Stærð. A4 teiknað og málað á vatnslitapappír. 

Í þessu verkefni ákvað ég að teikna mynd af kastala ræningjaflokksins vegna þess að það að teikna er minn styrkleikur í sköpun og vissi ég að ég myndi njóta mín best að teikna og skapa á blað. Myndin táknar heimili Ronju ræningjadóttur sem hún kallar sitt heimili og griðastað. Myndin er eins og ég tákna lýsinguna sem fram kemur í bókinni,þ.e. splundraðir virkis veggir og samkvæmt lýsingu er kastalinn mjög stór með töluvert af rýmum sem voru eitt sinn notuð en eru í niðurníðslu núna. Í kastalanum er hesthús,ölstaður og stórsteinsalur. Mér finnst kastalinn sem kemur fram á bókarkápunni ekki endurspegla beint fantasíu heim þar sem sá kastali er frekar hversdagslegur að sjá. Svo að ég vildi túlka kastalann á minn hátt. Frumkvæðið í verkinu var að ég leyfði ímyndunaraflinu að ráða för og var ekki með fyrirfram mótaðar hugmyndir um verkið. Sköpun í verkinu sést í smáatriðum kastalans og áræði má sjá í því að ég var óhræddur við að nota alls kyns liti og leyfa mér að prófa ýmsar samsetningar.

Stærðin frá kolli að tám eru 27 cm, passleg fyrir litlar hendur og hæfileg í dótakassann fyrir börnin.

Þegar dúkkan hafði verið prjónuð og ég var búin að setja háls á hana og prjóna fram hendurnar þá var næsta mál að festa á hana hár. Ronja er í sögunni og í kvikmyndinni með úfinn svartan lubba svo ég reyndi að gera hana þannig, með sítt svart, tjásulegt hár.

Ég prjónaði næst á hana kjól/kyrtil og endaði á að gera belti með tösku til að setja ögn meiri svip á verkið. Andlitið var saumað í síðast og því miður er andlitsgerð langt utan minna marka svo hún er því frekar ófríð angaskinnið.

Mig langar til að gera meira með þessu verki en er ekki viss um að ég hafi tíma til þess. Meðfylgjandi myndband er verkið leikið af píanó, en draumurin er að útsetja það fyrir samspil fleiri hljóðfæra.

Verkið er um Ronju á hennar uppáhalds stað á hennar uppáhalds tíma, um vorið. Hún er að horfa yfir dal í skóginum og dást að fegurðinni sem skóginum fylgir. Hennar skógi. Það varð til þegar höfundur verksins fékk innblástur við lestur bókarinnar. Þar er minnst mikið á skóginn og náttúruna sem þar lifir svo höfundur ákvað að endurskapa tilfinninguna við lesturinn. Einkunnarorð skólans endurspeglast í verkinu því þetta er fyrsta verk höfundar þar sem olíu blýantar voru notaðir á lítinn striga. Þar er strax frumkvæði, sköpun og áræði höfundar þar sem að hann fór út fyrir þægindarammann fyrir þessa sköpun. 

(strigi 40x50)

Þegar ég las einkunnarorð skólans þá tengdi ég mest við sköpun og vissi ég að mig langaði að mála og skapa eitthvað út frá mér og hvernig ég túlka söguna um Ronju ræningjadóttir. Ég fór strax að hugsa út í hvað ég vildi hafa á striganum. Ég hugsaði mikið um boðskap sögunnar og finnst mér vinátta vera eitt af megin boðsköpum sögunnar. Ég vildi hafa kastalann klofinn í tvennt með eldingar í loftinnu því það lýsir dálítið fantasíu heiminn sem Ronja og Birkir lifa í, þar sem hætta og ævintýra lifa á öllum hornum. Vinátta Ronju og Birkis er mjög sterk í þessari sögu. Þrátt fyrir að þau voru kennt að hata hvort annað þá sáu þau að þau áttu meira sameiginlegt heldur en ekki. Mér finnst það mjög fallegur boðskapur, þótt að við séum mörg ólík með mismunandi skoðanir og lítum öðruvísi út þá getum við samt alltaf frekar einbeitt okkur á hlutina sem við eigum sameiginlegt. Ástæðan fyrir því afhverju ég hef þau haldast í hendur er vegna þess að þau vita ekki hvað mun gerast og hvað framtíðin mun eiga upp á að bjóða, en þau vita það að ef þau standa saman og hjálpa hvort öðru þá geta þau gengið í gegnum allt. Þrátt fyrir að framtíðin sé óljós og að lífið getur stundum gert okkur erfitt þá er mjög gott að eiga góðan og traustan vin sem mun alltaf standa við hlið þína.

Verkið er gert með vatnsmálingu, vaxlitum og túss notaður í útlínur. Verið á að sýna eldinguna sem splúndraði kastalanum í sundur og sýnir þá ronju einumegin við eldinguna og Birki hinumegin. Ég vildi láta myndina lýsa sögunnni. Á myndinni eru þau í skóginum og sést í kastalann bak við þau. Einnig teiknaði ég einn rassálf á myndina þar sem þeir eru uppáhaldið mitt við söguna.

Mér finnst ég vera sýna frumkvæði í því að seigja frá þroskasögunni í mínum eigin orðum og út frá mínu sjónarhorni. Sköpun í því að setja fram glærukynningu og nýta myndir í því og áræði í því að þora setja þetta fram í mínum orðum og segja frá mínu sjónarhorni líkt og frumkvæði.

Núna 200 árum síðar eftir að teiknimyndasagan átti sér stað um drekann Líam og eftir að mikið stríð hefur staðið yfir á milli drekana og geimverurnar þá hittast hér drekinn Myrkvi og önnur geimvera sem á sér ekkert nafn. Myrkvi og geimveran hafa gert allt sem þeir geta til þess að forðast átök en óvart hittast hér. 

Þeir komast að því að þeir hafa margt sameiginlegt, til dæmis að þeir hata stríð og vilja lifa í friði. Þá fara þeir einnig að hugsa um afhverju í ósköpunum stríðið átti sér stað til að byrja með og taka þá ákvörðun að þrátt fyrir að forfeður þeirra hafa verið í stríði í mörg ár þýðir það ekki að þeir geta ekki verið vinir. Með því að styrkja sambandið sín á milli þá fara fleiri drekar og geimverur að fylgja þeirra fordæmi.