Dit kon ik goed reflecteren.

In de 2e les mochten wij in groepjes bespreken hoe je verpleegkundig leiderschap hebt getoond in de stages. Al had ik dit de vorige les ook gedaan.

Tijdens mijn stage heb ik verpleegkundig leiderschap getoond door de zorg rondom mijn patiënt onder andere te coördineren en ontslaggericht te werken, dit deed ik samen met andere verpleegkundige en overige disciplines. Dit kon ik aan in week 9 zelfstandig toepassen en vond ik het leuk om vooruit de kijken met de vraag hoe nu verder. Hierbij kwamen alle CanMedsrollen aanbod. Ik vind dat je als verpleegkundige goed moet kunnen communiceren en samenwerken met andere disciplines, maar ook goed moet kunnen reflecteren naar jou handelen en naar jou patiënt. Daarbij laat je gelijk een stuk gezondheidsbevordering zien bij, bijvoorbeeld de artsenvisites. Nu denken we alleen aan de zorg, maar het is ook belangrijk dat je dit kunt laten zien naar de familie van de zorgvrager.

Wat ik soms lastig vond tijdens mijn stages, is dat patiënten vaak geen ziekte inzicht hadden. Hierdoor waren zij vaak therapieontrouw, ik vond het lastig om hiermee om te gaan. Eén keer is mijn patiënt vertrokken, omdat hij zich goed voelde en graag naar huis wou.

Omdat het (vaak) volwassenen waren en ik een student- zorgprofessional ben, ik wist niet wat ik ermee moest en liet dit weten aan mijn werkbegeleiders. Mijn werkbegeleiders gaven mij feedback hoe ik om kon gaan met therapieontrouw patiënten, hierdoor kon ik mijzelf ontwikkelen op dit gebied.

Als je mij vraagt wat een goede leider is, is dat iemand die overzicht heeft. Overzicht over zowel de patiënten als het personeel, iemand die alles op orde heeft en daar ook naar werkt. Of ik een goede leider zal zijn vind ik lastig. Zelf heb ik het overzicht wel en durf ik hulp te vragen waar nodig, maar ik ben niet iemand die een ander aanstuurt. Al vind ik het wel leuk om studenten of nieuwe medewerkers in te werken/ te begeleiden.

Wat neem jij mee na een crash?

Hier zijn wij zelfstandig mee bezig geweest in de les om het daarna te vergelijken met medestudenten.

Hierbij waren we het niet met alles eens, ik zou namelijk een reddingsboot mee willen nemen omdat ik rondom het eiland kan varen omdat ik dan opzoek kan gaan mensen/bewoonbare plekken. Mijn medestudenten waren het niet over eens omdat het tegen het vriespunt is en je mogelijk niet door het water kon. Wij zijn hierover gaan discussiëren maar kwamen hier niet tot een overeenstemming, al snappen wij elkaars beredenering.

Leerwinst van de week:

Vanuit de vragenlijst zag ik wat sterke en minder sterke persoonlijkheden, dit kon ik koppelen aan leiderschap. Hieruit haalde ik dat ik niet een directe leider ben, maar meer vanuit de achtergrond. Wel ben ik erg meegaand, dit vind ik niet alleen passen bij een iemand met leiderschap maar bij elke zorgverlener. Terwijl dit ook een valkuil kan zijn.

niet iedereen denkt/wilt hetzelfde, hierover kun je beter praten en discussiëren zodat je elkaar gaat begrijpen. Mijn doel voor de volgende stage is om te sparren over lastige vraagstukken om te kijken hoe elkaars normen en waarden elkaar versterken. Ik sta bijvoorbeeld voor kwaliteit van leven en pijnloos leven of sterven, maar dit kan voor een ander, anders zijn. De ander heeft misschien hele anderen normen en waarden.

Thuis ben ik bezig geweest met het bekijken wat gezondheid voor jou betekent en ben ik hierover in gesprek geweest met mijn familie. Bij mijn familie moest ik wat meer uitvragen, zij gaven namelijk aan dat ziek zijn hun positieve gezondheid zouden belemmeren. Hier ben ik over in gesprek gegaan, zodat zij misschien breder gaan kijken naar gezondheid. Hieronder staat wat wij globaal belangrijk vinden bij positieve gezondheid.

Wat verstaan mijn familie en ik over positieve gezondheid?

• Mentaal gezond --> goed in mijn vel voelen, niet depressief

• Lichamelijk --> pijn vrij, gezond en zelfredzaam. Het zou voor mij een grote impact hebben als ik ziek word en op bed kom te liggen of hulp beoefenend word.

• Kwaliteit van leven hebben, wat pas onder lichamelijk en mentale gezondheid

Ik heb hierbij ook breder kunnen en leren kijken naar positieve gezondheid, want voelt iedereen zich wel zo gelukkig als hij/zij zich voordoet en wil ik verder kijken of ik daar iets kan bijdragen.

Leerwinst: tijdens de vragenlijst kwam ik er eigenlijk achter dat ik een positieve gezondheid heb en ook een 'gelukkig' persoon ben/mag zijn. Hier was ik mijzelf niet van bewust totdat ik de vragenlijst in had gevuld. Dit kan ik goed meenemen naar zorgvragers die zich misschien ongelukkiger voelen en door het gesprek te aandurven gaan. Tijdens het gesprek met mijn familie gaf het een stukje ongemakkelijkheid terug vanuit mij, dit komt omdat ik veel moest uitvragen en je het ook over seksualiteit hebt. Later in het gesprek werd het wel minder ongemakkelijk, omdat wij op 1 lijn kwamen.

Het gesprek aangaan over gezondheid, heb ik in mijn stage ook gedaan. Een patiënt had namelijk een enorm slechte nierfunctie, maar hij voelde zich wel gezond en fit. Hij kreeg te horen dat hij 3x per week moest dialyseren, dit gaf hem een grote klap omdat hij zich niet ziek voelde maar ook omdat je leven 'anders' gaat worden. Dit had een grote impact. Tijdens het gesprek kwam er veel emoties vrij waardoor wij een mooi en goed gesprek kregen, met een oplossing tot een geestelijk verzorger waar hij meerdere keren per week een gesprekje mee heeft. Dit wil ik vast blijven houden voor mijn proces als toekomstig verpleegkundige.

De CanMedsrollen die hierbij van pas komen is de communicator, gezondheidsbevorderaar en reflectieve professional. Bij deze rollen kijk ik namelijk naar hoe de zorgvrager zich voelt en of ik andere disciplines hierbij moet betrekken of dat ik het gesprek alleen met de zorgvrager kan voeren om de zorgvrager een beter gevoel te geven.

Anderen klasgenoten konden zich in mij verplaatsen en gaven mij advies, om toch naar de teamcoach te stappen.

Leerwinst:

Hier valt voor mij nog wat winst te behalen, door zulke gesprekvoeringen te overwegen en te bespreken.

Mijn visie op zorg is hoogst waarschijnlijk anders, als die van mijn collega. Bij mij staan de zorgvragers centraal en wil ik samen kijken hoe wij kwaliteit van leven voor hen kunnen creeren en hun de mooie oude dag kunnen bieden. Ik zou mijn collega niet graag willen beschuldigen, maar ik wil ook niet dat bewoners hiervan de 'dupe' worden en zij tekort komen. Hiervoor heb je wel de leider- en verantwoordelijke rol in, met de canMedsrollen van professionele en kwaliteit bevorderaar, reflectieve professional en communicator. De communicatie heb je nodig, ook om te kijken of mede collega's het zelf observeren en hier ook samen mee te reflecteren.

Dit was een indrukwekkende film, omdat niet iedereen het financieel even goed heeft. Voornamelijk in de achterstandswijken. Hier heb ik wel mijn mening over, omdat ik van mening ben dat mensen soms ook 'zelf' doen dat zij weinig geld hebben. Sommige mensen werken bijvoorbeeld niet maar kunnen wel vrijwilligerswerk doen, want net zo zwaar kan zijn of dat er niet omgekeken word naar wat er allemaal uitgegeven word. Iedereen heeft hierin zijn eigen normen en waarden.

Wel vind ik het erg om te horen dat mensen in achterstandswijken eerder zullen overlijden en vaker problemen hebben bij de geboorte. Wat ik een mooie oplossing zou vinden is dat er verpleegkundige of maatschappelijk werker voorlichting komt geven over armoede en schulden, hierdoor kan er er armoede, schulden maar ook een slechte gezondheid voorkomen worden.

Ik houdt mijn balans door leuke activiteiten te doen tijdens mijn leerloopbaan, hierdoor ben ik niet alleen bezig met school maar ook nog met mijn privé en werk. Op de vrije woensdag ben ik dan ook erg blij dat ik kan werken, dit geeft mij nog een extra boost voor school.

Persoonlijk mag er een bepaald salaris aan je werkervaring en opleiding gezet worden, zodat je betaald word naar je kunde en kennis.

Als je het over autonomie hebt, draag ik daar zelf al aan bij, niet alleen op school, maar ook thuis. Ik regel thuis alles zelf betreft mijn belastingaangifte, auto, school en mijn financiële draaglast en kracht. Als verpleegkundige heb ik liever de touwtjes in handen en pak dan graag de rol als organisator en communiceer dan met mededisciplines. Tijdens mijn stage in het ziekenhuis werden mijn ogen wel geopend dat je een eigen inbreng mag hebben, dat je veel mag/kan inbrengen als verpleegkundige en goed naar je geluisterd word.

Tijdens mijn werk in een verpleeghuis heb ik vaak bij mogen dragen aan een mooie zorgsituatie, bijvoorbeeld bij het overlijden van een bewoner.

Deze bewoner had een hele lange tijd bij ons gewoond, het was een man die wist wat hij wou, als ik hem omschrijf; een grote man met weinig kwaliteit van leven, die erg nors over kan komen (alles was hem afgenomen, zijn rolstoel met bediening, hij reed namelijk overal tegenaan).

Hij werd plotseling erg ziek en kon niet meer beter worden. Mensen voelen vaak wel aan dat zij komen te overlijden, hij voelde dat ook. De laatste dagen voor zijn dood vroeg hij mij of ik een stukje uit de bijbel wou voorlezen, dit vonden wij een bijzonder moment, omdat hij nooit iets uit de bijbel wilde lezen. Die avond heb ik hem een stukje voorgelezen uit de bijbel, hierbij moest hij huilen, maar wou er niks over kwijt. Ik ben stil bij hem gaan zitten en heb zijn hand vastgepakt, hij moest huilen, maar kon er geen woorden aangeven.

Wat ik mooi en leuk vind aan terminale zorg is de zorgvrager, familie en gasten op hun gemak stellen en voorlichting te geven, hiervoor moet je de tijd nemen, zodat de bewoner en/of familie gerust hun verhaal kwijt kan. Als zorgprofessional kun je iemand zijn verhaal laten doen, zonder dat jij ergens een mening op hebt. Je kunt dus een mooie bijdrage leveren tijdens het overlijden van iemand zijn/haar dierbare.

Als ik mijn droom mocht dromen wat ik graag zou willen als ik oud ben en misschien wel dementerend. Zelf zou ik graag nog op vakantie willen, ondanks mijn ziekte op dat moment. Ik zou het jammer vinden als ik op een gesloten afdeling kom waar geen activiteiten georganiseerd worden en de kleine dingen, zoals boodschappen doen als een uitje gezien word. Daarom zou ik jaarlijks nog op vakantie willen gaan, omdat het een gewoonte was, ook als ik het niet meer alleen of met familie kan, dan graag met een zorgverlener die meegaat. Op deze manier zou ik kwaliteit van leven houden.

Dit leerde ik in de praktijk tijdens mijn stage in het ziekenhuis. Een zorgvrager wou graag dat zijn familie bij alle gesprekken was tussen de arts, transferverpleegkundige of een andere discipline. Hij hechtte hier veel waarde aan, dit wenste hij omdat hij bang was dat hij niet alle informatie opsloeg en misschien wat verkeerd begreep of een verkeerde beslissing maakte.

Ik vind het belangrijk dat hierover lesgegeven word aan verpleegkundige, dit kom je geregeld voor namelijk.

Daarnaast heb ik een e-learning gemaakt gezamenlijke besluitvorming. Dit was een grote e-learning waar ik nieuwe dingen heb geleerd zoals het 6 stappenmodel, in deze e-learning had je contact met een zogenaamde zorgvrager. Met dit stappenmodel was ik nog niet bekend.

De zorgvrager kan de stappen bij langs op zijn eigen tempo, er zit ook geen volgorde in. Communicatie is hierin erg belangrijk.

Als zorgverlener signaleer je hoe iemand naar de volgende stap gaat of dat hij/zij toch nog een stapje terug moet nemen.

Het is goed om hier over te communiceren en te reflecteren met jou zorgvrager en zijn/haar familie, door de juiste wensen en behoeftes te vast te stellen, zodat er geen misverstanden komen. Je gaat samenvatten wat er is besproken en geeft zo nodig nog advies/voorlichting, hierbij laat je de rol als professional en kwaliteitsbevorderaar en reflectieve professional zien en ben je bezig als samenwerkingspartner (met de zorgvrager, de familie en overige disciplines).

Ik vind het juist goed en mooi om samen met de zorgvrager en/of familie te kijken naar oplossingen, hierin behouden zij zeggenschap. Zeggenschap vind ik dat ook belangrijk, niet alleen als verpleegkundige maar ook als persoon. Tijdens mijn werk als verpleegkundige zal ik het 6 stappenmodel meenemen, omdat een goede en duidelijke gespreksvoering kan hebben op ieder zijn eigen tempo.