Od XVII do połowy XVIII wieku trwała epoka baroku. Kompozytorzy tworzyli wówczas muzykę ozdobną zgodnie z zasadami polifonii. Określa się tak wielogłos, w którym każdy głos wykonuje niezależną melodię, współbrzmiącą jednak z pozostałymi melodiami. W baroku powstała także nowa forma wokalno – instrumentalna – opera. Za najwybitniejszych przedstawicieli muzyki baroku uważa się Jana Sebastiana Bacha. Był on mistrzem organów. Grał również na klawesynie, skrzypcach i altówce. Znakomite utwory pisali również Jerzy Fryderyk Haendel i Antonio Vivaldi.

Posłuchajcie.

https://www.youtube.com/watch?v=2x-OHljZzHQ
https://www.youtube.com/watch?v=klPZIGQcrHA
https://www.youtube.com/watch?v=NqAOGduIFbg

Zapiszcie w zeszycie kilka informacji z życia wybranego kompozytora epoki baroku, zróbcie zdjęcie i przyślijcie na mój adres do 20 maja.

https://www.youtube.com/watch?v=48UYfsYMvas&t=328s

Patrzcie i podziwiajcie:) kolejny filmik przedstawia największe cuda architektoniczne. Miłego odbioru.
https://www.youtube.com/watch?v=ZxZmlC9ExIc&list=TLPQMDgwNTIwMjC_0UHHts6-DQ&index=1
https://www.youtube.com/watch?v=zLAmwBZ1yIU

         Bycie krytycznym wobec siebie to normalne, zwłaszcza kiedy coś nam się nie udaje. Normalne jest jednak to, że potrafimy sobie z tym dobrze radzić, jak i to, że potrafimy myśleć o sobie także w życzliwy sposób. Czasami jednak zdarza się, że nasze krytyczne myślenie zaczyna bardzo przeważać. 

Jakby wypowiadał je „wewnętrzny krytyk”.

Pojawiają się w głowie myśli automatyczne, często bez naszego wpływu. Po prostu od tak, nie wiadomo skąd. Myśli automatyczne, mogą być przyjemne np. „znów mi się udało”, ale także bardzo nieprzyjemne. Te drugie podpowiada nam właśnie „wewnętrzny krytyk”. W zwykłych okolicznościach w ciągu dnia myśli te pojawiają się i przemijają. To zupełnie normalne. Czasami jednak dotyczą one spraw ważnych. Wówczas bardziej się nimi przejmujemy, wywołują przykre, trudne emocje, takie jak lęk, smutek, złość. Same w sobie są normalne, powszechne i miewa je każdy. To co jest istotne, to to, jak na nie reagujemy. Jeśli zaczynamy w nie wierzyć, to sprawią one, że będziemy czuć się coraz gorzej, ale jeśli podejdziemy do nich z odrobiną dystansu z życzliwością wobec siebie (pamiętamy-każdy ma swoją wartość, zalety) to łatwiej będzie sobie z nimi poradzić. 

Bardzo często myśli, które podpowiada nam nasz „wewnętrzny krytyk”, są po prostu błędne lub przesadzone. 

Krytyk myli się, gdy:

·         Nadmiernie uogólniamy – wyciągamy zbyt ogólny, negatywny, przesadny wniosek z niewystarczających argumentów oraz nadużywamy takich słów, jak: „wszyscy”, „zawsze” „nigdy” np. „Nigdy z niczym sobie nie radzę!”, „Nikt mnie nie lubi”

·         Myślimy w kategoriach „wszystko albo nic” – wówczas myślimy w kategoriach dwóch skrajności (czarne – białe), a nie w ciągu czy cyklu, np. „Jeśli nie zrobię tego na maksa, to się nie liczy”.

·         Przepowiadamy przyszłość – negatywnie przewidujemy przyszłość bez brania pod uwagę innych możliwości, np. „Na pewno to zawalę”.

·         Lekceważymy pozytywne informacje – mówimy sobie, że pozytywne doświadczenia lub cechy się nie liczą, czy nadużywamy sformułowań: „tak, ale …”, „co z tego, skoro …”, np. „Co z tego, że mam już dwóch kolegów w nowej klasie, skoro reszta mnie ignoruje.”

·         Etykietujemy – przyklejamy sztywne, ogólnikowe etykietki sobie lub innym, np. „Jestem gamoniem”

·         Personalizujemy – wierzymy, że my zawsze jesteśmy powodem negatywnych zachowań innych ludzi i nie bierzemy pod uwagę bardziej prawdopodobnych powodów ich zachowania, np. „Zapomniała o moich urodzinach, bo mnie nie lubi”.

·         Wyciągamy pochopne wnioski – oceniamy sytuację, mając na jej temat niepewne lub niepełne informacje i wyciągamy w efekcie nieuzasadnione wnioski (które mogą być dla nas przykre), np. „Odwróciła głowę, kiedy jej pomachałam, widocznie mnie nie lubi”.

Niektóre myśli mogą zawierać kilka błędów jednocześnie! Np.: „I tak wszyscy myślą, że jestem chuliganem, nic na to nie poradzę.” – zawiera nadmierne uogólnienie („wszyscy”), etykietowanie („jestem chuliganem”) i katastrofizację („nic nie poradzę”).

Jak umiejętnie „dyskutować” i szukać kompromisu ze swoim „wewnętrznym krytykiem”, co pozwoli nam lepiej radzić sobie z przykrymi myślami i poprawić nastrój:

1.     Zauważ myśl, która sprawia ci przykrość, powoduję, że gorzej się czujesz.

2.     Zastanów się, czy ta myśl jest rodzajem jakiegoś zniekształcenia.

3.     Zastanów się, co dokładnie oznacza ta myśl. Jak ją rozumiesz?

4.     Pomyśl, jakie argumenty i fakty przemawiają za prawdziwością tej myśli.

5.     Pomyśl, jakie argumenty i fakty przemawiają za tym, że ta myśl jest fałszywa.

6.     Zastanów się, jaką nową alternatywną myśl możesz sformułować zamiast tej krytycznej automatycznej myśli, biorąc pod uwagę zarówno argumenty za nią, jak i przeciw niej. Na ile trafna wydaje ci się ta nowa myśl? Czy w nią wierzysz?

Chodzi o to, by sformułować nową, bliższą prawdy i bardziej pozytywną myśl, która będzie wolna od błędów, będzie trafniej opisywała rzeczywistość. 

Pamiętaj! Ważne jest to, by ta nowa myśl była dla ciebie wiarygodna, tak, żebyś nie musiał/a jej sobie wmawiać.

Czasami zdarza się, że faktycznie popełniamy błąd, trudno jest nam myśleć o nim pozytywnie. Wtedy warto przeformułować tą myśl, zamiast „jestem …” stosujemy sformułowanie „zrobiłem …”, „zachowałem się …”, np. Zamiast „jestem idiotą” mówimy „zrobiłem straszną głupotę”. Treść komunikatu jest podobna, przyznajemy, że popełniliśmy błąd, ale nie etykietujemy się ani nie uogólniamy nadmiernie. Rozumiemy też, że możemy jakoś zmienić, naprawić nasze zachowanie. 

Zachęcam, spróbuj!

 

 

Źródło:

Głos Pedagogiczny

Litwo, ojczyzno moja… – pisał niegdyś po polsku Adam Mickiewicz. Czy to możliwe, żeby Litwa była ojczyzną Polaka? Co ciekawe, kiedy Adam Mickiewicz pisał te słowa, na mapie Europy nie było ani Polski, ani Litwy. 

Na podstawie e. podręcznika  https://moje.epodreczniki.pl/dolacz/946822 oraz https://moje.epodreczniki.pl/dolacz/601316   zaplanuj wycieczkę szkolną dla klasy na 7 dni po drogach Litwy i Białorusi. Narysuj trasę podróży, opisz miejsca, które proponujesz zobaczyć oraz dołącz zdjęcia.

Na prace czekam do 18.05.2020 r. Powodzenia!!    

Obejrzyj, poczytaj, spróbuj zrobić, sprawdź się:
https://epodreczniki.pl/a/pole-powierzchni-prostopadloscianu-i-szescianu/D68fHsGGS

Obejrzyj: https://www.youtube.com/watch?v=TDaAt1_hc6c&list=PLTic3Nb5SMfMLxVLeSscR9pKAWoorQOgy&index=7

Notatka:

1.      Pole powierzchni całkowitej graniastosłupa składa się z pól wszystkich jego ścian.

Wzór na pole graniastosłupa:

P_c = 2P_p + P_b

gdzie P_c to pole powierzchni całkowitej graniastosłupa

P_p to pole podstawy

P_b to suma pól wszystkich ścian bocznych (wszystkich ścian oprócz podstaw)

2.      Pole powierzchni całkowitej ostrosłupa składa się z pola podstawy i pól wszystkich ścian bocznych.

Wzór na pole ostrosłupa:

P_c = P_p + P_b

gdzie P_c to pole powierzchni całkowitej ostrosłupa

P_p to pole podstawy

P_b to suma pól wszystkich ścian bocznych (wszystkich ścian oprócz podstawy)

Przypomnij sobie wszystkie wzory na pola figur (kwadrat, prostokąt, trójkąt, romb, równoległobok, trapez).

A teraz do zadań! Wykonaj je w ćwiczeniach. Zad. 1-4 str. 121-124. Termin 15.05.2020.

Dzień dobry.

Proszę w zeszycie udzielić odpowiedzi na pytanie, jakie zagrożenia dla środowiska naturalnego stwarza rozwój techniki? A może stwarza też szanse. 

Odpowiedź proszę krótko uzasadnić. Zdjęcie pracy proszę przesłać na moją pocztę.
Pozdrawiam. 

Dzień dobry.

Na podstawie podręcznika proszę przygotować odpowiedź pisemną w zeszycie na pytania 1, 2, 3, 5, 6 strona 19.

Zdjęcie pracy proszę przesłać na moją pocztę.

Pozdrawiam. 

W tym tygodniu wysyłajcie zdjęcia mailem TYLKO zadań dodatkowych. 

Wracamy do znanej wam historyjki obrazkowej. Przeczytajcie ją, a następnie spróbujcie wykonać zadania. Pomocny może okazać się słownik lub tłumacz. 

ćw. 2. str. 91 - zaznacz które zdania są prawdziwe (true) a które fałszywe (false). Odpowiedzi zapisz w zeszycie. 

ćw. 4. str. 91 - Odszukaj angielskie znaczenie podanych zwrotów w historyjce

ćw. 5. str. 91 - Połącz słowa z ramki z emotkami.

Odpowiedzi zapisz w zeszycie. 

ćw. 1 i 2 str. 39 (zeszyt ćwiczeń) 

Zdjęcie zrobionych zadań prześlij mailem! 

Powodzenia!

2. Wyznacz dystans biegowy:

-        1 dnia 60 metrów

3. Powtórz komendy oraz ułożenie ciał do startu niskiego.

4. Wykonaj bieg na wyznaczonym dystansie w 3 próbach:

5. Dokonaj pomiaru czasu i tętna oraz przeprowadź analizy wyników.

6. Zanotuj w karcie kontroli najlepszy wynik z każdego dystansu biegowego.

7. Odeślij kartę na e-maila.

Powodzenia