https://padlet.com/MIM4511_2015517041/7fxpfm59dyuwimcp Mimarlık Kuramı Ve Eleştirisi en-us 2020-12-15 12:58:46 UTC 2020-12-15 18:31:56 UTC hello@padlet.com MIM4511_2015517041 https://padlet.com/MIM4511_2015517041/7fxpfm59dyuwimcp/wish/1019712146 Ahenk Yılmaz metnin girişinde mimarlığın zamana göre değişen anlamlarından bahsederek karşılıyor bizleri. ''Ölümün kederi'' ve ''doğum sancıları'' benzetmeleriyle anlamı benzerlikler içeren zıtlıklarla dolu düşünmelere sürüklüyor bizleri.
  Okurun aradığı anlamı ve yaratıcının amacını, metnin kendisinde değil metin aracılığı metni yazanı merkeze alarak yorumlaması kutsal kitapların yorumlanmasından beri devam eden bir tutumdur. Peki anlamı kuran kişi sadece eser sahibi midir?
Barthens'ın ''Yazarın Ölümü'' adlı makalesi ile birlikte anlamı oluşturanın sadece eser sahibi olmadığını, eserin de yegane ve asal bir anlama sahip olmadığını ileri sürmüştür. Günümüz mimarlık üretim süreçleri düşünüldüğünde ürünün salt mimarın yaratısı olduğunu söylemek çok da gerçekçi bir tutum değildir. Çünkü üretim sürecine dahil olan ve bu süreç boyunca ürünün oluşuma etki eden ana ve ikincil birçok etmen vardır.
Aynı zamanda eserdeki anlamın oluşumundaki etmenler yalnızca oluşum süreciyle sınırlandırılamaz.
Eserin deneyimlenmesi, yani eser kullanıcı ilişkisi, sonucunda esere ait yeni anlamlar ortaya çıkabilir.
Peki mimarlık eleştirisi mimardan arındırılmış bir biçimde nasıl olabilir? Ahenk Yılmaz'ın metinde bahsettiği  'Eiffel Kulesi' makalesinde olduğu gibi Barthens mimar öldürülüp, yapıyı temel alarak okuyucu-deneyimleyen üzerinden kurduğu eleştiri anlamı çoğaltıp eleştiriyi zenginleştirmiştir.
Günümüz dünyasında mimarı öldürmeden nesnenin anlamını ararken gerçek anlamda bir eleştiri kültürü oluşturulamaz mı?  
Müellifin olmadığı nesnenin zenginleştirilen anlamları içerisine müellifi de dahil etmek müellifin yerinin olduğu yeni anlamlara kapı aralamaz mı?]]> 2020-12-15 13:00:53 UTC https://padlet.com/MIM4511_2015517041/7fxpfm59dyuwimcp/wish/1019712146