_{อยุธยายศล่มแล้ว     ลอยสวรรค์  ลงฤๅ
สิงหาสน์ปรางรัตน์บรร   เจิดหล้า
บุญเพรงพระหากสรรค์   ศาสน์รุ่ง เรืองแฮ
บังอบายเบิกฟ้า            ฝึกฟื้นใจเมือง}

ถอดความได้ว่า...กรุงศรีอยุธยาล่มสลายไปแล้ว กลับลอยลงมาจากสวรรค์อีกครั้งหนึ่ง  พระราชอาสน์ พระปรางค์ ประดับประดาด้วยแก้วมณีงามเด่นในโลก เป็นเพราะผลบุญของพระมหากษัตริย์ได้ทรงกระทำไว้แต่เก่าก่อน พระพุทธศาสนาจึงได้เจริญรุ่งเรือง ช่วยปิดทางแห่งความชั่ว เปิดทางสู่ความดี ฟื้นฟูจิตใจราษฎรให้พ้นจากความงมงายในบาปต่างๆ

วิเคราะห์คุณค่า

มีการใช้ปฏิพากษ์  การใช้ถ้อยคำที่มีความหมายตรงกันข้ามหรือ ขัดแย้งกันมากล่าว อย่างกลมกลืนกัน เพื่อเพิ่มความหมายให้มีน้ำหนักมากยิ่งขึ้น เช่น ในบทนี้ใช้คำว่า "ล่ม" กับ "ลอย" และ "บังอบาย" กับ "เบิกฟ้า" เป็นต้น

ครูหนิง

_{ลมพัดคือพิษต้อง ตากทรวง}

_{หนาวอกรุมในดวง จิตช้ำ}

_{โฉมแม่พิมลพวง มาเลศ กูเอย}

_{มือแม่วีเดียวล้ำ ยิ่งล้ำลมพาน}

ถอดความ

:ลมที่พัดมาโดนร่างกายเหมือนกับพิษที่มาโดน ร่างกาย ไม่เหมือนกับน้องนางของพี่ที่มาพัดเพียงเบาๆก็เย็นยิ่งนัก

วิเคราะห์คุณค่า

:คุณค่าของบทนี้อยู่ที่การใช้ภาพพจน์อุปลักษณ์ เป็นการเปรียบว่าสิ่งหนึ่งเป็นอีกสิ่งหนึ่ง โดยนำสิ่งสองสิ่งที่ต่างจำพวกกัน แต่มีลักษณะเด่นเหมือนกันมาเปรียบเทียบกันและอารมณ์ที่ลึกซึ้ง สื่อถึงความเจ็บปวดจากความรักและความคิดถึง สะท้อนถึงความรู้สึกของมนุษย์ที่มีต่อการพลัดพรากและการสูญเสียในชีวิต

ปรียา จันทวรรณ์ 33

วริศา ใจสุทธิ 35

ถอดความ ไม่ว่าจะเป็นพระอินทร์ ผู้มีพันตา ผู้เฝ้าดูระวังโลก พระพรหมผู้มีสี่หน้าแปดหูที่คอยฟังสรรพเสียงใดๆ หรือจะเป็นพระนารายณ์ที่บรรทมอยู่หลังนาค เมื่อเราทั้งสองต้องพลัดพลากจากกัน เราสองคร่ำครวญอยู่ซ้ำซากแต่เทพพระองค์ก็ไม่สนใจ

วิเคราะห์คุณค่า มีการใช้คำที่ไพเราะทั้งรูปคำและความหมาย การเลือกสรรคำที่เหมาะสมกับเนื้อเรื่องและการเล่นเสียงคำ

นางสาวพีรยา เอกระ 28 4/4

นาย ฐิติกร รัตนมณฑ์ 1 4/4

นายนรินทรคิดจะฝากเมียกับฟ้าดิน พระอุมา พระลักษมี แต่ก็กลัว ไม่เชื่อใจทั้งนั้น เลยนึกไปทั้ง ๓ ภพ ก็ไม่เห็นที่ที่จะไว้ใจได้ เมื่อเป็นเเบบนี้ ก็หมดทาง แต่นายนรินทร ก็กลับมาอย่างที่เราคิดไม่ถึงว่าฝากใครก็ไม่ดีเท่ากับฝากไว้กับนางเอง คือถ้านางรักษาตัวนางได้แล้วก็ดีกว่าที่จะฝากใครเลย

วิเคราะห์คุณค่า

•คุณค่าด้านกลวิธีการแต่ง

-มีการใช้โวการในการแต่ง: ใช้สัลลาปังคพิสัย คือ คร่ำครวญถึงนางอันเป็นที่รัก , พิโรธวาทัง คือ แสดงอารมณ์ตัดพ้อในการแต่ง

-มีการใช้ อติพจน์ คือ มีการกล่าวเกินจริงคือ คิดจนครบ3โลกแล้ว ยังคิดไม่ออก

•คุณค่าด้านสังคม

-กล่าวถึงความเชื่อเกี่ยวกับเทพเจ้า พราหมณ์-ฮินดู

นพกร หวานสนิท 16 4/4

เจนสุชา จันทรบุตร 30 4/4

_{ถนัดระกำกรรมจำ จากช้า}

_{บาปใดที่โททำ แทนเท่า ราแม่}

_{จากแต่คาบนี้หน้า พี่น้องคงถนอม}

ถอดความได้ว่า

นายนรินทร์เห็นต้นจากแตกกิ่งก้านแกมกับต้นระกำ คิดถึงความระกำและกรรมที่ต้องจากน้องมา เราทั้งสองคงทำบาปไว้ จึงตาม สนองเราให้จากกัน ในวันข้างหน้าเราทั้งสองคงได้สมหวัง

วิเคราะห์คุณค่า

มีการใช้คำซํ้า การเลือกใช้คำที่สละสลวย บทสื่อความหมายได้ดี สะท้อนให้เห็นภาพ

นายภัทรกร บุญล้อม เลขที่10 ม.4/4

นางสาวภัสสรินท์ สิริวรเศรษฐกุล เลขที่29

_{เยียวว่าแดเดียวยก แยกได้}

_{สองซีกแล่นทรวงตก แตกภาค ออกแม่}

_{ภาคพี่ไปหนึ่งไว้ แนบเนื้อนวลถนอม}

ถอดคำประพันธ์ได้ว่า

จำใจจากน้องมาอ้วยความจำใจ เหมือนใจพี่มันจะสลาย หากว่าแบ่งหัวใจได้ จะไว้ที่พี่ครึ่งนึง แล้วไว้ที่ที่น้องครึ่งนึง

วิเคราะห์คุณค่า

1. คุณค่าด้านวรรณศิลป์:

- การเลือกใช้คำที่สวยและคล้องกับโคลง ที่สื่อถึงความรู้สึกอย่างชัดเจน

2. คุณค่าด้านอารมณ์ความรู้สึก:

- การแสดงออกถึงความรู้สึกสะท้อนความรัก ความผูกพันที่มีต่อคนที่จากไป ช่วยทำให้ผู้อ่านเข้าใจถึงความรู้สึกของผู้เขียนได้อย่างชัดเจน

ชลกานต์ มงคลสุข 18#

ธันยวัสส์ ผลนิยม 25#

_{พักตร์สี่แปดโสดฟัง อื่นอื้อ}

_{กฤษณนิทรเลหลับ นาคหลับ ฤๅพ่อ}

_{สองพิโรค ร่ำรื้อ เทพท้าวทำเมิน}

ถอดความได้ว่า

พระอินทร์ผู้มีพระเนตรตั้งพันเอาตาไปมองอะไรอยู่ พระพรหมผู้มีสี่พักตร์แปดโสต มัวไปฟังอะไรอยู่ พระนารายณ์ก็คงจะบรรทมนอนเพลินบนหลังนาค จึงไม่มีพระองค์ใดได้ยินเสียงแห่งความทุกข์เพราะความพลัดพรากของเราสองคน

วิเคราะห์คุณค่า

คุณค่าด้านคมเชื่อเกี่ยวกับเทพและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ที่ยกตัวอย่างมาคือ พระพรหม พระนารายณ์ พระอินทร์

ใช้สัมผัสอักษร

เเทพท้าวทำเมิน

ใช้รสวรรณคดี

สัลปังคพิสัย

สองพิโรคร่ำรื้อ เทพท้าวทำเมิน

นายชวัลวิทย์ โพธิจักร์ 12 4/4

นายณัฐรัฐ นามบุรี 6 4/4

วิเคราะห์คุณค่า

ความงามของร้อยกรองในด้านการเสนอเนื้อเรื่องกระชับเข้มข้น   อันจักทำได้เพราะการกำหนดคณะ    จำกัดคำตามลักษณะการแต่ง   เพราะฉะนั้นกวีจึงต้องเลือกคำที่มีความหมายชัดเจน 

นาย อชิระ สนั่นวงค์ เลขที่ 4 ม.4/4

น.ส พัชรกมล หาญหมื่น เลขที่34 ม.4/4

_{บางยี่เรือราพลาง พี่พร้อง}

_{เรือแผงช่วยพานาง เมียงม่าน มานา}

_{บางบ่รับคำคล้อง คล่าวน้ำตาคลอ}

ถอดความได้ว่า…ล่องเรือมาตามลำคลองไปจนผ่านตำบลบางยี่เรือ เมื่อกำลังจะจากบางยี่เรือได้ยินคำว่าเรือๆก็เลยนึกว่าที่นี่คงมีเรือจึงบอกกับบางยี่เรือช่วยให้เอาเรือมีม่านบังไปรับนางให้เเอบหลังม่านมาแต่บางยี่เรือก็ไม่รับคำจึงต้องนั่งร้องน้ำตาคลอ

วิเคราะห์คุณค่า

การเล่นเสียงพยัญชนะ การเล่นคำซ้ำ การใช้ภาพพจน์ ทำให้สะเทือนอารมณ์ เพราะตัวอักษรได้เกาะกินใจ จนเกิดจินตนาการ ตามบทประพันธ์ และมีความรู้สึกร่วมในที่สุด

นายอชิตะ ชนะไพรี ม.4/4 เลขที่17

นางสาวปวีณ์ริศา ชินอุดมพงศ์ ม.4/4 เลขที่ 17

เดือนดำหนิวงกลาง ต่ายแต้ม

พิมพ์พักตร์แม่เพ็ญปราง จักเปรียบ ใดเลย
ขำกว่าแขไขแย้ม    ยิ่งยิ้มอัปสร

ถอดได้ว่า
เปรียบเทียบของหน้านางกับดวงจันทร์ แต่ดวงจันทร์มีรอยตำหนิเป็นรอยกระต่าย แต่ใบหน้าของน้องนางสวยงามไม่มีตำหนิไม่มีสิ่งใดมาเปรียบเทียบ เพราะหน้าของน้องสวยกว่าดวงจันทร์ ยิ่งมองยิ่งสวยกว่านางฟ้า

มีการใช้รสวรรณคดีไทย ”เสาวรจนีย์”ในการชมความงามของผู้หญิง และใช้คำไวพจน์เพื่อสื่อความหมาย ไม่ใช้คำที่สื่อความหมายตรงๆ เช่น ขำ=สวย ,แข=ดวงจันทร์ มีการเปรียบเทียบความงามของคนกับดวงจันทร์

นายธรรมปพน สุดแสวง เลขที่ 15 ม.4/4
นางสาวเอษราวดี สีเทือง เลขที่ 36 ม.4/4

ขำกว่าแขไขแย้ม ยิ่งยิ้มอัปสร

บ่อเนตรคงขังเป็น…. เลือดไล้

อ้าโฉมแม่แบบเบญ…. จลักษณ์ เรียมเอย

มาซับอัสสุชลให้…. พี่แล้วจักลา

ถอดความได้ว่า เดินทางมาถึงบ้านบ่อซึ่งเป็นตำบลหนึ่งในสมุทรสาคร กวีจึงคิดไปว่าในเมื่อชื่อบ้านบ่อแต่ทำไมในบ่อจึงไม่เห็นมีน้ำให้เห็น

มีแต่บ่อน้ำตาของข้าที่ไหลเป็นสายเลือด ขอให้น้อง

นางของข้ามาซับน้ำตาให้แล้วค่อยจากลาไป

วิเคราะห์คุณค่า

การใช้ภาษาที่เป็นรูปแบบโคลงและการเล่นคำอย่างลึกซึ้งนี้ช่วยสร้างความหมายที่ซับซ้อนและสะท้อนถึงอารมณ์ของผู้เขียน ทำให้บทประพันธ์นี้มีความละเอียดและมีคุณค่าทางวรรณศิลป์ในด้านการสื่อสารความรู้สึกอย่างละเอียดอ่อนและลึกซึ้ง

นายกฤตติณ ศรีพฤกษ์ เลขที่ 22 ม.4/4

นางสาวณัฐชยา ปานดํา 32 ม.4/4

_{ถึงตระนาวตระหน่ำซ้ำ สงสาร อรเอย}

_{จรศึกโศกมานาน เนิ่นช้า}

_{เดินดงท่งทางละหาน หิมเวศ}

_{สารสั่งทุกหย่อมหญ้า ย่านน้ำลานาง}

ถอดความว่า เมื่อมาถึงตะนาวศรียิ่งทวี

ความสงสารนาง เพราะพี่ต้องจากนางไปทำศึกเป็นเวลาเนิ่นนานเหลือเกิน ขณะเดินทางผ่านท้องทุ่ง ท้องน้ำ ผืนป่า พี่ฝากหญ้า ทุกหย่อม ย่านน้ำทุกย่านช่วยลา น้องแทนพี่ด้วย

วิเคราะห์คุณค่าด้านวรรณศิลป์

มีการเล่นเสียงสัมผัสทั้งสัมผัสสระและสัมผัสอักษรภายในวรรคและระหว่าง

วรรค เพิ่มความไพเราะ เช่น

การสัมผัสสระ ได้แก่หน้า-ซ้า, ดง-ท่ง

สัมผัสอักษร ได้แก่ ตระนาว-ตระหน้ำ,สง-สาร, อร-เอย, ศึก- โศก ,เดิน-ดง, ท่ง-ทาง, สาร-สั่ง และ หย่อม-หญ้า

สัมผัสระหว่างวรรค ได้แก่ ซ้ำ-สง (สาร), นาน-เนิน, หาน-หิม(เวิศ) และ หญ้า-ย่าน

นายณภัทร ปินะเก เลขที่ 5 ม.4/4

นางสาวณฐมณ ชวาลชุติมา เลขที่31 ม.4/4

แสงจันทร์สว่างน้อยลง

วิเคราะห์คุณค่า

มีการใช้คำที่มีความหมายชัดเจน มีบทสื่อความหมายได้ดี เเง่ม

นายปัณณวิชญ์ นภาโชติ เลขที่ 8

นายอารียะ อารีรักษ์รุ่งเรือง เลขที่ 20

วิเคราะห์คุณค่าด้านวัฒนธรรม

การใช้คำเลือกใช้คำที่งดงามทั้งรูป  ความหมาย  และเสียงที่ไพเราะ  การเปรียบเทียบเกินจริงการกล่าวเกินจริงเพื่อให้ได้คุณค่าทางด้านอารมณ์ การใช้บุคคลวัต กวีใช้สมมติต่างๆ ที่ไม่ใช่มนุษย์ให้มีกิริยาอาการ

นาย สุรธัช บรรเทาวงษ์ 4/4 9

แม่น้ำทั้ง 4 สายก็แห้งลง ปลาใหญ่ มังกร พญานาคหาที่ซ้อนตัว แม้แต่ฝนก็ไม่ตกไม่มีสักหยด แดดก็ร้อน

วิเคราะห์คุณค่า:

มีการเล่นสัมผัสพยัญชนะและสัมผัสสระในบาทได้อย่างไพเราะเช่น"นทีสี่สมุทรม้วย"

สะท้อนให้เห็นภาพดีว่าอากาศร้อนมาก

นายดิรินทรธรณ์ บัวเกิด เลขที่ 7

นายนิรัชชุณห์ อรัมสัจจากูล เลขที่19

บทประพันธ์

ตราบขุนคิริขัน ขาดสลาย แลแม่

รักบ่หายตราบหาย หกฟ้า

สุริยจันทรขจาย จากโลก ไปฤา ไฟแล่นล้างสี่หล้า ห่อนล้างอาลัย

ถอดคำประพันธ์

แม้ภูเขาจะพังทลาย สวรรค์ทั้ง ๖ ชั้น ดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ จะหายไปจากโลกนี้ ไฟไหม้ทั้งสี่ทวีป จนหมด แต่ความรักความอาลัยของพี่ที่มีต่อน้อง ไม่มีวันหมดไป

วิเคราะห์คุณค่า

มีการใชอธิพจน์ มีการใชถ่อยคำกล่ววเกินจริงถึงความรักที่มีต่ออีกฝ่าย มีเลือกสรรค์คำอย่างเช่นคำว่า หกฟ้า มีมีการเล่นเสียงพยัญชนะคือ ไฟแล่นล้างสี่หล้า คือเสียง ล เป็นต้น

นายปรพล อัตถาหาร เลขที่2 ม.4/4

นายคณินภัทร ศรีคงรักษ์ เลขที่ 21 ม.4/4

ถอดคำประพันธ์

พรรณนาถึงอำนาจของคุณพระรัตนตรัย อันเป็นสรณะในพระพุทธศาสนา  โดยกล่าวว่ารุ่งเรืองยิ่งกว่าแสงพระอาทิตย์  (ในภาษาบาลีมีศัพท์ว่า "สหัสรังสี"  ซึ่งหมายถึงแสงอาทิตย์ ถอดเป็นคำไทยแท้ว่า "พันแสง") มีการแสดงธรรมทุกค่ำเช้า ภาพเจดีย์ที่เรียงรายยอดสูงเสียดกัน มองดูงามยิ่งกว่าแสงจากแก้วเก้าประการ เป็นหลักของแผ่นดินเป็นที่พิศวงแก่สวรรค์

วิเคราะห์

ใช้คำศัพท์ที่สวยงาม ใช้คำสามัญ พันแสง แก้วเก้า แทนคำศัพท์ สหัสรังสี และนพรัตน์ มีสัมผัสอักษร

นาย ณฐภัทร พุ่มผล 4\4 13

นายณัฏฐวัฒน์ กูลมงคลรัตน์ 4\4 14

เกรงเทพไท้ธรณินทร์ ลอบกล้ำ

ฝากลมเลื่อนโฉมบิน บนเล่า นะแม่

ลมจะชจะชายชักช้ำ ชอกเนื้อเรียมสงวน

ถอดความได้ว่า...

ควรจะฝากนางไว้กับฟ้าหรือกับดิน เพราะถ้าฝากไว้กับฟ้าก็กลัวว่าเทวดาจะแอบมาชมเชยนาง หรือจะฝากไว้กับดินก็กลัวว่าพระเจ้าแผ่นดินจะมาเชยชม หรือจะฝากให้ลมพานางไปไว้เบื้องบน ก็กลัวว่าลมจะพัดจนร่างนางบอบช้ำ

คุณค่า:

แสดงถึงความรักความหวงของผู้ชายที่มีต่อนางอันเป็นที่รัก🥰 และมีการเล่นคำสัมผัส เช่น ชายชักช้ำ มีการใช้คำที่เกินจริง

คำศัพท์:

เทพไท้ = เทวดาผู้เป็นใหญ่

ธรณินทร์ = ผู้เป็นใหญ่ในแผ่นดน

กล้ำ = เชยชม

เลื่อน = พาไป

ชาย = พัด

ชัก = ทำให้

นายพลาธิป ประเสริฐโส เลขที่ 26 ม.4/4

นายอาชวิน เตชธเรศวน เลขที่ 11 ม.4/4

พระยศไท้เทิดฟ้า เฟื่องฟุ้งทศธรรม ท่านแฮ

ถอดความ

ขอความดีงามจงบังเกิดแก่แผ่นดินอันกว้างใหญ่ และประเสริฐยิ่งกว่าดินแดนในโลก จนอาจข่มสวรรค์แผ่นดินนั้นเปรียบดังเมืองสวรรค์ ณ ยอดเขาพระสุเมรุ และเป็นที่ค้ำจุนโลกอันกว้างใหญ่ ที่กล่าวถึงนี้คือกรุงศรีอยุธยาอันเรืองรุ่งโรจน์และความสว่างรุ่งเรืองนั้นแจ้มแจ้งยิ่งกว่าแสงจันทร์ จะเปรียบได้ก็กับแสงตะวัน พระนครศรีอยุธยามีเสนาอำมาตย์คอยพิทักษ์พระมหากษัตริย์ ผู้ทรงขจัดความทุกข์ของราษฎร และปราบข้าศึกให้สิ้นไป จนตลอดโลกก็ราบคาบเรียงดังหน้ากลอง บรรดาศัตรูไก่ๆได้ยินชื่อกรุงศรีอยุธยาก็พากันน้อมตัวกราบไหว้อยู่กัน เพราะความยำเกรงบรรดาเจ้าเมืองต่างๆก็ส่งดอกไม้เครื่องราชบรรณการมาถวายแด่พระเจ้ากรุงศรีอยุธยากษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยานั้นได้ทรงขยายพระราชอาณาเขตให้กว้างขวางออกไป ทรงจัดให้บ้านเมืองมีความสุขสงบราบคาบ พระองค์ก็ทรงทำนุบำรุงบรรดาทวยหาญให้กล้าแข็ง พระยศของพระองค์นั้นสูงเทียบเท่าท้องฟ้า

วิเคราะห์

มีการใช้ถ่อยคํากล่าวเดินจริง มีการเลือกสรรคําที่เหมาะกับเนื้อเรื่องเช่นคําว่า เลอหล้าลบล่มสวรรค์ นอกจากตั้งใจเล่นเสียงสัมผัสให้ไพเราะแล้ว ยังให้ความหมายที่ดี กวีใช้คําว่า เลอ ซึ่งมีความหมายว่า เหนือ บน แต่คํานี้โดยปกติมักจะใช้คู่กับ เลิศ เมื่อผู้อ่านเห็นย่อมอดคิดถึงความหมายทํานองว่าเป็นเลิศเป็นยอดมิได้ จึงให้ความรู้สึกว่าเลอหล้านั้นไม่ได้หมายถึงกรุงศรีตั้งอยู่บนโลกเท่านั้น แต่ยังดูแลงามเด่นสง่าเป็นเลอศอีกด้วย

นายปัณณวัฒน์ รัตตะรมย์ เลขที่3

เสนาะสนั่นดินครวญ ครุ่นฟ้า

สารสั่งพี่กำสรวล แสนเสน่ห์ นุชเอย

ควรแม่ไว้ต่างหน้า พี่พู้นภายหลัง

ถอดความ: พี่ได้คร้ำครวญถึงความรักของพี่จนสั่นกึกก้องทั้งแผ่นดินและท้องฟ้า เป็นข้อความที่บรรยายถึงความโศกเศร้าของพี่ ข้อความเหล่านั้นขอให้น้องรับไว้เป็นต่างหน้าให้นึกถึงอดีตระหว่างเรา

วิเคราะห์คุณค่า

บทนี้ได้อธิบานถึงความโศรกเศร้า ให้คุณค่าด้านสังคมเรื่องความรักและการคิดถึงคนที่เรารัก

ชิดตะวัน แก้วคำชาติ 23

ณัฐชนน พรพานิช 24

ถนัดระกำกรรมจำ จากช้า

บาปใดที่โท ทำ แทนเท่า ราแม่

จากแต่คาบนี้หน้า พี่น้องคงถนอม

•ถอดความ

กลอนนี้กล่าวถึง ความทุกข์จากการพลัดพรากและผลของกรรม ที่ส่งต่อกันมา ตั้งคำถามถึง บาปกรรมในอดีต ว่าใครเป็นผู้ก่อและใครต้องรับผลแทน พร้อมเตือนให้ พี่น้องรักษาความสัมพันธ์ และดูแลกันต่อไปในอนาคต

•วิเคราะห์คุณค่า

กลอนนี้มีคุณค่าด้าน เนื้อหา เพราะสะท้อนความทุกข์จากกรรมและการพลัดพราก พร้อมเตือนให้พี่น้องถนอมความสัมพันธ์ ด้าน วรรณศิลป์ ใช้สัมผัสคล้องจอง เสียงซ้ำ และสัญลักษณ์ เช่น “ระกำ” เพื่อเน้นความหมาย ด้าน แนวคิดและวัฒนธรรม สื่อถึงความเชื่อเรื่องกรรมและคติเรื่องความกตัญญู โดยรวมเป็นกลอนที่ลึกซึ้งทั้งด้านอารมณ์และการใช้ภาษา

นางสาว นลพรรณ ศรีลาย ม.4/4 เลขที่ 26

ถอดความ:

ความงามของเจ้าควรฝากไว้กับฟ้าหรือดินจึงจะดีฝากไว้กับฟ้าก็กลัวเทพมามาเเอบเชยชมหรือฝากไว้กับดินก็กลัวพระเจ้าแผ่นดินจะมาเชยชมหากจะฝากลมให้พัดพาเจ้าไปเบื้องบนก็กลัวว่าลมจะพัดต้องกายเจ้าให้ระทมช้ำ

จนทำให้ร่างอันเป็นที่รักของพี่ต้องเสียหาย

บทที่คุณยกมานี้มาจาก "นิราศนรินทร์" ซึ่งแต่งโดย นายนรินทร์ธิเบศร์ (อิน) ในสมัยรัชกาลที่ 2 เป็นหนึ่งในนิราศที่มีความโดดเด่นทางวรรณศิลป์มากที่สุดในวรรณคดีไทย

วิเคราะห์คุณค่าด้านวรรณศิลป์

การใช้ถ้อยคำที่ไพเราะ การเล่นเสียงและจังหวะ รวมถึงการใช้โวหารเปรียบเทียบที่งดงามและลึกซึ้ง

นาย ณัฐวัฒน์ สังข์ศิริ ม.4/4 เลขที่5

ถอดความ:

ความงามของเจ้าควรฝากไว้กับฟ้าหรือดินจึงจะดีฝากไว้กับฟ้าก็กลัวเทพมามาเเอบเชยชมหรือฝากไว้กับดินก็กลัวพระเจ้าแผ่นดินจะมาเชยชมหากจะฝากลมให้พัดพาเจ้าไปเบื้องบนก็กลัวว่าลมจะพัดต้องกายเจ้าให้ระทมช้ำ

จนทำให้ร่างอันเป็นที่รักของพี่ต้องเสียหาย

วิเคราะห์คุณค่าด้านวรรณศิลป์

การใช้ถ้อยคำที่ไพเราะ การเล่นเสียงและจังหวะ รวมถึงการใช้โวหารเปรียบเทียบที่งดงามและลึกซึ้ง ทำให้เ

ป็นหนึ่งในวรรณคดีที่ทรงคุณค่าและได้รับการยกย่องมาจนถึงปัจจุบัน

นาย ณัฐวัฒน์ สังข์ศิริ 4/4 เลขที่5 (ส่งอันใหม่)

ถอดความได้ว่า…ล่องเรือมาตามลำคลองไปจนผ่านตำบลบางยี่เรือ เมื่อกำลังจะจากบางยี่เรือได้ยินคำว่าเรือๆก็เลยนึกว่าที่นี่คงมีเรือจึงบอกกับบางยี่เรือช่วยให้เอาเรือมีม่านบังไปรับนางให้เเอบหลังม่านมาแต่บางยี่เรือก็ไม่รับคำจึงต้องนั่งร้องน้ำตาคลอ

วิเคราะห์คุณค่า

การเล่นเสียงพยัญชนะ การเล่นคำซ้ำ การใช้ภาพพจน์ ทำให้สะเทือนอารมณ์ เพราะตัวอักษรได้เกาะกินใจ จนเกิดจินตนาการ ตามบทประพันธ์ และมีความรู้สึกร่วมในที่สุด

นาย ธนกร คงวัดใหม่ เลขที่ 7 ม.4/4

ถอดบทประพันธ์

แม่น้ำทั้ง 4 สายก็แห้งลง ปลาใหญ่ มังกร พญานาคหาที่ซ้อนตัว แม้แต่ฝนก็ไม่ตกไม่มีสักหยด แดดก็ร้อน

วิเคราะห์คุณค่า

มีการเล่นสัมผัสพยัญชนะและสัมผัสสระในบาทได้อย่างไพเราะเช่น"นทีสี่สมุทรม้วย"สะท้อนให้เห็นภาพดีว่าอากาศร้อนมาก

น.ส.พรปวีณ์ ใหม่เเก้ว ม.4/4 เลขที่ 30

รินรสพระธรรมแสดง

เจดีย์ระดะแซง

ยลยิ่งแสงแก้วเก้า

พันแสง

ค่ำเช้า

เสียดยอด

แก่นหล้าหลากสวรรค์

ถอดคำประพันธ์

พระรัตนไตรนั้นให้ความสว่างแก่โลกยิ่งกว่าแสงพระอาทิตย์ ได้ฟังพระ ธรรมคำสอนทุกเช้า ค่ำ เจดีย์มีจำนวนมากเรียงรายกันอยู่ มองแล้วยิ่งกว่า แก้ว ๔ ประการ งามเป็นจุดเด่นของแผ่นดินเป็นที่อัศจรรย์ใจของเทวดาบน สวรรค์

วิเคราะห์คุณค่า

1. คุณค่าทางศาสนา – ยกย่องรัตนตรัยว่าเป็นแสงนำทางชีวิต เหนือกว่าความสว่างทางกายภาพ เปรียบกับสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่มีอิทธิพลต่อจิตใจมนุษย์

2. คุณค่าทางปัญญา – การฟังพระธรรมเช้า-ค่ำ แสดงถึงการสั่งสมปัญญาและสติปัญญาผ่านคำสอนทางพุทธศาสนา

3. คุณค่าทางศิลปะและวัฒนธรรม – การกล่าวถึงเจดีย์ที่งดงามและจำนวนมาก สื่อถึงมรดกทางศิลปกรรมและสถาปัตยกรรมพุทธศาสนา

4. คุณค่าทางจิตใจและสังคม – รัตนตรัยเป็นศูนย์รวมจิตใจของพุทธศาสนิกชน ทำให้เกิดความสงบสุข และเป็นที่เคารพของทั้งมนุษย์และเทวดา

โดยรวมแล้ว ข้อความนี้เน้นความศักดิ์สิทธิ์ของรัตนตรัย และสะท้อนถึงความสำคัญของศาสนา

ในการดำรงชีวิต

นายคณิศร อักษรเนียม4/4 เลขที่2