Haron continued his journey. His country, Tanfenistan, had been colonized and was described by other people as "the land of rubbish". It was going to be hard. Didn't they understand? He was human.

One of the reasons why his country was described as primitive according to many people was that it was everywhere a garbage heap. For this reason it was very difficult to go through the trash and go somewhere.

The whole world was throwing the production waste to this country. so this country was called "garbage country". There was no leader in the country to defend the rights of the country. According to most people, two thousand people in this country did not matter. It was one of those people, Haron. It was not very plausible to establish a country in the twenty-first century. It was instantly colonized. 

While continuing his journey, he said, "Thank God." He saw a cottage. A voice from inside was saying that there could be a person here. Even if it wasn't, it would be a resting place.

He entered the cottage. There was nobody inside. He sat on a dirty chair. There were certain dishes on the old countertop which was made of wood. Then he realized that the cottage was made of waste plastics. He fell asleep on a bed made of waste paper again.

When he woke up, an old man was sitting across from him. He looked at him quietly and smiled. He said nothing was like you thought. What you see as garbage is actually a world that can be recycled.

What is the cause of this unhappiness?

My answer was this: “Mommy, look outside, how dirty it is, there's a lot of pet bottles. There were many recycling bins in order not to throw garbage around. If this continues, our world will become uninhabitable. My mother approved me. And we're on our way to school. There was a small stream and it was very dirty. There was a dead cat by the stream. I guess he drank water from the stream. We were very worried. We took her to the vet right away. But I went to school. The cat's situation sticked in my mind and disturbed me.

Poor animal. He has no fault. I wonder how she is right now. Because of these thoughts, I couldn't even listen to the lesson.

I came home because school was over. As soon as I went home, I asked how the cat was. She looked at me sadly;

- My daughter, the cat died. They could not rescue. As we said, he drank the waste water from the stream. She said.

I was so sorry about that. Then I thought my mother was very lucky. Because my mother always tells me how she spent her childhood. There were wooden houses in her time. Summers were warm and winter was snowy. Especially there were colorful flovers blooming in the spring and lackluster leaves falling down in the autumn. There was a small running stream in green countryside. I imagined it when my mother was telling me her old days. What a lovely childhood. But I'm unlucky. I live in such a environment that even a tiny cat cannot live. I shared these thoughts with my mother. We talked to my mother for a long time. Of course I have also reported this to my school. They also found me right. However nobody wanted to think about it. I grew up with dreams of beautifying our environment. I'm 26 now. I lived this situation about 16 years ago when I was 10. All of this has aroused my love of environment.

I thought about them all night as I did every night. And then I went to bed and slept. The strange thing was that I saw this in my dream. But I have found a solution to these problems. When I woke up, I decided not to go to work. If I'm not going to help, why should I continue to this beautiful world? I decided to abondon the job this time and make myself a candidate for environmental problems. I texted my friends. At first, I was amazed, but then they approved me. I sat by the window. I dreamed. Maybe future generations won't know what the tree is. What a shame? I'il think about it until evening. I think I'm going to give all my thinks. I opened my computer and made posters. I hope I can.

I went to the year 2053 for you. But the landscape was terrible. The environment is really in great danger. Neither a study has been conducted nor adapted to the studies. I wanted to do the work, but it's too late.

YEAH. Get well soon for all of us. OUR WORLD IS BECOMING EXTINCT.

Emre okulunu çok severdi. Bir gün yine keyifli bir şekilde okuluna gitti. Okulunda çevre ile ilgili bir yarışmayı birincilikle bitirdi. Mutlu bir şekilde okuldan çıktı.  O an Emre cebinin çok dolu olduğunu fark etti. Uzunca bir süre yürüdü ancak hiçbir yerde çöp kutusuna rastlamadı. Sıkılan Emre kâğıdı hızlıca yere atıp kaçtı. Ardından ise kendi kendine düşündü. Yarışmada gösterdiği duyarlılığı gerçek hayatta göstermiyordu. Yanlış bir davranış sergilediğini bildiği halde durumu çok fazla umursamadı. 

Eve gittiğinde annesi ona misler gibi bir börek yapmıştı. Güzelce böreğini yiyen Emre, yemeğini bitirdikten sonra hemen ödevlerine koştu. Yarım saat içinde ödevlerini bitirdi ve yorulduğu için yatağına uzandı. O kadar yorgundu ki uyuyup rüya bile gördü. 

Rüyasında Dünya yok oluyordu. Hem de sebebi atıklardı. Etraf o kadar pis kokuyordu ki insanlar nefes almakta zorluk çekiyordu. Herkes bir çöp kutusunun içindeydi resmen. Emre uykusundan korkuyla uyandı. Hızla annesinin yanına gitti. Böyle bir şeyin olup olamayacağını sordu. Annesi:

-          Çevre kirliliği sonucunda her şey olabilir. Eğer etrafımızı temiz tutmazsak sonumuz çok kötü olabilir, dedi. 

O an Emre’nin aklı başına geldi. Evden hızla çıkıp yere attığı kâğıdı yerden alan Emre, uzakta arkadaşı Aylin’i gördü. Aylin’in elindeki pet şişeyi kimseye fark ettirmeksizin yere bıraktığını gören Emre, hızla Aylin’in yanına gidip ona çevre kirliliğinin zararlarından bahsetti. Aylin çok utandı. Pet şişeyi alıp geri dönüşüm kutusuna attı. Ardından Emre’ye teşekkür edip evine gitti. 

Uzun lafın kısası Emre artık geri dönüşümün yararlarını biliyor, kâğıtları ve diğer atıkları israf edip; doğayı üzmüyordu.

Sıcak bir yaz günüydü. Kuşlar cıvıldıyordu. Aslında pek de cıvıldayamıyorlardı.

Küçük Duru daha iki buçuk yaşındaydı. Konuşmayı yeni öğrenmişti. Tatlılığıyla ve konuşmalarıyla herkesi gülmekten yerlere yatırıyordu. 

Ablası Elif altıncı sınıfa gidiyordu. Duru o sabah sürekli “Adda gidcem baaakaaa.” diyordu. Demek istediği “Abla, parka gideceğim.” idi. Elif hemen Duru’nun demek istediğini anladı. Annesi “Kızım kardeşin gece hiç uyumadı biliyorsun. Birkaç saat uyusun.” dedi. Elif “Tamam, anne.” dedi. Elif Duru’yu alıp beşiğine yatırdı. Hemen uyudu. İki kardeşin uyuduğunu sanan anne gizli görevinin hazırlıklarına başladı. Elif uyumuyordu.

Elif annesini takip etti. Bir adam ona “Ajan Gizli Kod sana güveniyoruz. Dünya’nın ve bizim son umudumuzsun. Diğer ajanlara benzemiyorsun. Görevin poşetlerin kullanımını azaltmak, geri dönüşümün artması ve ayrıştırılması. İyi şanslar.” dedi.

Elif saklandığı yerden bir anda ortaya çıkıp “Beni de götüreceksin.” dedi sertçe. “Tamam” dedi annesi. Araca bindiler.

Atıkları geri dönüştürme makinesi çalıştırıldı. Atıklar ayrıştırıldı. Görev tamamlandı. 

Elif ve annesi artık birlikte görevlere gitmeye başladılar. Duru da büyüyünce onlara katıldı. Yeni ajanlar geldi. Dünya diğer insanların da desteği ile yeniden tertemiz oldu.  

                                                                                              Belis Duran

Buse ve Berkay ikiz kardeşlerdir. Bir gün okulları tarafından planlanan bir orman gezisine katılırlar. Evden çıkmak üzerelerdir ancak Berkay henüz çantasını hazırlamamıştır. Buse ise bir yandan Berkay’a kızmakta bir yandan da Berkay’ın çantasını hazırlamaktadır.

Anne:

-          Çocuklaaaar…. Volkan Öğretmen sizi bekliyor. 

Buse:

-          Geliyoruz annnee…

Buse zor da olsa Berkay’ı evden çıkarabilmiştir. Gezi yerine ulaşırlar ve öğretmenleri beş dakika serbest dolaşabileceklerini söyler. 

Ormanda gezerken ayaklarına bir şey takılır. Bu takılan şey bir plastik şişedir. Buse etrafa daha dikkatli baktığında her yerde çöpler, atıklar görür. Berkay bu durumdan çok rahatsız olur. 

“İnsanlar doğayı gerçekten bu kadar kötü mü kullanıyor?”

 O sırada Volkan Öğretmen’in sesini duyarlar ve kamp alanına dönmeleri gerektiğini anlarlar. Yatmadan önce en yakın arkadaşları Seda’nın da yere çöp attığını görürler. Bu duruma çok sinirlenen ikizler hemen uyurlar. 

Sabah kalktıklarında ilk olarak kahvaltı sonra da orman gezisi yapacaklardır. İkizler doğayı kirletenlere ve Seda’ya bir ders vermek ister.

Orman gezisine çıktıklarında ikizler gitmemiştir. Aslında onlar ağacın arkasına saklanmış beklemektedir. 

Arkadaşları ormanda yürürken birden ağacın konuşmaya başladığını fark ederler. 

Ağaç:

-          Siz misiniz o mis gibi dünyayı kirleten?  

Volkan Öğretmen ve diğerleri çok korkar. Birden plastik şişe de, çöpler de, atıklar da hep bir ağızdan konuşmaya başlar. Aslında o konuşanlar Buse ve Berkay’dır.

 Bunun üzerine herkes ellerine büyük torbalar alarak bütün ormanı temizlerler. Arkadaşları artık çevreyi kirletmemenin önemini anlarlar. Ayrıca mahalledeki tüm evlerin yanına geri dönüşüm ve atık maddeler kutusu yaparlar. Artık herkes atıklarını o kutulara atar ve çevreye daha duyarlı olurlar. 

                                                                                                                   Beril Siviş

I am a student who lives in Erzin, HATAY.My cousin Kübra lives in İskenderun. They live near the Iron and Steel Factory area so air pollution causes asthmea. Because of this he family and Kübra are very sensitive and conscious about environmental pollution . 

Kübra joined  a ‘’recycle’’ Project in her school.Her friends and Kübra went to the library and got some information .A fter she turned back to home her mom asked about her day. Kübra told what she learned quickly she said we shouldn’t  pour the waste oil to the soil or basin. Because it can pollute our underground water and environment.She said people cut down the trees because we waste a lot of paper in the classes. And deforestation causes air pollution. Plastic dissolves in soil in 100.000 years . She pointed out that people should live consciously about their environment and they must bequeathe a clean environment to the next generations.

The next day, Kübra went to school. She was very excited and she told to her teachers and friends about what she learned about environmental problems. The school principal appreciated her and he brought recycle bins to school to create awareness about environment. Then Kübra felt beter because she succeed her permission.

Bir zamanlar uzak bir ülkede Doğa adlı bir çocuk yaşarmış. Doğa çok tatlı bir çocukmuş ancak onu çok üzen bir konu varmış. Büyükleri ona hep yaşadıkları ülkenin önceleri çok daha güzel olduğunu anlatırmış. Yaşadığı yer her geçen gün yeşilliğini kaybederken o çaresiz bir şekilde izlermiş.

Yine böyle ümitsizliğe kapıldığı bir gün öğretmenleri çevre ile ilgili bir proje yapacaklarını söylemiş. Öğretmenleri bu proje için en güzel öneri ile gelenler ile projede çalışacağını söylemiş. Heyecan ile eve gitmiş ödevlerini yaptıktan sonra öğretmeninin söylediği projeyi düşünerek uyumuş. Rüyasında, ormanda dolaşırken sincap ile karşılaşmış, sincap ‘ Her geçen gün ormanda yaşamak o kadar zorlaşıyor ki evlerimiz kaybediyoruz, yiyecek kaynaklarımızı kaybediyoruz’ demiş ve eklemiş ‘ Oysa insanlar gelmeden önce ne mutlu ve huzurlu bir yaşantımız vardı.’   Doğa ‘  Nasıl yardım edebilirim sana?’ diye sormuş. Sincap ‘Belki insanları bu konuda haberdar edersen hatalarını anlayıp bizlere daha fazla zarar vermezler ‘ demiş sincap. Doğa sabah ilk iş öğretmenine yapmak istediklerini anlattı. Öğretmeni onun bu heyecanını görünce hemen işe koyulmuş ve okulun çevre koruyucuları ekibini kurmuş. Bu ekibin ilk görevi okulda bulunan herkesi geri dönüşümün gerekliliği konusunda uyarmak olmuş. Afişler hazırlanıp okulun her yerine asıldı. Geri dönüşüm için öğrenciler her sınıfa plastik, kağıt, cam ve pil atık kutuları tasarladılar ve en güzel tasarım yarışması yaptılar. Atıkları toplamak içinde çeşitli çalışmalar yaptılar, atık yağlardan sabun, kâğıtlardan hayvan maketleri, plastik şişe kapaklarından soyu tükenmekte olan hayvanların resimleri yapıldı. Tüm bunlar yapılırken artık evlerde de veliler bilinçlenmişti. Tüm çöpler ayrıştırılıyordu, yeniden kullanılabilecek ürünlere yeniden şans verilip başka bir şekilde yeniden kullanılıyordu. Her ay düzenlenen yarışmalar ile öğrenciler yeni yeni fikirler üretiyorlardı. Doğa çabalarının işe yaramasına ve herkesin ona destek olmasına çok seviniyordu. Artık rüyasında mutsuz sincabı görmüyordu. Tek umudu yaşadıkları yerin büyüklerinin anlattığı gibi tekrar yeşermesi idi.

 

                                      Little Doga and the Unhappy Squirrel

Once upon a time in a far country there was a girl called Doga.Doga was a very cute girl but there was an issue that make her unhappy.Her granparents was always  telling her that the place they live used to greener and greener.The place they live were loosing its green areas day by day and Doga was watching it hopelessly. One day when she was so despaired, her  teachers said that they would do a project about the environment.Their teacher said ‘ We will work with ones who comes with the best ideas’ . She went home with excitement and after doing her homework he fell asleep thinking about the project of her. teacher. In her  dream,  she met the squirrel wandering  through the jungle, and the squirrel said, ‘It is getting so hard to live in the forest every day that we are losing our homes, we are losing our food resources‘ and added that ‘However, before people came, we had a happy and peaceful life.’   'How can I help you?'  asked Doga . The squirrel said, ‘Maybe if you let people know about their mistakes, they won't do any more harm to us’ said the squirrel. In the  morning the first thing Doga did was telling  told her teacher what she wanted to do. When her  teacher saw her excitement, the teacher  started to work and set up the school's environmental protection team. The first task of this team was to warn everyone in the school about the need for recycling. Posters were prepared and hung all over the school. For recycling, students designed plastic, paper, glass and battery waste bins for each class and made the most beautiful design competition. They made various studies in collecting waste, soaps from waste oils, animal models from paper, and endangered animals  from plastic bottle caps.

While all this was done, the parents were  more conscious in the houses. All the garbage was decomposed, and the reusable products were re-used in some other ways. Each month, the students produced new ideas with the competitions held each month. She was excited to see  the efforts of people and everyone was supportive. She no longer saw the unhappy squirrel in her dream. Her  only hope was  to make your area as green as her granparents  told her.