Bukod pa rito, hindi lang ako tinulungan ng wikang Filipino na makapag basa at sulat sa akademikong paraan. Kundi masasabi kong patuloy pa rin akong tinutulungan nito na maki-isa at maki bahagi sa komunidad na kinabibilangan ko mapa hanggang sa ngayon. Bilang isang mag-aaral na nasa kolehiyo, mas nag popokus kami sa tunguhin na makiisa sa komunidad at ma hasa ang mga kasanayan upang maging kapakipakinabang na mamamayan, at ang wikang Filipino ay ang nag bibigay daan sa posibilidad na mangyari ito. Tinutulungan kami ng wikang Filipino na makapag hayag ng aming mga damdamin at karapatan sa pag kakaroon ng boses sa lipunan, makapag hayag ng mga ideya o hinanaing. Ito rin ay mas nagagamit partikular sa pakiki pag komunikasyon at pag babahagi o pag papalagananap ng mahahalagang impormasyon.

Kaya naman bilang konklusyon ang importansya ng wikang Filipino ay tunay ngang walang katapusan. Mapa noon o sa ngayon garantiya na ang pag gamit nito ay may magandang kapalit, pag papalalim man ng pagkatuto o ang kapangyarihan nitong mapakasundo at maki isa angang isang Filipino na gaya ko. Sa ganang akin ay hindi ko hahayaan na mabaon na lamang sa limot ang wikang Filipino. panamatilihin ko tong buhay at ginagamit.

RAZEL ANN C. DOMINGO

PSY 201