2.โครเมียม : พบหลักๆ ในแผงวรจรอิเล็กทรอนิกส์ และเป็นสารก่อมะเร็งสำหรับมนุษย์
3.สารปรอท : พบได้จากพลาสติกที่นำมาผลิตเคสโทรศัพท์มือถือและสายไฟ แต่ไม่ค่อยพบมากนักในโทรศัพท์มือถือ เป็นตัวทำลายสมองและระบบประสาทส่วนกลาง
4.ตะกั่ว : พบในแผงวรจรอิเล็กทรอนิกส์ เป็นเหตุให้เกิดการสูญเสียความสามารถด้านสมองของเด็ก และทำลายระบบประสาท ระบบเลือดและระบบสืบพันธุ์ในผู้ใหญ่
5.สารประกอบโบรมีน :ใช้เพื่อป้องกันการติดไฟ จะพบในเคสโทรศัพท์มือถือ และแผงวงจรอิเล็กทรอนิกส์ การสัมผัสสารชนิดนี้เป็นเวลานานทำให้ความสามารถในการเรียนรู้ และความทรงจำสูญเสียไป รวมทั้งยังมีผลกระทบต่อระบบฮอร์โมนของต่อมไธรอยด์และเอสโตรเจน หากสัมผัสกับตัวอ่อนในมดลูกอาจทำให้เกิดปัญหาด้านพฤติกรรม

ดังนั้นเราควรทิ้งขยะอิเล็กทรอนิกส์อย่างถูกวิะอย่างเช่นให้หน่วยงานที่เกี่ยวข้องจัดการ

2. คลื่นไส้ (Nausea)

3. สับสน (Confusion)

4. อ่อนเพลีย (Fatigue)

5. ความสามารถในการจําลดลง (Decreased memory)

6. ซึมเศร้า (Depression) 

7. นอนไม่หลับ (Sleep disorders)

8. ชักกระตุก (Convulsion) ฯลฯ

ผลกระทบต่อสุขภาพจากคลื่นโทรศัพท์เคลื่อนที่ นอกเหนือจากอาการ ที่มาจากคลื่นความถี่ต่ำ (ELF) ต่างๆ ดังกล่าวมาข้างต้นแล้ว ยังรวมไปถึงอาการ ที่สําคัญๆ ดังเช่น
1. เนื้องอกในสมอง (Brain tumors)

2. เนื้องอกของเส้นประสาทหู (Acoustic neuroma)

3. พาร์กินสัน (Parkinson)

4. อัลไซเมอร์ (Alzheimer)

5. มะเร็งต่างๆ (Cancers) ฯลฯ

1. เสี่ยงต่ออาการแสบตา ตาแห้ง น้ำตาไหล

2. ปวดกระบอกตา ปวดศีรษะ

3. สายตาไม่ชัด พร่ามัว หรือสายตาสั้นมากขึ้นอย่างรวดเร็ว

4. มีโอกาสเป็นโรคต้อหิน

5. เส้นประสาทตาถูกทำลาย จนการมองเห็นพร่ามัวมากขึ้น

6. อาจมีความเสี่ยงที่จะตาบอดได้ด้วย (แต่ไม่ได้เป็นมะเร็งที่ตา)

1. นอนหลับพักผ่อนให้เพียงพอ 6-8 ชั่วโมง

2. ดื่มน้ำบ่อยๆ เพิ่มความชุ่มชื่นในตา หรือหากท่านใดตาแห้งมากๆหรือใส่คอนแทคเลนส์ ควรใช้น้ำตาเทียมเมื่อมีอาการตาแห้ง

3. ควรเปิดไฟในห้องให้มีความสว่างเพียงพอ

4. ไม่ควรนอนหงายเล่นสมาร์ทโฟน เพราะหน้าจอจะไม่ได้รับแสงสว่างจากโคมไฟบนเพดาน แม้กระทั่งนอนตะแคงก็อาจทำให้ดวงตาต้องเพ่งจ้องที่หน้าจอหนักกว่าปกติเหมือนกัน

5. ไม่ควรจ้องหน้าจอโทรศัพท์นานจนเกินไป ควรมีการพักสายตาบ้าง ทุกๆ 20-30 นาที

รู้หรือไม่? ประเทศไทยมีสัดส่วนผู้ใช้งานเลขหมายโทรศัพท์มือถือมากถึง 93.7 ล้านเบอร์ และทุก ๆ ปีจะมีโทรศัพท์มือถือใหม่จำหน่ายออกสู่ตลาดปีละประมาณ 14 ล้านเครื่อง โดยสัดส่วนราว 100,000 เครื่องต่อปี เป็นส่วนของผู้ใช้มือถือครั้งแรก และอีกประมาณ 14 ล้านเครื่องต่อปี เป็นการเปลี่ยนอุปกรณ์ของผู้ใช้มือถือเดิม (Replacement) ทั้งนี้ ยอดขาย 14 ล้านเครื่อง คิดเป็นสัดส่วนถึง 20% ของประชากรไทยเลยทีเดียว 

ชำแหละอุปกรณ์มือถือ 

ปัจจุบันตลาดโทรศัพท์มือถือจะมีสินค้าใหม่ ๆ ที่ถูกนำออกสู่ตลาดปีละนับร้อยรุ่น องค์ประกอบโดยรวมของชิ้นส่วนภายในเครื่องแบ่งออกได้เป็น 4 ส่วนหลัก ได้แก่ 

1.Main board หรือ PCB (Printed Circuit Board) เป็นส่วนประกอบหลักโทรศัพท์มือถือที่มีชิ้นส่วนหลักๆมากมายประกอบกันอยู่   

2. หน้าจอ (Display) เป็นส่วนที่ผู้ใช้งานสัมผัสมากที่สุด โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยุคสมาร์ทโฟนที่กระบวนการสั่งการดำเนินผ่านหน้าจอแบบ LCD หรือแบบ OLED 

3. เเบตเตอรี่ (Battery) เป็นชิ้นส่วนที่ให้พลังงานไฟฟ้าแก่โทรศัพท์มือถือของเรา ซึ่งในอดีตมักมีโลหะหนักเป็นสารประกอบโดยเฉพาะนิกเกิ้ล แคดเมียมและนิกเกิ้ล เมธัลไฮด์ดราย   

4. ตัวเครื่อง (Body) เป็นโครงสร้างหลัก เป็นส่วนประกอบของโทรศัพท์ที่มีดีไซน์ความหลากหลายและแตกต่างกันไปตามกลุ่มเป้าหมายของตลาด   

การแผ่รังสีความถี่วิทยุ 

กลุ่มเฝ้าระวังด้านสิ่งแวดล้อมหลัก 2 กลุ่ม ได้แก่ คณะทำงานด้านสิ่งแวดล้อมและสถาบัน Worldwatch เน้นย้ำถึงความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นจากคลื่นความถี่วิทยุที่ปล่อยออกมาจากโทรศัพท์มือถือ สิ่งนี้จะเกิดขึ้นเมื่อผู้ใช้ส่งและรับข้อความเสียงและข้อความ การศึกษาบางชิ้นกล่าวว่าการแผ่รังสีนี้อาจหมายถึงความเสี่ยงที่สูงขึ้นอย่างมีนัยสำคัญต่อเนื้องอกในสมองและน้ำลายในกลุ่มผู้ที่ใช้โทรศัพท์มือถือเป็นเวลา 10 ปีหรือนานกว่านั้น 

การชะล้างพิษ 

สภาป้องกันทรัพยากรธรรมชาติตั้งข้อสังเกตว่าสารตะกั่ว ปรอท และแคดเมียมที่พบในอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ส่วนบุคคล เช่น โทรศัพท์มือถือสามารถ “ปล่อยสารพิษอันตรายสู่อากาศและน้ำของเราเมื่อถูกเผาหรือฝังกลบอย่างไม่เหมาะสม” ในสถานการณ์เหล่านี้ อาจมีผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมอย่างมีนัยสำคัญ 

ผลกระทบที่เป็นพิษต่อมนุษย์ 

หน่วยงานคุ้มครองสิ่งแวดล้อมยังตั้งข้อสังเกตถึงอันตรายต่อสิ่งแวดล้อมที่เกิดจากส่วนประกอบโทรศัพท์มือถือที่ถูกทิ้งซึ่งในที่สุดขยะอิเล็กทรอนิกส์ก็มาพักผ่อน ตามรายงานของ EPA ตะกั่วที่นำเข้าสู่ร่างกายผ่านอากาศ ผ่านน้ำใต้ดินที่ปนเปื้อนหรืออาหารที่มีสารตะกั่วปนเปื้อนสามารถสะสมในกระดูกมนุษย์ได้ อาจส่งผลเสียต่อ “ระบบประสาท การทำงานของไต ระบบภูมิคุ้มกัน ระบบสืบพันธุ์และพัฒนาการ และระบบหัวใจและหลอดเลือด” อาจทำให้เกิดความเสี่ยงอย่างมากต่อเด็กเล็ก 

โทรศัพท์มือถือ และอุปกรณ์เสริมต่างๆ ที่ใช้งานไม่ได้แล้ว จะกลายมาเป็นขยะที่จัดอยู่ในประเภท E-Waste หรือขยะอิเล็กทรอนิกส์ ที่ไม่สามารถย่อยสลายได้ และจัดเป็นวัตถุอันตราย (hazardous waste) เพราะมีส่วนประกอบของโลหะหนัก เช่น ตะกั่ว ปรอท แคดเมียม คลอรีน โบรมีน หากไม่ได้รับการจัดการที่เหมาะสม สารเคมีอาจปนเปื้อนลงสู่น้ำและดิน สะสมในร่างกายมนุษย์ เป็นอันตรายต่อสิ่งมีชีวิตและสิ่งแวดล้อมอย่างร้ายแรง
ขยะอิเล็กทรอนิกส์ เรียกอีกอย่างหนึ่งว่า “ซากผลิตภัณฑ์เครื่องใช้ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์” (Waste from Electrical and Electronic Equipments หรือ WEEE) หมายถึง เครื่องใช้หรืออุปกรณ์ที่ใช้ไฟฟ้าหรือสนามแม่เหล็กในการทำงานที่ไม่ได้มาตรฐาน (Off-spec) หรือหมดอายุการใช้งาน ล้าสมัย หรือที่ผู้บริโภคไม่ต้องการใช้งานแล้ว ขยะในตระกูลนี้ประกอบไปด้วย เครื่องใช้ไฟฟ้า อุปกรณ์คอมพิวเตอร์ โทรศัพท์มือถือ วิทยุ โทรทัศน์ กล้อง อุปกรณ์ให้แสงสว่าง เครื่องมือวัดอุณหภูมิ ของเล่นที่ใช้ไฟฟ้าหรือแบตเตอรี่ เป็นต้น
-มือถือเครื่องเก่าไปไหนดี เมื่อเครื่องใหม่กำลังมา

แม้จะรู้แล้วว่า ขยะอิเล็กทรอนิกส์นั้นอันตรายขนาดไหน แต่มือถือ แท็บแล็ตรุ่นใหม่พร้อมกล้องชัดแจ๋วก็ช่างยั่วใจเหลือเกิน แล้วเราจะทำยังไงดีกับมือถือ แท็บแล็ตเครื่องเก่า
-วิธีทิ้งอย่างอุ่นใจ ปลอดภัยต่อเราและต่อโลก

ชวนมาทิ้ง E-Waste กับ AIS โดยอุปกรณ์ที่รับทิ้ง ได้แก่ โทรศัพท์มือถือ แท็บเล็ต แบตเตอรี่ (เฉพาะมือถือ และเเบตเตอรี่คอมพิวเตอร์เท่านั้น) สายชาร์จ พาวเวอร์แบงก์ และหูฟัง โดยมีขั้นตอนง่ายๆ ที่ช่วยให้ทั้งข้อมูลส่วนตัวของเราและสารเคมีไม่รั่วไหล