cierpieniu, bólu, śmierci, bo nie jest to dla nas łatwy i przyjemny temat. Czasami nie robimy tego z innego powodu - nie umiemy mówić o tym, co wydaje się być tak odległe, tak niepewne i tak bolesne 

NA POCZĄTEK MOŻECIE POSŁUCHAĆ STRESZCZENIA

- obecności kogoś bliskiego, 
- poczucia, że nie jest się samotnym,
- uśmiechu i radości, które pozwalają przeżyć nawet najtrudniejsze chwile,
- życzliwości ze strony personelu i innych pacjentów,
- szczerości w rozmowach,
- poczucia, że się jest potrzebnym,
-  szacunku.

- Z czym się kojarzy dzieciństwo?

- Z czym się kojarzy dorosłość?

- Z czym się kojarzy starość?

- Z którym z tych etapów kojarzy się umieranie?

- Jakie emocje mogła wywołać w rodzicach informacja, że ich dziecko umiera?

- W jaki sposób szok wpływa na zachowanie ludzi?

- Jak rodzice powinni zachować się w tej sytuacji?

NOTATKA - przepiszcie ją:
Umieranie kojarzy nam się ze starością. Rodzice Oskara kochają go  bardzo, ale nie mogą pogodzić się z tym, że on umrze. To wbrew naturze, by dzieci umierały przed rodzicami. Ta świadomość bardzo boli i to ten ból sprawia, że rodzice syna unikają. W obliczu śmierci najważniejsza jest bliskość. Nigdy nie wiemy, jak sami zachowalibyśmy się w sytuacji bohaterów utworu. 

"-W moim kraju, Oskarze, jest taka legenda, która mówi, że z ostatnich 12 dni w roku można odgadnąć pogodę, jaka będzie panowała przez dwanaście miesięcy nadchodzącego roku. Dziewiętnasty grudnia odpowiada styczniowi, dwudziesty grudnia to luty, i tak dalej aż do trzydziestego pierwszego, który zapowiada grudzień następnego roku.

- I to jest prawda?

- To jest legenda. Legenda o dwunastu proroczych dniach. Chciałabym, żebyśmy się w coś takiego pobawili. A zwłaszcza ty. Od dzisiaj będziesz bacznie obserwował każdy dzień, mówiąc sobie, że ten dzień to jakby 10 lat"

 

- Czy łatwo nim być? 

- Jak można pomagać innym? 
- Co wolontariusz daje innym?

- Co możemy dostać w zamian?

- Czy warto pomagać?
- Jakie znasz osoby, organizacje, stowarzyszenia które mają na celu pomaganie ludziom? 

Śmierć to dla wielu z nas temat tabu. Boimy się o niej rozmawiać, bo jest czymś nieznanym. Razem z nią kończy się nasze ziemskie życie, pozostawiamy to, co bliskie i tych, których kochamy. Sytuacja ta niesie ze sobą dozę niepewności, strachu, bo nikt z nas nie wie, co konkretnie czeka nas po śmierci. Śmierć jest, więc zarazem najbardziej niepewną i pewną sprawą w życiu człowieka.

Nie możemy traktować śmierci w kategorii kary, chociaż faktycznie zdarza się, że jest ona stosowana wobec osób, które w sposób znaczący naruszyły normy prawne. W przypadku ludzi chorych, cierpiących nie możemy traktować śmierci w tych kategoriach. Dotyka ona wszystkich. Istnienie śmierci lub choroby jest po prostu faktem; czymś, co zachodzi w rzeczywistości. Człowiek nie umiera dlatego, że popełnił jakieś przestępstwo lub naruszył normy.

Powyższe zadania uświadamiają nam, że chyba nie ma na świecie jednej osoby, która nie chorowała, nie przeżywała dylematów.

Cierpienie jest wpisane w nasze życie, jest jego nieodłącznym elementem. Nawet Bóg nie był wolny od cierpienia, umarł na krzyżu, którego jako istota wszechmocna mógł uniknąć. Nie zrobił tego, a tym samym stał się nam jeszcze bardziej bliski, ludzki. Jedyne co nas wszystkich od siebie odróżnia to sposób w jaki radzimy sobie z cierpieniem. Jest to ewidentnie sprawa indywidualna i zależy od naszego charakteru, wrażliwości.

"W Gdańsku staliśmy tak jak mur, 
gwiżdżąc na szwabską armatę" 
 

Treść utworu wskazuje również na to, jaka nagroda czeka tych, którzy oddali życie za ojczyznę: 

"jakże słodko teraz iść 
na te niebiańskie polany" 
 

Wiersz kończy się pewnego rodzaju przestrogą i obietnicą. Żołnierze z Westerplatte pomogą Polakom, gdy będzie im zagrażać niebezpieczeństwo (Lecz gdy wiatr zimny będzie dął i smutek krążył światem), wtedy pojawią się w naszej stolicy, by o nią walczyć i jej bronić (w środek Warszawy spłyniemy w dół, żołnierze z Westerplatte) 

"Twój Vincent" to pierwsza pełnometrażowa animacja malarska, która zachwyca widzów na całym świecie.  Każda z 65 000 klatek filmu została ręcznie namalowana, w projekcie wzięło udział 125 zawodowych malarzy z całego świata, którzy świat znany z obrazów van Gogha ożywili na ekranie. 

obejrzyjcie zwiastun filmu

(podkreśl orzeczenia, oddziel i ponumeruj zdania składowe, określ typ zdania, w przypadku zdań złożonych podrzędnie – wskaż zdanie nadrzędne i podrzędne, narysuj wykres) 

Słuchałem uważnie na lekcji, ale niewiele zrozumiałem.

 

 

Wyjdę na spacer z psem, gdy skończę odrabiać zadania.

 

 

Nie zaliczyłem testu, bo nie byłem przygotowany.

 

 

Cenimy przyjaciół, którzy nas wspierają.

 

 

Magda nie dostała urlopu i nie pojedzie na wakacje.

 

 

Chłopcy przegrali pierwszą połowę, jednak się nie podają 

- Babcia Lusia - babcia piekła pyszne pierniczki i wciąż martwiła się, że on lub to jego przyjaciele się nie najedli.

- Brązowe włosy są zawsze rozczochrane , nosi okulary.

- Caban - czarny terrier rosyjski, ukochany pies Zawsze radośnie wita się z rodziną. Uwielbia być miziany. Jest jednak bardzo tchórzliwy

- Charakter odważny, samodzielny i zaradny. 

- Chodzi w rozczochranych włosach, ma duże powodzenie u płci przeciwnej. 

- Inne cechy: prawdomówność dotrzymywanie danego słowa, lojalność.

- Jeden  z trójki głównych bohaterów serii "Felix, Net i Nika". Mieszka na ostatnim piętrze dwudziestopiętrowego apartamentowca w Warszawie. 

- Jego pasją jest informatyka. Razem z ojcem stworzył program AI, który nazywa się Manfred. 

 - Jego pasją jest konstruowanie robotów; od dziecka marzy o stworzeniu robota uniwersalnego. 

- Jego ubrania mają mnóstwo kieszeni na różne drobiazgi.

- Jest chłopakiem Niki. Jest zazdrosny, gdy jakiś chłopak zarywa do niej. 

- Jest niższy od drugiego  o pół głowy. 

- Jest rozsądny, oszczędnie wydaje pieniądze.

- Jest wielbicielem literatury, pochłania książki.

 - Kiedy miał sześć lat, w wypadku zginęła mama, która była historykiem sztuki. 

- Klika lat temu zmarł mu ojciec.

- Ma dostęp do serwera szkolnego, dzięki czemu może kontrolować dzwonki na lekcje i przerwy oraz sprawdzać pytania na testy.

- Ma dysleksję i dysgrafię oraz liczne fobie, takie jak klaustrofobia, akrofobia czy nyktofobia. 

- Ma urodziny w drugiej połowie września. 

- Mama  pracuje w domu jako malarka. Tworzy abstrakcje, w których dziecko nie może się niczego dopatrzeć.

- Mama - wiecznie zapracowana kobieta, która nie ma na nic czasu; kiedy jednak go znajdzie, odwozi go do szkoły czerwoną Alfą Romeo. Była dyrektorem działu marketingu w dużym banku. 

- Mieszka w półtorapokojowym mieszkaniu na trzecim piętrze starej kamienicy na Pradze. 

- Najbardziej z całej trójki trzyma się rzeczywistości. 

- Nie lubi Aurelii, ponieważ ta podrywa Neta. 

- Nieodłącznym elementem stroju jest spinka do włosów z zielonym oczkiem, po babci. 

- Posiada umiejętności telekinetyczne (potrafi podnosić przedmioty bez ich dotykania) oraz intuicję pozwalającą czasami przewidzieć niedaleką przyszłość dzięki której wie m.in., że wydarzy się coś złego lub gdzie przyjaciele powinni czegoś szukać. 

- Prapra... prababcia bohatera była jedną z ostatnich czarownic w Polsce. Ocalona została przez prapra... pradziadka, który był inkwizytorem i zakochawszy się w niej, ocalił ją przed spaleniem na stosie. Wypisał się dla niej z kościoła i wziął z nią ślub.

- Razem z kolegą próbują połączyć swoje siły, by stworzyć inteligentne roboty. 

- Rude włosy, stale układają się w niesforne loczki 

- Sam sobie takie wymyślił imię, bowiem jego własne mu się nie podobało. 

- Szczupły blondyn o piwnych oczach. 

- Tata Marek. To po nim  odziedziczył zdolności informatyczne, razem stworzyli Manfreda,

- Tata pracuje w Instytucie Badań Nadzwyczajnych. Zajmuje się konstruowaniem wynalazków,  m.in. latalerza. Jego robot został wysłany na misję na Marsie.

- Ukrywa śmierć rodziców, w obawie przed przeniesieniem do domu dziecka. 

- Ulubionymi przedmiotami szkolnymi są: historia i j. polski.

- Umiejętności: konstruktorskie, odziedziczone po ojcu.

- Utrzymuje, że ojciec ma problemy z alkoholem i specjalnie się nim nie zajmuje. 

- Wesoło błyszczące, zielone oczy oraz mały, lekko zadarty nos. 

- Wszystkie ubrania, poza martensami, pochodzą z lumpeksów.

- Wysoki (wzrost powyżej 1,82 m) i chudy, o niebieskich oczach. 

- zakłada czarne lub w szkocką kratę dolne części ubrania i jeansowe kurtki. 

- Zawsze nosi plecak pełen różnych narzędzi i akcesoriów. 

- Zawsze ubrany w czarne, wypastowane Martensy. 

- Zdany tylko na siebie, musi sam o siebie zadbać. 

- Zwykle zakłada bojówki i pomarańczową bluzę z kapturem.