Olga en Han verhuizen in 1935 naar Nederlands-Indië om een nieuw bestaan op te bouwen. Zij komen daar terecht in een pension genaamd Buitenzorg. Han is theoloog en is naar Nederlands-Indië gestuurd om onderzoek te doen naar islamitische bekeringsbewegingen die het nationalisme onder de bevolking voeden. Olga leeft echter een pensionleven, wat zij prima vindt. Ze leert in het pension veel mensen kennen en ze leert Maleis van haar leraar die tegelijkertijd ook lesgeeft over de natuur. Later leert ze ook nog professor Cense kennen waarvan ze Makassaars en Boeginees leert en door naailessen met Makassaarse vrouwen leert ze de bevolking kennen. Olga heeft een mooi leven, maar mist haar man erg wanneer hij van huis is. Samen maken ze veel mee in de Oost; de dood van hun 3 dagen oude dochtertje, de geboortes van hun 2 zonen, de aanval van Japan en de hel in de jappenkampen. 

De tuinen van Buitenzorg is een erg aangenaam boek, hoewel ik al veel boeken heb gelezen over Nederlands-Indië is dit boek anders. Jan Brokken verteld een verhaal over zijn vader en moeder die in het begin van de 20^e eeuw hun leven leven op Celebes. Brokken schrijft in het boek over Olga, zijn moeder. Wanneer het verhaal wat persoonlijker wordt gebruikt hij niet ‘Olga’ maar ‘mijn moeder’. Door het goede afwisselende gebruik daarvan wordt het verhaal niet té persoonlijk. Doordat hij niet het hele verhaal zijn eigen perspectief gebruikt om te vertellen over zijn ouders, word het een interessant en informatief verhaal om over te lezen.  

Dit boek is ook ontzettend veel zeggend over de geschiedenis in Nederlands-Indië. Zo lees je dat Olga haar leven na de inval van de Japanners drastisch veranderd. Wanneer ze wordt gearresteerd door de Japanners en met andere Europese vrouwen en kinderen in een vrachtwagen wordt afgevoerd, word ze bekogeld met stenen door Makassaarse en Boeginese vrouwen. Ze vroeg voor het eerst in haar leven af wat ze fout had gedaan. Terug in Nederland na de oorlog vraagt ze zich af wat ze daar in Nederlands-Indië eigenlijk deed. Dit actuele onderwerp wordt duidelijk zichtbaar in het verhaal van Olga. 

Ook is de tuinen van Buitenzorg een makkelijk te lezen boek. Het boek is niet te lang, heeft geen langdradige hoofdstukken en de schrijver gebruikt een makkelijk taalgebruik. Ik heb ongeveer 2 weken gedaan om het boek uit te lezen, dus tegelijkertijd een mooi boekje om op vakantie mee te nemen. Zeker een aanrader. Het boek telt in totaal 213 bladzijdes en heeft 28 hoofdstukken. 

 

A.      Wat is het perspectief van het verhaal?

In de Tuinen van Buitenzorg is Jan Brokken, de auteur en verteller, aan het woord. Echter lees je ook passages van door Olga geschreven brieven. Maar het perspectief in het boek is vooral het ik-perspectief 

B.      Wie is de verteller?

De verteller is dus Jan Brokken en hij verteld heel fijn en mooi over zijn eigen vader, maar vooral over zijn moeder. In het boek komt Brokken te weten wie zijn moeder nou eigenlijk was door het verhaal van haar leven te vertellen.

C.      Past de vertelsituatie bij het onderwerp van het verhaal? 

De vertelsituatie past zeker bij het onderwerp van het verhaal, want Brokken verteld zo mooi en persoonlijk. En door die persoonlijkheid krijg je een boek waar je je als lezer intiem bij betrokken voelt. 

De titel is ontleend aan het muziekstuk van Leopold Godowsky en aan de plek waar Olga zich als jonge vrouw door heen waande: de Tuinen van Buitenzorg.

B.      Was is de thematiek van het boek? Probeer in één zin onder woorden te brengen wat de betekenis van het boek is.

Het leven van de kolonist in Nederlands-Indië.

C.      Heeft het verhaal leidmotieven? Zo ja, welke?

Het verhaal heeft leidmotieven, zoals het muziekstuk van Godowsky en de tropische planten van Nederlands-Indië.