Πώς μαζεύουμε χόρτα σαν την Πικραλίδα;

1. Τα βρίσκουμε κυρίως σε καθαρά χωράφια

2. Η κατάλληλη εποχή είναι η Άνοιξη και συγκεκριμένα πρωινές ώρες της ημέρας

3. Κόβουμε προσεκτικά τα φύλλα με ψαλιδάκι

4. Σε περίπτωση που χρειαζόμαστε και την ρίζα, την τραβάμε απαλά με ένα μικρό φτυάρι.

Αφού μαζέψουμε την Πικραλίδα:

1. Πλένουμε πολύ καλά τα χέρια μας

2. Τα αφήνουμε για λίγη ώρα μέσα σε ξίδι με νερό για καθάρισμα

Μπορούμε να τα φάμε;

Ναι! Καθώς στην Ελλάδα είναι ήδη από τα πιο γνωστά άγρια χόρτα.

1. Τρώγονται βραστά

2. Χρησιμοποιούνται σε σιρόπια και μαρμελάδες

3. Η ρίζα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ροφήματα

Τι μας προσφέρει η Πικραλίδα;

1. Βιταμίνες Α, Κ(κ.α) και μέταλλα όπως σίδηρο, κάλιο

2. Βοηθά στην πέψη του συκωτιού

3. Έχει διουρητική ιδιότητα

Η τριανταφυλλιά (Rosa spp.) είναι ένας από τους πιο δημοφιλείς και πολυετείς καλλωπιστικούς θάμνους παγκοσμίως, γνωστός για την εντυπωσιακή ανθοφορία του και τα ευωδιαστά άνθη του. Ανήκει στην οικογένεια των Ροδοειδών (Rosaceae) και υπάρχουν εκατοντάδες είδη και χιλιάδες ποικιλίες, που ποικίλλουν σε μέγεθος, χρώμα και μορφή. 

Χρηση του φυτου

1. Διακοσμητική Χρήση

2. Καλλυντικά και Αρωματοποιία

3. Μαγειρική και Τρόφιμα

4. Θεραπευτικές και Φαρμακευτικές Ιδιότητες

τραγούδι για την τριανταφυλλιά

https://www.youtube.com/watch?v=3t33Th-GkLg&list=RD3t33Th-GkLg&start_radio=1

Τι συμβολίζει η τριανταφυλλιά

Η τριανταφυλλιά,και ιδιαίτερα το άνθος της, αποτελεί το κατεξοχήν σύμβολο του έρωτα, της αγάπης, της ομορφιάς και του πάθους. Συχνά συνδέεται με τον

ρομαντισμό, την κομψότητα, την αγνότητα, αλλά και την αφοσίωση, ανάλογα με το χρώμα και τον αριθμό των λουλουδιών. 

Συμβολισμοί ανά Χρώμα

·        Κόκκινο: Έρωτας, βαθύ πάθος, ρομαντισμός, θαυμασμός.

·        Λευκό: Αγνότητα, αθωότητα, ταπεινότητα, πίστη, "νυφικό λουλούδι".

·        Ροζ: Ευγνωμοσύνη, χάρη, ευγένεια, θαυμασμός.

·        Κίτρινο: Φιλία, χαρά, ζεστασιά, φροντίδα (παλαιότερα και ζήλια).

·        Μπορντό: Αιώνια αγάπη, βαθύ πάθος, ομορφιά.

·        Μπλε: Το ανέφικτο, το μυστήριο, η σπανιότητα, η αδύνατη αγάπη

Mahalle - Απάνω στην τριανταφυλλιά (Παραδοσιακό)

Τα οστρεώδη μανιτάρια είναι βρώσιμα μανιτάρια. Ονομάζονται έτσι επειδή το σχήμα τους μοιάζει με όστρακο. Έχουν πλατύ καπέλο, συνήθως λευκό, γκρι ή καφέ, και αναπτύσσονται σε ομάδες πάνω σε κορμούς ή νεκρό ξύλο δέντρων.

Είναι ιδιαίτερα δημοφιλή λόγω της εύκολης καλλιέργειάς τους και της υψηλής διατροφικής τους αξίας. Περιέχουν πρωτεΐνες, φυτικές ίνες, βιταμίνες του συμπλέγματος Β και μέταλλα, ενώ έχουν χαμηλά λιπαρά και λίγες θερμίδες. Χρησιμοποιούνται ευρέως στη μαγειρική, καθώς έχουν ήπια γεύση και σαρκώδη υφή, και θεωρούνται μια υγιεινή και οικολογική διατροφική επιλογή.

Χρήσεις και χρησιμότητα του φυτού

Τα οστρεώδη μανιτάρια χρησιμοποιούνται κυρίως στη διατροφή, καθώς μαγειρεύονται με πολλούς τρόπους και έχουν υψηλή θρεπτική αξία. Συχνά αποτελούν υποκατάστατο κρέατος. Επιπλέον, καλλιεργούνται εύκολα με χαμηλό κόστος και συμβάλλουν στην αξιοποίηση γεωργικών υπολειμμάτων, προσφέροντας οικονομικά και περιβαλλοντικά οφέλη.

Θρύλοι , μύθοι , ιστορία συμβολισμός για αυτό το φυτό

Από την αρχαιότητα, τα μανιτάρια θεωρούνταν τροφή με ιδιαίτερη δύναμη. Σε διάφορους πολιτισμούς συνδέονταν με τη γονιμότητα, την αναγέννηση και τον κύκλο της ζωής, επειδή φυτρώνουν γρήγορα μετά τη βροχή και χωρίς σπόρους ορατούς στον άνθρωπο. Στην αρχαία Ελλάδα και τη Ρώμη, ορισμένα μανιτάρια θεωρούνταν «τροφή των θεών» και σύμβολο πολυτέλειας.

Στη λαϊκή παράδοση, τα μανιτάρια συχνά συνδέθηκαν με το μυστήριο και το άγνωστο, επειδή εμφανίζονται ξαφνικά στη φύση. Σε ευρωπαϊκούς μύθους, θεωρούνταν σημάδια μαγικών τόπων ή παρουσίας υπερφυσικών όντων. Παράλληλα, σε ανατολικούς πολιτισμούς, τα μανιτάρια γενικά συμβόλιζαν τη μακροζωία και την υγεία.

Σήμερα, τα οστρεώδη μανιτάρια συνδέονται περισσότερο με τον συμβολισμό της βιωσιμότητας και της οικολογίας, καθώς μετατρέπουν φυσικά υπολείμματα σε τροφή, εκφράζοντας την αρμονία ανθρώπου και φύσης.

Κόκκινο, βελούδινο, στης αυλής τη γωνιά,
κρύβει στα πέταλά του μια γλυκιά σιωπή.
Με αγκάθια φυλάει την ομορφιά,
πριν το δει ο ήλιος και μαραθεί.

Μοσχοβολάει η νύχτα όταν ανθίζει,
μια στάλα δροσιά στο πρωινό φιλί,
κι η ομορφιά του τον κόσμο ορίζει,
της φύσης η πιο όμορφη πνοή

Θεωρείται εξαιρετικό για την καλή λειτουργία του εντέρου και χωνευτικό.

Συνοδεύει εξαιρετικά παγωτό (καϊμάκι, βανίλια) αλλά και panacotta!!

ΥΛΙΚΑ

200γρ. τριαντάφυλλο (τα ροδοπέταλα μόνο)

1 κιλό ζάχαρη

4 φλυτζάνια νερό

1 ½ κ.τ.σ. χυμό λεμόνι

½ κ.τ.γ. ξυνό.

ΕΠΙ ΤΩ ΕΡΓΩ

Αφαιρούμε τα πέταλα των τριαντάφυλλων από το κοτσάνι και κρατάμε στην άκρη μια χούφτα από τα μικρότερα και τα λιγότερο καλά. Σε βαθύ τσουκάλι βράζομε τα 4 φλυτζάνια το νερό. Μόλις βράσει αφαιρούμε το ένα φλυτζάνι και ζεματάμε σ΄αυτό τα μικρά και άχρηστα φυλλαράκια που έχομε κρατήσει στην άκρη.

Αφαιρούμε τα ζεματισμένα φύλλα και στο νερό διαλύομε το μισό κουταλάκι το ξυνό και το κρατάμε στην άκρη.

Στο υπόλοιπο νερό που βράζει ρίχνομε τα 200 γρ. τριαντάφυλλο και τα βράζομε για 3-4 λεπτά ανακατεύοντας με ξύλινη κουτάλα.

Ρίχνομε τη ζάχαρη και λίγο λίγο το νερό με το διαλυμένο ξυνό, ανακατεύοντας συνεχώς.

Συνεχίζομε το βράσιμο μέχρι να δέσει το γλυκό, περίπου 12-15 λεπτά. Στο τέλος ρίχνομε το χυμό λεμονιού, ανακατεύουμε, αφήνομε να βράσει για ένα-δύο λεπτά ακόμη και σβήνομε τη φωτιά.