Bij mijn originele werk heb ik zelf ook opgelet welke lettertype ik ging gebruiken, of dit het beeld ook echt versterkte. 

 

Bij mijn aangepaste werk ben ik juist dingen gaan testen, het beeld slechter proberen te maken door de typografie te veranderen maar ook met de kleur te spelen. 

BEYOND THE NEW

A SEARCH

FOR IDEALS

IN DESIGN

Door Hella Jongerius & Louise Schouwenberg

Zij vertellen daarin dat producten en ideeën de idealen van design verliezen. Ideeën moeten eerst grondig worden getest voordat ze de wereld in gestuurd worden, daardoor neemt ook de kwaliteit af van een idee of product. 

Maar daar gaat de aandacht steeds minder naartoe. Het is nu vooral de marketing en communicatie heeft dit overgenomen.

Ik ben daarom een werk wat ik gemaakt had voor het vak  technologie “fabrieksmatig” opnieuw gaan maken. Om zo aandacht uit een product te halen en zonder veel na te denken het te maken. Ik had mijn portret geborduurd in stof en op sommige plekken opgevuld met vulling. Het nieuwe werk heb ik met kwalitatief slechte stof, foam schuim en nietjes gemaakt. Ik heb het minder zorgvuldig gemaakt en sneller, het gaat daarom ook sneller kapot.

Er zit minder aandacht in maar zou je zo wel sneller kunnen maken en dus ook meer.

Als je iets hebt gemaakt ben je er vaak aan gehecht, zelfs als je de fouten ziet. Ik heb het altijd interessant gevonden als kunstenaars hun eigen werk vernielen of overschilderen voor een nieuwe werk. Het is ontzettend definitief en voor mij voelt het alsof al dat eerdere werk voor niets is. Daarom heb ik er voor gekozen om een oud werk kapot te maken. 

Van de zomer had ik deze 2-laagse litho druk gemaakt. Het was een ontzettend moeilijke druk en er zitten heel veel dagen in, ik was toen ontzettend blij en dat ben ik nog steeds maar als ik naar het beeld kijk sluit het totaal niet meer aan op wat ik nu doe. Het is ontzettend braaf en saai. Daarom wilde ik dit werk gebruiken.

Afgebeeld staat een jetikrab met bloemen die uit zijn scharen groeien, dit had ik gedaan omdat de jetikrab in de haren op zijn scharen zijn eigen moestuin heeft met bacteriën die hij vervolgens opeet. Ik heb de print open gebroken en ik heb er letterlijk planten uit laten groeien. Om de planten een weekje goed te kunnen houden heb ik er onder een bakje van aluminium folie gemaakt, om dat vast te maken ben ik fanatiek geweest met de nietmachine en heb ik de print meerdere keren moeten vouwen en vervormen.  Vervolgens heb ik de print meerdere keren ‘water’ gegeven en wat arden gemorst. 

Ik vond het eerst heel spannend om te doen, ik was heel erg voorzichtig. Maar tijdens het werken was ik al snel minder voorzichtig en ik heb het geheel een parkeer in een tas gepropt en er mee gegooid. Het was goed om een keer wat minder voorzichtig met je werk te zijn. 

OTHERWISE FORGET IT

Bob Gill."

- Ik heb dit manifest die hierboven staat gebruikt van Bob Gill. 
- Ik heb dit manifest gekozen omdat ik soms te veel tekst en plaatjes aan posters kan voegen, waardoor het onduidelijk wordt waar het over gaat. Dat zorgt ervoor dat het beeld botst met de tekst. Als de tekst interessant is, heb je soms geen beeld nodig om de tekst interessant te maken. 

De posters gaan over het onbekende. 
- In de eerste poster, zonder de aanpassingen, zie je dat er veel gebeurd in de poster. Je ziet tekst en beeld (een onbekende plek en onbekende tekst). Naar mijn idee is dat toch een beetje onduidelijk al weet je niet waar het over gaat en botst de tekst en het beeld. 
- In de tweede poster, met de aanpassing, zie je dat het veel minimalistischer en duidelijker is. Het teken dat je ziet, is een letter die de computer niet kent. Dan krijgt de letter zo'n vorm. Het teken is dus onbekend voor de computer. Ik wilde in dit beeld voor duidelijkheid gaan en dus niet te veel aan de poster toevoegen.

 

De beelden die ik als uitgangspunt gebruikt heb zijn beelden voor technologie, waar ik probeer korte licht reflecties te vangen. Door wat er in het manifest stond: analoog werken, het te scheuren, uitrekken, buigen maar ook plezier hebben van mislukkingen kwam er werk uit wat ik van tevoren niet had verwacht. De warrige papier vlinders staan voor de vluchtigheid die de korte licht reflecties ook met zich meebrengen. 

 

De gedachte van dit manifest heeft mij vooral geholpen bij de eerstvolgende Bronnen les, waarbij we een publicatie moesten maken. Het is niet zozeer een verandering in mijn werk, maar wel een andere gedachte houding die je aanneemt. Waardoor je veel makkelijker werk kan produceren en je niet bang meer bent wat er als resultaat uit komt.

Omdat dit manifest aangaf om vanuit een idee te denken, om kansen te omarmen en toevalligheden te vieren. Bij zintuigen had ik een bepaald idee wat ik graag wilde uitwerken, namelijk het combineren van stoffen en puren materialen uit de tuin van school of de rest van de natuur. Bij mijn eerste combinaties voelde het stof en ‘de natuur’ nog heel erg gescheiden van elkaar en daar wilde ik verandering in brengen.

 

Om dit te bereiken heb ik geluisterd naar het manifest. Ten eerste ben ik gaan kijken of ik het aantal materialen kon verminderen deze regel bracht mij op het idee om in plaats van losse materialen te combineren ze juist samen te voegen zodat ik zelf mijn eigen materiaal ontwikkel. Zo ben ik dus zelf mijn stof gaan maken en bewerken doormiddel van de materialen uit de natuur en kwamen er opeens veel meer mogelijkheden aanwaaien. Zo behoud ik de integriteit van het oorspronkelijke idee maar krijg ik toch hele andere resultaten.

 

Verder in het proces zijn er door het steeds maar te experimenteren veel toevalligheden ontstaan die ik weer goed kon gebruiken voor nieuw materiaal.

 

- Een slecht ontwerp heeft net zo veel impact op ons als een goed ontwerp.

Met dit ontwerp wil ik op de verkeerde manier aandacht brengen aan het plastic verbruikt. Dit sluit aan, aan het manifest. Het is een slecht ontwerp wat wel de aandacht trekt.