Eind jaren vijftig introduceerde Suus Freudenthal-Lutter dit vernieuwende onderwijs in Nederland.

in het jenaplan staat het kind centraal. Ieder kind is uniek in zijn ontwikkeling, talenten en leerstijl. En omdat ieder kind uniek is, gaat het er bij jenaplan om dat kinderen leren van die verschillen en dat zij die respecteren. 

op een jenaplan school word er niet alleen veel aandacht besteed aan het rekenen, taal en spelling. maar er word ook veel aandacht besteed aan gesprekken voeren en feestdagen. hierdoor is de ontwikkeling van het kind breder en krijgen ze een beter beeld met wat ze willen doen later.

de organisatie die over het jenaplan gaat heeft een paar essenties die zij het belangrijkst vinden bij het jenaplan

• Ondernemen;

• Plannen;

• Samenwerken;

• Creëren;

• Presenteren;

dit zijn er 5 van de 10 als voorbeeld.

het jenaplan in de praktijk kan je herkennen aan de volgende dingen,

groepjes van kinderen met verschillende leeftijden bv: 7/8/9 jaar oud.

het jenaplan heeft 4 basisactiviteiten:

gesprek, werk, spel en viering.

gesprek word gedaan dor dagelijks een kring gesprek te houden zodat de kinderen even wat te zeggen hebben in de klas.

als de kinderen werken word dat bijna altijd in groepjes gedaan, hierdoor kunnen de kinderen elkaar dingen vragen als ze bijvoorbeeld sommen of een opdracht niet snappen.

in de jongere jaren van een kind is het spelen heel belangrijk, hier ontwikkelen ze hun creatieve brein mee en hun sociale brein. als dit stukje ontbreekt in de ontwikkeling kunnen de kinderen mindere sociaal worden en minder creatief worden.

als een kind iets goed doet word dat gevierd het kind krijgt bijvoorbeeld een stikker of een klein prijsje. hierdoor stimuleer je de kinderen om goed en netjes hun werk te gaan doen.

1 van de uitgangspunten die voorkomt in het jenaplan is kindergericht onderwijs dit houd in dat het jenaplan zich richt op het kind als een uniek individu met eigen talenten en interesse. het onderwijs sluit aan bij de ontwikkeling van het kind.

wat ik goed vind aan deze visie is dat het zich aan past aan het kind. zodat het kind hierdoor beter kan leren en de dingen doet die hij/zij leuk vind.

wat ik minder goed vind aan deze visie is dat kinderen van verschillende leeftijden in 1 groep zitten, hierdoor krijg je veel verschil in interesse en gedrag en dat kan niet altijd goed aflopen.

ik zou persoonlijk niet op dit soort school willen werken omdat ik vind dat dit niet de goede werk omstandigheden zijn voor een kind.

Vrijeschoolonderwijs gaat over échte aandacht hebben voor ieder individu. Op de vrijeschool proberen leraren dit unieke te ontdekken en tevoorschijn te laten komen. door dit te doen krijgen de leeraren een beter beeld over hoe ze de kinderen kunnen begeleiden met hun onderwijs.

Vrijeschoolonderwijs biedt een doorlopende ontwikkelingslijn van kleuterklas tot en met groep 8. Daarbinnen doorlopen de leerlingen verschillende leeftijdsfasen, door de ontwikkelingen te delen met de andere collega's weten de collega's hoe ze het best het kind dingen kunnen leren en helpen waar nodig.

In 1919 vroegen de arbeiders van de Waldorf-Astoria sigarettenfabriek in de Duitse stad Stuttgart Rodulf Steiner een school op te richten waarin hun kinderen volgens de uitgangspunten van Antroposofie en sociale dreigeleding zouden worden onderwezen. Rudolf Steiner heeft hier mee een school opgericht waar de kinderen veel aandacht krijgen en hulp krijgen waar ze dat nodig hebben

de eerste vrij school werd in 1923 opgericht in Den Haag in nauwe samenwerking met Rudolf Steiner zelf. De school begon met tien kinderen in een huiskamer in de Columbusstraat. In 1929 werd het huidige schoolgebouw aan de Waalsdorperweg geopend. In 1982 werd aan de Abbenbroekweg een nieuw gebouw voor de basisschool geopend.

mijn menig over deze visie is dat het een goede manier is van les geven en ondersteunen op een school. ik zou zelf later ook wel op een vrije school willen werken omdat het mij leuk lijkt en het goed bij mij past.

Wat ik minder goed vind aan de visie is dat de kinderen nu veel vrij werk tijd krijgen die ze weg kunnen gooien door andere dingen te gaan doen.