Τις ημέρες των γιορτών οι γυναίκες φτιάχνουν μελομακάρονα και κουραμπιέδες ενώ κάποιες άλλες ετοιμάζουν και χριστόψωμα. Τα παιδιά την ημέρα των Χριστουγέννων βγαίνουν στις γειτονιές να τραγουδήσουν τα κάλαντα. Κάθε σπίτι συνηθίζεται να μαγειρεύει κρέας (κότα, γαλοπούλα γεμιστή),ενώ, στα χωριά ψήνουν γουρνοπούλα. Το πρωί εκείνης της ημέρας πηγαίνουνε οικογενειακώς όλοι στις εκκλησίες να λάβουν θεία Κοινωνία.

Οι Λαζαρίνες ήταν μικρά κορίτσια της ηλικίας των τελευταίων τάξεων του Δημοτικού Σχολείου ή και μεγάλες γυναίκες, που το Σάββατο του Λαζάρου τραγουδούσαν και χόρευαν τα λαζαριανά τραγούδια, γυρνώντας από σπίτι σε σπίτι. Οι Λαζαρίνες με την καθοδήγηση των μεγαλυτέρων (μανάδων – γιαγιάδων) μάζευαν λουλούδια από την ολάνθιστη φύση, στόλιζαν τα καλαθάκια τους και ανήμερα της εορτής γύριζαν και καλάντιζαν όλα τα σπίτια. Στις μέρες μας το έθιμο αυτό αναβιώνει όλο και πιο πολύ.

Ανήμερα  των Θεοφανίων οι  πιστοί  μεταμφιέζονται  φορώντας  μάσκες  με τρομακτική  όψη. Φορούν κουδούνια και περιφέρονται στα χωριά, κάνοντας δυνατούς θορύβους. Το συγκεκριμένο έθιμο συμβολίζει τον καθαρμό και την εκδίωξη των δαιμονικών όντων. Το έθιμο έχει τις ρίζες του στην Αρχαία Ελλάδα.

Η «Χάσκα» είναι αποκριάτικο έθιμο που γίνεται σε πολλά χωριά της Ελλάδας. Χρησιμοποιούμε ένα βρασμένο και ξεφλουδισμένο αυγό, έναν  πλάστη και μια κλωστή. Το ένα άκρο της κλωστής δένεται στον πλάστη ενώ στην άλλη δένεται το αυγό. Όλη η οικογένεια κάθεται οκλαδόν και έχει πίσω τα χέρια. Το αυγό κουνιέται από ψηλά και προσπαθούν να το αρπάξουν μόνο με το στόμα.

Το βράδυ της Ανάστασης αφού ο ιερέας δώσει το Άγιο Φως συνηθίζεται σε πολλά χωριά οι νέοι να βάζουν φωτιά στον «αφανό». Ο αφανός συμβολίζει τον Ιούδα φτιαγμένο από θυμωνιά και κέδρα. Την ώρα που καίγεται ψάλλουν όλοι μαζί Χριστός Ανέστη. Αυτό ακριβώς συμβολίζει και αυτή η κίνηση την Ανάσταση και εν συνέχεια την ανάληψη του Χριστού στον ουρανό.  

Ήταν παλιότερα το μεγάλο γεγονός των Χριστουγέννων, καθώς την παραμονή ή την επόμενη της μεγάλης γιορτής της χριστιανοσύνης σφάζονταν τα γουρούνια, τα οποία οι χωρικοί είχαν εκθρέψει επιμελώς για έναν χρόνο. Το σφάξιμο και το τεμάχισμα ήταν δουλειά των αρσενικών, ενώ στο βράσιμο συμμετείχαν τα θηλυκά μέλη της οικογένειας, που τραγουδούσαν πανηγυριώτικα τραγούδια ή τα κάλαντα, αν το σφάξιμο συνέβαινε την παραμονή των Χριστουγέννων.

Η αρχαία Τρίκκη εκτεινόταν ανάμεσα στον ποταμό Ληθαίο, που ακόμη και σήμερα διασχίζει τη σύγχρονη ομώνυμη πόλη, και στον λόφο «Κάστρο», όπου πιθανότατα βρισκόταν η αρχαία ακρόπολη.  

Στην πόλη υπήρχε ένα από τα παλιότερα Ασκληπιεία για το οποίο ήταν γνωστή η αρχαία Τρίκκη. Η πρωιμότερη βεβαιωμένη ανασκαφικά κατοίκηση του χώρου ανάγεται στην εποχή του Χαλκού.

Η σύνδεση της πόλης με τον Ασκληπιό προσέδιδε στην Τρίκκη μία ιδιαίτερη ακτινοβολία στον ευρύτερο ελλαδικό χώρο.

Η παλιά πόλη αποτελείται από τις συνοικίες Βαρούσι και Παλιά μανάβικα. Το Βαρούσι βρίσκεται στις παρυφές του Φρουρίου . Επί Τουρκοκρατίας ήταν χριστιανική συνοικία μέχρι τη δεκαετία του 1930 η αρχοντογειτονιά των Τρικάλων και σήμερα είναι στο σύνολό της διατηρητέα. Το Βαρούσι διακρίνεται για τα όμορφα αρχοντικά με τους περίτεχνους αρχιτεκτονικούς ρυθμούς και τις μακριές μαρκίζες. Στη συγκεκριμένη συνοικία βρίσκονται οι παλαιότερες εκκλησίες της πόλης οι οποίες βρίσκονται χτισμένες πολύ κοντά η μία στην άλλη. Συνέχεια της συνοικίας Βαρούσι μέχρι και την κεντρική πλατεία είναι τα Παλιά μανάβικα.  

Ο Βασίλης Τσιτσάνης γεννήθηκε στα Τρίκαλα στις 18 Ιανουαρίου 1915. Υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες δημιουργούς του ελληνικού τραγουδιού τον 20^ο αιώνα.

Κεντρικός δρόμος των Τρικάλων φέρει το όνομά του όπως και άλλοι δρόμοι στην Ελλάδα. Το 2017 ιδρύθηκε το Μουσείο Τσιτσάνη στα Τρίκαλα, το μοναδικό στην Ελλάδα μουσείο για λαϊκό δημιουργό, το οποίο έχει γίνει χώρος πολιτισμού και ακτινοβολεί το έργο του κορυφαίου λαϊκού δημιουργού.  Μέσα στο μουσείο εκτίθενται σπάνια εκθέματα και υλικό, μ ε την ευγενική συμβολή της οικογένειας Τσιτσάνη.

Το Κουρσούμ Τζαμί είναι ισλαμικό τέμενος που δεσπόζει στη νοτιοανατολική πλευρά της πόλης, στις όχθες του Ληθαίου. Σχεδιάστηκε τον 16^ο αιώνα από τον ονομαστό αρχιτέκτονα της εποχής Μιμάρ Σινάν. Το όνομά του προέρχεται από την τουρκική λέξη «κουρσούμ» που σημαίνει μόλυβδος, καθώς ο θόλος του είναι μολυβοσκέπαστος.

Το κάστρο των Τρικάλων είναι κτισμένο στα βόρεια της πόλης, σε θέση στρατηγικής σημασίας. Η χρήση ογκόλιθων  στην κατασκευή του επιβεβαιώνει ότι κτίστηκε στη θέση της αρχαίας ακρόπολης.

Στην ανατολική πλευρά του δεύτερου διαζώματος κατασκευάσθηκε από  τους Οθωμανούς ρολόι μεγάλων διαστάσεων, η καμπάνα του οποίου ζύγιζε περίπου 650 κιλά. Το πρώτο αυτό ρολόι, με έτος κατασκευής το 1648, γκρεμίστηκε και στη θέση του κατασκευάστηκε το 1936 νέο υψους 33μ.

Το «βιαστικό» ρολόι του Φρουρίου.

Αυτή ήταν η επιγραφή που έφερε η καμπάνα του ρολογιού, όταν πρωτοκατασκευάστηκε ο πρώτος μεγάλος πύργος που το στέγαζε τον 17^ο αιώνα. 

Ο Μύλος Ματσόπουλου, ένα βιομηχανικό κτίριο πρωτοπόρο για την εποχή του (1884), αποτελεί ένα από τα πιο σημαντικά νεότερα πολιτιστικά μνημεία της πόλης των Τρικάλων. Μέχρι τη διακοπή της λειτουργίας του, τη δεκαετία του 1980, διατήρησε σχεδόν απαράλλαχτη τη δομή της λειτουργίας του. Ακόμη, ο μηχανολογικός εξοπλισμός του βρίσκεται σήμερα σχεδόν ακέραιος στη θέση του.
Ο Μύλος Ματσόπουλου ανήκει στη βιομηχανική κληρονομιά και ως μνημείο
της τεχνικής και βιομηχανικής κληρονομιάς έχει ιδιαίτερη συναισθηματική και κοινωνική αξία για την τοπική κοινωνία των Τρικάλων. Αποτέλεσε παράγοντα οικονομικής ανάπτυξης στη διάρκεια της λειτουργίας του και αναπόσπαστο τμήμα της συλλογικής μνήμης της πόλης. Τα τελευταία χρόνια μετατρέπεται στον «Μύλο των Ξωτικών» κατά την εορταστική περίοδο των Χριστουγέννων και αποτελεί πόλο έλξης εκατοντάδων τουριστών.

Η γεωργία στα Τρίκαλα αποτελεί σημαντικό μέρος της οικονομίας της. Ο τόπος μας έχει πλούσιες καλλιεργητικές δυνατότητες λόγω κλίματος και εύφορου κάμπου. Οι βασικές καλλιέργειες στα Τρίκαλα είναι: καλαμπόκι, σιτάρι, βαμβάκι και ελιές. Επίσης, υπάρχουν και τα κηπευτικά όπως: ντομάτες, πιπεριές, κρεμμύδια και άλλα λαχανικά. Ακόμη, καλλιεργούμε μηλιές, αχλαδιές και ροδακινιές. Τέλος, υπάρχουν και καλλιέργειες ρίγανης,τσαγιού και λεβάντας.  

Τα τελευταία χρόνια οι αγρότες έχουν στραφεί και στη βιολογική γεωργία, όμως, η δουλειά του αγρότη είναι πολύ δύσκολη και σκληρή. Η κλιματική αλλαγή και η έλλειψη νερού κάνει όλο και πιο δύσκολο το έργο των γεωργών.

Τα Τρίκαλα φημίζονται για τα ποιοτικά προϊόντα τους. Μερικά από αυτά είναι: 

Γαλακτοκομικά

Τα Τρίκαλα ξεχωρίζουν για τα γαλακτοκομικά τους προϊόντα. Πασίγνωστη είναι η Τρικαλινή φέτα καθώς σε φήμη δεν υστερούν καθόλου κι άλλα τυριά όπως το κασέρι, το κεφαλοτύρι, η γραβιέρα, η μυζήθρα και το ανθότυρο. Τα Τρικαλινά γαλακτοκομικά προϊόντα εξάγονται σε περισσότερες από 25 χώρες του εξωτερικού.

Φρούτα και Λαχανικά

Ηγετική θέση, τόσο στην ελληνική όσο και στην ευρωπαϊκή αγορά έχουν αποκτήσει τα φρούτα και τα λαχανικά του τόπου.

Κρασί και Τσίπουρο

Στο Νομό Τρικάλων η καλλιέργεια αμπελιών έχει κληροδοτηθεί από γενιά σε γενιά, ενώ συνεχίζεται και εξελίσσεται μέχρι σήμερα. Ένας σημαντικός αριθμός επιχειρήσεων έχει ιδρυθεί για την παραγωγή κρασιού αλλά και τσίπουρου, εξασφαλίζοντας πολλές ποικιλίες κρασιού αλλά και τσίπουρου που παράγονται και εξάγονται σε όλο τον κόσμο.

Κτηνοτροφία ονομάζεται ο κλάδος της οικονομίας που αφορά την εκτροφή και εκμετάλλευση παραγωγικών ζώων. Η κτηνοτροφία είναι μία από τις πιο παλιές

δραστηριότητες του ανθρώπου. Παλιότερα κάθε οικογένεια διέθετε και έτρεφε ορισμένο αριθμό κατοικίδιων ζώων (κατσίκια, πρόβατα, αγελάδες, κότες, γουρούνια….κτλ) όπου όλα μαζί

κάλυπταν τις ανάγκες της διατροφής τους και της ένδυσής τους. Στη σημερινή εποχή η κτηνοτροφία μαζί με τη γεωργία αποτελούν τους πιο δυναμικούς

παραγωγικούς τομείς της χώρας.

Βιομηχανία είναι μία μεγάλη μονάδα παραγωγής προϊόντων η οποία εκμεταλλεύεται πρώτες ύλες της φύσης (ξύλα, μέταλλα, κάρβουνα, βαμβάκι, σιτάρι κ.α.), τις επεξεργάζεται και παράγει το τελικό προϊόν.

Οι βιομηχανίες χρειάζονται ειδικές εγκαταστάσεις (τα εργοστάσια), πολυάριθμο και εξειδικευμένο προσωπικό και πολλές μηχανές. Έτσι παράγουν προϊόντα σε πολύ γρήγορο χρονικό διάστημα και σε μεγάλη ποσότητα.

Η βιομηχανία στην Ελλάδα αναπτύχθηκε για πρώτη φορά μαζικά το 1920. Οι πρώτοι τομείς στους οποίους δραστηριοποιήθηκαν οι ελληνικές βιομηχανίες ήταν ο καπνός, το βαμβάκι, τα τσιμέντα και τα λιπάσματα.