Elisabeth is een aparte vrouw op leeftijd die weinig tot geen contact meer had met haar dochter tot dat ze haar dochter Coco tegen kwam in de stad en haar het nieuws vertelde dat ze kanker heeft. Ze deed dit midden in de winkel straat. Dit laat zien dat ze een vreemd karakter heeft. Ze was een lijstenmaker en haar baas heet Martin. Ook heeft Elisabeth de neiging om Coco steeds op te sluiten zo kom je te weten aan het eind van het verhaal. ‘’ik kom eraan – of – wacht – ze heeft me opgesloten.’’ Dat Elisabeth haar dochter opsluit vlak voor haar dood. Dan hebben we nog Hans. Hans is een man van gemiddelde leeftijd die een relatie heeft met de vele male jongere Coco. Hij is therapeut of iets in die richting. Wanneer Coco teruggaat naar het huis van haar moeder wil hij de relatie beëindigen, maar steeds zorgt Coco met seksuele handelingen voor verlenging van Hans. Het liefst wilt hij van Coco af. Hij lijkt niet de geschikte man voor Coco te zijn en hij is de eerste die dat door heeft, maar ze houdt hem nog even aan het lijntje met seks. Ik snap ook hans zijn gedachtegang niet helemaal want hij wilt van Coco af maar toch gaat hij steeds met haar naar bed. 

Het perspectief wisselt tussen moeder en haar dochter. Er is dus een perspectiefwisseling. Je ziet als lezer de geschiedenis steeds vanuit het oogpunt van Elisabeth de Wit en van Coco de dochter van Elisabeth. Het zijn Beiden personale vertellers. Zij zijn ook de belangrijkste personages van dit verhaal.