สถาบันวิจัยอวกาศแห่งชาติบราซิล (อิงปี) เป็นผู้รายงานเหตุเป็นครั้งแรกในเดือนมิถุนายนและกรกฎาคม 2562 ผ่านระบบการเฝ้าสังเกตด้วยดาวเทียม แต่นานาประเทศเริ่มให้ความสนใจสถานการณ์ในเดือนสิงหาคม 2562 เมื่อนาซายืนยันข้อค้นพบของอิงปี และควันจากไฟป่าซึ่งมองเห็นได้จากดาวเทียมปกคลุมนครเซาเปาลูแม้อยู่ห่างจากไฟป่าหลายพันกิโลเมตร ในวันที่ 29 สิงหาคม 2562 อิงปีรายงานอัคคีภัยกว่า 80,000 ครั้งทั่วประเทศบราซิล ซึ่งเพิ่มขึ้น 77% เมื่อเทียบกับช่วงเวลาเดียวกันเมื่อปีก่อน และกว่า 40,000 ครั้งอยู่ในเขตอามาโซนียาเลกัลของบราซิลซึ่งมีป่าแอมะซอน 60% นอกจากนี้ ยังมีรายงานอัคคีภัยเพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับปีก่อนในโบลิเวีย ปารากวัย และเปรูด้วย โดยจำนวนครั้งอัคคีภัยในปี 2562 มีกว่า 19,000 ครั้ง, 11,000 ครั้ง และ 6,700 ครั้งตามลำดับจากสถิติ ณ วันที่ 29 สิงหาคม 2562^[2] ประมาณการว่ามีพื้นที่ป่ากว่า 9,060 ตารางกิโลเมตรในชีวนิเวศแอมะซอนสูญเสียไปจากไฟป่าในปี 2562^[3] นอกเหนือจากผลกระทบต่อภูมิอากาศโลกแล้ว ไฟป่ายังก่อให้เกิดความกังวลด้านสิ่งแวดล้อมจากปริมาณคาร์บอนไดออกไซด์และคาร์บอนมอนอกไซด์สูงที่ไฟปล่อยออกมา ผลกระทบที่อาจเกิดขึ้นต่อความหลากหลายทางชีวภาพของแอมะซอน และภัยคุกคามต่อชนเผ่าพื้นเมืองที่อาศัยอยู่ในป่า

อัตราอัคคีภัยที่เพิ่มขึ้นในบราซิลทำให้เกิดความกังวลเมื่อผู้นำระหว่างประเทศ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง แอมานุแอล มาครง ประธานาธิบดีฝรั่งเศส และองค์การนอกภาครัฐด้านสิ่งแวดล้อมระบุว่าสาเหตุมาจากนโยบายนิยมธุรกิจของฌาอีร์ โบลโซนารู ประธานาธิบดีบราซิล ซึ่งผ่อนปรนการคุ้มครองสิ่งแวดล้อมและส่งเสริมการทำลายป่าแอมะซอนหลังเข้ารับตำแหน่งในเดือนมกราคม 2562 โบลโซนารูทีแรกปฏิเสธการเรียกร้องของนานาชาติให้ออกมาตรการ แต่หลังประชาคมระหว่างประเทศเพิ่มแรงกดดันในการประชุมกลุ่ม 7 ครั้งที่ 45 และการขู่ปฏิเสธความตกลงการค้าเสรีสหภาพยุโรป–เมร์โกซูร์ โบลโซนารูจึงส่งทหารกว่า 44,000 นายและจัดสรรงบประมาณเพื่อดับเพลิง และต่อมาออกกฤษฎีกาป้องกันไฟป่าดังกล่าวเป็นเวลาหกสิบวัน ในการประชุมกลุ่ม 7 มาครงเจรจากับชาติอื่นเพื่อจัดสรรเงินช่วยเหลือฉุกเฉิน 22 ล้านดอลลาร์สหรัฐแก่ประเทศแถบแอมะซอนที่ได้รับผลกระทบจากไฟป่า