We hadden tijd om ons plan van aanpak voor te leggen maar omdat er weinig tijd was. Toen vroeg ik wie heeft er nu echte een dringende vraag -> ik heb mijn ideeën niet gedeeld, want het is nog zo’n begin dat ik het niet durf te delen. Ik ben te bang voor de reactie -> wat als alles slecht blijkt te zijn.

Voor de les had ik met drie andere meiden afgesproken om onze stukjes te bespreken. Toen we bij elkaar zaten heb ik niet laten kijken naar mijn draft, ondanks dat ik al best wat had omdat het voor mij voelde alsof ik hun tijd dan verspilde. Het was nog allesbehalve klaar namelijk, maar dat betekend niet dat hun niet hadden kunnen inschatten of ik de goede kant op ging. Tijdens de les gingen we het stuk van een klasgenoot bekijken en toen vertelde ik dat ik ongeveer hetzelfde had. Toen was Jorik meteen dan gaan we dat van jou volgende week bekijken. Ik had erg veel spijt dat ik dat gezegd had, nu ben ik er die les niet bij vanwege stage maar toch voelt het nu als enorme druk. Ik merk dat ik zelf altijd wel denk oh zo is het wel goed alleen zodra iemand anders er moet naar kijken twijfel ik echt aan alles.

Ik merk dat bij het idee dat een grote groep erna gaat kijken ik erg benauwd wordt en er heel slecht op ga. Ik denk dat het daarom voor mij fijn is om het eerst te laten beoordelen door de meiden van het groepje. Hierdoor voelt het voor mij alsof er minder druk achter zit en dan bouw ik de spanning voor mijzelf op. Ik gooi mijzelf liever niet meteen in het diepen, maar ik weet dat ik straks toch echt feedback moet gaan vragen tijdens de les want dat is simpelweg verplicht. Daarom ga ik het stap voor stap proberen.

Ik merk dat ik soms werk afraffel omdat ik er dan al best lang mee bezig ben en dan ontgaan kleine dingetjes mij. Hierdoor krijg ik vaak als feedback op mijn taken dat het goed is uitgevoerd alleen dat er een spellingsfout in staat of dat er iets nog in het Nederlands staat in plaats van Engels. Ik baal dan zo erg daardoor waardoor ik merk dat ik onzekerder word over mijn werk. Het is namelijk gewoon zo dat als ik het niet gewoon meteen goed doe iemand die het controleert er onnodig werk aan heeft. Tuurlijk ben ik gewoon nog stagiair en hoort het er ook wel bij maar ik heb toch liever dat ik in ieder geval de basics goed kan uitvoeren zonder al te veel slordigheid foutjes.

Hoe om te gaan met feedback

• Ik merk dat altijd liever feedback krijg dan complimenten. Ik wil gewoon weten wat ik moet veranderen en fijn om te weten wat goed is maar ik heb daarnaast ook graag harde en nuttige feedback.

• Echter merk ik wel dat ik mij daardoor soms juist op mijn tenen voel getrapt. Ik word er wel onzeker van en heb dan daarna wel moeite met de feedback verwerken en verder te gaan aan de opdracht. Ik heb dan vaak de neiging om het een paar dagen weg te stoppen omdat ik dan alles erg negatief in ga zien, terwijl dat niet altijd nodig is.

• Er is eigenlijk een twee strijd. Aan de ene kant wil ik graag nuttige en harde feedback zodat ik weet wat en hoe ik iets moet veranderen zodat het beter wordt. Aan de andere kant voel ik mij dan ook dom en slecht, omdat ik dan denk zie je wel je kan het allemaal niet zo goed als je dacht.

Ik merk dat ik zelfverzekerder wil overkomen. Tijdens de weekly als ik een putje heb brabbel ik soms meer. Ik voel mij meer vaag dan duidelijk en wil altijd snel er doorheen. Terwijl ik niet voor niets mijn puntje in de weekly zet. Ik wil het er over hebben maar soms voelt het wel als een drempel, omdat ik dan twijfel of het wel belangrijk genoeg is.

Doel: zelfverzekerder zijn over mijn kunnen

• Duidelijk praten, durven om dingen en ideeën op te bespreken tijdens een meeting

• Vragen om feedback -> waarin kan ik mijzelf verbeteren op stage

Dit puntje heb ik al drie weken verschoven voor de bila omdat ik het niet durf te vragen. Ze vraagt altijd of ik nog een puntje heb en dan zeg ik maar nee dat was het. Waarom durf ik geen feedback aan haar te vragen? Zo kan ik ook niet verder groeien, volgende week moet ik het vragen!

Voor training mijn kwaliteit positief en wendbaar in gezet. Ondanks dat er geen ruimte was en het qua tijd wat anders verliep, heb ik mij aangepast en heb ik het niet opgegeven! Ik ben gaan zoeken naar oplossingen en heb hierbij ook hulp en ondersteuning durven vragen van Marieke (zie afbeelding hier boven).

Ook heb ik het niet opgegeven en in de stress geraakt. Ik wist dat het wel goed komt want ik had die vertrouwen in mijzelf. Ik denk dat het komt omdat ik geen stress had over de training inhoudelijk. Ook voelde ik mij fijn op mijn stage plek want ik wist dat ze me zouden helpen en ondersteunen.

• Leerdoel: feedback durven te vragen over mijn handelen als tp’er

• Op leerdoelen terugblikken en dat proces mooi beschrijven

• Sterk in mijn schoenen staan als tp’er/ meer vertrouwen hebben in wat ik kan. Dit gevoel is wel meer ontstaan op deze stage omdat ik ook veel verantwoordelijkheid heb gekregen. Ze vertrouwen mij met best grote taken en ik mag ook steeds meer alleen.

• Mooi compliment toen Sandra zei: “Ik vind het heel fijn om met jou samen te werken”. Dit zij ze toen ze mij feedback op wat teksten gaf en vertelde dat ze het fijn vond hoe goed ik haar begrijp. Dat ze alleen in het begin wat feedback heeft gegeven en dat dit nu bijna helemaal altijd goed gaat. Ook als ze met een idee komt dan hoor ik tijdens het maken al haar stem “ik wil iets van de goede doelen terug zien” of “spacing en lettergrootte gelijk maken” of “zakelijker”.

Toch is het mij gelukt en heb ik een goeie training gegeven waar ik trots op ben. Ik stond goed voor de groep en was rustig. Ondanks dat we later begonnen en daardoor minder de tijd hadden heb ik keuzes gemaakt zodat het nog steeds paste.

Als ik ook de feedback die ik heb ontvangen na de training van de deelnemers (zie document hierboven) dan lees ik ook wel positieve dingen terug. Dit bevestigt wel mijn gevoel dat ik erbij had. Als feedback heb ik gekregen dat soms iets minder stiltes mag laten vallen en bijvoorbeeld een timer kan zetten tijdens een rollenspel. Dit neem ik zeker mee naar de volgende training die ik ga geven. Toch vind ik het vooral fijn dat het bevestigd is dat ik als trainer goed ben. Ik ben goed te volgen neem de deelnemers mee en voel de sfeer goed aan. Mooie complimenten waar ik erg trots op ben.

Ik denk erg oplossing gericht en help mensen graag en met coachen moet je dat niet doen maar het vanuit de coachee laten komen. Dat vind ik lastig omdat ik best gemakkelijk praat. Ik denk dat ik het daarom ook niet zo leuk vind om te coachen. Doordat je veel stil bent zodat de coachee praat heb je veel tijd om na te denken. Dan denk ik na over wat er gezegd wordt zodat ik kan verder vragen. Daarnaast ga ik dan ook twijfelen over of ik de goeie vraag stel, of ze er wat aan heeft en of ik een goed fragment eruit kan halen.

Wat erg zonde is van het gesprek en daarom vind ik coachen ook minder leuk. Maar hierdoor weet ik wel dat dit nooit mijn werk gaat worden. Dit inzicht heeft mij vooral geholpen met het zoeken naar een tweede stage. Toen moest ik doorgeven voor Bali wat voor soort stage mij aansprak en kon ik beter kiezen tussen hr, coachen en trainen.

Hoe het met de luksen gaat:

Kan beter. Ik merk dat ik echt stress kreeg toen bij de eerste keer dat we samen gingen zitten de andere al allemaal plannen en ideeën hadden en ik nog niks. Ik wilde graag eerst wennen aan mijn stageplek. Ik weet van mijzelf dat voordat ik actie durf te nemen ik mij eerst op mijn gemak moet voelen. Ik had wat meer tijd nodig om mijn ideeën en opdrachten te bespreken met mijn begeleidster.

Nu ik eenmaal begonnen ben met mijn onderzoek en dat allemaal een beetje vorm begint te krijgen geeft het mij wel hoop. Soms moet je gewoon met iets beginnen en dan komt de rest vanzelf wel. Ik moet hierbij vooral gewoon vertrouwen hebben in mijzelf. Ik heb niet voor niks alles al gehaald en heb de kennis en ervaring om deze luksen te maken dus waarom zou ik het niet kunnen.

Ziener:

Ik merk dat ik de eerste weken mij erg naar de achtergrond trek op stage. Ik hielt mij stil tijdens de weekly’s en durf nog niet mijn ideeën te bespreken. Dit komt doordat ik nog moet wennen aan mijn stage. Ik werk hier wel aan door vooraf gaande mijn bila of de weekly mijn ideeën al op te schrijven. Hierdoor kan ik dit voorlezen en kom ik beter uit mijn woorden. Hierdoor merk ik dat het nu wel al iets beter gaat. Doordat ik weet wat ik moet zeggen en er aan herinnert wordt kom ik beter uit mijn woorden. Erg fijn dat ik oplossing gericht ben ingesteld en voor mijzelf vaak uittest wat wel en niet werkt.

Regisseur:

Hier ben ik nog wat afwachtend mee. Ik voelde een soort drempel om dit aan te kaarten bij mijn begeleider en mijn 8 uur in de week aan studie te besteden. Het voelt een beetje lullig om tijdens mijn stage aan mijn studie te zitten. Nadat we het hier een keer over hadden tijdens een bila heeft zij mij wel aangespoord om echt deze tijd te nemen en heb ik voorgesteld om vaste momenten te blokken in mijn agenda. Hierdoor zien mijn collega’s ook dat ik dan niet beschikbaar ben en krijg ik geen vragen of opdrachten. Ook heb ik toen voorgesteld om tijdens een weekly aan te kaarten of collega’s iets hebben wat ze graag onderzocht willen hebben. Hieruit is toen mijn onderwerp voor mijn probleem analyse gekomen en had ik iets om mee aan de slag te gaan.

Hoe het met de luksen gaat:

Goed! Ik ben bezig met mijn onderzoek, ontwerp en vanuit daar ga ik handelen doen. Het voelt erg fijn om een planning te hebben waardoor ik weet wat ik ga doen. Als ik vaak een begin heb gemaakt (wat het lastigst is) gaat de rest vanzelf wel. Soms merk ik wel dat omdat het best spannend is ik het uitstel. Hierdoor loop ik soms wat achter op mijn planning, maar ik heb ruimte voor speling dus het komt wel goed.

Ziener:

Ik voel mij al een stuk zelfverzekerder op stage. Ik durf meer van mij te laten horen en te laten zien. Nog steeds voel ik soms een drempel om op iemand af te stappen. Ik merk dat ik moeite heb met een reminder mail naar Sandra (CEO) te sturen. Ondanks zij altijd zegt: “Remind me even als ik een week niet reageer dan is het onder in mijn mailbox beland”. Ik vind het dan wel nog steeds jammer dat ik niet altijd durf. Ik heb soms moeite met mijzelf serieus nemen maar dat gaat wel al beter. Vooral toen mijn onderzoek 1 een voldaan was voelde dat als een bevestiging van ik kan dit. Daarom ben ik ook blij dat ik een training ontwerp en ga geven. Dit is iets waar mijn kwaliteiten liggen en ik dan ook zelfverzekerd in ben. Hierdoor leg ik alleen wel de lat voor mijzelf hoog. Ik wil namelijk niet dat het team denkt: “Hier hebben we wel een beetje onze tijd aan verspilt”.

Regisseur:

Hier zit ook verbetering in. Dat komt vooral doordat ik mij meer op mijn gemak voel op stage. Ik durf nu eerder iets op te gooien of aan te kaarten. Als ik iets nodig heb geef ik het aan. Soms duurt het even voordat ik de moed bij elkaar heb geraapt. Vaak voel ik dan opeens de stress van de deadlines en daardoor onderneem ik actie. Ik zou graag willen dat ik meteen actie onderneem als ik ergens tegen aan loop. Hier zit nog wel ruimte voor verbetering in. Wel ben ik oprecht al trots dat ik ook dat coachtraject heb aangeboden en ben aangegaan. Hierin heb ik de leiding genomen en ben ik erop terug gekomen bij mijn collega. Ondanks dat coachen niet mijn favoriete onderdeel van de studie is. Ik zag wel een kans en heb die aangepakt. Ik ben daar oprecht wel trots op. Ik denk ook wel makkelijker voor mij was omdat zij ook een stagiair is. Hierdoor voelt de drempel van het goed doen minder hoog. Zij snapt ook dat ik nog een student ben en snapt mijn onzekerheden meer. Hoewel mijn begeleidster echt super lief is en ik weet dat zij geen enorme druk op mij legt.