Pożegnanie z dzieckiem w przedszkolu – dlaczego jest trudne?

Pożegnanie z dzieckiem – kto boi się bardziej?

Pożegnanie z dzieckiem – żłobek i przedszkole

Pożegnanie z dzieckiem – z perspektywy nauczyciela

Pożegnanie z dzieckiem – jakie? KRÓTKIE!

Rutyna

Pozytywne komunikaty

Mówienie prawdy

Cierpliwość i wrażliwość

Wejście do sali na własnych nogach

Zaufanie

Pożegnanie z dzieckiem – czy jest tak strasznie?

• jesteśmy w przedszkolnej szatni, nasze dziecko ma zdjąć/założyć kurtkę a my przy najmniejszej napotkanej trudności lecimy z pomocą i robimy to za nie, to samo dotyczy zdejmowania i zakładania butów. Zazwyczaj spieszymy się do pracy, do domu i świadomie bądź nieświadomie wyręczamy dziecko, zabierając mu możliwość nauki.
• prosimy, aby dziecko umyło rączki i co robimy? Sprawdzamy czy robi to właściwie, przy okazji pomagając mu dokładnie nałożyć mydło, precyzyjnie wytrzeć rączki i jeszcze zakręcimy za niego kran.

1. Mycia rąk z przestrzeganiem kolejnych etapów tej czynności i dokładności ich wykonywania,
2. Kontrolowanie i sygnalizowanie potrzeb fizjologicznych,
3. Prawidłowego wycierania nosa chusteczką higieniczną,
4. Umiejętnego i kulturalnego jedzenia, posługiwanie się sztućcami
5. Wkładania i zdejmowania kapci i butów,
6. Odnoszenia zabawek na ich stałe miejsca, umiejętność sprzątania.

1. Pewność siebie
2. Poczucie bezpieczeństwa,
3. Podstawowe potrzeby: działania, samodzielności i osiągnięć;
4. Gromadzenie doświadczeń;
5. Otwartość na nowe wyzwania
6. Motywację do pokonywania trudności

^{Janusz Korczak}

• Nie psuj mnie. Dobrze wiem, że nie powinienem mieć tego wszystkiego, czego się domagam. To tylko próba z mojej strony.

• Nie bój się stanowczości. Właśnie tego potrzebuję – poczucia bezpieczeństwa.

• Nie bagatelizuj moich złych nawyków. Tylko Ty możesz mi pomóc zwalczyć zło, póki jest to jeszcze w ogóle możliwe.

• Nie rób ze mnie większego dziecka, niż jestem. To sprawia, że przyjmuję postawę głupio dorosłą.

• Nie zwracaj mi uwagi przy innych ludziach, jeśli nie jest to absolutnie konieczne. O wiele bardziej przejmuję się tym, co mówisz, jeśli rozmawiamy w cztery oczy.

• Nie chroń mnie przed konsekwencjami. Czasami dobrze jest nauczyć się rzeczy bolesnych i nieprzyjemnych.

• Nie wmawiaj mi, że błędy, które popełniam, są grzechem. To zagraża mojemu poczuciu wartości.

• Nie przejmuj się za bardzo, gdy mówię, że Cię nienawidzę. To nie Ty jesteś moim wrogiem, lecz Twoja miażdżąca przewaga!

• Nie zwracaj zbytniej uwagi na moje drobne dolegliwości. Czasami wykorzystuję je, by przyciągnąć Twoją uwagę.

• Nie zrzędź. W przeciwnym razie muszę się przed Tobą bronić i robię się głuchy.

• Nie dawaj mi obietnic bez pokrycia. Czuję się przeraźliwie tłamszony, kiedy nic, z tego wszystkiego nie wychodzi.

• Nie zapominaj, że jeszcze trudno mi jest precyzyjnie wyrazić myśli. To dlatego nie zawsze się rozumiemy

• Nie sprawdzaj z uporem maniaka mojej uczciwości. Zbyt łatwo strach zmusza mnie do kłamstwa.

• Nie bądź niekonsekwentny. To mnie ogłupia i wtedy tracę całą moją wiarę w Ciebie.

• Nie odtrącaj mnie, gdy dręczę Cię pytaniami. Może się wkrótce okazać, że zamiast prosić Cię o wyjaśnienie, poszukam ich gdzie indziej.

• Nie wmawiaj mi, że moje lęki są głupie. One po prostu są.

• Nie rób z siebie nieskazitelnego ideału. Prawda na Twój temat byłaby w przyszłości nie do zniesienia. Nie wyobrażaj sobie, iż przepraszając mnie stracisz autorytet. Za uczciwą grę umiem podziękować miłością, o jakiej nawet ci się nie śniło.

• Nie zapominaj, że uwielbiam wszelkiego rodzaju eksperymenty. To po prostu mój sposób na życie, więc przymknij na to oczy.

• Nie bądź ślepy i przyznaj, że ja też rosnę. Wiem, jak trudno dotrzymać mi kroku w tym galopie, ale zrób, co możesz, żeby nam się to udało.

• Nie bój się miłości. Nigdy.