Börkur hinn digri ræður Eyjólf gráa til að hafa hendur í hári Gísla. Að launum átti Eyjólfur að hljóta þrjú hundruð silfurs af bestu gerð. Hann þiggur launin fyrirfram. Eyjólfur ræður Njósnar-Helga til að handsama Gísla. Hann fer árangurslausa ferð í Geiþjófsfjörð í leit að Gísla. Gísli var berdreyminn. Hann átti sér draumkonur tvær. Önnur birtist nú Gísla í draumi og í skálanum sem Gísla fannst hann vera staddur í loguðu sjö eldar. Draumkonan túlkaði drauminn svo að eldarnir táknuðu árin sem Gísli ætti ólifuð. Einnig ráðlagði hún honum að stunda kristilegt líferni og reynast bágstöddum vel. Hún hvatti hann til bjartsýni 

Njósnar-Helgi er sendur í Geirþjófsfjörð og með honum Hávarður, frændi Gests. Þeir þóttust vera að höggva við, en voru í rauninni að leita Gísla. Kvöld eitt sjá þeir eld í fjallinu og hlaða vörðu svo að þeir geti séð staðinn daginn eftir. Hávarður fer að sofa meðan Helgi lýkur við að hlaða vörðuna. Svo fer Helgi að sofa en á meðan ber Hávarður steinana úr vörðunni, tekur svo stóran stein og kastar honum í bergið nálægt höfði Helga svo hann hrökk við. Hávarður sagði að Gísli hefði kastað grjótinu. Njósnar-Helgi flýr sem fætur toga niður í skipið og Hávarður fer á eftir honum og þeir róa heim í Otradal. Njósnar-Helgi segir Eyjólfi hvar Gísli sé niður kominn og Eyjólfur fer strax með Hávarði, Njósnar-Helga og níu öðrum í Geirþjófsfjörð. Þeir leita um allt að fylgsni Gísla og vörðunni en finna hvorugt. Þá fer Eyjólfur til Auðar og býður henni fé fyrir að segja til Gísla. Hún tekur við fénu og þykist ætla að ganga að kaupunum, en Guðríður fer að gráta.