Het is 1672 wanneer Hans Stevenszoon uit Utrecht op weg is naar Oudewater. Hij moet iets voor zijn vader, Steven Ortelius ophalen. Op de trekschuit naar Oudewater komt Hans Joris tegen. Ze praten wat en ze worden goed bevriend. Eenmaal in Oudewater aangekomen blijkt er een heksenweging te zijn. Dit moet Hans natuurlijk zien. De 2 heksen uit Duitsland, moeder Elisabeth en dochter Lina, worden onschuldig verklaard. Als Hans op de weg terug naar Utrecht Elisabeth en Lina in het gras ziet zitten besluit hij hun te helpen. De voeten van de mooie Elisabeth liggen open en hij brengt hen naar zijn huis. Daar vertellen de twee vrouwen uit Beieren wat hen hier heeft gebracht. Hans en Steven zijn onder de indruk en ze mogen een week blijven overnachten. Dan breekt er oorlog uit… De Engelsen vallen aan over het water, de Fransen op het land. De Fransen bezetten Utrecht en doen vanuit daar pogingen om Holland te overwinnen. ‘’Als een brede donkere massa kwam over de Steenweg een Frans bataljon aan. Voorop de officieren met glimmende borstkurassen, zilveren sporen, blinkende helmen, op schitterende paarden. Daarachter rijen en rijen ruiters.’’ 

Het boek is gemaakt in 1979 en in 1980 kreeg Thea Beckman de Zilveren Griffel voor dit boek. Ik vond het boek zelf heel mooi en spannend om te lezen.

‘’Ik stond in de nog gure wind op het dek van de trekschuit. Ik keek naar de voorbijglijdende groene oevers, naar de nog kale bomen wier fijne takken in de koele blauwe lucht priemden. Langs de oevers bloeiden voorjaarsbloemen: geel, blauw, wit. Het bruine jaagpaard stak er prachtig tegen af.’’ Naast dat Bruine jaagpaard loopt Joris, het jagertje. Later zullen zij, zoals je in de inleiding had kunnen lezen, goede vrienden worden.
Dit was een stukje uit de eerste bladzijdes van het boek. De Nederlandse landschappen en natuur worden zo mooi en precies verteld dat ik het gevoel had dat ik er zelf bij was. Het was daarom een heel mooi stuk om te lezen. 

De bezetting van de Fransen had pas net plaatsgevonden toen Hans en zijn vader verschrikkelijk nieuws hoorden.
 Het was avond, en Hans en zijn vader waren aan het werk in de drukkerij. Ze hadden belangrijk nieuws te drukken. Geklop op de achterdeur deed hen opschrikken. Het was Finke, een boekhandelaar. Hij zei dat hij wist over de geheime drukkerij en vertelde het schokkende nieuws: Johan en Cornelis de Witt zijn door de bevolking van ’s-Gravenhage op klaarlichte dag vermoord. Hans en zijn vader waren prinsgezind, maar ze hebben nooit een hekel gehad aan de ‘Witten’. Finke vertelde over hoe de gevangenisdirecteur ze had verraden en hoe de bevolking ze in stukken hadden gescheurd.
 Er hing op dat moment een angstige sfeer in de lucht en de hoofdpersonen waren erg geschrokken. Zelf vond ik het ook een spannend stuk om te lezen. 

Vandaag was dankdag in Utrecht. Het was heel warm en de meeste mensen waren vrij. Ook Hans en Lina. Ze genoten samen van het lekkere weer en gingen picknicken en zwemmen. Eenmaal terug in de stad gekomen sloeg het weer om… Wat begon met wat onweer werd uiteindelijk een zomerstorm. Daken vlogen van huizen af en de toppen van de kerken vielen naar beneden. Als Lina niet meer verder kan door de harde wind, probeert een oude vriend van Hans, Gerritjan, Lina te helpen. Gerritjan buigt zich over Lina en op dat moment valt er een schoorsteen fataal op zijn rug. Lina en Hans schuilen onder een grote poort totdat de storm voorbij is en ze hopen nooit meer zoiets mee te maken. Het was een spannend stuk en de schrijfster beschreef wederom goed wat er om de hoofdpersoon heen gebeurde. Zelf vond ik het vooral jammer van GerritJan. 

De volgende dag na de heftige storm stapte Joris de drukkerij weer binnen. Hij heeft tijdens de oorlog in het landleger meegevochten en is daarna weer naar Utrecht gekomen om werk te zoeken. Na een halfjaar in de drukkerij van Hans zijn vader te hebben gewerkt was Joris er alweer klaar mee. Hij zei dat hij de wereld verder ging verkennen en dat hij genoeg had van de muffe boeken en regels. ‘’Ik ga met je mee!’’, zei Lina plots. Haar moeder liet het toe en trouwde daarna met Hans zijn vader. Hans was ontroostbaar, hij zal zijn twee beste vrienden waarschijnlijk nooit meer zien!
Zo eindigt het boek. Ik vond het wel jammer voor Hans, maar verder was het een heel mooi boek! Ik zou het boek zeker aanraden aan mijn klasgenoten, alleen je moet wel van actie houden als je er zelf een reis doorheen wil maken.
Door Taeke van der Zijl