Það sem við vildum skoða í þessari tilraun var skilvirkni mismunandi aðferða við loftun eldisvatns. 

Lofti var dælt í karið með loftpumpu og mælum var ruggað um vatnið, meðan á mínútu fresti var skrifað niður mælingar. Sími var notaður sem skeiðklukka og þetta var í gangi í 20 mínútur.  

Stuttu seinna byrjuðu mælingar á ný með súrefni úr tanki í stað lofts, skrifað var niður mælingar á 1 mínútu fresti í 20 mínútur. 

Vatnið var mælt í þriðja sinn með CO2 dælt í vatnið í stað súrefnis, skrifað var niður mælingar á 1 mínútu fresti í 20 mínútur. 

Dælingu CO2 var hætt og karið látið kyrrt í 17 klukkustundir, það var síðan mælt í seinasta sinn. 

Þegar súrefnismettunin eykst hægir á súrefnisflutningi í vatnið. þetta er vegna þess að mismunur hlutþrýstings í vatni og lofti verður minni. Mynd 2 sýnir þetta ágætlega en þar sést greinilega þegar grafið er skoðað frá hægri til vinstri hvernig hraði súrefnisflutningsins minnkar við hækkandi súrefnismagn í vatninu. 
Töluvert flökt er í  hraða súrefnisflutnings í súrefnisbætingunni eins og sést á mynd 2.  Það útskýrist líklega vegna lélegrar hringrásar í karinu. Best hefði líklega verið að einhver hefði hrært í karinu eða lítil hringrásardæla notuð til að fá einsleitari lausn.
Hitastig ræður mestu um hámarkssúrefnisstyrk, en vatn hefur minni burðargetu fyrir súrefni eftir því sem hiti hækkar, einnig hefur selta þar áhrif. 
Ef Mynd 3 er skoðuð sést að CO2 lækkar mun hraðar heldur en súrefni, þetta sést vel á fyrstu 10 mínútunum þegar CO2 er bætt í vatnið lækkar súrefni lítið en síðan hálftíma síðar þegar O2 er bætt í vatnið rýkur CO2 hratt úr vatninu. 
Það gæti skýrst meðal annars af því að CO2 hvarfast við vatn á meðan O2 gerir það að minna leyti.  Hærra pH leiðir til þess að jafnvægi CO2 breytist í átt að HCO3.

Heildarniðurstöður sýna að súrefnisbæting er mun skilvirkari til aukningar á styrk súrefnis í eldisvatninu. Hvort súrefnisbæting aftur á móti sé hagkvæm er misjafnt eftir aðstæðum. Í þeim tilfellum þar sem vatn getur runnið undan þyngdarafli í gegn um loftara er hægt að auka súrefnismettun þess án mikils tilkostnaðar. því meiri búnað svo sem dælingu á vatni og súrefniskerfi ásamt flutningskostnaði á súrefni eykst kostnaður á súrefnisbætingunni en jafnframt framleiðslugeta stöðvarinnar.