Ancak Amerika Birleşik Devletleri'nde yapılan bir araştıma, bakterilerin sanıldığı kadar ilkel olmadığını ortaya koydu.

Buna göre bakteriler, eylemlerini koordine etmek için birbiriyle ''konuşuyor''. Tıpkı, insan beynindeki sinir hücreleri gibi. 

Bilim insanları keşfin, antibiyotiğe dirençli olanlar da dahil bakterilerle mücadelede insanların elini güçlendireceği görüşünde.




KAYNAKÇA:
https://www.ntv.com.tr/saglik/bakteriler-arasinda-iletisim-var,0L22PgshakmGei9t3sKWHQ

Mitokondriyal DNA (kısaca mtDNA), hücrelerimizin çekirdeği haricinde, mitokondri denen ve enerji üretimi için büyük moleküllerin oksijen ile yakılarak küçük moleküllere dönüştüğü organelde bulunan bağımsız DNA parçasına verilen isimdir. Kısacası ana genetik materyalimiz olan çekirdek DNA'sından bağımsız; ancak canlı genomu dahilinde sayılan bir DNA'dır.

KAYNAKÇA:

https://www.google.com.tr/amp/s/evrimagaci.org/mitokondriyal-dna-mtdna-nedir-nasil-kullanilir-74/amp

Ayrıca vücudumuzda bulunan bazı hücrelerin bölünme özelliği yoktur. Bunlar sinir, kas, alyuvar ve üreme(eşey) hücreleridir. Çekirdeği ya da kalıtım maddesi olan hücreler bölünür. Bazı hücrelerde çekirdek yoktur. Örneğin alyuvar hücreleri çekirdeksizdir. Bu hücreler bölünemez ve bir süre sonra ölür. Sinir ve kas hücreleri ise hiç bölünmezler. Karaciğer hücreleri gibi bazı hücreler ise normalde bölünmez fakat yaralanma veya hücre ölümü gibi olaylar sonucu kaybedilen hücrelerin yenilenmesi amacıyla bölünürler. Bazı hücrelerde ise bölünme çok hızlı ve sürekli olur. Örneğin kemik iliği ve embriyo hücreleri sürekli ve hızlı bölünür.

KAYNAKÇA:

https://www.fenokulu.net/mobil/fen-konulari/konu1176

https://www.google.com.tr/amp/s/www.egitimsistem.com/service/amp/bitki-ve-hayvan-hucrelerinde-mitoz-bolunme-sirasinda-ne-gibi-farkliliklar-gorulur-60073h.htm

 Bu 2 metre uzunluğundaki DNA molekülünde 3 milyon adet nükleotit dizilimi bulunuyor. Bunun vücudumuzda kapladığı yerse sadece 6 mikrometre uzunluğunda. Genetik malzememizin tamamını, yani tüm hücrelerimizdeki DNA’yı upuzun bir şekilde uç uca ekleyebilecek olsaydık, kaba bir tahminle 18 milyar kilometre uzunluğunda olurdu. Bu uzunluk, güneş sistemimizin çapının 2 katına eşit.



KAYNAKÇA:
https://www.google.com.tr/amp/www.hurriyet.com.tr/amp/gundem/dna-nin-uzunlugu-ne-kadar-40049421

(Haber, Popular Science Türkiye tarafından hazırlanmış.)

Canlının gelişmişliği kromozomlar üzerinde bulunan genlerin yapı ve dizilişleriyle orantılıdır. Bu genlerin ürettiği protein miktarı, yapısı ve çeşitliliği ve bu proteinlerin hücredeki diğer proteinler ya da yapılarla oluşturdukları büyük yapılar canlıların gelişmişliğini gösteren başlıca etkenlerdir.

Hücre yaşlanması ve programlanmış hücre ölümü, DNA kırılması veya toksinlerin etkisi sonucu hücrelerde ilerde kansere dönüşebilecek derecede hasar birikmesini engellemek için alternatif savunma mekanizmalarıdır. Kromozom uçlarını koruyan telomerlerin kısalması hücre yaşlanmasının en önemli sebeplerindendir. Örneğin, bazı kanser türleri yeniden etkinleştirdikleri telomeraz sayesinde telomer uzunluklarını koruyarak hücre yaşlanmasından kaçabilmekte ve sınırsız olarak bölünebilmektedirler.


Peki Telomer bölgeleri nedir?

Telomer her bir DNA sarmalının ucunda bulunan ve kromozomları koruyan parçalardır. Tıpkı ayakkabı bağcıklarının ucundaki plastik parçalara benzerler. Vücudumuzdaki tüm hücrelerdeki DNA sarmallarının ucunda bulunurlar. Her hücrede 23 kromozom çifti olduğundan, her hücrenin 92 telomeri vardır.


Hücrelerimiz bizi genç ve sağlıklı tutabilmek için her bölündüğünde, telomerler sürekli kısalır. Ayrıca telomer uzunluğu stres, sigara, obezite, egzersiz eksikliği, kötü beslenme alışkanlıklarının da katkısı ile daha da kısalırlar.

Yaşlandıkça kısalan telomerler, belli bir kısalığa gelince hücrelerimiz bölünme yapmayı bırakırlar.



KAYNAKÇA:
https://www.wikizeroo.org/index.php?q=aHR0cHM6Ly90ci5tLndpa2lwZWRpYS5vcmcvd2lraS9IJUMzJUJDY3JlX3lhJUM1JTlGbGFubWFzJUM0JUIx

http://www.telomer.com.tr/telomer-nedir/

G1 kontrol noktasında hücrenin büyüklüğü, besin miktarı, hormonlar, büyüme faktörü vb faktörlerin yeterli olup olmadığı kontrol edilir. DNA replikasyonu için karar verilir. Hücre yeterli büyüklüğe ulaşmışsa, ortamda yeterli besin, hormon ve büyüme faktörü varsa ve DNA’da hasar yoksa "devam et” sinyali verilir.

Uygun olmayan koşullar ve büyümeyi engelleyici sinyallerin olması durumunda hücre, bölünmenin olmadığı uzun sessiz G0 evresine girer.

G2 kontrol noktasında DNA hasarı ve hücrenin büyüklüğü kontrol edilir. DNA kendini eşlerken hasar veya hata meydana gelmişse, onarım gerçekleşinceye kadar hücre döngüsü durdurulur.

 

M kontrol noktasında kromozomların iğ ipliklerine bağlanması kontrol edilir. Kinetokorlar iğ ipliklerine tutunmazsa “dur”  sinyali verilir ve anafaz evresi başlamaz. Bütün kinetokorların iğ ipliklerine tutunmasıyla dur sinyali ortadan kalkar ve anafaz evresi başlar. Bu kontrol sayesinde, oluşacak yavru hücrelerdeki kromozom sayısının eşit olması sağlanır.

 

 

Siklin bağlı kinazlar, hücre döngüsünü yürüten ve kontrol eden ve çoğunlukla inaktif durumda olup, sabit bir derişimde bulunur. Siklin bağlı kinazların aktifleşebilmesi için siklin molekülüne bağlanması gerekir. Siklin bağlı kinazların aktifleşmesiyle oluşan sinyaller döngünün başlamasını ve sürdürülmesini sağlar.

G1 başladığında, siklin proteini miktarının artması S evresine geçişi de hızlandırır. Siklin miktarı belli bir eşik değere ulaştığında Siklin bağlı kinazlar, siklin ile bağlanır ve bu proteinler aktifleşir. Bölünmesi bitmiş bir hücre tekrar bölünmeye devam etme sinyalini bu şekilde almış olur.

Siklin proteinlerinin farklı çeşitleri bölünme sürecinde görev yaparlar. S siklin, S evresinin başlamasını kontrol eder. M siklin, M kontrol noktasıdır. Bu nokta mitozun başlamasını kontrol eden noktadır. M siklinin G2 fazında miktarı artar ve mitoz bölünmenin evreleri başlar.



KAYNAKÇA:
http://www.biyolojidersim.com/hucre-dongusunun-kontrolu/