SZKOLNY ZESTAW PROGRAMÓW NAUCZANIA
uwzględnia podstawy programowe dla danego oddziału  i etapu edukacyjnego. W szkolnych zestawach są wyłącznie programy nauczania i wychowania (programy kół zainteresowań nie wpisuję się w szkolne zestawy programów)

Rozporządzenie MEN z dnia 14 lutego 2017 r. (Załącznik nr 5) Podstawa programowa kształcenia ogólnego dla szkół specjalnych przysposabiających do pracy...

_{Program autorski – A. Tkaczyk. Program opracowany w oparciu o podstawę programową Szkoły Specjalnej Przysposabiającej do Pracy dotyczące przysposobienia do pracy zawodowej zawód: GOSPODARSTWO  DOMOWE} 

ZALECENIA w orzeczeniu wskazują:

2. Do wniosku o wydanie orzeczenia należy obowiązkowo dostarczyć zaświadczenie od lekarza, stwierdzające chorobę/ niepełnosprawność/ zaburzenie, które może być przyczyną uznania, że dziecko ma specjalne potrzeby edukacyjne.
3. Aby wydać orzeczenie ^{o potrzebie kształcenia specjalnego, pracownicy poradni psychologiczno-pedagogicznej zapoznają się z wnioskiem i dołączonymi do niego dokumentami oraz przeprowadzają wywiad z rodzicami i diagnozę dziecka. Diagnoza służy ocenie rozwoju intelektualnego, poznawczego, ruchowego, emocjonalnego, społecznego. W spotkaniu zazwyczaj uczestniczą pedagog, psycholog, czasem także logopeda, rehabilitant lub inny specjalista – w zależności od deficytów konkretnego dziecka.}
4.Uczeń posiadający orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego powinien mieć zorganizowane nauczanie według zasad określonych _{w rozporządzeniu MEN z 9 sierpnia 2017 r. W sprawie warunków organizowania kształcenia, wychowania i opieki dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnych, niedostosowanych społecznie i zagrożonych niedostosowaniem społecznym.}

Na podstawie orzeczenia o potrzebie kształcenia specjalnego oraz wielospecjalistycznej oceny poziomu funkcjonowania ucznia (WOPFU) należy opracować dla ucznia indywidualny program edukacyjno-terapeutyczny, tzw. IPET (Indywidualny program edukacyjno-terapeutyczny)
WOPFU
^{Wielospecjalistyczna ocena poziomu funkcjonowania ucznia  jest to arkusz opisujący:
· indywidualne potrzeby rozwojowe i edukacyjne, mocne strony, predyspozycje, zainteresowania i uzdolnienia ucznia;
 · zakres, formy i metody wsparcia ze strony nauczycieli, specjalistów i/lub pomocy nauczyciela,
 · trudności w funkcjonowaniu ucznia i przyczyny niepowodzeń edukacyjnych czy wychowawczych, ograniczenia utrudniające funkcjonowanie i uczestnictwo ucznia w codziennym życiu placówki,
 · efekty działań podejmowanych w celu poprawy sytuacji. Ważne (!) rodzic może uczestniczyć w spotkaniach zespołu, zgłaszać swoje uwagi, wysłuchiwać opinii nauczycieli i specjalistów oraz dostarczać zewnętrznych opinii specjalistów dotyczących funkcjonowania dziecka i zaleceń do pracy z nim. Rodzice otrzymują kopię dokumentu i nie muszą o niego wnioskować jak poprzednio}
IPET indywidualny program edukacyjno-terapeutyczny sporządzany dla uczniów objętych kształceniem specjalnym;

Ogólnie mówiąc IPET jest dokumentem, zawierającym planowane działania wobec ucznia z niepełnosprawnością, posiadającego orzeczenie o kształceniu specjalnym 

 

Art. 76. Kary dyscyplinarne 
1. Karami dyscyplinarnymi dla nauczycieli są: 1) nagana z ostrzeżeniem; 2) zwolnienie z pracy; 3) zwolnienie z pracy z zakazem przyjmowania ukaranego do pracy w zawodzie nauczyciela w okresie 3 lat od ukarania; 4) wydalenie z zawodu nauczyciela.
2. Kary dyscyplinarne wymierza komisja dyscyplinarna. 
3. Wymierzenie kary dyscyplinarnej, o której mowa w ust. 1 pkt 4, jest równoznaczne z zakazem przyjmowania ukaranego do pracy w zawodzie nauczyciela.
4. Rozwiązanie stosunku pracy po popełnieniu czynu stanowiącego podstawę odpowiedzialności dyscyplinarnej nie stanowi przeszkody do wszczęcia i prowadzenia postępowania dyscyplinarnego oraz wymierzenia kary dyscyplinarnej. 
5. Odpis prawomocnego orzeczenia o ukaraniu karą dyscyplinarną wraz z uzasadnieniem włącza się do akt osobowych nauczyciela 

 ^{Do owocnej współpracy są potrzebne obie strony. Na jakość tej współpracy mogą mieć wpływ:- pozytywne relacje nauczyciela z rodzicami- indywidualne podejście do rodziców- koordynowanie ich współpracy ze specjalistami- okazywanie rodzicom zainteresowana - dbałość o właściwy przepływ informacji-zaangażowanie rodziców w sprawy klasy i szkoły, a przede wszystkim własnego dziecka- dążenie, by rodzic wychowanka był współpartnerem, kreatorem w edukacji- uwzględnianie potrzeb i sugestii rodziców- zaufanie}  

Zgodnie z art. 44 c ust.1 i 2 ustawy z 7 września 1991 r. o systemie oświaty, nauczyciel obowiązany jest:

Nauczyciel zobowiązany jest respektować przepisy ustawy o systemie oświaty, rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej w sprawie oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy w szkołach publicznych a także statut szkół, które regulują obowiązki w zakresie oceniania i klasyfikowania.

Zadaniem szkoły jest:
 1) realizowanie programu nauczania skoncentrowanego na dziecku, na jego indywidualnym tempie rozwoju i możliwościach uczenia się (…).
^{Nauczyciel jest obowiązany indywidualizować pracę z uczniem na zajęciach edukacyjnych odpowiednio do potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych ucznia.}

Celem dostosowania wymagań jest wyrównanie szans edukacyjnych uczniów oraz zapobieganie wtórnym zaburzeniom sfery emocjonalno-motywacyjnej. Polega ono na modyfikacji procesu edukacyjnego w taki sposób, aby umożliwić uczniowi sprostanie wymaganiom 

Indywidualne preferencje w zakresie strategii uczenia się:

◦ Indywidualizacja celów ◦ Indywidualizacja tempa nauczania ◦ Różnicowanie treści nauczania

Dla kogo dostosowanie wymagań edukacyjnych

Zgodnie z § 2 rozporządzenia w sprawie oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy w szkołach publicznych wymagania edukacyjne, dostosowuje się do indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych ucznia:

forma kształcenia przeznaczona dla uczniów, których stan zdrowia uniemożliwia  uczęszczanie do szkoły. W ramach indywidualnego nauczania realizuje się obowiązkowe zajęcia edukacyjne wynikające z ramowego planu nauczania danego typu i rodzaju szkoły, w sposób dostosowany do potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych ucznia. Zajęcia te prowadzone są przez nauczycieli w indywidualnym i bezpośrednim kontakcie z uczniem, w miejscu jego pobytu;

Uczeń realizujący indywidualny program nauki kształci się w zakresie jednego, kilku lub wszystkich obowiązujących zajęć edukacyjnych, przewidzianych w tygodniowym rozkładzie zajęć dla danej klasy, według programu dostosowanego do jego uzdolnień, zainteresowań i możliwości edukacyjnych.

Uczeń objęty indywidualnym tokiem nauki może realizować w ciągu jednego roku szkolnego program nauczania z zakresu dwóch lub więcej klas i może być klasyfikowany i promowany w czasie całego roku szkolnego.. Indywidualny tok nauki może być realizowany według programu nauczania objętego szkolnym zestawem programów nauczania lub indywidualnego programu nauki .

zindywidualizowana ścieżka
zindywidualizowana ścieżka kształcenia to forma pomocy psychologicznopedagogicznej przeznaczona dla uczniów, którzy mogą uczęszczać do szkoły, ale ze względu na trudności w funkcjonowaniu wynikające w szczególności ze stanu zdrowia nie mogą realizować wszystkich zajęć edukacyjnych wspólnie z oddziałem szkolnym i wymagają dostosowania organizacji i procesu nauczania do ich specjalnych potrzeb edukacyjnych 

 7. Uczeń objęty zindywidualizowaną ścieżką realizuje w  danej szkole programy nauczania, z dostosowaniem metod i form ich realizacji do jego indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych, w szczególności potrzeb wynikających ze stanu zdrowia Art. 1. System oświaty zapewnia w szczególności: 

Krajoznawstwo i turystyka są organizowane w formie:
 1) wycieczek przedmiotowych - inicjowanych i realizowanych przez nauczycieli w celu uzupełnienia programu wychowania przedszkolnego albo programu nauczania w ramach jednego lub kilku przedmiotów,
2) wycieczek krajoznawczo-turystycznych o charakterze interdyscyplinarnym, w których udział nie wymaga od uczniów przygotowania kondycyjnego i umiejętności posługiwania się specjalistycznym sprzętem, organizowanych w celu nabywania wiedzy o otaczającym środowisku i umiejętności zastosowania tej wiedzy w praktyce,
3) specjalistycznych wycieczek krajoznawczo-turystycznych, w których udział wymaga od uczniów przygotowania kondycyjnego, sprawnościowego i umiejętności posługiwania się specjalistycznym sprzętem 

·         Duże dysproporcje w rozwoju

·         Rozwój społeczno-emocjonalny często ok. 1 roku życia lub nizej, rozwój poznawczy i ruchowy w miarę adekwatny.

·         Komunikacja – dziecko mowi a się nie komunikuje

·         Potrzeby dziecka (stałość i powtarzalność,  struktura dnia, zmiany wprowadzane stopniowo)

objawy takie jak:
· Osłabiony kontakt wzrokowy – ^{dziecko nie patrzy w oczy, czasem jego spojrzenie jest niepokojące} – zbyt "obojętne", ^{jakby niezogniskowane na osobie, lub zbyt „wpatrujące”, jakby nie patrzyło na osobę, tylko na przykład na swoje odbicie w tęczówce.}
 · Dziecko bawi się zabawkami w sposób niepokojący, niezgodnie z ich funkcją – ^{wącha je, stuka nimi, szereguje, przesuwa przed oczami. W tym wieku dziecko powinno już rozwijać zabawę tematyczną, naśladując dorosłych i odtwarzając swoje przeżycia, np. badanie i pielęgnacja lali, jazda autem. Może się też bawić konstrukcyjnie budować most czy wieżę z kilku klocków.} · Dziecko preferuje zabawę samotną i złości się bądź nie zwraca uwagi, gdy chcemy dołączyć. ·
* Nie odpowiada na uśmiech, nie inicjuje zabaw z opiekunem. 
Ze względu na wieloaspektowość autyzmu, diagnozy dokonuje specjalista. 

Plany aktywności

Metody komunikacji pozawerbalnej/metoda ułatwionej komunikacji

Zasady niedyrektywnej terapii zabawy

Metoda dobrego start

Metoda W.Sherborne

Holding

Metoda  Ośrodków pracy (metoda ta poprzez całościowe nauczanie pozwala łączyć działania dydaktyczne i rewalidacyjne. Uczy widzenia, obserwowania, badania, myślenia, rozumienia zjawisk przyrody i słołecznych, uczy wyciągania wniosków przyczynowego i systematycznego ujmowania zjawisk społeczno-przyrodniczych)(zajecia wstępne, praca poznawcza, obserwacja i kojarzenie, ekspresja, zajęcia końcowe)

Metody Arteterapii – mandala (pomaga skupić uwagę, powoduje wyciszenie, łagodzi napięcia emocjonalne, rozwija koordynację wzrokowo-ruchową, usprawnia motorykę małą,  stymuluje kreatywność, uczy konsekwencji w działaniu, )

 trening umiejętności społecznych - rozwój umiejętności potrzebnych do zycia społecznego(rozwój mowy, konwersacji, rozumienie jezyka ciała, odczytywanie i rozumienie emocji, rozwijanie umiejętności rozwiazywania problemów społecznych