Woesten reacties Waud by waud

Vleugels: Het rooskleurige leven in het begin van de 20e eeuw

thesptclass_2 — 2015-03-19 16:00:06 UTC

Het eerste deel van het boek vond ik er een dat vlot las en waarbij je alles nog duidelijk kon volgen. Alles verliep stapje per stapje en het verhaal interesseerde me. De vraag naar wat de boeken van mijnheer Funke konden betekenen, hield me bezig. Alles werd in hoofdstuk 1 rooskleurig voorgesteld en er wordt eigenlijk gewoon de positieve kant van leven van een man en vrouw in het begin van de 20e eeuw weergegeven. Ik vond het wel eens leuk om te lezen over deze tijden die wij ons hedendaags niet meer kunnen voorstellen. Op het einde van dit deel wilde ik nog met volle goesting aan het volgende beginnen.

Splinters: Hoe het leven verandert in 1,2,3

thesptclass_2 — 2015-03-19 16:22:07 UTC

Het tweede deel is, in mijn ogen, een verrassend deel. Ik had niet verwacht dat men na deel 1 terug zou gaan in de tijd om het over de jeugd van Guillaume en Elisabeth te hebben. Na het lezen van dit deel was ik er wel blij om want het verleden van dit 'koppel' bracht veel informatie met zich mee waardoor je het boek beter begreep. Ik vind het wel minder rooskleurig als het vorige. Het stuk waarbij het gaat over de dood van Guillaume zijn vader heeft me toch eens even doen stilstaan en doen denken over het feit dat een zoon zijn eigen vader per ongeluk dood en wat voor gevolgen dit met zich meebrengt. Zo kon Guillaume in het verhaal zijn praktijkoefening als dokter niet voltooien vanwege dit trauma. Dit deel laat zien dat het leven niet enkel vol zit met mooie dingen maar ook negatieve.

Geboden: verschil door uiterlijk en innerlijk

thesptclass_2 — 2015-03-19 16:42:55 UTC

Deel drie is een aangrijpend maar jammer genoeg ook realistisch deel. Voor het eerst wordt er verteld vanuit de ik-persoon. Deze ik-persoon is 'Naamloos' Hij verteld ons hoe zijn jeugd eruit zag en maakte tegelijkertijd deels een vergelijking met die van zijn broer 'Valentijn'. Hij wordt gepest om zijn uiterlijk en wordt letterlijk gezien als een beest. Hij krijgt nog wel de steun van zijn broer die voor hem opkomt, maar deze kan de pesterijen niet verhelpen ondanks zijn prachtige uiterlijk en gespierde lichaam. Naamloos wordt daarna van school gehaald en komt ook niet meer buiten. Hij helpt zijn broer met zijn huiswerk, aangezien Valentijn zijn resultaten niet al te best zijn, in ruil voor informatie over wat er op school gebeurd. Zo vertelt zijn broer hem dat hij met Violette, een meisje van school, heeft gekust. Naamloos was blij voor hem, maar als lezer besef je wel dat dit in het geval van Naamloos een onmogelijke opdracht zal zijn vanwege zijn uiterlijk. Nochtans is hij slimmer dan zijn broer. Ik werd me er steeds meer van bewust hoe belangrijk uiterlijk in onze wereld is. Het innerlijk is in onze maatschappijvorm pas de tweede stap. Dit deel maakte voor mij het vorige deel dat mij minder beviel weer goed en zorgde voor nieuwe leeslust.

Bevelen: Het innerlijk neemt over van het uiterlijk

thesptclass_2 — 2015-03-19 16:58:11 UTC

Het vierde deel is wat gelijkend op het derde deel en ook aangrijpend en realistisch. Hierbij wordt weer de ik-persoon gehanteerd maar deze keer is het Valentijn die vanuit zijn standpunt vertelt. In deze 61 pagina's wordt duidelijk gemaakt hoe erg de oorlog een leven kan veranderen maar hoe deze verandering tegelijkertijd ook positieve gevolgen heeft. Het feit dat Valentijn zijn door gewond te geraken zijn broer terug te zien krijgt. Dat zijn de dingen waar een mens vrolijk van wordt. Het terug samenkomen van 2 mensen die elkaar lange tijd hebben moeten missen. Het stuk zat vol emotionele gebeurtenissen die uitvoerig beschreven werden en ook kwam er eindelijk verdere spanning in het verhaal. De dood van Elisabeth en de zoektocht naar de werkelijke dader. Ik hou van spannende boeken dus dit maakte dat ik het boek niet meer aan de kant legde om tv te gaan kijken, maar de tv afzette om in het boek te gaan lezen. En geloof me, dat heb ik zelden meegemaakt in een boek. Nochtans heb ik al spannendere boeken gelezen maar deze keer werd die spanning zo nonchalant weergegeven dat het me bekoorde. Tot hiertoe het beste deel van de eerste 4.

Tweezaam: Samen staan we sterk

thesptclass_2 — 2015-03-19 17:10:59 UTC

Het laatste deel bracht eindelijk de ontknoping van het verhaal. In het laatste deel werd alles duidelijk en aangezien hier de spanning tot op zijn hoogste punt gedreven werd. Ik heb het laatste stuk dan ook in één ruk uitgelezen omdat ik gewoon niet meer kon wachten tot het einde. Het einde was er ook één dat ik niet zag aankomen omdat de schrijver je al lang had doen denken dat Funke of Hendrik Elisabeth vermoord had. Die onverwachte wending maakte het helemaal af en zorgde ervoor dat ik met een goed gevoel dit boek aan de kant kon leggen.

Vragen aan de auteur

thesptclass_2 — 2015-03-19 17:36:57 UTC

Waarom en wanneer heeft u besloten een boek te schrijven over de oorlog?