Yazara özgüdür: Her yazar kendi üslubunu yaratır. (Örnek: Sabahattin Ali’nin duygusal, sade anlatımı.)

Üslup, bir yazarın düşüncelerini, duygularını ve hayal dünyasını anlatırken kullandığı kendine özgü anlatım tarzıdır. Yani yazarın "nasıl anlattığı"dır.

Söz sanatları ile zenginleşir: Benzetme, mecaz, teşbih gibi sanatlar üslubu etkiler.

Deyim, atasözü kullanımı üslubu şekillendirir: Samimi, halk diliyle yazılmış mı yoksa resmi mi anlaşılır.

Metnin tümüne yayılır: Ana olay veya düşünce konuyu belirler.

Bir metinde ele alınan olay, durum, kişi ya da düşüncenin genel çerçevesidir. “Bu metin ne hakkında?” sorusu ile bulunur.

Genellikle tek kelimeyle ya da kısa bir ifadeyle anlatılır.

Ana fikirden farklıdır: Konu ne anlatılıyor, ana fikir neden anlatılıyor sorularına cevap verir.

Genellikle bir cümleyle ifade edilir: Örneğin “İnsan doğayı korumalıdır.”

Yazarın metni yazmaktaki amacı, okuyucuya vermek istediği temel mesajdır. “Bu metin bize ne anlatmak istiyor?” sorusunun cevabıdır.

Metnin yazılma amacıdır: Yazarın temel düşüncesidir.

Konuya bağlıdır ama ondan farklıdır: Konu “doğa sevgisi” olabilir, ana fikir “Doğaya zarar vermemeliyiz” olabilir

Ana fikri destekler: Her biri ana mesajın daha iyi anlaşılmasına katkı sunar.

Metindeki ana fikri açıklayan, güçlendiren ve örneklendiren ikincil düşüncelerdir.

Örnek, açıklama ve karşılaştırma ile sunulur: “Öğrenciler kitap okumalıdır. Örneğin, kitaplar hayal gücünü geliştirir.”

Detay içeriği sağlar: Ana fikrin neden önemli olduğunu, nasıl uygulanacağını açıklar.