ประเภท:

วิธีการบรรเลง:

รูปร่าง ลักษณะ:

วัสดุที่ใช้ในการทำ:

ประเภท: เครื่องดนตรีประเภทเป่าลม (เครื่องดนตรีประเภทเครื่องเป่าลมไม้)

วิธีการบรรเลง: ใช้ปากเป่าลมเข้าไปที่ช่องเป่า พร้อมกับใช้นิ้วมือปิดเปิดรูต่าง ๆ เพื่อควบคุมระดับเสียงและโน้ต

รูปร่าง ลักษณะ: มีลักษณะเป็นทรงกระบอกยาว ขนาดเล็กกว่า "ขลุ่ยเพียงออ" เล็กน้อย มีรูเป่าหนึ่งรูและรูนิ้วหลายรูเรียงตามลำตัวขลุ่ย

วัสดุที่ใช้ในการทำ: ทำจากไม้ไผ่ หรือไม้เนื้อแข็ง เช่น ไม้ชิงชัน ไม้ประดู่ บางครั้งอาจตกแต่งด้วยลวดลายหรือวัสดุเสริมเพื่อความสวยงาม

ประเภท : ดีด

วิธีการบรรเลง: ดีดสายด้วยนิ้วหรือปิ๊ก มือซ้ายกดสายเพื่อเปลี่ยนเสียง

รูปร่าง ลักษณะ: ตัวเครื่องคล้ายกีตาร์แต่เล็กกว่า มีสาย 2–3 เส้น

วัสดุ: ไม้เนื้อเบา เช่น ไม้มะม่วง สายมักใช้สายเอ็นหรือสายโลหะ

เครื่องดนตรีไทยประเภทเครื่องสีที่มีความเก่าแก่และมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว ใช้กันในวงดนตรีไทยพื้นบ้าน วงดนตรีไทยคลาสสิก และในการบรรเลงเดี่ยว โดยเฉพาะในดนตรีประเภท เครื่องสาย

ลักษณะของซอสามสาย

มี 3 สาย ทำจากไหมตีเกลียว หรือในปัจจุบันอาจใช้ไนลอน

ทำจากไม้เนื้อแข็ง เช่น ไม้ประดู่ หรือไม้ชิงชัน ตัวกล่องเสียงจะกลวงและหุ้มด้วยหนังสัตว์

คันชักใช้เส้นขนม้าผูกที่ปลายทั้งสองข้าง

ชื่อ:โทนรำมะนา

เครื่องตี

วิธีการบรรเลง:ใช้ฝ่ามือหรือนิ้วในการตีเพื่อให้เกิดเสียง

รูปร่างคล้าย โทน:กลองยาวขนาดเล็ก รำมะนา:จาน

ทำมาจาก โทน:ไม้สัก รำมะนา:ไม้ชิงชัน

ประเภท : เครื่องเป่า

วิธีการบรรเลง : เป่าลมเข้าทางช่องลม พร้อมกับกดลิ้นแคนเพื่อเปลี่ยนเสียง

รูปร่าง ลักษณะ: มีท่อไม้ไผ่หลายท่อต่อกันเป็นแถวแนวตั้ง ติดกับส่วนเป่า

วัสดุที่ใช้ในการทำ: ไม้ไผ่, โลหะ (ลิ้นแคน), ขี้ผึ้งหรือยางไม้

ประเภท : ดีด

วิธีการบรรเลง : ดีดสายโดยมือซ้าย มือขวาใช้ไม้ดีดเพื่อดีดสาย

รูปล่าง ลักษณะ : เรียวยาว สีน้ำตาล

วัสดุที่ใช้ทำ : ไม้แก่นขนุน

ประเภท: เครื่องเป่า

วิธีการบรรเลง: เป่าลมเข้าไป และใช้มือปิดรูต่างๆเพื่อเกิดเสียงสูง-ต่ำ

วัสดุที่ใช้ในการทำ: ไม้ชิงชัน/ไม้พยุง

ประเภท:เครื่องดี

วิธีการบรรเลง: ตีไปที่หนังทั้ง2ด้านด้วยมือ

รูปร่าง ลักษณะ: มีเเทนยกขึ้น รูปทรงเกือบรี หน้าของทั้ง2ด้านเป็นวงกลมประกอบด้วยหนัง ตรงกลางตะโพนมีความโปร่ง

วัสดุที่ใช้ในการทำ:ไม้เนื้อแข็ง เช่น ไม้สัก หรือไม้ขนุน หน้าเป็นหนังวัวหรือหนังควาย ช่วงกลางทำมาจากไม้หวาย

ม.4/4

เครื่องดนตรีที่ชอบ:กลองแขก

ประเภท:ตี

วิธีการบรรเลง:ใช้ฝามือและครึ่งฝามือในการตี

รูปร่าง ลักษณะ:ใหญ่ เหมือนตาข่ายจับปลา

วัสดุที่ใช้ในการทำ:ตัวกลองและหนังกลอง ตัวกลองทำมาจากไม้เนื้อแข็ง

ประเภท : ตี

วิธีการบรรเลง : นั่งขัดสมาธิ โดยให้ขาด้านขวาทับขาด้านซ้ายและสอดปลายเท้าด้านขวา ในขณะบรรเลงโดยเว้นระยะห่างจากผืนระนาดทุ้มให้พอประมาณ และหันหน้าเข้าหากี่งกลางของผืนระนาดทุ้ม

รูปร่าง ลักษณะ : รูปร่างคล้ายระนาดเอก แต่มีขนาดใหญ่และเสียงทุ้มกว่า

วัสดุที่ใช้ในการทำ : รางระนาด (ทำจากไม้ขนุน, ไม้สัก, ไม้ประดู่, ไม้ชิงชัน) และ ผืนระนาด (ทำจากไม้ไผ่บง, หรือไม้เนื้อแข็งอื่น ๆ เช่น ไม้ชิงชัน)

ประเภท:เครื่องดีด

วิธีบรรเลง:นั่งพับเพียบและหลังตรงมือขวาพันไม้ดีดวางบนตัวจะเข้ ส่วนมือซ้ายกดที่นมจะเข้ตามต้องการ การดีดใช้การแกว่งมือขวาให้สัมพันธ์กับการกดสายด้วยมือซ้าย

รูปร่าง ลักษณะ : มีรูปร่างคล้ายตัวจระเข้ ตัวเป็นโพรง วางยาวไปกับพื้น มีสาย 3 สาย และมีนม 11 อัน

วัสดุ:ไม้แก่นขนุน

ปนะเภท : ดีด

วิธีการบรรเลง : ผู้ชายจะนั่งท่าขัดสมาธิ ผู้หญิงนั่งในท่าพับเพียบ ให้กะโหลกวางอยู่บนหน้าตักหรือหน้าขา ใช้มือขวาจับไม้ดีด ซึ่งทำด้วยไม้แผ่นบางๆดีดปัดสายเข้า-ออก ในขณะเดียวกัน ก็ใช้นิ้วมือซ้ายกดที่สายแนบกับนม เพื่อให้เสียงสูง-ต่ำตามที่ต้องการ

รูปร่าง ลักษณะ : ตัวกะโหลกเป็นรูปกลมรีแบนทั้งหน้าหลัง มีความหนาประมาณ 7 ซม. ด้านหน้ายาวประมาณ 44 ซม. กว้างประมาณ 40 ซม. ทำคันทวนเรียวยาวประมาณ 138 ซม. ตอนปลายคันทวนมีลักษณะแบน และบานปลายผายโค้งออกไป ถ้าวัดรวมทั้งคันทวน และตัวกะโหลกจะมีความยาวประมาณ 180 ซม. มีลูกบิดสำหรับขึ้นสาย

วัสดุที่ใช้ในการทำ : ไม้เนื้อแข็ง เช่น ไม้สัก ไม่ขนุน

ประเภท : ตี

วิธีการบรรเลง : นั่งขัดสมาธิ ตัวตรง แขนไม่เหยียดตึงหรือห่อตัว ใช้ ไม้ตี ไม้นวม หรือไม้แข็งนิดหน่อย แล้วแต่เพลงและจังหว่ะ

รูปร่าง ลักษณะ : กล่อง

วัสดุที่ใช้ในการทำ : ไม้มะค่า เหล็ก

ประเภท: ดีด

บรรเลง:ใช้ดีดด้วยไม้ดีดกลมปลาย

รูปร่าง ลักษณะ :  มีรูปร่างคล้ายตัวจระเข้ 

วัสดุที่ใช้: จากไม้ขนุน, สายทำจากไหมหรือเอ็น และลวดทองเหลือง, โต๊ะทำจากโลหะทองเหลือง, และไม้ดีดทำจากงาช้างหรือกระดูกสัตว์ 

ชื่อ บุตรี เหลืองสมบูรณ์ เลขที่37 ม.4/13 แก้ม

ประเภท : เครื่องเป่า

วิธีการบรรเลง : ผู้เป่าจะนั่งในท่าพับเพียบหรือขัดสมาธิ ลำตัวตรง จับปี่ให้รูบังคับเสียงอยู่ด้านบน โดยประเพณีนิยมใช้มือขวาอยู่ด้านบน มือซ้ายอยู่ด้านล่าง ใช้นิ้วชี้ นิ้วกลาง และนิ้วนางของทั้งสองมือเปิดปิดรูบังคับเสียงให้เกิดเสียงสูงต่ำตามที่ต้องการ

รูปร่าง ลักษณะ : เป็นปี่ ๒ ท่อน ท่อนเลาปี่ยาวประมาณ ๒๗ เซนติเมตร ท่อนลำโพงยาวประมาณ ๑๔ เซนติเมตร เจาะรูนิ้ว รูปร่างลักษณะเหมือนปี่ไฉนเพียงแต่มีขนาดยาวกว่า

วัสดุที่ใช้ในการทำ : ทำจากไม้เนื้อแข็ง เช่น ไม้มะเกลือ ไม้ดำดง ไม้มะริด ไม้นางพญางิ้วดำ

เครื่องตี

ใช้ไม้นวมตี

คล้ายเรือ

ไม้ชิงชันหทอไม้หพะยูง

* ประเภท: เครื่องสี

* วิธีการบรรเลง: ใช้คันชักสี

* รูปร่าง ลักษณะ: คล้ายซอด้วง แต่มีกระบอกเสียงกลมใหญ่กว่า และเสียงทุ้มกว่า

* วัสดุที่ใช้ในการทำ: ไม้เนื้อแข็ง, หนังงูเหลือม (หรือวัสดุสังเคราะห์), สายไหม (หรือไนลอน)

ประเภท : ตี

วิธีการบรรเลง : นั่งขัดสมาธิ จับไม้ระนาดให้กระชับ เเล้วตีลูกระนาด ใช้มือขวาเล่นทำนองหลัก มือซ้ายประดับจังหวะ

รูปร่าง ลักษณะ : มีลักษณะคล้ายกับเรือเล็ก

วัสดุที่ใช้ในการทำ : ไม้ชิงชัน

ประเภท : เป่า

วิธีการบรรเลง : ผู้เป่าต้องควบคุมลมหายใจและใช้นิ้วมือปิดเปิดรูบังคับเสียงบนตัวปี่ให้สัมพันธ์กับทำนองเพลง

รูปร่าง ลักษณะ : มีลักษณะเป็นท่อกลวง มีความยาวประมาณ 42 เซนติเมตร และกว้างประมาณ 4.5 เซนติเมตร ตัวปี่มีลักษณะหัวบานท้ายป่องตรงกลาง และมีรูสำหรับเป่า 6 รู

วัสดุที่ใช้ในการทำ : ทำจากไม้เนื้อแข็ง เช่น ไม้ชิงชัน

ประเภท : เป่า

วิธีการบรรเลง : เริ่มต้นด้วยการวางริมฝีปากบนรูเป่าของขลุ่ย โดยให้ขลุ่ยทำมุมประมาณ 45 องศากับลำตัว และเป่าลมอย่างสม่ำเสมอไม่เบาหรือแรงเกินไป การวางนิ้วบนรูบังคับเสียงจะช่วยควบคุมระดับเสียงและเทคนิคการเป่า

รูปร่างลักษณะ : เป็นขลุ่ยขนาดใหญ่ที่มีเสียงทุ้มต่ำและนุ่มนวล

วัสดุ : ไม้รวกปล้องใหญ่ หรือไม้เนื้อแข็ง เช่น ไม้ชิงชัน

ประเภท : เป่า

วิธีการบรรเลง : ใช้มือทั้งสองข้าง โดยมือซ้ายอยู่บน มือขวาอยู่ล่าง นิ้วโป้งของทั้งสองมือช่วยพยุง ใช้ริมฝีปากแตะปลายขลุ่ยเล็กน้อย เป่าลมให้สม่ำเสมอ ปิดรูด้วยนิ้วให้สนิท ยกนิ้วขึ้นลงเพื่อเปลี่ยนโน๊ต

รูปร่าง ลักษณะ: ทรงกระบอกกลวงตรง มี6รูสำหรับปิดเปิดเสียง และรูสำหรับเป่า

วัสดุที่ใช้ในการทำ : มักทำจากไม้ไผ่ หรือไม้เนื้อแข็ง เช่นไม้พะยอม

ประเภท : ตี

วิธีการบรรเลง : กลองยาวจะเริ่มเล่นจากการใช้เสียงโหม่งตีเป็นตัวน าโดยผู้ตีจะต้องตีจังหวะสม่าเสมอตลอดการเล่น ส่วนเครื่องดนตรีชิ้นอื่น ๆ จะเล่นล้อตาม ขัด หรือสอดรับกับจังหวะโหม่ง การเล่นกลองยาวจะสนุกสนาน ครื้นเครงขึ้นอยู่กับเสียงของดนตรีแต่ละชิ้นที่เล่นส่งเสียงและจังหวะ

รูปร่างลักษณะ : ตัวกลองทำด้วยไม้ มีลักษณะกลมกลวง ขึงด้วยหนัง เหมือนลำโพง

วัสดุที่ใช้ในการทำ : ไม้จริงทำตัวกลองตอนหน้าใหญ่ ตอนท้ายลักษณะเรียวแล้วบานรูปร่างลักษณะคล้ายลำโพง

วิธีการบรรเลง

1. วางพิณบนตัก จับคอพิณมือซ้าย

2. ใช้นิ้วมือขวาดีดสาย

3. กดสายเพื่อเปลี่ยนเสียง

4. ฝึกดีดทีละสาย แล้วลองเล่นทำนองง่ายๆ

รูปร่างลักษณะ

• ตัวเรือนทำจาก ลูกน้ำเต้าแห้ง กลวงๆ เป็นโพรงเสียง

• คอยาวคล้ายไม้กวาดหรือคอกีตาร์

• มีสาย 2–3 เส้นพาดจากคอถึงตัวน้ำเต้า

• บางแบบมีลวดลายแกะสลักสวยงาม

วัสดุที่ใช้ในการทำ

• น้ำเต้าแห้ง – ใช้ทำตัวเรือน

• ไม้ประดู่ ไม้ชิงชัน

  
  

ประเภท : เครื่องเป่า

วิธีการบรรงเลง:เป่าลมเเล้วใช้มือปิดรูเพื่อควบคุมเสียงต่ำถึงเสียงสูง

รูปร่างลักษณะ:ทำจากไม้ เป็นไม้รูปทรงยาวมีรู ไว้คุมเสียง

วัสดุที่ใช้ในการทำ:ไม้เนื้อเเข็ง เช่น ไม้ชิงชัน ไม้ประดู่ ไม้มะเกลือ

วิธีการบรรเลง : ใช้ปากเป่าให้อากาศผ่านช่องลม แล้วใช้นิ้วปิดและเปิดรูบังคับเสียง

รูปร่างลักษณะ : เป็นท่อกลมยาว ภายในกลวง มีรูสำหรับนิ้ว 6 - 8 รู และมีช่องลมด้านบน

วัสดุที่ใช้ : ทำจากไม้ไผ่เป็นหลัก (บางครั้งใช้ไม้เนื้อแข็งหรือพลาสติก)

น.ส ปุญญะวี ทองอยู่ 4/1 No.17