สถานการณ์: ในซอย 3 ของหมู่บ้านเจริญสุข พบว่าถังขยะสาธารณะมักจะเต็มล้นอยู่เสมอ มีขยะตกเกลื่อนกลาดส่งกลิ่นเหม็น เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ของหนูและแมลงวัน โดยเฉพาะช่วงเช้าวันจันทร์หลังสุดสัปดาห์

สถานการณ์: คลองสาธารณะที่ไหลผ่านด้านหลังตลาดสดเทศบาล มีสีดำคล้ำ ส่งกลิ่นเหม็นรุนแรง และบางครั้งมีปลาตายลอยขึ้นมา ชาวบ้านที่เคยใช้น้ำในคลองเพื่อรดน้ำต้นไม้ก็ไม่สามารถใช้ได้อีกต่อไป

สถานการณ์: ทุกช่วงเย็น บริเวณที่ดินว่างเปล่าท้ายหมู่บ้าน มักจะมีคนนำขยะและเศษใบไม้แห้งมาจุดไฟเผา ทำให้เกิดควันไฟและกลิ่นเหม็นลอยเข้าบ้านเรือน สร้างความเดือดร้อนให้กับผู้ที่เป็นโรคภูมิแพ้และโรคทางเดินหายใจ

สถานการณ์: มีการก่อสร้างอาคารพาณิชย์แห่งใหม่ใจกลางชุมชน ซึ่งดำเนินงานก่อสร้างตั้งแต่เช้าตรู่จนถึงค่ำ และมีเสียงดังจากการตอกเสาเข็ม การใช้เครื่องจักร และเสียงคนงานตลอดทั้งวัน ทำให้ชาวบ้านใกล้เคียงไม่สามารถพักผ่อนได้

สถานการณ์: สวนผลไม้ริมคลองชลประทานมีการฉีดพ่นยาฆ่าแมลงและปุ๋ยเคมีอย่างหนัก หลังการฉีดพ่น มักพบปลาในคลองตาย และชาวบ้านที่นำน้ำไปใช้เริ่มมีอาการคันตามผิวหนัง

สถานการณ์: สวนหย่อมเล็กๆ ที่มีต้นไม้ใหญ่เก่าแก่ของชุมชน ซึ่งเคยเป็นที่พักผ่อนและทำกิจกรรม กำลังจะถูกปรับเปลี่ยนเป็นลานจอดรถคอนกรีตเพื่อรองรับร้านสะดวกซื้อที่มาเปิดใหม่

สถานการณ์: บนถนนเลียบชายหาดซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญ มีขยะ เช่น ขวดพลาสติก กล่องโฟม ถุงพลาสติก ถูกทิ้งเกลื่อนกลาดตามข้างทางและชายหาด ทำลายทัศนียภาพและเป็นอันตรายต่อสัตว์ทะเล

สถานการณ์: ทุกครั้งที่ฝนตกหนักเพียง 30 นาที ถนนสายหลักในชุมชนจะเกิดน้ำท่วมขังสูงระดับฟุตบาท ทำให้การสัญจรลำบาก และน้ำสกปรกไหลเข้าบ้านเรือนบางหลัง

สถานการณ์: ชุมชนที่อาศัยอยู่ใกล้ภูเขาหรือวัด มีฝูงลิงจำนวนมากเข้ามาในเขตที่อยู่อาศัย รื้อค้นถังขยะ ทำลายข้าวของและพืชผลทางการเกษตร บางครั้งยังสร้างความหวาดกลัวให้กับเด็กและผู้หญิง

สถานการณ์: ชุมชนที่อยู่โดยรอบโรงงานแปรรูปยางพาราในตำบลนาโยงใต้ ต้องทนกับปัญหากลิ่นเหม็นเปรี้ยวรุนแรงที่ลอยมาจากโรงงานเป็นประจำ โดยเฉพาะช่วงเช้ามืดและช่วงที่อากาศชื้น ทำให้ชาวบ้านหลายคนมีอาการเวียนศีรษะ คลื่นไส้ และไม่สามารถเปิดหน้าต่างบ้านเพื่อระบายอากาศได้

สถานการณ์: กลุ่มชาวประมงพื้นบ้านที่เกาะลิบงสังเกตว่า แหล่งหญ้าทะเลซึ่งเป็นอาหารของพะยูนและเป็นแหล่งอนุบาลสัตว์น้ำวัยอ่อนบริเวณอ่าวหน้าหมู่บ้าน มีสภาพเสื่อมโทรมและพื้นที่ลดลงอย่างมากในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา ส่งผลให้จับสัตว์น้ำได้น้อยลง และพบเห็นพะยูนเข้ามาหากินน้อยลงอย่างน่าใจหาย

สถานการณ์: ถนนสายหลักที่ตัดผ่านภูเขา (เช่น ถนนสายตรัง-พัทลุง ช่วงเขาพับผ้า) มักเกิดเหตุดินสไลด์ลงมาปิดทับเส้นทางจราจรบ่อยครั้งในช่วงฤดูฝน ทำให้การเดินทางอันตราย, รถติดเป็นเวลานาน และบางครั้งสร้างความเสียหายแก่รถยนต์ที่สัญจรผ่านไปมา

สถานการณ์: คลองสายหลักที่ไหลผ่านหลายชุมชนเพื่อลงสู่แม่น้ำตรัง มีผักตบชวาขึ้นอยู่อย่างหนาแน่นจนมองไม่เห็นผิวน้ำ ทำให้การสัญจรทางเรือของชาวบ้านเป็นไปได้ยาก, น้ำไหลเวียนช้า และเริ่มส่งกลิ่นเหม็นเน่า

สถานการณ์: ในสวนสาธารณะและตามป้ายรถเมล์ พบหน้ากากอนามัยที่ใช้แล้วถูกทิ้งเกลื่อนกลาดปะปนกับขยะทั่วไป ซึ่งอาจเป็นแหล่งแพร่กระจายของเชื้อโรค และเป็นอันตรายต่อพนักงานเก็บขยะที่ต้องสัมผัสโดยตรง

สถานการณ์: ชาวประมงและนักดำน้ำพบเศษอวนที่ขาดหรือถูกทิ้งแล้ว ลอยเคว้งคว้างหรือพันอยู่ตามกองหินใต้น้ำบ่อยครั้ง เศษอวนเหล่านี้ยังคงดักจับสัตว์น้ำต่อไปเรื่อยๆ (เรียกว่า "อวนผี") และยังเป็นอันตรายต่อปะการังเมื่อมันไปเกี่ยวกับแนวปะการัง

สถานการณ์: ชุมชนแห่งหนึ่งเคยมีบ่อขยะแบบฝังกลบที่เลิกใช้งานไปแล้วกว่า 10 ปี ปัจจุบันพื้นที่ถูกปรับเป็นสนามหญ้า แต่ชาวบ้านที่ขุดบ่อน้ำตื้นบริเวณใกล้เคียงพบว่าน้ำมีกลิ่น สี และรสชาติผิดปกติ และเมื่อฝนตกหนักมักมีน้ำสีดำคล้ำไหลซึมออกมาจากบริเวณบ่อขยะเก่า

สถานการณ์: รีสอร์ทและร้านอาหารที่เปิดใหม่ตามแนวชายหาด มีการติดตั้งสปอตไลท์และไฟประดับที่สว่างจ้าตลอดทั้งคืน แสงไฟเหล่านี้ทำให้นักอนุรักษ์กังวลว่าจะรบกวนการขึ้นมาวางไข่ของเต่าทะเล และอาจส่งผลกระทบต่อนกกลางคืนและแมลงในพื้นที่

สถานการณ์: ในซอย 3 ของหมู่บ้านเจริญสุข พบว่าถังขยะสาธารณะมักจะเต็มล้นอยู่เสมอ มีขยะตกเกลื่อนกลาดส่งกลิ่นเหม็น เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ของหนูและแมลงวัน โดยเฉพาะช่วงเช้าวันจันทร์หลังสุดสัปดาห์

สถานการณ์: คลองสาธารณะที่ไหลผ่านด้านหลังตลาดสดเทศบาล มีสีดำคล้ำ ส่งกลิ่นเหม็นรุนแรง และบางครั้งมีปลาตายลอยขึ้นมา ชาวบ้านที่เคยใช้น้ำในคลองเพื่อรดน้ำต้นไม้ก็ไม่สามารถใช้ได้อีกต่อไป

สถานการณ์: ทุกช่วงเย็น บริเวณที่ดินว่างเปล่าท้ายหมู่บ้าน มักจะมีคนนำขยะและเศษใบไม้แห้งมาจุดไฟเผา ทำให้เกิดควันไฟและกลิ่นเหม็นลอยเข้าบ้านเรือน สร้างความเดือดร้อนให้กับผู้ที่เป็นโรคภูมิแพ้และโรคทางเดินหายใจ

สถานการณ์: มีการก่อสร้างอาคารพาณิชย์แห่งใหม่ใจกลางชุมชน ซึ่งดำเนินงานก่อสร้างตั้งแต่เช้าตรู่จนถึงค่ำ และมีเสียงดังจากการตอกเสาเข็ม การใช้เครื่องจักร และเสียงคนงานตลอดทั้งวัน ทำให้ชาวบ้านใกล้เคียงไม่สามารถพักผ่อนได้

สถานการณ์: สวนผลไม้ริมคลองชลประทานมีการฉีดพ่นยาฆ่าแมลงและปุ๋ยเคมีอย่างหนัก หลังการฉีดพ่น มักพบปลาในคลองตาย และชาวบ้านที่นำน้ำไปใช้เริ่มมีอาการคันตามผิวหนัง

สถานการณ์: สวนหย่อมเล็กๆ ที่มีต้นไม้ใหญ่เก่าแก่ของชุมชน ซึ่งเคยเป็นที่พักผ่อนและทำกิจกรรม กำลังจะถูกปรับเปลี่ยนเป็นลานจอดรถคอนกรีตเพื่อรองรับร้านสะดวกซื้อที่มาเปิดใหม่

สถานการณ์: บนถนนเลียบชายหาดซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญ มีขยะ เช่น ขวดพลาสติก กล่องโฟม ถุงพลาสติก ถูกทิ้งเกลื่อนกลาดตามข้างทางและชายหาด ทำลายทัศนียภาพและเป็นอันตรายต่อสัตว์ทะเล

สถานการณ์: ทุกครั้งที่ฝนตกหนักเพียง 30 นาที ถนนสายหลักในชุมชนจะเกิดน้ำท่วมขังสูงระดับฟุตบาท ทำให้การสัญจรลำบาก และน้ำสกปรกไหลเข้าบ้านเรือนบางหลัง

สถานการณ์: ชุมชนที่อาศัยอยู่ใกล้ภูเขาหรือวัด มีฝูงลิงจำนวนมากเข้ามาในเขตที่อยู่อาศัย รื้อค้นถังขยะ ทำลายข้าวของและพืชผลทางการเกษตร บางครั้งยังสร้างความหวาดกลัวให้กับเด็กและผู้หญิง

สถานการณ์: ชุมชนที่อยู่โดยรอบโรงงานแปรรูปยางพาราในตำบลนาโยงใต้ ต้องทนกับปัญหากลิ่นเหม็นเปรี้ยวรุนแรงที่ลอยมาจากโรงงานเป็นประจำ โดยเฉพาะช่วงเช้ามืดและช่วงที่อากาศชื้น ทำให้ชาวบ้านหลายคนมีอาการเวียนศีรษะ คลื่นไส้ และไม่สามารถเปิดหน้าต่างบ้านเพื่อระบายอากาศได้

สถานการณ์: กลุ่มชาวประมงพื้นบ้านที่เกาะลิบงสังเกตว่า แหล่งหญ้าทะเลซึ่งเป็นอาหารของพะยูนและเป็นแหล่งอนุบาลสัตว์น้ำวัยอ่อนบริเวณอ่าวหน้าหมู่บ้าน มีสภาพเสื่อมโทรมและพื้นที่ลดลงอย่างมากในช่วง 5 ปีที่ผ่านมา ส่งผลให้จับสัตว์น้ำได้น้อยลง และพบเห็นพะยูนเข้ามาหากินน้อยลงอย่างน่าใจหาย

สถานการณ์: ถนนสายหลักที่ตัดผ่านภูเขา (เช่น ถนนสายตรัง-พัทลุง ช่วงเขาพับผ้า) มักเกิดเหตุดินสไลด์ลงมาปิดทับเส้นทางจราจรบ่อยครั้งในช่วงฤดูฝน ทำให้การเดินทางอันตราย, รถติดเป็นเวลานาน และบางครั้งสร้างความเสียหายแก่รถยนต์ที่สัญจรผ่านไปมา

สถานการณ์: คลองสายหลักที่ไหลผ่านหลายชุมชนเพื่อลงสู่แม่น้ำตรัง มีผักตบชวาขึ้นอยู่อย่างหนาแน่นจนมองไม่เห็นผิวน้ำ ทำให้การสัญจรทางเรือของชาวบ้านเป็นไปได้ยาก, น้ำไหลเวียนช้า และเริ่มส่งกลิ่นเหม็นเน่า

สถานการณ์: ในสวนสาธารณะและตามป้ายรถเมล์ พบหน้ากากอนามัยที่ใช้แล้วถูกทิ้งเกลื่อนกลาดปะปนกับขยะทั่วไป ซึ่งอาจเป็นแหล่งแพร่กระจายของเชื้อโรค และเป็นอันตรายต่อพนักงานเก็บขยะที่ต้องสัมผัสโดยตรง

สถานการณ์: ชาวประมงและนักดำน้ำพบเศษอวนที่ขาดหรือถูกทิ้งแล้ว ลอยเคว้งคว้างหรือพันอยู่ตามกองหินใต้น้ำบ่อยครั้ง เศษอวนเหล่านี้ยังคงดักจับสัตว์น้ำต่อไปเรื่อยๆ (เรียกว่า "อวนผี") และยังเป็นอันตรายต่อปะการังเมื่อมันไปเกี่ยวกับแนวปะการัง

สถานการณ์: ชุมชนแห่งหนึ่งเคยมีบ่อขยะแบบฝังกลบที่เลิกใช้งานไปแล้วกว่า 10 ปี ปัจจุบันพื้นที่ถูกปรับเป็นสนามหญ้า แต่ชาวบ้านที่ขุดบ่อน้ำตื้นบริเวณใกล้เคียงพบว่าน้ำมีกลิ่น สี และรสชาติผิดปกติ และเมื่อฝนตกหนักมักมีน้ำสีดำคล้ำไหลซึมออกมาจากบริเวณบ่อขยะเก่า

สถานการณ์: รีสอร์ทและร้านอาหารที่เปิดใหม่ตามแนวชายหาด มีการติดตั้งสปอตไลท์และไฟประดับที่สว่างจ้าตลอดทั้งคืน แสงไฟเหล่านี้ทำให้นักอนุรักษ์กังวลว่าจะรบกวนการขึ้นมาวางไข่ของเต่าทะเล และอาจส่งผลกระทบต่อนกกลางคืนและแมลงในพื้นที่