Ας αρχίσουμε από την αναπαραγωγή τους.Το θέμα των παιδιών είναι ένα θέμα πολυσυζητημένο,όσον αφορά την Ελληνική Μυθολογία.Ο Δίας και η Ήρα απέκτησαν παιδιά μαζί,αλλά εκτός από τον Άρη και την Ήβη(που ήταν κοινά τέκνα τους),η 'Ηρα έκανε και τον Ήφαιστο μόνη της, αφού είναι λίγο ζηλιάρα στο θέμα του γάμου της και ήθελε να ανταποδώσει στον Δία την γέννηση της Αθηνάς!Εκτός,όμως,αυτών,ο Δίας έχει 63 παιδιά και βάλε (αφού τα παιδιά του με την Λάμια τα σκότωσε η Ήρα)!Πού τις βρίσκει τις δυνάμεις;    

 Πολυτάραχη η σχέση τους, ήταν γεμάτη ραδιουργίες και αντιζηλίες. Μέχρι και συνομωσίες από τη μεριά του ενός εναντίον του άλλου υπήρξαν. Η Ήρα να ζηλεύει τις ερωτικές κατακτήσεις του Δία και να είναι εχθρός των ερωμένων και των παιδιών τους,ενώ αυτός…το βιολί του. 
Για έναν χρόνο, μια νύμφη που ονομαζόταν Ηχώ είχε τη δουλειά να αποσπά την προσοχή της Ήρας από τις υποθέσεις του, μιλώντας της ακατάπαυστα. Όταν η Ήρα ανακάλυψε την απάτη, την καταράστηκε να επαναλαμβάνει τα λόγια των άλλων.Αντροχωρίστρα η Ηχώ,καλά της έκανε!Αλλά γενικά,πού αλλού θα βρεις τόσο "αγαπημένο" ζευγάρι;

Το όνομά της, όπως και η λέξη ήρωας, προέρχεται από τη ρίζα *ser που έχει τη σημασία «προστατεύω, προφυλάσσω». Σύμφωνα με άλλη άποψη, η ρίζα του ονόματος είναι *yer, απ’ όπου και το year (έτος), ενώ μία παλαιότερη ετυμολογία θεωρούσε το Ήρα αναγραμματισμό της λέξης «αήρ». Το λατινικό της όνομα (Juno) σημαίνει «νεαρή» και συνδέεται πιθανότατα με τη νέα σελήνη.

 Η Ήρα αρχικά απέρριψε τον παθιασμένο έρωτα του Δία, αλλά ο καρδιοκατακτητής θεός δεν εγκατέλειψε την προσπάθεια. Μία παγωμένη μέρα, ο Δίας μεταμορφώθηκε σε κούκο και έπεσε μπροστά στον δρόμο της Ήρας, παριστάνοντας τον πληγωμένο. Η Ήρα τον λυπήθηκε και τον πήρε στην αγκαλιά της. Αμέσως ο Δίας πήρε την κανονική, μεγαλόπρεπη μορφή του και τη σαγήνευσε. Εκείνη ενέδωσε στον έρωτά του μόλις της υποσχέθηκε πως θα την παντρευτεί, πράγμα που έγινε σύντομα.

Παρά την ένταση στην σχέση τους και τις παρεκτροπές, κατά έναν παράξενο τρόπο, το ζευγάρι είχε εντυπωσιακή επικοινωνία. Στον Όμηρο βλέπουμε ότι ο Δίας σέβεται τη σύζυγό του και τη συμβουλεύεται συχνά. Πολλές φορές συζητά μαζί της πράγματα που δεν λέει σε κανέναν άλλο θεό.

Ως σύζυγος του βασιλιά των θεών και των ανθρώπων, η Ήρα ήταν η νύφη του «ιερού γάμου», η βασίλισσα μητέρα και προστάτιδα του γάμου και των παντρεμένων γυναικών. Ανάμεσα στα δώρα του γάμου που έλαβε ήταν και ένα δέντρο με χρυσούς καρπούς, τα «μήλα των εσπερίδων».

Η απατημένη σύζυγος του Δία αποφάσισε να τον εκδικηθεί μεταμορφώνοντας την Καλλιστώ σε αρκούδα. Τα χρόνια πέρασαν και κάποτε, ενώ ο νεαρός Αρκάδας κυνηγούσε στα δάση, ξεπρόβαλε από τα φυλλώματα η μεταμορφωμένη του μάνα που έτρεξε με λαχτάρα να τον αγκαλιάσει. Τρομοκρατημένος ο γιος, βλέποντας την αρκούδα να έρχεται, ετοιμάστηκε να τη σκοτώσει με το δόρυ του. Ο Δίας που δεν άντεξε τον πόνο της μητροκτονίας μετέφερε μητέρα και γιο στον ουρανό και τους μεταμόρφωσε σε αστερισμούς, για να χαίρονται εκεί αιώνια τις νύχτες, ο ένας κοντά στον άλλο. Η μητέρα έγινε ο αστερισμός της Μεγάλης Άρκτου , η κορωνίδα του βόρειου ημισφαιρίου του ουρανού, και ο γιος της, ο Αρκάς, ο αστερισμός της Μικρής Άρκτου .

Όταν όμως η Ήρα κοίταξε στον ουρανό, κατάλαβε ότι οι δύο νέοι αστερισμοί ήταν έργο του άνδρα της. Παρήγγειλε αμέσως στον Ωκεανό να μην επιτρέψει ποτέ στους δύο αστερισμούς να αναπαυθούν στα υγρά βασίλειά του.

Από τότε είναι αειφανείς, δηλαδή ορατοί όλο το χρόνο και είναι καταδικασμένοι να μην ανατέλλουν, ούτε να δύουν, για να μη δροσίζονται ποτέ στη θάλασσα.

Από την πλευρά της η Αράχνη παράστησε στο υφαντό τις περιπέτειες των θεών, ερωτικές, κυρίως του Δία, με την Ευρώπη, την Αστερίη, τη Λήδα, την Αντιόπη, την Αλκμήνη, την Αίγινα, τη Μνημοσύνη, τη Δανάη κ.ά., και τις μεταμορφώσεις του σε ταύρο, αητό, κύκνο, σάτυρο, χρυσή βροχή, βοσκό, φίδι κτλ. Αλλά και του Ποσειδώνα που και αυτός άλλαζε μορφές, προκειμένου να ενωθεί με κόρες αγνές· έγινε ταύρος, κριός, ποτάμι, ίππος, όρνιο φτερωτό, δελφίνι, γεράκι, λιοντάρι, βοσκός κ.ά. Συνολικά είκοσι δύο περιπτώσεις θεϊκών μεταμφιέσεων και πλαστοπροσωπίας απεικόνισε η Αράχνη, που σκοπό τους είχαν την αποπλάνηση θνητών γυναικών. Η Αράχνη, όπως και η Αθηνά, γύρω γύρω το υφαντό το διακόσμησε με λουλούδια και φύλλα κισσού.

Η τελειότητα του υφαντού αλλά και η προσβλητική για τους θεούς επιλογή των θεμάτων, οι καλλιτεχνικές καινοτομίες της κοπέλας με την παραβίαση της κλασικής αρχής της ισορροπίας και την ισόρροπη απεικόνιση της αταξίας που προκαλούσε η απάρνηση της θεϊκής ταυτότητας από τους ίδιους τους θεούς, χωρίς να στερούνται τη δύναμή τους, προκάλεσαν την οργή της Αθηνάς που από φθόνο για το έργο της θνητής αντιπάλου της κατέστρεψε το υφαντό και άρχισε να χτυπά την κοπέλα με τη σαΐτα του αργαλειού. Η νέα, στην οδύνη της μέσα, θέλησε να κρεμαστεί, η θεά τη λυπήθηκε, της χάρισε τη ζωή αλλά την καταδίκασε να ζει πάντα έτσι κρεμασμένη, η ίδια και οι απόγονοί της και με την κοιλιά τους, όχι με τα χέρια, να υφαίνουν τον ιστό τους.